art. 7

Artykuł 7 Nowe budynki 1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby nowe budynki były budynkami bezemisyjnymi zgodnie z art. 11: a) od dnia 1 stycznia 2028 r. – w przypadku nowych budynków będących własnością instytucji publicznych; oraz b) od dnia 1 stycznia 2030 r. – w przypadku wszystkich nowych budynków. Do momentu rozpoczęcia stosowania wymogów na podstawie akapitu pierwszego państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie nowe budynki były co najmniej budynkami o niemal zerowym zużyciu energii i spełniały minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej określone zgodnie z art. 5. W przypadku gdy instytucje publiczne zamierzają zająć nowy budynek, który nie jest ich własnością, dążą do tego, aby budynek ten był budynkiem bezemisyjnym. 2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby GWP w cyklu życia był obliczany zgodnie z załącznikiem III i ujawniany w świadectwie charakterystyki energetycznej budynku: a) od dnia 1 stycznia 2028 r. – w przypadku wszystkich nowych budynków o powierzchni użytkowej większej niż 1 000 m2; b) od dnia 1 stycznia 2030 r. – w przypadku wszystkich nowych budynków. 3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 32 w celu zmiany załącznika III, aby określić unijne ramy dla krajowego obliczania GWP w cyklu życia z myślą o osiągnięciu neutralności klimatycznej. Pierwszy taki akt delegowany zostanie przyjęty do dnia 31 grudnia 2025 r. 4.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu ust. 1 i 2 do budynków, w przypadku których przed upływem terminów określonych w ust. 1 i 2 zostały złożone wnioski o pozwolenia na budowę lub równoważne wnioski, w tym wnioski o zmianę sposobu użytkowania. 5.   Do dnia 1 stycznia 2027 r. państwa członkowskie publikują i przedkładają Komisji plan działania szczegółowo opisujący sposób wprowadzenia wartości granicznych dotyczących całkowitego skumulowanego GWP w cyklu życia wszystkich nowych budynków oraz określają cele dla nowych budynków od 2030 r., uwzględniając stopniową tendencję spadkową, a także maksymalne wartości graniczne, szczegółowo określone dla różnych stref klimatycznych i typologii budynków. Te maksymalne wartości graniczne muszą być zgodne z celami Unii dotyczącymi osiągnięcia neutralności klimatycznej. Komisja wydaje wytyczne, dzieli się informacjami na temat istniejących polityk krajowych i oferuje wsparcie techniczne państwom członkowskim na ich wniosek. 6.   W przypadku nowych budynków państwa członkowskie zajmują się kwestiami optymalnej jakości środowiska wewnętrznego, adaptacji do zmiany klimatu, bezpieczeństwa przeciwpożarowego, zagrożeń związanych z intensywną aktywnością sejsmiczną i dostępności dla osób z niepełnosprawnościami. Państwa członkowskie zajmują się również problemem usuwania dwutlenku węgla w związku ze składowaniem dwutlenku węgla w budynkach lub na ich powierzchni.