art. 12

Artykuł 12 Warunki detencji 1.   Co do zasady na czas detencji osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową umieszcza się w specjalnych ośrodkach detencyjnych. W przypadku gdy państwo członkowskie nie może zapewnić miejsca zakwaterowania w specjalnym ośrodku detencyjnym i musi posiłkować się miejscami zakwaterowania w więzieniu, osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową umieszczoną w detencji przetrzymuje się oddzielnie od więźniów i zastosowanie mają warunki detencji przewidziane w niniejszej dyrektywie. W miarę możliwości, osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową umieszcza się w detencji oddzielnie od innych obywateli państw trzecich, którzy nie złożyli wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. W przypadku gdy osób ubiegających się o ochronę międzynarodową nie można umieścić w detencji oddzielnie od innych obywateli państw trzecich, dane państwo członkowskie zapewnia, aby zastosowanie miały warunki detencji przewidziane w niniejszej dyrektywie. 2.   Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową umieszczone w detencji muszą mieć dostęp do przestrzeni na świeżym powietrzu. 3.   Państwa członkowskie zapewniają przedstawicielom Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) możliwość kontaktowania się z osobami ubiegającymi się o ochronę międzynarodową oraz możliwość ich odwiedzania w warunkach nienaruszających prywatności. Ma to również zastosowanie do organizacji działającej na terytorium danego państwa członkowskiego w imieniu UNHCR na podstawie umowy z tym państwem członkowskim. 4.   Państwa członkowskie zapewniają członkom rodziny, doradcom prawnym lub innym doradcom oraz osobom reprezentującym odpowiednie organizacje pozarządowe uznane przez dane państwo członkowskie możliwość kontaktu z osobami ubiegającymi się o ochronę międzynarodową oraz możliwość ich odwiedzania w warunkach nienaruszających prywatności. Ograniczenia dostępu do ośrodka detencyjnego mogą być wprowadzane wyłącznie w przypadkach, w których na podstawie prawa krajowego są one obiektywnie konieczne ze względu na bezpieczeństwo, porządek publiczny lub zarządzanie administracyjne ośrodkiem detencyjnym, pod warunkiem że dostęp nie zostanie w ten sposób poważnie ograniczony lub uniemożliwiony. 5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową umieszczone w detencji były systematycznie informowane o zasadach mających zastosowanie w danym ośrodku oraz o prawach i obowiązkach tych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w języku, który rozumieją lub co do którego można zasadnie przypuszczać, że go rozumieją. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową umieszczona jest w detencji na przejściu granicznym lub w strefie tranzytowej, państwa członkowskie mogą odstąpić od wypełniania tego obowiązku w należycie uzasadnionych przypadkach oraz na rozsądny, możliwie najkrótszy okres. Odstępstwo to nie ma zastosowania w przypadkach, o których mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) 2024/1348.