art. 25

Artykuł 25 Ocena szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania 1.   W celu skutecznego wykonania art. 24, państwa członkowskie indywidualnie oceniają – możliwie najwcześniej po wystąpieniu z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej – czy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania, korzystając z tłumaczenia ustnego w razie potrzeby. Ocenę, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, można włączyć do istniejących procedur krajowych lub do oceny, o której mowa w art. 20 rozporządzenia (UE) 2024/1348. Ocenę, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, rozpoczyna się od rozpoznania szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania na podstawie widocznych oznak lub oświadczeń lub zachowania osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową lub – w stosownych przypadkach – oświadczeń jej rodziców lub przedstawiciela. Ocena, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, musi zostać zakończona w terminie 30 dni od wystąpienia z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej lub – w przypadku gdy jest ona uwzględniona w ocenie, o której mowa w art. 20 rozporządzenia (UE) 2024/1348 – w ramach czasowych określonych w tym rozporządzeniu, a rozpoznane na podstawie takiej oceny szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania muszą być zaspokojone. W przypadku gdy szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania ujawnią się na późniejszym etapie procedury przyznawania ochrony międzynarodowej, państwa członkowskie oceniają i zaspokajają te potrzeby. Państwa członkowskie zapewniają, aby pomoc zapewniana zgodnie z niniejszą dyrektywą osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania uwzględniała w trakcie całej procedury udzielania ochrony międzynarodowej ich szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania, oraz przewidują odpowiednie monitorowanie sytuacji tych osób. 2.   Do celów ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby personel oceniający szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania zgodnie z niniejszym artykułem: a) był przeszkolony i kontynuował szkolenie w zakresie identyfikacji oznak wskazujących, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania, oraz zaspokajania tych potrzeb po ich rozpoznaniu; b) zamieszczał informacje dotyczące rodzaju szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w dokumentacji tej osoby prowadzonej przez właściwe organy, wraz z opisem widocznych oznak, oświadczeń lub zachowania tej osoby będących podstawą oceny jej szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania, a także środkami służącymi zaspokojeniu tych potrzeb, oraz wskazaniem organów odpowiedzialnych za ich zaspokojenie; oraz c) z zastrzeżeniem wcześniejszej zgody zgodnie z prawem krajowym, kierował osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową do lekarza odpowiedniej specjalizacji lub psychologa celem dalszej oceny ich stanu psychicznego i fizycznego, w przypadku gdy istnieją oznaki, że ich zdrowie psychiczne lub fizyczne może wpłynąć na ich potrzeby w zakresie przyjmowania; w razie potrzeby zapewnia się profesjonalne tłumaczenie ustne, aby umożliwić osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową porozumiewanie się z personelem medycznym; w przypadku gdy brak profesjonalnych tłumaczy może spowodować opóźnienie leczenia, tłumaczenie ustne mogą zapewniać inne osoby pełnoletnie, z zastrzeżeniem uzyskania zgody osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. Właściwe organy uwzględniają wyniki oceny, o której mowa w lit. c), przy podejmowaniu decyzji o rodzaju szczególnego wsparcia w zakresie przyjmowania, które może zostać zapewnione osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową. 3.   Ocena, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy, nie musi mieć formy postępowania administracyjnego. 4.   Tylko osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania mogą korzystać ze szczególnego wsparcia zapewnianego zgodnie z niniejszą dyrektywą. 5.   Ocena, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy, pozostaje bez uszczerbku dla oceny potrzeby uzyskania ochrony międzynarodowej na podstawie rozporządzenia (UE) 2024/1347.