art. 5

Artykuł 5 Kryteria dotyczące zwracania się z wnioskiem o przekazanie postępowania karnego 1.   Wniosek o przekazanie postępowania karnego można wydać wyłącznie w przypadku, gdy organ wzywający uzna, że cel, jakim jest skuteczne i prawidłowe sprawowanie wymiaru sprawiedliwości, obejmujący proporcjonalność, można lepiej osiągnąć poprzez przeprowadzenie odpowiedniego postępowania karnego w innym państwie członkowskim. 2.   Analizując, czy wystąpić wnioskiem o przekazanie postępowania karnego, organ wzywający bierze pod uwagę w szczególności następujące kryteria: a) przestępstwo popełniono w całości lub w części na terytorium państwa wezwanego lub większość skutków przestępstwa lub istotna część szkody, które stanowią część ustawowych znamion przestępstwa, wystąpiły na terytorium państwa wezwanego; b) co najmniej jeden podejrzany lub oskarżony jest obywatelem państwa wezwanego lub ma w nim miejsce zamieszkania; c) co najmniej jeden podejrzany lub oskarżony przebywa w państwie wezwanym, a państwo to odmawia przekazania tych osób do państwa wzywającego na podstawie: (i) art. 4 pkt 2 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW; (ii) art. 4 pkt 3 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, w przypadku gdy taka odmowa nie opiera się na prawomocnym wyroku wydanym wobec tej osoby w odniesieniu do tego samego przestępstwa, co uniemożliwia prowadzenie dalszego postępowania karnego; lub (iii) art. 4 pkt 7 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW; d) co najmniej jeden podejrzany lub oskarżony, wobec których wydano europejski nakaz aresztowania, przebywa w państwie wezwanym, a państwo to odmawia przekazania tych osób, jeżeli stwierdzi, że – w wyjątkowych sytuacjach – istnieją istotne podstawy, by sądzić, na podstawie konkretnego i obiektywnego materiału dowodowego, że przekazanie stanowiłoby, w szczególnych okolicznościach danej sprawy, oczywiste naruszenie odpowiedniego prawa podstawowego określonego w art. 6 TUE i w Karcie; e) większość materiału dowodowego mającego znaczenie dla postępowania przygotowawczego znajduje się w państwie wezwanym lub w państwie tym ma miejsce zamieszkania większość istotnych świadków; f) w państwie wezwanym toczy się przeciwko podejrzanemu lub oskarżonemu postępowanie karne w odniesieniu do tych samych, częściowo tych samych lub innych okoliczności faktycznych; g) w państwie wezwanym toczy się przeciwko innym osobom postępowanie karne w odniesieniu do tych samych, częściowo tych samych lub powiązanych okoliczności faktycznych; h) co najmniej jeden podejrzany lub oskarżony odbywa lub ma odbyć karę pozbawienia wolności w państwie wezwanym; i) wykonanie kary w państwie wezwanym może zwiększyć szanse na resocjalizację skazanego lub istnieją inne powody, dla których wykonanie kary w państwie wezwanym byłoby odpowiedniejsze; j) co najmniej jeden pokrzywdzony jest obywatelem państwa wezwanego lub ma w nim miejsce zamieszkania; k) właściwe organy państw członkowskich osiągnęły porozumienie na podstawie decyzji ramowej 2009/948/WSiSW, lub w inny sposób, w sprawie skoncentrowania postępowania karnego w jednym państwie członkowskim. Do celów akapitu pierwszego lit. j) organ wzywający należycie uwzględnia dzieci będące pokrzywdzonymi oraz inne osoby wymagające szczególnego traktowania. 3.   Podejrzany, oskarżony lub pokrzywdzony mogą, zgodnie z procedurami przewidzianymi w prawie krajowym, przedstawić właściwym organom państwa wzywającego lub państwa wezwanego wniosek aby dane postępowanie karne zostało przekazane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Wnioski takie bierze się pod uwagę i rejestruje zgodnie z procedurą rejestrowania czynności procesowych przewidzianą w prawie krajowym danego państwa członkowskiego. Jeżeli wniosek został przedstawiony właściwemu organowi w państwie wezwanym, organ wezwany może konsultować się z organem wzywającym. Wnioski przedstawione na podstawie niniejszego ustępu nie nakładają na państwo wzywające obowiązku złożenia wniosku o przekazanie postępowania karnego ani obowiązku przekazania postępowania karnego do państwa wezwanego, a na organ wzywający lub organ wezwany – obowiązku konsultowania się między sobą.