art. 5

Artykuł 5 Wymogi ekoprojektu 1.   W celu przeciwdziałania oddziaływaniom na środowisko oraz w oparciu o parametry produktu, o których mowa w załączniku I, wymogi ekoprojektu zawarte w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 4 powinny poprawić następujące aspekty produktu (zwane dalej „aspektami produktu”), jeżeli są one odpowiednie dla danej grupy produktów: a) trwałość; b) niezawodność; c) możliwość ponownego użycia; d) możliwość ulepszenia; e) możliwość naprawy; f) możliwość konserwacji i odnowienia: g) obecność substancji wzbudzających obawy; h) zużycie energii i efektywność energetyczna; i) zużycie wody i efektywność wodna; j) zużycie zasobów i zasobooszczędność; k) zawartość materiałów z recyklingu; l) możliwość regeneracji; m) zdatność do recyklingu; n) możliwość odzysku materiałów; o) wpływ na środowisko, w tym ślad węglowy i ślad środowiskowy; p) przewidywana ilość wytwarzanych odpadów. 2.   Wymogi ekoprojektu w stosownych przypadkach zapewniają poprzez parametry produktu, o których mowa w załączniku I, by produkty nie starzały się przedwcześnie z powodów takich jak decyzje projektowe producentów, stosowanie części składowych, które są mniej odporne niż pozostałe, utrudniony demontaż kluczowych części składowych, brak dostępu do informacji o naprawie lub częściach zamiennych, zaprzestanie działania oprogramowania po aktualizacji systemu operacyjnego lub nieoferowanie aktualizacji oprogramowania. 3.   Komisja wybiera lub opracowuje narzędzia lub metodyki niezbędne do określenia wymogów ekoprojektu. 4.   Wymogi ekoprojektu określa się dla konkretnej grupy produktów. Mogą one różnić się dla poszczególnych produktów należących do tej konkretnej grupy produktów. 5.   Produkty, których jedynym przeznaczeniem jest obronność lub bezpieczeństwo narodowe, są wyłączone z grup produktów. 6.   Komisja może określić wymogi ekoprojektu również dla grup produktów lub aspektów produktów, które nie zostały zawarte w planie prac, o którym mowa w art. 18. 7.   W przypadku gdy dwie grupy produktów lub ich większa liczba wykazują jedno lub większą liczbę podobieństw umożliwiających efektywną poprawę aspektu produktu w oparciu o wspólne wymogi informacyjne lub wymogi efektywności, można określić horyzontalne wymogi ekoprojektu dla tych grup produktów (zwane dalej „horyzontalnymi wymogami ekoprojektu”). Rozważając, czy określić horyzontalne wymogi ekoprojektu, Komisja bierze również pod uwagę pozytywne skutki tych wymogów dla osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia, w szczególności możliwość objęcia tym samym aktem delegowanym szerokiego zakresu grup produktów. Komisja może uzupełnić horyzontalne wymogi ekoprojektu wymogami ekoprojektu obowiązującymi konkretną grupę produktów. 8.   Wymóg ekoprojektu może dotyczyć produktów objętych środkiem samoregulacji wymienionym w wykazie umieszczonym w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 21 ust. 3, jeżeli ten środek samoregulacji nie odnosi się do aspektów produktu objętych tym wymogiem ekoprojektu. 9.   Wymogi ekoprojektu obejmują w celu poprawy konkretnych aspektów produktu, stosownie do przypadku, jeden albo oba z poniższych: a) wymogi efektywności określone w art. 6; b) wymogi informacyjne określone w art. 7. 10.   Przygotowując wymogi ekoprojektu, Komisja zapewnia spójność z innymi przepisami prawa Unii oraz: a) uwzględnia: (i) priorytety Unii w zakresie klimatu, środowiska, efektywności energetycznej, efektywnego gospodarowania zasobami i bezpieczeństwa, w tym nietoksycznej gospodarki cyrkularnej, oraz inne powiązane priorytety i cele Unii; (ii) mające zastosowanie prawo Unii, w tym zakres, w jakim odnosi się ono do odpowiednich aspektów produktu; (iii) odpowiednie umowy międzynarodowe; (iv) środki samoregulacji; (v) odpowiednie przepisy krajowego prawa ochrony środowiska; (vi) odpowiednie normy europejskie i międzynarodowe; b) przeprowadza ocenę