art. 27

Artykuł 27 Małoletni bez opieki 1.   W przypadku gdy z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej występuje osoba, która twierdzi, że jest małoletnia, lub w przypadku gdy istnieją obiektywne podstawy, by przypuszczać, że jest to osoba małoletnia, państwa członkowskie wyznaczają: a) osobę, która jest odpowiednia do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela na podstawie niniejszej dyrektywy do czasu ustanowienia przedstawiciela; b) przedstawiciela – jak najszybciej i nie później niż w terminie 15 dni roboczych od dnia wystąpienia z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej. Przedstawiciel oraz osoba odpowiednia do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela spotykają się z małoletnim bez opieki oraz uwzględniają opinię małoletniego na temat jego potrzeb. W przypadku gdy zgodnie z oceną państwa członkowskiego osoba, która twierdzi, że jest małoletnia, bez żadnych wątpliwości ma więcej niż 18 lat, nie musi ustanawiać przedstawiciela ani wyznaczać osoby odpowiedniej do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela zgodnie z, odpowiednio, akapitem pierwszym lub drugim. W planach kryzysowych, o których mowa w art. 32, państwa członkowskie uwzględniają środki, które należy podjąć w celu zapewnienia ustanowienia przedstawicieli oraz wyznaczenia osób odpowiednich do tymczasowego występowania jako przedstawiciel zgodnie z niniejszym artykułem w przypadkach, gdy państwa członkowskie mają do czynienia z nieproporcjonalną liczbą wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, z którymi wystąpili małoletni bez opieki. W przypadku gdy wdrożenie środków, o których mowa w akapicie czwartym, jest niewystarczające, aby odpowiedzieć na nieproporcjonalną liczbę wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, z którymi wystąpili małoletni bez opieki, lub w innych wyjątkowych sytuacjach, ustanowienie przedstawicieli można opóźnić o dziesięć dni roboczych, a liczbę małoletnich bez opieki reprezentowanych przez jednego przedstawiciela zwiększyć do maksymalnie 50 małoletnich bez opieki. Państwa członkowskie informują odpowiednio Komisję i Agencję ds. Azylu o stosowaniu akapitu piątego. Obowiązki przedstawiciela i osoby odpowiedniej do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela ustają, w przypadku gdy właściwe organy – w następstwie oceny wieku, o której mowa w art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2024/1348 – nie zakładają, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest małoletnia, lub uznają, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest małoletnia, lub w przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest już małoletnim bez opieki. 2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby osoba odpowiednia do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela była natychmiast informowana o wystąpieniu z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej przez małoletniego bez opieki oraz o wszelkich istotnych faktach dotyczących tego małoletniego. Osoby, których interesy są sprzeczne lub mogą być sprzeczne z interesem małoletniego bez opieki, nie mogą być wyznaczane jako osoby odpowiednie do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela. O wyznaczeniu osoby odpowiedniej do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela natychmiast informuje się małoletniego bez opieki. 3.   W przypadku gdy to organizacja ustanowiona jest przedstawicielem lub wyznaczona do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela, wyznacza ona osobę fizyczną do wykonywania zadania przedstawiciela wobec małoletniego bez opieki zgodnie z niniejszą dyrektywą. 4.   Przedstawicielem, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może być ta sama osoba, którą przewidziano w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2024/1348. 5.   Właściwe organy natychmiast informują: a) małoletniego bez opieki – o ustanowieniu dla niego przedstawiciela oraz o bezpiecznym i poufnym sposobie składania skarg na tego przedstawiciela, w sposób odpowiedni do wieku oraz zapewniający, że małoletni rozumie te informacje; b) organ odpowiedzialny za zapewnienie świadczeń w ramach przyjmowania – o ustanowieniu przedstawiciela danego małoletniego bez opieki; oraz c) przedstawiciela – o istotnych faktach dotyczących małoletniego bez opieki. 6.   Przedstawiciela lub osobę odpowiednią do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela zmienia się wyłącznie w razie konieczności, w szczególności gdy właściwe organy uznają, że ten przedstawiciel lub ta osoba nie wykonywały swoich zadań w odpowiedni sposób. Organizacje lub osoby fizyczne, których interesy są sprzeczne lub mogą być sprzeczne z interesem małoletniego bez opieki, nie mogą być ustanowione przedstawicielami lub wyznaczone jako osoby odpowiednie do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela. 7.   Państwa członkowskie powierzają osobie fizycznej ustanowionej przedstawicielem lub wyznaczonej jako osoba odpowiednia do tymczasowego działania w charakterze przedstawiciela proporcjonalną i ograniczoną liczbę małoletnich bez opieki, a w zwykłych okolicznościach jednocześnie nie więcej niż 30 małoletnich bez opieki, w celu zapewnienia skutecznego wykonywania zadań przez tę osobę. 8.   Państwa członkowskie zapewniają, aby organy administracyjne lub sądowe lub inne podmioty były odpowiedzialne za nadzorowanie właściwego wykonywania zadań przez przedstawicieli i osoby odpowiednie do tymczasowego występowania jako przedstawiciel, w tym w drodze okresowego sprawdzania informacji z rejestrów karnych tych ustanowionych przedstawicieli i wyznaczonych osób w celu wykrycia ewentualnych niezgodności z pełnioną przez nich rolą. Takie organy administracyjne lub sądowe lub inne podmioty rozpatrują skargi składane przez małoletnich bez opieki na ich ustanowionych przedstawicieli lub wyznaczone osoby. 9.   Małoletni bez opieki, którzy występują z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, od momentu ich wjazdu na terytorium państwa członkowskiego, w którym wystąpiono z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej lub w którym wniosek ten jest rozpatrywany, do momentu, w którym mają obowiązek opuścić to państwo członkowskie, są umieszczani: a) z pełnoletnimi krewnymi; b) w rodzinie zastępczej; c) w ośrodkach dla cudzoziemców specjalnie przystosowanych do przyjmowania małoletnich; d) w innych miejscach zakwaterowania odpowiednich dla małoletnich. Państwa członkowskie mogą umieścić małoletnich bez opieki w wieku co najmniej 16 lat w ośrodkach dla cudzoziemców przeznaczonych dla pełnoletnich osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, jeżeli jest to w ich najlepszym interesie, jak przewidziano w art. 26 ust. 2. W miarę możliwości nie rozdziela się rodzeństwa, uwzględniając najlepszy interes małoletniego, w szczególności jego wiek i stopień dojrzałości. Zmiany miejsca pobytu małoletnich bez opieki ogranicza się do minimum. 10.   Państwa członkowskie rozpoczynają poszukiwanie członków rodziny małoletniego bez opieki, w razie potrzeby korzystając z pomocy organizacji międzynarodowych lub innych odpowiednich organizacji, tak szybko, jak to możliwe po wystąpieniu z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, zabezpieczając jednocześnie najlepszy interes tego małoletniego bez opieki. W przypadku potencjalnego zagrożenia życia lub integralności fizycznej małoletniego lub bliskich krewnych małoletniego, w szczególności w przypadku gdy krewni ci pozostali w kraju pochodzenia, konieczne jest zadbanie o zapewnienie poufności zbierania, przetwarzania i obiegu informacji dotyczących tych osób, tak aby uniknąć stwarzania zagrożenia dla ich bezpieczeństwa.