art. 3

Artykuł 3 Krajowy plan renowacji budynków 1.   Każde państwo członkowskie ustanawia krajowy plan renowacji budynków służący zapewnieniu renowacji krajowych zasobów budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, zarówno publicznych, jak i prywatnych, aby zapewnić do 2050 r. wysoką efektywność energetyczną i dekarbonizację zasobów budowlanych celem przekształcenia istniejących budynków w budynki bezemisyjne. 2.   Każdy krajowy plan renowacji budynków zawiera: a) przegląd krajowych zasobów budowlanych w podziale na różne rodzaje budynków, w tym ich udział w krajowych zasobach budowlanych, okresy budowy i strefy klimatyczne, oparty w stosownych przypadkach na próbkach statystycznych i krajowej bazie danych dotyczącej świadectw charakterystyki energetycznej na podstawie art. 22, przegląd barier rynkowych i niedoskonałości rynku oraz przegląd zdolności w sektorach budownictwa, efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych oraz udział gospodarstw domowych znajdujących się w trudnej sytuacji, oparty w stosownych przypadkach na próbkach statystycznych; b) plan działania z ustalonymi na poziomie krajowym celami i mierzalnymi wskaźnikami postępów, w tym dotyczącymi zmniejszania liczby osób dotkniętych ubóstwem energetycznym, z myślą o realizacji celu osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r., aby zapewnić wysoką efektywność energetyczną i dekarbonizację krajowych zasobów budowlanych oraz przekształcenie istniejących budynków w budynki bezemisyjne do 2050 r.; c) przegląd wdrożonych i planowanych polityk i środków, wspierających realizację planu działania na podstawie lit. b); d) zarys potrzeb inwestycyjnych do celów realizacji krajowego planu renowacji budynków, źródeł finansowania i środków finansowych oraz zasobów administracyjnych na potrzeby renowacji budynków; e) progi dotyczące operacyjnych emisji gazów cieplarnianych i rocznego zapotrzebowania na energię pierwotną w nowym lub poddanym renowacji budynku bezemisyjnym, zgodnie z art. 11; f) minimalne normy charakterystyki energetycznej dla budynków niemieszkalnych, oparte na maksymalnych progach charakterystyki energetycznej, zgodnie z art. 9 ust. 1; g) krajową trajektorię renowacji zasobów budynków mieszkalnych łącznie z celami pośrednimi na lata 2030 i 2035 w zakresie średniego zużycia energii pierwotnej w kWh/(m2.rok), zgodnie z art. 9 ust. 2; oraz h) oparte na faktach szacunki oczekiwanej oszczędności energii i szerszych korzyści, w tym korzyści związanych z jakością środowiska wewnętrznego. Plan działania, o którym mowa w lit. b) niniejszego ustępu, obejmuje krajowe cele na lata 2030, 2040 i 2050 dotyczące rocznego wskaźnika renowacji energetycznej, zużycia energii pierwotnej i końcowej przez krajowe zasoby budowlane oraz zmniejszenia ich operacyjnych emisji gazów cieplarnianych; szczegółowe harmonogramy zapewnienia przez budynki niemieszkalne zgodności z niższymi maksymalnymi progami charakterystyki energetycznej na podstawie art. 9 ust. 1 do 2040 r. i 2050 r., zgodnie ze ścieżką transformacji krajowych zasobów budowlanych w budynki bezemisyjne; oraz oparte na faktach szacunki oczekiwanej oszczędności energii i szerszych korzyści, w tym korzyści związanych z jakością środowiska wewnętrznego. W przypadku gdy przegląd konkretnych polityk i środków, o których mowa w lit. c), lub zarys konkretnych potrzeb inwestycyjnych, o których mowa w lit. d), jest już zawarty w krajowych planach w dziedzinie energii i klimatu, w planie renowacji budynku można zamiast pełnego przeglądu zawrzeć wyraźne odesłanie do odpowiednich części krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu. 3.   Co pięć lat każde państwo członkowskie przygotowuje i przedkłada Komisji swój projekt krajowego planu renowacji budynków, korzystając ze wzoru określonego w załączniku II do niniejszej dyrektywy. Każde państwo członkowskie przedkłada swój projekt krajowego planu renowacji budynków w ramach projektu zintegrowanego krajowego planu w dziedzinie energii i klimatu, o którym mowa w art. 9 rozporządzenia (UE) 2018/1999, oraz – w przypadkach gdy państwa członkowskie przedstawią projekty aktualizacji – w ramach projektu aktualizacji, o którym mowa w art. 14 tego rozporządzenia. Niezależnie od akapitu pierwszego państwa członkowskie przedkładają Komisji pierwszy projekt planu renowacji budynków do dnia 31 grudnia 2025 r. 4.   