art. 19

Artykuł 19 Plany ochrony powietrza i plany działania na rzecz jakości powietrza 1.   W przypadku gdy w danych strefach poziomy zanieczyszczeń w powietrzu przekraczają którąkolwiek wartość dopuszczalną lub wartość docelową określoną w załączniku I sekcja 1, państwa członkowskie ustanawiają plany ochrony powietrza dla tych stref, w których określa się właściwe środki w celu osiągnięcia danej wartości dopuszczalnej lub wartości docelowej oraz w celu zapewnienia, aby okres przekroczenia był jak najkrótszy i nie dłuższy niż cztery lata od końca roku kalendarzowego, w którym zgłoszono pierwsze przekroczenie. Te plany ochrony powietrza ustanawia się jak najszybciej i nie później niż dwa lata po roku kalendarzowym, w którym odnotowano dane przekroczenie którejkolwiek wartości dopuszczalnej lub wartości docelowej. W przypadku gdy w danej strefie przekroczenie wartości dopuszczalnej jest już objęte planem działania na rzecz jakości powietrza, państwa członkowskie zapewniają, aby środki określone w tym planie działania były odpowiednie, aby okres przekroczenia był jak najkrótszy, oraz, w stosownych przypadkach, podejmują dodatkowe i skuteczniejsze środki oraz postępują zgodnie z procedurą aktualizacji planu działania na rzecz jakości powietrza określoną w ust. 5. 2.   W przypadku gdy w jednostkach terytorialnych obejmujących co najmniej jedną strefę poziomy zanieczyszczeń w powietrzu przekraczają którąkolwiek wartość docelową ozonu określoną w załączniku I sekcja 2, państwa członkowskie ustanawiają dla tych jednostek terytorialnych plany ochrony powietrza, w których określa się odpowiednie środki mające w celu osiągnięcia wartości docelowej ozonu i w celu zapewnienia, aby okres przekroczenia był jak najkrótszy. Te plany ochrony powietrza ustanawia się jak najszybciej i nie później niż dwa lata po roku kalendarzowym, w którym odnotowano przekroczenie wartości docelowej ozonu. W przypadku gdy w danej jednostce terytorialnej przekroczenie wartości docelowej ozonu jest już objęte planem działania na rzecz jakości powietrza, państwa członkowskie zapewniają, aby środki określone w tym planie działania były odpowiednie, aby okres przekroczenia był jak najkrótszy, oraz, w stosownych przypadkach, postępują zgodnie z procedurą w sprawie aktualizacji planu działania na rzecz jakości powietrza określoną w ust. 5. Państwa członkowskie mogą jednak zrezygnować z ustanawiania takich planów ochrony powietrza lub planów działania na rzecz jakości powietrza w celu rozwiązania problemu przekroczenia stężenia ozonu, w przypadku gdy nie ma znaczącej możliwości zmniejszenia stężeń ozonu, biorąc pod uwagę warunki geograficzne i meteorologiczne, a środki te wiązałyby się z nieproporcjonalnymi kosztami. W przypadku gdy nie ustanowiono planu ochrony powietrza lub planu działania na rzecz jakości powietrza, państwa członkowskie przedstawiają opinii publicznej i Komisji szczegółowe uzasadnienie, dlaczego nie ma znaczącej możliwości zmniejszenia przekroczeń, w związku z czym podjęto decyzję o nieustanowieniu planu ochrony powietrza lub planu działania na rzecz jakości powietrza. Co najmniej raz na pięć lat państwa członkowskie dokonują ponownej oceny możliwości redukcji stężeń ozonu. W odniesieniu do jednostek terytorialnych, w przypadku których wartość docelowa ozonu jest przekroczona, państwa członkowskie dopilnowują, aby odpowiedni krajowy program ograniczania zanieczyszczenia powietrza przygotowany na podstawie art. 6 dyrektywy (UE) 2016/2284 obejmował środki dotyczące prekursorów ozonu objętych tą dyrektywą. 3.   W przypadku gdy w danej jednostce terytorialnej średniego narażenia nie zostanie osiągnięty wymóg redukcji średniego narażenia określony w załączniku I sekcja 5, państwa członkowskie ustanawiają dla tych jednostek terytorialnych średniego narażenia plany ochrony powietrza, w których określa się odpowiednie środki służące osiągnięciu wymogu redukcji średniego narażenia i dopilnowaniu, by okres przekroczenia był jak najkrótszy. Te plany ochrony powietrza ustanawia się jak najszybciej i nie później niż dwa lata po roku kalendarzowym, w którym odnotowano przekroczenie wymogu redukcji średniego narażenia. 4.   W przypadku gdy od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2029 r. w strefie lub jednostce terytorialnej poziomy zanieczyszczeń przekraczają jakąkolwiek wartość dopuszczalną lub wartość docelową, która ma zostać osiągnięta do dnia 1 stycznia 2030 r., jak określono w załączniku I sekcja 1 tabela 1 i w załączniku I sekcja 2 pkt B, oraz bez uszczerbku dla ust. 2 akapit trzeci niniejszego artykułu, państwa członkowskie ustanawiają plan działania na rzecz jakości powietrza w odniesieniu do danego zanieczyszczenia, aby osiągnąć odpowiednie wartości dopuszczalne lub wartości docelowe przed upływem terminu osiągnięcia. Te plany działania na rzecz jakości powietrza ustanawia się jak najszybciej i nie później niż dwa lata po roku kalendarzowym, w którym odnotowano przekroczenie. Państwa członkowskie mogą jednak zrezygnować z ustanawiania takich planów działania na rzecz jakości powietrza, jeżeli scenariusz odniesienia oparty na informacjach wymaganych zgodnie z załącznikiem VIII pkt A ppkt 5 wykaże, że wartość dopuszczalna lub wartość docelowa zostaną osiągnięte za pomocą już obowiązujących środków, w tym gdy przekroczenie jest spowodowane tymczasową działalnością mającą wpływ na poziomy zanieczyszczeń w ciągu jednego roku. W przypadku gdy nie ustanowiono planu działania na rzecz jakości powietrza zgodnie z niniejszym akapitem, państwa członkowskie przedstawiają opinii publicznej i Komisji szczegółowe uzasadnienie. 