art. 8

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1356 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie wprowadzenia kontroli przesiewowej obywateli państw trzecich na granicach zewnętrznych oraz zmiany rozporządzeń (WE) nr 767/2008, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240 i (UE) 2019/817

32024R1356

Treść przepisu

Artykuł 8 Wymogi dotyczące kontroli przesiewowych 1.   W przypadkach, o których mowa w art. 5, kontrolę przesiewową przeprowadza się w dowolnych właściwych i odpowiednich miejscach wyznaczonych przez każde państwo członkowskie, co do zasady znajdujących się na granicach zewnętrznych lub w ich pobliżu lub, alternatywnie, w innych miejscach na jego terytorium. 2.   W przypadkach, o których mowa w art. 7, kontrola przesiewowa przeprowadzana jest w dowolnym właściwym i odpowiednim miejscu wyznaczonym przez każde państwo członkowskie na terytorium danego państwa członkowskiego. 3.   W przypadkach, o których mowa w art. 5 niniejszego rozporządzenia, kontrola przesiewowa przeprowadzana jest bezzwłocznie, a w każdym przypadku zostaje zakończona w terminie siedmiu dni od zatrzymania w pobliżu granicy zewnętrznej, sprowadzenia na ląd na terytorium danego państwa członkowskiego lub zgłoszenia się na przejściu granicznym. Jeżeli osoby, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia i do których ma zastosowanie art. 23 ust. 1 i 4 rozporządzenia (UE) 2024/1358, pozostają fizycznie na granicy zewnętrznej dłużej niż 72 godziny, ma do nich zastosowanie kontrola przesiewowa, a termin na przeprowadzenie kontroli przesiewowej w przypadku takich osób skraca się do czterech dni. 4.   Kontrola przesiewowa, o której mowa w art. 7, przeprowadzana jest bezzwłocznie i zostaje zakończona w terminie trzech dni od zatrzymania obywatela państwa trzeciego. 5.   Kontrola przesiewowa obejmuje następujące elementy: a) wstępną kontrolę stanu zdrowia zgodnie z art. 12; b) wstępną kontrolę służącą identyfikacji osób wymagających szczególnego traktowania zgodnie z art. 12; c) identyfikację lub weryfikację tożsamości zgodnie z art. 14; d) rejestrację danych biometrycznych zgodnie z art. 15, 22 i 24 rozporządzenia (UE) 2024/1358 w zakresie, w jakim jeszcze nie miało to miejsca; e) kontrolę bezpieczeństwa zgodnie z art. 15 i 16; f) wypełnienie formularza kontroli przesiewowej zgodnie z art. 17; g) skierowanie na odpowiednią ścieżkę proceduralną zgodnie z art. 18. 6.   Organizacje i osoby udzielające porad i doradztwa mają skuteczny dostęp do obywateli państw trzecich podczas kontroli przesiewowej. Państwa członkowskie mogą wprowadzić ograniczenia takiego dostępu na mocy prawa krajowego, w przypadku gdy takie ograniczenia są obiektywnie konieczne ze względów bezpieczeństwa, porządku publicznego lub zarządzania administracyjnego przejściem granicznym lub ośrodkiem, w którym przeprowadzana jest kontrola przesiewowa, pod warunkiem że dostęp nie zostanie poważnie ograniczony lub uniemożliwiony. 7.   Odpowiednie przepisy dotyczące środka detencyjnego określone w dyrektywie 2008/115/WE mają zastosowanie podczas kontroli przesiewowej w odniesieniu do obywateli państw trzecich, którzy nie wystąpili z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej. 8.   Państwa członkowskie zapewniają wszystkim osobom podlegającym kontroli przesiewowej poziom życia, który gwarantuje im utrzymanie, ochronę zdrowia fizycznego i psychicznego oraz poszanowanie praw przysługujących im na mocy Karty. 9.   Państwa członkowskie wyznaczają organy ds. kontroli przesiewowej i zapewniają, aby personel tych organów, który przeprowadza kontrolę przesiewową, miał odpowiednią wiedzę i przeszedł niezbędne szkolenie zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) 2016/399. Państwa członkowskie zapewniają, aby wykwalifikowany personel medyczny przeprowadzał wstępną kontrolę stanu zdrowia przewidzianą w art. 12 i aby wyspecjalizowany personel organów ds. kontroli przesiewowej przeszkolony do tego celu przeprowadzał wstępną kontrolę służącą identyfikacji osób wymagających szczególnego traktowania przewidzianą w tym artykule. W stosownych przypadkach w kontrole zaangażowane są również krajowe organy ochrony dzieci i krajowe organy odpowiedzialne za wykrywanie i identyfikację ofiar handlu ludźmi lub równoważne mechanizmy. Państwa członkowskie zapewniają również, aby dostęp do danych, systemów i baz danych, o którym mowa w art. 14 i 15 miał wyłącznie należycie upoważniony personel organów ds. kontroli przesiewowej odpowiedzialne za identyfikację lub weryfikację tożsamości i kontrolę bezpieczeństwa. Państwa członkowskie przydzielają odpowiedni personel i wystarczające zasoby do przeprowadzania kontroli przesiewowej w efektywny sposób. Przy prowadzeniu kontroli przesiewowej organy ds. kontroli przesiewowej mogą korzystać z pomocy lub wsparcia ekspertów lub oficerów łącznikowych i zespołów rozmieszczonych przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu w granicach przysługujących tym agencjom uprawnień, pod warunkiem że tacy eksperci lub oficerowie łącznikowi i zespoły przeszli odpowiednie szkolenie, o którym mowa w akapitach pierwszym i drugim.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy