art. 18

Artykuł 18 Rabaty taryfowe na gaz odnawialny i gaz niskoemisyjny 1.   Przy ustalaniu taryf stosuje się rabaty na gaz odnawialny i gaz niskoemisyjny w odniesieniu do: a) punktów wejścia z instalacji produkcyjnych gazu odnawialnego i gazu niskoemisyjnego; b) taryf przesyłowych opartych na zdolności w punktach wejścia do i punktach wyjścia z instalacji magazynowania gazu ziemnego, chyba że taka instalacja magazynowania jest podłączona do więcej niż jednej sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej i jest wykorzystywana do konkurowania z punktem połączenia międzysystemowego. Do odpowiednich taryf opartych na zdolnościach stosuje się rabat zgodnie z akapitem pierwszym lit. a) w wysokości 100 % w celu zwiększenia skali zatłaczania gazu odnawialnego oraz rabat w wysokości 75 % – w odniesieniu do gazu niskoemisyjnego. Rabat zgodnie z akapitem pierwszym lit. b) ustala się na poziomie 100 % w państwach członkowskich, w których gaz odnawialny lub gaz niskoemisyjny został po raz pierwszy zatłoczony do systemu. 2.   Szczegółowe informacje dotyczące rabatów przyznawanych zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu można określić w kodeksie sieci dotyczącym struktury taryf, o którym mowa w art. 71 ust. 2 akapit pierwszy lit. d). 3.   Do dnia 5 sierpnia 2029 r., a następnie co pięć lat Komisja ponownie analizuje poziomy rabatów określone w ust. 1 i 4. Komisja wydaje sprawozdanie zawierające przegląd wdrażania rabatów i ocenia, czy poziom tych rabatów jest nadal odpowiedni w świetle ostatnich zmian na rynku. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 80 w celu zmiany niniejszego rozporządzenia poprzez zmianę poziomów rabatów określonych w ust. 1 i 4 niniejszego artykułu. 4.   Od dnia 5 sierpnia 2025 r. użytkownicy sieci otrzymują od operatora systemu przesyłowego rabat w wysokości 100 % taryfy opartej na zdolności w punktach połączeń międzysystemowych między państwami członkowskimi dla gazu odnawialnego i w wysokości 75 % dla gazu niskoemisyjnego, po przekazaniu zainteresowanemu operatorowi systemu przesyłowego dowodu zrównoważonego rozwoju na podstawie ważnego certyfikatu zrównoważonego rozwoju otrzymanego w odniesieniu do gazu ziemnego zgodnie z art. 29 i 30 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 i zarejestrowanego w unijnej bazie danych, o której mowa w art. 31a tej dyrektywy oraz w odniesieniu do gazu niskoemisyjnego na podstawie ważnego certyfikatu otrzymanego zgodnie z art. 9 dyrektywą (UE) 2024/1788. W odniesieniu do rabatów, o których mowa w akapicie pierwszym: a) operatorzy systemów przesyłowych zobowiązani są do udzielania rabatu wyłącznie w odniesieniu do możliwie najkrótszej trasy pod względem przekroczenia granicy między miejscem, w którym po raz pierwszy zarejestrowano w unijnej bazie danych konkretny dowód deklaracji zrównoważonego rozwoju, na podstawie certyfikatu, o którym mowa w akapicie pierwszym, a następnie anulowano go jako uznany za zużyty, pod warunkiem że żadna potencjalna marża aukcyjna nie jest objęta rabatem; b) operatorzy systemów przesyłowych przekazują odpowiedniemu organowi regulacyjnemu informacje dotyczące faktycznych i oczekiwanych ilości gazu odnawialnego i gazu niskoemisyjnego oraz wpływu stosowania rabatu taryfowego na ich przychody, a organy regulacyjne monitorują i oceniają wpływ rabatów na stabilność taryf; c) po obniżeniu przychodów operatora systemu przesyłowego z tych taryf szczególnych o 10 % w wyniku zastosowania rabatu zainteresowany podmiot i wszyscy operatorzy sąsiadujących systemów przesyłowych negocjują mechanizmu rekompensat dla operatorów działających między systemami przesyłowymi; d) dalsze szczegółowe informacje niezbędne do wdrożenia za gaz odnawialny i gaz niskoemisyjny, takie jak obliczenia kwalifikującej się zdolności, do której ma zastosowanie rabat, oraz niezbędne procesy, określa się w kodeksie sieci ustanowionym na podstawie art. 71. Zainteresowani operatorzy systemów przesyłowych uzgadniają mechanizm rekompensat dla operatorów działających między systemami przesyłowymi w ciągu trzech lat od zmniejszenia ich przychodów z tytułu określonych taryf o 10 %, o czym mowa w akapicie drugim lit. c) niniejszego ustępu. W przypadku gdy w tym terminie nie zostanie osiągnięte porozumienie, w ciągu dwóch kolejnych lat odpowiednie organy regulacyjne podejmują wspólną decyzję w sprawie odpowiedniego mechanizmu rekompensat dla operatorów działających między systemami przesyłowymi. W przypadku braku porozumienia między organami regulacyjnymi zastosowanie ma art. 6 rozporządzenia (UE) 2019/942. W przypadku gdy organy regulacyjne nie są w stanie osiągnąć porozumienia w terminie dwóch lat, lub na ich wspólny wniosek, ACER przyjmuje decyzję indywidualną zgodnie z art. 6 ust. 10 akapit drugi rozporządzenia (UE) 2019/942. 5.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 4 niniejszego artykułu organy regulacyjne mogą zadecydować o niestosowaniu rabatów lub o ustaleniu poziomów rabatu niższych niż te określone w ust. 1 i 4 niniejszego artykułu, pod warunkiem że takie odstępstwo jest zgodne z ogólnymi zasadami taryfowymi określonymi w art. 17, a w szczególności z zasadą odzwierciedlania kosztów, w przypadku gdy spełnione jest jedno z następujących kryteriów: a) odstępstwo jest niezbędne do skutecznego funkcjonowania systemu przesyłowego, zapewnienia stabilnych ram finansowych dla istniejących inwestycji lub uniknięcia nieuzasadnionego subsydiowania skrośnego, zakłóceń w handlu transgranicznym lub nieskutecznego mechanizmu rekompensat dla operatorów działających między systemami przesyłowymi; b) stosowanie zniżek lub stawek rabatu określonych w ust. 1 i 4 nie jest niezbędne ze względu na stopień postępów we wprowadzaniu gazu odnawialnego i gazu niskoemisyjnego w danym państwie członkowskim lub ze względu na istnienie alternatywnych mechanizmów wsparcia w celu zwiększenia wykorzystania gazu odnawialnego lub gazu niskoemisyjnego.