art. 12

Artykuł 12 Podstawy odmowy 1.   Organ wezwany odmawia przekazania postępowania karnego, w całości lub w części, w przypadku gdy zgodnie z prawem krajowym państwa wezwanego nie można wszcząć ani kontynuować postępowania karnego w związku z okolicznościami faktycznymi stanowiącymi podstawę danego wniosku o przekazanie postępowania karnego, jeżeli zastosowanie ma co najmniej jedna z następujących podstaw: a) czyn, w związku z którym złożono wniosek, nie stanowi przestępstwa na mocy sprawa krajowego państwa wezwanego; b) przejęcie postępowania karnego byłoby sprzeczne z zasadą ne bis in idem; c) podejrzany lub oskarżony nie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej za przestępstwo ze względu na swój wiek; d) ściganie przestępstwa uległo przedawnieniu zgodnie z prawem krajowym państwa wezwanego; e) warunki dotyczące ścigania przestępstwa w państwie wezwanym nie zostały spełnione; f) przestępstwo podlega amnestii zgodnie z prawem krajowym państwa wezwanego; g) państwo wezwane nie ma zgodnie z prawem krajowym jurysdykcji w zakresie danego przestępstwa ani jurysdykcji na podstawie art. 3. 2.   Organ wezwany może odmówić przekazania postępowania karnego, w całości lub w części, jeżeli zastosowanie ma co najmniej jedna z następujących podstaw: a) podjęcie działań uniemożliwia przywilej lub immunitet przewidziany w prawie krajowym państwa wezwanego; b) organ wezwany uważa, że przekazanie postępowania karnego nie jest w interesie skutecznego i prawidłowego sprawowania wymiaru sprawiedliwości; c) przestępstwo nie zostało popełnione w całości albo w części na terytorium państwa wezwanego, większość skutków lub istotna część szkody, które stanowią część ustawowych znamion przestępstwa, nie wystąpiły na terytorium tego państwa, a podejrzany lub oskarżony nie jest obywatelem tego państwa ani nie ma w nim miejsca zamieszkania; d) formularz wniosku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, jest niekompletny lub w sposób oczywisty nieprawidłowy i nie został uzupełniony ani poprawiony po konsultacji, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu; e) czyn, w związku z którym złożono wniosek, nie stanowi przestępstwa w miejscu, w którym został popełniony, a państwo wezwane na podstawie swojego prawa krajowego nie ma jurysdykcji pierwotnej w zakresie ścigania takiego przestępstwa. 3.   W przypadku gdy zastosowanie ma jedna z podstaw, o których mowa w ust. 1 i 2, organ wezwany, przed podjęciem decyzji w sprawie odmowy przekazania postępowania karnego, w całości albo w części, konsultuje się w stosownych przypadkach z organem wzywającym oraz, w razie potrzeby, zwraca się do organu wzywającego o przekazanie bez zbędnej zwłoki wszelkich niezbędnych informacji. 4.   W przypadku gdy zastosowanie ma podstawa, o której mowa w ust. 2 lit. a), oraz w przypadku gdy uprawnienie do uchylenia przywileju lub immunitetu przysługuje organowi państwa wezwanego, organ wezwany zwraca się do tego organu o wykonanie tego uprawnienia bez zbędnej zwłoki. W przypadku gdy uprawnienie do uchylenia przywileju lub immunitetu przysługuje organowi innego państwa lub organizacji międzynarodowej, organ wzywający zwraca się do tego organu lub organizacji międzynarodowej o wykonanie tego uprawnienia.