art. 7

Artykuł 7 Wymogi informacyjne 1.   Produkty muszą być zgodne z ustanowionymi w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 4 wymogami informacyjnymi odnoszącymi się do aspektów produktu. 2.   Wymogi informacyjne: a) obejmują co najmniej wymogi dotyczące cyfrowego paszportu produktu określone w rozdziale III, oraz określone w ust. 5 wymogi dotyczące substancji wzbudzających obawy; b) przewidują również, w stosownych przypadkach, że produktom muszą towarzyszyć: (i) informacje na temat efektywności produktu pod kątem jednego lub większej liczby parametrów produktu, o których mowa w załączniku I, w tym punktowa ocena możliwości naprawy, punktowa ocena trwałości, ślad węglowy lub ślad środowiskowy; (ii) informacje dla klientów i innych podmiotów na temat sposobu instalacji, użytkowania, konserwacji i naprawy produktu w celu zminimalizowania jego wpływu na środowisko i zapewnienia optymalnej trwałości, w stosownych przypadkach na temat sposobu instalowania systemów operacyjnych stron trzecich, a także na temat zbiórki do odnowienia lub regeneracji i zwrotu produktu lub obchodzenia się z nim pod koniec przydatności do użycia; (iii) informacje dla zakładów przetwarzania dotyczące demontażu, ponownego użycia, odnawiania, recyklingu lub unieszkodliwiania pod koniec przydatności do użycia; (iv) inne informacje, które mogą mieć wpływ na wybór zrównoważonych produktów przez klientów oraz sposób obchodzenia się z produktem przez strony inne niż producent, w celu ułatwienia odpowiedniego użytkowania, operacji zachowania wartości i prawidłowego postępowania pod koniec przydatności do użycia; c) muszą być jasne, łatwo zrozumiałe i dostosowane do szczególnych cech danych grup produktów i docelowych odbiorców informacji. Wymóg informacyjny można określić dla konkretnego parametru produktu niezależnie od tego, czy dla tego konkretnego parametru produktu określono wymóg efektywności. Jeżeli w akcie delegowanym zawarto horyzontalne wymogi ekoprojektu, lit. a) niniejszego ustępu nie ma zastosowania. 3.   Wymogi informacyjne oparte na parametrze produktu określonym w załączniku I lit. f) nie dotyczą oznakowania substancji lub mieszanin z powodów związanych przede wszystkim ze stwarzanym przez nie zagrożeniem dla zdrowia lub środowiska. 4.   Określając wymogi informacyjne, o których mowa w ust. 2 lit. b) ppkt (i), Komisja, w stosownych przypadkach, biorąc pod uwagę specyfikę danej grupy produktów, określa klasy efektywności. Komisja może oprzeć klasy efektywności na pojedynczych parametrach lub na zagregowanych ocenach punktowych. Klasy efektywności mogą być wyrażone w wartościach bezwzględnych lub w dowolnej formie, która umożliwia potencjalnym klientom wybór produktów o największej efektywności. Klasy efektywności odpowiadają istotnej poprawie poziomów efektywności. Jeżeli klasy efektywności opierają się na parametrach, w odniesieniu do których określono wymogi efektywności, najniższa klasa odpowiada minimalnemu poziomowi efektywności wymaganemu w momencie wprowadzenia klas efektywności. 5.   O ile w ust. 6 lit. b) nie postanowiono inaczej, wymogi informacyjne umożliwiają monitorowanie substancji wzbudzających obawy w całym cyklu życia odnośnych produktów – chyba że takie monitorowanie jest już możliwe na podstawie wymogów informacyjnych określonych w innym akcie delegowanym przyjętym na podstawie art. 4, w którego zakres wchodzą odnośne produkty – oraz obejmują co najmniej następujące elementy: a) nazwy lub kody numeryczne substancji wzbudzających obawy obecnych w produkcie, a mianowicie: (i) nazwę używaną w nomenklaturze Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) lub inną nazwę międzynarodową, jeżeli brak nazwy IUPAC; (ii) inne nazwy, w tym nazwy zwyczajowe, handlowe, skróty; (iii) numer Wspólnoty Europejskiej (WE), wpisany w Europejskim spisie istniejących substancji chemicznych o znaczeniu handlowym (EINECS), Europejskim wykazie notyfikowanych substancji chemicznych (ELINCS), wykazie NLP (już nie polimer) lub numer przyznany przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA), w stosownych przypadkach i jeżeli występuje; (iv) nazwę i numer przypisane przez Chemical Abstracts Service (CAS), jeżeli występują; b) umiejscowienie substancji wzbudzających obawy w produkcie; c) stężenie, maksymalne stężenie lub zakres stężeń substancji wzbudzających obawy na poziomie produktu, jego odpowiednich części składowych lub części zamiennych; d) odpowiednią instrukcję bezpiecznego użytkowania produktu; e) informacje dotyczące demontażu, przygotowania do ponownego użycia, ponownego użycia, recyklingu i użytkowania produktu i racjonalnego ekologicznie gospodarowania produktem pod koniec przydatności do użycia. Komisja może, stosownie dla danej grupy produktów, określić progi określające, kiedy ma mieć zastosowanie wymóg informacyjny dotyczący substancji wzbudzających obawy. 6.   W przypadku określania wymogów informacyjnych w akcie delegowanym przyjętym na podstawie art. 4 Komisja w stosownych przypadkach: a) określa daty rozpoczęcia stosowania takich wymogów informacyjnych, o których mowa w ust. 5 akapit pierwszy, uwzględniając w razie potrzeby różnice między substancjami wzbudzającymi obawy; b) przewiduje należycie uzasadnione zwolnienia – dotyczące substancji wzbudzających obawy lub elementów informacji – z takich wymogów informacyjnych, o których mowa w ust. 5 akapit pierwszy, które mogą wynikać z technicznej wykonalności lub znaczenia monitorowania substancji wzbudzających obawy, dostępności metod analitycznych do ich wykrywania i określania ich ilości, z potrzeby ochrony poufnych informacji handlowych oraz mogą być przyznawane w innych należycie uzasadnionych przypadkach; substancje wzbudzające obawy w rozumieniu art. 2 pkt 27 lit. a) nie podlegają zwolnieniu, jeżeli są obecne w produktach, ich odpowiednich częściach składowych lub częściach zamiennych w stężeniu powyżej 0,1 % m/m; c) zapewnia spójność z obowiązującymi na mocy prawa Unii wymogami informacyjnymi oraz ogranicza do minimum obciążenia administracyjne, w tym za pomocą odpowiednich rozwiązań technicznych. 7.   Wymogi informacyjne wskazują sposób, w jaki udostępnia się wymagane informacje. Jeżeli dostępny jest cyfrowy paszport produktu, zamieszcza się w nim wymagane informacje, a w razie potrzeby przekazuje się je także w jeden lub więcej z następujących sposobów: a) na samym produkcie; b) na opakowaniu produktu; c) na etykiecie produktu, o której mowa w art. 16; d) w instrukcji obsługi lub innej dokumentacji dołączonej do produktu; e) na ogólnodostępnej stronie internetowej lub w aplikacji. Informacje, które umożliwiają monitorowanie substancji wzbudzających obawy na podstawie ust. 5, umieszcza się na produkcie albo udostępnia się za pośrednictwem nośnika danych znajdującego się na produkcie. 8.   Informacje, które należy dostarczyć zgodnie z wymogami informacyjnymi, przekazuje się w języku łatwo zrozumiałym dla klientów, określonym przez państwo członkowskie, w którym produkt zostanie udostępniony lub oddany do użytku.