Aby wspierać rozwijanie swoich krajowych planów renowacji budynków, każde państwo członkowskie przeprowadza konsultacje społeczne w sprawie projektu krajowego planu renowacji budynków, zanim przedstawi go Komisji. W konsultacjach społecznych udział biorą w szczególności władze lokalne i regionalne oraz inni partnerzy społeczno-gospodarczy, w tym społeczeństwo obywatelskie i podmioty zajmujące się gospodarstwami domowymi znajdującymi się w trudnej sytuacji. Każde państwo członkowskie załącza streszczenie wyników konsultacji społecznych do swojego projektu krajowego planu renowacji budynków. Konsultacje społeczne mogą być częścią konsultacji publicznych prowadzonych na podstawie art. 10 rozporządzenia (UE) 2018/1999. 5.   Komisja ocenia projekty krajowych planów renowacji budynków, przedłożone zgodnie z ust. 3, w szczególności w odniesieniu do tego, czy: a) poziom ambicji celów ustalonych na poziomie krajowym jest wystarczający i zgodny z krajowymi zobowiązaniami w zakresie klimatu i energii określonymi w zintegrowanych krajowych planach w dziedzinie energii i klimatu; b) polityki i środki są wystarczające do osiągnięcia celów ustalonych na poziomie krajowym; c) przydział zasobów budżetowych i administracyjnych jest wystarczający do realizacji planu; d) źródła finansowania i środki, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy lit. d) niniejszego artykułu, są zgodne z planowanym zmniejszeniem ubóstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 2 akapit pierwszy lit. b) niniejszego artykułu; e) w planach priorytetowo traktuje się renowację budynków o najgorszej charakterystyce energetycznej, zgodnie z art. 9; f) konsultacje społeczne, o których mowa w ust. 4, były wystarczająco inkluzywne; oraz g) plany są zgodne z wymogami określonymi w ust. 1 oraz ze wzorem określonym w załączniku II. Po konsultacji z komitetem ustanowionym na mocy art. 33 niniejszej dyrektywy Komisja może wydawać zalecenia dla poszczególnych państw członkowskich zgodnie z art. 9 ust. 2 i art. 34 rozporządzenia (UE) 2018/1999. W odniesieniu do pierwszego projektu krajowego planu renowacji budynków Komisja może wydać zalecenia dla poszczególnych państw członkowskich nie później niż sześć miesięcy od przedłożenia tego planu przez dane państwo członkowskie. 6.   W krajowym planie renowacji budynków każde państwo członkowskie należycie uwzględnia zalecenia wydane przez Komisję dotyczące projektu krajowego planu renowacji budynków. Jeżeli dane państwo członkowskie nie bierze pod uwagę zalecenia lub jego istotnej części, przedstawia Komisji powody i podaje je do wiadomości publicznej. 7.   Co pięć lat każde państwo członkowskie przedkłada Komisji swój krajowy plan renowacji budynków, korzystając ze wzoru określonego w załączniku II do niniejszej dyrektywy. Każde państwo członkowskie przedkłada krajowy plan renowacji budynków w ramach swojego zintegrowanego krajowego planu w dziedzinie energii i klimatu, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1999, oraz – w przypadkach gdy państwo członkowskie przedstawia aktualizację – w ramach aktualizacji, o której mowa w art. 14 tego rozporządzenia. Niezależnie od akapitu pierwszego państwa członkowskie przedkładają Komisji pierwszy krajowy plan renowacji budynków do dnia 31 grudnia 2026 r. 8.   Każde państwo członkowskie załącza szczegółowe informacje na temat realizacji swoich najnowszych długoterminowych strategii renowacji lub krajowego planu renowacji budynków do swojego kolejnego krajowego planu renowacji budynków wskazując, czy jego cele krajowe zostały osiągnięte. 9.   Każde państwo członkowskie zamieszcza w swoich zintegrowanych sprawozdaniach w dziedzinie energii i klimatu dotyczących postępów, zgodnie z art. 17 i 21 rozporządzenia (UE) 2018/1999, informacje na temat realizacji celów krajowych, o których mowa w ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu. Co dwa lata Komisja zamieszcza w swoim rocznym sprawozdaniu na temat stanu unii energetycznej przedkładanym na podstawie art. 35 rozporządzenia (UE) 2018/1999 ogólne sprawozdanie z postępów w zakresie renowacji krajowych zasobów budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, zarówno publicznych, jak i prywatnych, zgodnie z planami działania określonymi w planach renowacji budynków, w oparciu o informacje przedłożone przez państwa członkowskie w ich zintegrowanych krajowych sprawozdaniach z postępów w dziedzinie energii i klimatu. Komisja co roku monitoruje zmiany charakterystyki energetycznej zasobów budowlanych Unii na podstawie najlepszych dostępnych informacji Eurostatu i z innych źródeł oraz publikuje te informacje za pośrednictwem obserwatorium zasobów budowlanych UE.