art. 15

Artykuł 15 Certyfikacja operatorów systemu magazynowania gazu ziemnego 1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy operator systemu magazynowania gazu ziemnego, w tym każdy operator systemu magazynowania gazu ziemnego kontrolowany przez operatora systemu przesyłowego, był certyfikowany, zgodnie z procedurą określoną w niniejszym artykule, przez krajowy organ regulacyjny albo przez właściwy organ wyznaczony przez zainteresowane państwo członkowskie zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1938 (w obu przypadkach zwany dalej „instytucją certyfikującą”). Niniejszy artykuł ma również zastosowanie do operatorów systemu magazynowania gazu ziemnego kontrolowanych przez operatorów systemów przesyłowych, którzy są certyfikowani zgodnie z dyrektywą 2009/73/WE lub dyrektywą (UE) 2024/1788. 2.   Do dnia 1 lutego 2023 r. lub w terminie 150 dni roboczych od dnia otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 9 instytucja certyfikująca wydaje projekt decyzji w sprawie certyfikacji w odniesieniu do operatorów systemu magazynowania gazu ziemnego eksploatujących podziemne magazyny gazu ziemnego o pojemności powyżej 3,5 TWh, w przypadku gdy – niezależnie od liczby operatorów systemu magazynowania gazu ziemnego – wszystkie instalacje magazynowania gazu ziemnego były napełnione w dniach 31 marca 2021 r. i 31 marca 2022 r. na poziomie wynoszącym średnio mniej niż 30 % ich maksymalnej pojemności. W odniesieniu do operatorów systemu magazynowania gazu ziemnego, o których mowa w akapicie pierwszym, instytucja certyfikująca dokłada wszelkich starań, aby wydać projekt decyzji w sprawie certyfikacji do dnia 1 listopada 2022 r. W odniesieniu do operatorów systemu magazynowania gazu ziemnego innych niż ci, o których mowa w akapicie pierwszym, instytucja certyfikująca wydaje projekt decyzji w sprawie certyfikacji do dnia 2 stycznia 2024 r. lub w terminie 18 miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 8 lub 9. 3.   Analizując zagrożenie dla bezpieczeństwa dostaw energii w Unii, instytucja certyfikująca bierze pod uwagę wszelkie zagrożenia dla bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego na poziomie unijnym, krajowym lub regionalnym, a także wszelkie ograniczanie takich zagrożeń, wynikające między innymi z: a) własności, dostaw lub innych stosunków handlowych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na motywację i zdolność operatora systemu magazynowania gazu ziemnego do napełnienia podziemnego magazynu gazu ziemnego; b) praw i zobowiązań Unii wobec państwa trzeciego wynikających z prawa międzynarodowego, w tym również z jakiejkolwiek umowy zawartej z państwem trzecim lub państwami trzecimi, której stroną jest Unia i która dotyczy kwestii bezpieczeństwa dostaw energii; c) praw i zobowiązań danych państw członkowskich wobec państwa trzeciego, wynikających z umów zawartych przez dane państwa członkowskie z państwem trzecim lub państwami trzecimi, w zakresie, w jakim umowy te są zgodne z prawem Unii; lub d) wszelkich innych szczególnych faktów i okoliczności danej sprawy. 4.   Jeżeli instytucja certyfikująca uzna, że osoba, która bezpośrednio lub pośrednio kontroluje lub wykonuje jakiekolwiek prawa względem operatora systemu magazynowania gazu ziemnego, mogłaby zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub podstawowym interesom bezpieczeństwa Unii lub któregokolwiek państwa członkowskiego, instytucja certyfikująca odmawia wydania certyfikacji. Alternatywnie instytucja certyfikująca może wydać decyzję w sprawie certyfikacji z zastrzeżeniem warunków mających na celu wystarczające ograniczenie zagrożeń, które mogłyby negatywnie wpłynąć na napełnianie podziemnych magazynów gazu ziemnego, pod warunkiem, że wykonalność warunków można w pełni zapewnić poprzez skuteczne wdrożenie i monitorowanie. Warunki takie mogą obejmować w szczególności zobowiązanie właściciela systemu magazynowania lub operatora systemu magazynowania gazu ziemnego do przekazania zarządzania systemem magazynowania. 