5.   W przypadku gdy przekroczenia którejkolwiek wartości dopuszczalnej, wymogu redukcji średniego narażenia lub wartości docelowej utrzymują się w trzecim roku kalendarzowym po terminie ustanowienia planu ochrony powietrza lub planu działania na rzecz jakości powietrza, oraz bez uszczerbku dla ust. 2 akapit trzeci, państwa członkowskie aktualizują plan ochrony powietrza lub plan działania na rzecz jakości powietrza i zawarte w nim środki, w tym ich wpływ na prognozowane emisje i stężenia, nie później niż pięć lat po terminie ustanowienia poprzedniego planu ochrony powietrza lub planu działania na rzecz jakości powietrza oraz podejmują dodatkowe i skuteczniejsze środki, aby okres przekroczenia był jak najkrótszy. 6.   Plany ochrony powietrza oraz plany działania na rzecz jakości powietrza zawierają co najmniej: a) informacje wymienione w załączniku VIII pkt A ppkt 1–7; b) w stosownych przypadkach informacje wymienione w załączniku VIII pkt A ppkt 8, 9 i 10; c) informacje na temat odpowiednich środków redukcji emisji wymienionych w załączniku VIII pkt B ppkt 2. W odpowiednich przypadkach państwa członkowskie włączają do swoich planów ochrony powietrza i planów działania na rzecz jakości powietrza środki, o których mowa w art. 20 ust. 2, oraz szczególne środki służące ochronie wrażliwych i szczególnie narażonych grup ludności, w tym dzieci. Przygotowując plany ochrony powietrza lub plany działania na rzecz jakości powietrza, państwa członkowskie oceniają ryzyko przekroczenia odpowiednich progów alarmowych dla danych zanieczyszczeń. W stosownych przypadkach analizę tę wykorzystuje się do ustanawiania planów działań krótkoterminowych. W przypadku gdy plany ochrony powietrza lub plany działania na rzecz jakości powietrza ustanawia się w odniesieniu do kilku rodzajów zanieczyszczeń lub norm jakości powietrza, państwa członkowskie ustanawiają w odpowiednich przypadkach zintegrowane plany ochrony powietrza lub plany działania na rzecz jakości powietrza obejmujące wszystkie przedmiotowe zanieczyszczenia i normy jakości powietrza. Państwa członkowskie w miarę możliwości zapewniają spójność swoich planów ochrony powietrza i planów działania na rzecz jakości powietrza z innymi planami które mają znaczący wpływ na jakość powietrza, w tym z planami wymaganymi na podstawie dyrektywy 2002/49/WE, dyrektywy 2010/75/UE i dyrektywy (UE) 2016/2284 oraz na podstawie przepisów w dziedzinach klimatu, różnorodności biologicznej, energii, transportu i rolnictwa. 7.   Państwa członkowskie konsultują się ze społeczeństwem, zgodnie z dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (21), oraz z właściwymi organami, których ze względu na ich obowiązki w dziedzinie zanieczyszczenia powietrza i jakości powietrza może dotyczyć wdrażanie planów ochrony powietrza oraz planów działania na rzecz jakości powietrza, w sprawie projektów planów ochrony powietrza oraz projektów planów działania na rzecz jakości powietrza i wszelkich istotnych aktualizacji planów ochrony powietrza oraz planów działania na rzecz jakości powietrza przed ich finalizacją. Państwa członkowskie dopilnowują, aby w trakcie konsultacji publicznych społeczeństwo miało dostęp do projektu planu ochrony powietrza lub projektu planu działania na rzecz jakości powietrza zawierającego minimalne informacje wymagane na mocy załącznika VIII do niniejszej dyrektywy oraz, w miarę możliwości, podsumowanie informacji o charakterze nietechnicznym, o których mowa w niniejszym akapicie. Państwa członkowskie zachęcają wszystkie zainteresowane strony do aktywnego udziału w opracowywaniu, wdrażaniu i aktualizacji planów ochrony powietrza i planów działania na rzecz jakości powietrza. Przygotowując plany ochrony powietrza oraz plany działania na rzecz jakości powietrza, państwa członkowskie dopilnowują, aby zainteresowane strony, których działalność przyczynia się do sytuacji przekroczenia, były zachęcane do proponowania środków, które są w stanie wdrożyć, aby pomóc w wyeliminowaniu tych przekroczeń, oraz aby do udziału w konsultacjach zachęcać organizacje pozarządowe, takie jak organizacje działające w dziedzinie środowiska i zdrowia, organizacje konsumenckie, organizacje reprezentujące interesy wrażliwych i szczególnie narażonych grup ludności, inne właściwe instytucje zajmujące się ochroną zdrowia, w tym organizacje reprezentujące pracowników służby zdrowia, i odpowiednie federacje przemysłowe. 8.   Plany ochrony powietrza i plany działania na rzecz jakości powietrza przekazuje się Komisji w ciągu dwóch miesięcy od ich przyjęcia.