art. 8

Artykuł 8 Przydział osób ubiegających się o ochronę międzynarodową na dany obszar geograficzny 1.   Państwa członkowskie mogą przydzielić osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową na obszar geograficzny na swoim terytorium, na którym osoby te mogą się swobodnie przemieszczać, na czas trwania procedury przyznawania ochrony międzynarodowej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1348. 2.   Państwa członkowskie mogą przydzielić osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową na obszar geograficzny na swoim terytorium zgodnie z ust. 1 wyłącznie w celu zapewnienia szybkiego, efektywnego i skutecznego rozpatrywania wniosków zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1348 lub geograficznego rozmieszczenia tych osób, z uwzględnieniem możliwości danych obszarów geograficznych. Zgodnie z art. 5 państwa członkowskie informują osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową o ich przydziale na dany obszar geograficzny, w tym o granicach geograficznych tego obszaru. 3.   Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową skuteczny dostęp do ich praw wynikających z niniejszej dyrektywy oraz gwarancje proceduralne w ramach procedury udzielania ochrony międzynarodowej na obszarze geograficznym, na który te osoby są przydzielone. Ten obszar geograficzny musi być wystarczająco duży, umożliwiać dostęp do niezbędnej infrastruktury publicznej oraz nie może mieć wpływu na nienaruszalną sferę życia prywatnego osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. 4.   Państwa członkowskie nie są zobowiązane do podejmowania decyzji administracyjnych do celów ust. 1. 5.   Na wniosek osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową państwa członkowskie wydają tej osobie zezwolenie na czasowe opuszczenie danego obszaru geograficznego z należycie uzasadnionych, pilnych i poważnych powodów rodzinnych lub z uwagi na niezbędną opiekę medyczną, która nie jest dostępna na danym obszarze geograficznym. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową opuszcza dany obszar geograficzny bez zezwolenia, państwo członkowskie nie stosuje sankcji innych niż przewidziane w niniejszej dyrektywie. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie musi występować o zezwolenie na stawienie się przed organami lub sądami, jeżeli obecność tej osoby jest konieczna. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową z wyprzedzeniem powiadamia właściwe organy o takiej konieczności stawienia się przed organami lub sądami. 6.   W przypadku gdy stwierdzono, w tym w wyniku wniesienia przez osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową środka odwoławczego lub innego środka zaskarżenia zgodnie z art. 29, że danej osobie nie udzielono skutecznego dostępu do praw przysługujących jej na podstawie niniejszej dyrektywy lub do gwarancji proceduralnych w ramach procedury przyznawania ochrony międzynarodowej na danym obszarze geograficznym, przydział tej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową na ten obszar geograficzny nie ma już zastosowania. 7.   Przed zastosowaniem niniejszego artykułu dane państwo członkowskie określa warunki stosowania niniejszego artykułu w prawie krajowym oraz informuje Komisję i Agencję ds. Azylu zgodnie z rozdziałem 5 rozporządzenia (UE) 2021/2303.