skutków, opierając się na najlepszych dostępnych dowodach i analizach, i w stosownych przypadkach na dodatkowych badaniach i wynikach badań uzyskanych w ramach unijnych programów finansowania. Określanie wymogów ekoprojektu w odniesieniu do niektórych aspektów produktu nie może być bezpodstawnie opóźnione z powodu braku pewności co do możliwości określenia wymogów ekoprojektu w celu poprawy innych aspektów tego produktu. W ocenie skutków Komisja: (i) wskazuje zastosowaną metodykę; (ii) zapewnia, aby wszystkie aspekty produktu zostały przeanalizowane oraz aby dogłębność analizy aspektów produktu była proporcjonalna do ich znaczenia w danym produkcie; (iii) zapewnia, aby analizie poddano współzależności między poszczególnymi aspektami produktu; (iv) określa spodziewane zmiany pod względem wpływu na środowisko, w miarę możliwości przedstawiane liczbowo jako ślad węglowy i ślad środowiskowy; (v) w stosownych przypadkach analizuje dostępność surowców dla sektora renowacji; (vi) analizuje wszelkie mające znaczenie skutki dla zdrowia ludzkiego; (vii) uwzględnia minimalny poziom efektywności produktu lub grupy produktów, który ma zostać osiągnięty, aby w przyszłości zrealizować priorytety Unii wymienione w lit. a) ppkt (i); c) uwzględnia odpowiednie informacje techniczne stanowiące podstawę lub wynikające z prawa lub instrumentów Unii, w tym rozporządzenia (WE) nr 66/2010, dyrektywy 2010/75/UE, technicznych kryteriów kwalifikacji przyjętych na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/852 oraz unijnych kryteriów dotyczących zielonych zamówień publicznych; d) bierze pod uwagę ochronę poufnych informacji handlowych; e) uwzględnia opinie wyrażone w ramach forum ds. ekoprojektu, o którym mowa w art. 19, i w ramach grupy ekspertów z państw członkowskich, o której mowa w art. 20. 11.   Wymogi ekoprojektu muszą spełniać następujące kryteria: a) nie mogą mieć znacznego negatywnego wpływu na funkcjonalność produktu z punktu widzenia użytkownika; b) nie mogą mieć negatywnego wpływu na zdrowie i bezpieczeństwo osób; c) nie mogą mieć znacznego negatywnego wpływu na konsumentów pod względem dostępności cenowej odnośnych produktów, w tym przy uwzględnieniu dostępu do produktów używanych, trwałości i kosztu całego cyklu życia produktów; d) nie mogą mieć nieproporcjonalnego negatywnego wpływu na konkurencyjność podmiotów gospodarczych i innych podmiotów w łańcuchu wartości, w tym MŚP, a w szczególności mikroprzedsiębiorstw; e) nie mogą narzucać technologii zastrzeżonych producentom lub innym podmiotom w łańcuchu wartości; f) nie mogą nakładać nieproporcjonalnego obciążenia administracyjnego na producentów lub inne podmioty w łańcuchu wartości, w tym MŚP, a w szczególności na mikroprzedsiębiorstwa. 12.   Wymogi ekoprojektu muszą być weryfikowalne. Komisja określa odpowiednie sposoby weryfikacji poszczególnych wymogów ekoprojektu, w tym bezpośrednie kontrole produktu lub na podstawie dokumentacji technicznej. 13.   Komisja publikuje odpowiednie badania i analizy, w tym oceny skutków, o których mowa w ust. 10 lit. b), wykorzystane przy określaniu wymogów ekoprojektu. 14.   Dla każdej grupy produktów objętych wymogami ekoprojektu Komisja określa, w stosownych przypadkach, które substancje objęte są zakresem definicji w art. 2 pkt 27 lit. d), biorąc pod uwagę co najmniej to, czy: a) w oparciu o standardowe technologie – substancje te powodują, że ponowne użycie lub proces recyklingu są bardziej skomplikowane, bardziej kosztowne, mają większy wpływ na środowisko lub wymagają większej ilości energii lub zasobów; b) substancje te pogarszają właściwości techniczne lub funkcje, użyteczność lub obniżają wartość pozyskanego z produktu materiału pochodzącego z recyklingu lub produktów wytworzonych z tego materiału pochodzącego z recyklingu; c) substancje te negatywnie wpływają na estetyczne lub zapachowe właściwości materiału pochodzącego z recyklingu.