art. 5

Artykuł 5 Kontrola przesiewowa na granicy zewnętrznej 1.   Kontrola przesiewowa przewidziana w niniejszym rozporządzeniu ma zastosowanie do wszystkich obywateli państw trzecich – niezależnie od tego, czy wystąpili oni z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej – którzy nie spełniają warunków wjazdu określonych w art. 6 rozporządzenia (UE) 2016/399 i którzy: a) zostali zatrzymani w związku z niedozwolonym przekroczeniem granicy zewnętrznej państwa członkowskiego drogą lądową, morską lub powietrzną, z wyjątkiem obywateli państw trzecich, w przypadku których dane państwo członkowskie nie ma obowiązku pobierania danych biometrycznych na podstawie art. 22 ust. 1 i 4 rozporządzenia (UE) 2024/1358 z powodów innych niż ich wiek, lub b) zostali sprowadzeni na ląd na terytorium państwa członkowskiego w następstwie operacji poszukiwawczo-ratowniczej. 2.   Kontrola przesiewowa ustanowiona na podstawie niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie do wszystkich obywateli państw trzecich, którzy wystąpili z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej na przejściach granicznych na granicy zewnętrznej lub w strefach tranzytowych i którzy nie spełniają warunków wjazdu określonych w art. 6 rozporządzenia (UE) 2016/399. 3.   Kontroli przesiewowej nie podlegają obywatele państw trzecich, którym zezwolono na wjazd na podstawie art. 6 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/399. Kontroli przesiewowej podlegają jednak obywatele państw trzecich, którym zezwolono na wjazd na podstawie art. 6 ust. 5 lit. c) tego rozporządzenia i którzy występują z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej. W przypadku gdy podczas kontroli przesiewowej okaże się, że dany obywatel państwa trzeciego spełnia warunki wjazdu określone w art. 6 rozporządzenia (UE) 2016/399, kontrola przesiewowa tego obywatela państwa trzeciego dobiega końca. Kontrolę przesiewową można przerwać, gdy dani obywatele państwa trzeciego opuszczą terytorium państw członkowskich, udając się do państwa pochodzenia, państwa zamieszkania lub innego państwa trzeciego, do którego dani obywatele państwa trzeciego dobrowolnie decydują się powrócić i powrót tych obywateli państw trzecich jest zaakceptowany.