5.   W przypadku gdy instytucja certyfikująca uzna, że zagrożeń dla bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego nie można ograniczyć poprzez warunki zgodnie z ust. 4, w tym poprzez zobowiązanie właściciela systemu magazynowania gazu ziemnego lub operatora systemu magazynowania gazu ziemnego do przekazania zarządzania systemem magazynowania gazu ziemnego, i w związku z tym odmawia wydania certyfikacji, instytucja certyfikująca: a) zobowiązuje właściciela systemu magazynowania gazu ziemnego lub operatora systemu magazynowania gazu ziemnego lub osobę, którą uważa za mogącą zagrozić bezpieczeństwu dostaw energii lub podstawowym interesom bezpieczeństwa Unii lub któregokolwiek państwa członkowskiego, do zbycia udziałów lub praw, które posiadają w odniesieniu do własności systemu magazynowania lub własności operatora systemu magazynowania, oraz do określenia terminu takiego zbycia; b) zarządza, w stosownych przypadkach, środki tymczasowe w celu zapewnienia, aby taka osoba nie była w stanie sprawować kontroli ani wykonywać praw względem tego właściciela systemu magazynowania gazu ziemnego lub operatora systemu magazynowania gazu ziemnego do czasu zbycia udziałów lub praw; oraz c) zapewnia odpowiednie środki wyrównawcze zgodnie z prawem krajowym. 6.   Instytucja certyfikująca niezwłocznie powiadamia Komisję o swoim projekcie decyzji w sprawie certyfikacji, przekazując jednocześnie wszystkie odpowiednie informacje. Komisja wydaje opinię dotyczącą projektu decyzji w sprawie certyfikacji instytucji certyfikującej w terminie 25 dni roboczych od takiego powiadomienia. Instytucja certyfikująca w jak największym stopniu uwzględnia opinię Komisji. 7.   Instytucja certyfikująca wydaje decyzję w sprawie certyfikacji w terminie 25 dni roboczych od otrzymania opinii Komisji. 8.   Przed uruchomieniem nowo wybudowanego podziemnego magazynu gazu ziemnego operator systemu magazynowania gazu ziemnego musi uzyskać certyfikację zgodnie z ust. 1–7. Operator systemu magazynowania gazu ziemnego powiadamia instytucję certyfikującą o swoim zamiarze uruchomienia instalacji magazynowania gazu ziemnego. 9.   Operatorzy systemu magazynowania gazu ziemnego powiadamiają odpowiednią instytucję certyfikującą o każdej planowanej transakcji, która wymagałyby ponownej oceny ich zgodności z wymogami certyfikacyjnymi określonymi w ust. 1–4. 10.   Instytucje certyfikujące stale monitorują operatorów systemu magazynowania gazu ziemnego w odniesieniu do zgodności z wymogami certyfikacyjnymi określonymi w ust. 1–4. Instytucje certyfikujące ponownie wszczynają procedurę certyfikacji w celu ponownej oceny takiej zgodności w którejkolwiek z poniższych sytuacji: a) po otrzymaniu powiadomienia od operatora systemu magazynowania gazu ziemnego zgodnie z ust. 8 lub 9; b) z własnej inicjatywy, w przypadku gdy posiadają wiedzę, że planowana zmiana praw lub wpływu w odniesieniu do operatora systemu magazynowania gazu ziemnego mogłaby prowadzić do niezgodności z wymogami ust. 1, 2 i 3; c) na podstawie uzasadnionego wniosku Komisji. 11.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia nieprzerwanego funkcjonowania podziemnych magazynów gazu ziemnego na swoich terytoriach. Eksploatacja tych podziemnych magazynów gazu ziemnego może zostać zakończona wyłącznie w przypadku, gdy nie są spełnione wymogi techniczne i wymogi w zakresie bezpieczeństwa lub w przypadku gdy instytucja certyfikująca uznaje, po przeprowadzeniu oceny oraz po uwzględnieniu opinii europejskiej sieci operatorów systemów przesyłowych gazu (zwanej dalej „ENTSO gazu”), że takie zakończenie eksploatacji nie osłabiłoby bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego na poziomie unijnym lub krajowym. W stosownych przypadkach podejmuje się odpowiednie środki wyrównawcze, jeżeli zakończenie eksploatacji nie jest dozwolone. 12.   Komisja może wydać wskazówki dotyczące stosowania niniejszego artykułu. 13.   Niniejszego artykułu nie stosuje się do części instalacji LNG, które są wykorzystywane do magazynowania.