art. 23

Artykuł 23 Przeglądy 1.   Państwa członkowskie ustanawiają środki niezbędne do ustanowienia regularnych przeglądów dostępnych części systemów ogrzewania, systemów wentylacji i systemów klimatyzacji, w tym kombinacji tych systemów, o znamionowej mocy użytecznej powyżej 70 kW. Znamionowa moc użyteczna systemu opiera się na sumie mocy znamionowej źródeł ciepła i źródeł chłodu. 2.   Państwa członkowskie mogą ustanowić osobne programy przeglądów w odniesieniu do przeglądów systemów w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych. 3.   Państwa członkowskie mogą ustanawiać różne częstotliwości dokonywania przeglądów w zależności od rodzaju i znamionowej mocy użytecznej systemu, biorąc pod uwagę koszt przeglądu systemu oraz szacowane oszczędności kosztów energii, które mogą być wynikiem przeglądu. Przeglądy systemów odbywają się co najmniej co pięć lat. Systemy ze źródłami o znamionowej mocy użytecznej powyżej 290 kW są poddawane przeglądowi co najmniej co trzy lata. 4.   Przegląd obejmuje ocenę źródła lub źródeł, pomp cyrkulacyjnych oraz w stosownych przypadkach elementów systemów wentylacji, systemów dystrybucji powietrza i wody, systemów równowagi hydraulicznej i systemów sterowania. Państwa członkowskie mogą włączyć do programów przeglądów dodatkowe systemy budynków określone w załączniku I. Przegląd obejmuje ocenę sprawności i dobrania wielkości źródła lub źródeł ciepła lub chłodu i ich głównych elementów do wymogów budynku oraz opis zdolności systemu do optymalizacji działania w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji, z wykorzystaniem dostępnych technologii energooszczędnych oraz w zmieniających się warunkach wynikających ze zmiany użytkowania. W stosownych przypadkach w ramach przeglądu ocenia się zdolność systemu do działania przy różnych i bardziej wydajnych ustawieniach temperatury, takich jak niska temperatura w przypadku wodnych systemów ogrzewania, w tym z uwzględnieniem projektowanej mocy cieplnej i wymogów dotyczących temperatury i przepływu, przy jednoczesnym zapewnieniu bezpiecznej eksploatacji systemu. W stosownych przypadkach przegląd obejmuje podstawową ocenę wykonalności ograniczenia stosowania na miejscu paliw kopalnych, na przykład poprzez integrację energii ze źródeł odnawialnych, zmianę źródła energii lub wymianę lub dostosowanie istniejących systemów. W przypadku instalacji systemu wentylacji ocenia się również dobranie jego wielkości i jego zdolność do optymalizacji działania w typowych lub przeciętnych warunkach eksploatacji istotnych z uwagi na konkretne i aktualne użytkowanie danego budynku. Jeżeli od czasu przeprowadzenia przeglądu na podstawie niniejszego artykułu nie dokonano zmian w systemie lub w zakresie wymogów budynku, państwa członkowskie mogą zdecydować, że nie wymagają powtórzenia oceny dobrania wielkości głównego elementu lub oceny eksploatacji przy różnych temperaturach. 5.   Systemy techniczne budynku, które są jednoznacznie objęte uzgodnionym kryterium charakterystyki energetycznej lub ustaleniem umownym dotyczącym uzgodnionego poziomu poprawy efektywności energetycznej, takim jak umowa o poprawę efektywności energetycznej, lub które są obsługiwane przez operatora urządzeń lub sieci, a zatem podlegają środkom monitorowania wyników po stronie systemu, są zwolnione z wymagań ustanowionych w ust. 1, pod warunkiem że ogólny wpływ takiego podejścia jest równoważny temu, które wynika z ust. 1. 6.   W przypadku gdy ogólny wpływ jest równoważny podejściu, które wynika z ust. 1, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o podjęciu alternatywnych środków, takich jak wsparcie finansowe lub zapewnienie użytkownikom doradztwa w sprawie wymiany źródeł, innych zmian systemu i w sprawie alternatywnych rozwiązań, by ocenić efektywność, sprawność i odpowiedni rozmiar tych systemów. Przed zastosowaniem alternatywnych środków, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, każde państwo członkowskie przedkłada Komisji sprawozdanie na temat równoważności wpływu tych środków względem środków, o których mowa w ust. 1, w tym pod kątem oszczędności energii i emisji gazów cieplarnianych. 7.   Budynki zgodne z art. 13 ust. 10 lub 11 są zwolnione z wymagań ustanowionych w ust. 1 niniejszego artykułu. 8.   Państwa członkowskie wprowadzają programy przeglądów lub środki alternatywne, takie jak narzędzia cyfrowe i listy kontrolne, służące do poświadczania, że wykonane prace budowlane i renowacyjne odpowiadają projektowanej charakterystyce energetycznej i są zgodne z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej ustanowionymi w kodeksach budowlanych lub w równoważnych przepisach. 9.   Państwa członkowskie dołączają streszczenie analizy programów przeglądów i ich wyników jako załącznik do krajowego planu renowacji budynków, o którym mowa w art. 3. Państwa członkowskie, które wybrały środki alternatywne, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, dołączają streszczenie analizy i wyniki środków alternatywnych.