art. 12

Artykuł 12 Rejestr unijny trwałego pochłaniania dwutlenku węgla, technik węglochłonnych i składowania dwutlenku węgla w produktach oraz rejestry certyfikacji 1.   Do dnia 27 grudnia 2028 r. Komisja ustanawia rejestr unijny trwałego pochłaniania dwutlenku węgla, technik węglochłonnych oraz składowania dwutlenku węgla w produktach w celu podania do wiadomości publicznej, w przystępny sposób, informacji dotyczących procesu certyfikacji, a następnie należycie utrzymuje ten rejestr; rejestr ten musi zawierać co najmniej informacje określone w załączniku III. Przy ustanawianiu rejestru unijnego Komisja uwzględnia sprawozdania, o których mowa w art. 30 ust. 5 lit. a) dyrektywy 2003/87/WE i art. 17 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/841. Rejestr unijny wykorzystuje zautomatyzowane systemy, w tym formularze elektroniczne, aby w bezpieczny sposób podawać do wiadomości publicznej informacje związane z procesem certyfikacji, w tym certyfikaty zgodności i zaktualizowane certyfikaty zgodności, w celu umożliwienia śledzenia liczby jednostek certyfikowanych i unikaniu podwójnego liczenia. Rejestr unijny finansowany jest z ustalonych rocznych opłat wnoszonych przez użytkowników. Opłaty te muszą być proporcjonalne do korzystania z rejestru unijnego i wystarczające, aby przyczynić się do pokrycia kosztów jego ustanowienia a także rocznych kosztów funkcjonowania rejestru unijnego, takich jak koszty personelu czy koszty narzędzi informatycznych. Zasoby z takich opłat stanowią zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel do celów art. 21 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046. Dochód ten w szczególności pokrywa koszty narzędzi i usług informatycznych oraz ich bezpieczeństwa, w tym działania i systemów przyznawania licencji, a także koszty personelu zarządzającego rejestrem unijnym. 2.   Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 16 uzupełniające niniejszy artykuł oraz określające niezbędne wymogi dotyczące rejestru unijnego, w tym przepisy dotyczące zapewnienia wystarczającego nadzoru nad handlem jednostkami certyfikowanymi, oraz czynniki, jakie należy uwzględnić przy ustalaniu poziomu opłat, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz przy ich pobieraniu. Podczas każdego ostatniego kwartału w roku poprzedzającym kolejny rok kalendarzowy stosowania aktów delegowanych Komisja przyjmuje co najmniej jeden akt wykonawczy w celu ustalenia lub zmiany poszczególnych kwot opłat, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, do stosowania w tym roku kalendarzowym. 3.   Do momentu ustanowienia rejestru unijnego organizacja ds. certyfikacji ustanawia i należycie utrzymuje rejestr certyfikacji w celu podawania do wiadomości publicznej w bezpieczny sposób informacji dotyczących procesu certyfikacji, w tym certyfikatów zgodności oraz zaktualizowanych certyfikatów zgodności, zawierających co najmniej informacje określone w załączniku III, w celu umożliwienia śledzenia liczby certyfikowanych jednostek zgodnie z art. 9. Rejestr certyfikacji korzysta ze zautomatyzowanych systemów, w tym z formularzy elektronicznych, i musi być interoperacyjny z rejestrami innych uznanych organizacji ds. certyfikacji, aby unikać podwójnego liczenia. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające strukturę, format i szczegóły techniczne rejestrów certyfikacji oraz rejestrowania, przechowywania lub wykorzystywania jednostek certyfikowanych, w tym zgodnie z niniejszym ustępem. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 17. 4.   Jednostki certyfikowane wydawane są przez rejestry certyfikacji lub – po jego ustanowieniu – przez rejestr unijny, dopiero po wygenerowaniu korzyści w zakresie pochłaniania dwutlenku węgla netto lub korzyści w zakresie redukcji emisji z gleby netto, na podstawie ważnego certyfikatu zgodności wydanego w wyniku audytu recertyfikacyjnego. Żadna jednostka certyfikowana nie może być wydawana więcej niż raz i w żadnym momencie nie może być wykorzystywana przez więcej niż jedną osobę fizyczną lub prawną. Jednostki trwałego pochłaniania dwutlenku węgla, jednostki sekwestracji w wyniku technik węglochłonnych, jednostki składowania dwutlenku węgla w produktach i jednostki redukcji emisji z gleby pozostają odrębnymi od siebie jednostkami. 5.   Jednostki sekwestracji w wyniku technik węglochłonnych i jednostki składowania dwutlenku węgla w produktach wygasają po zakończeniu okresu monitorowania danego działania, i zostają usunięte z rejestru certyfikacji lub – po jego ustanowieniu – z rejestru unijnego, chyba że długotrwałe składowanie pochłoniętego dwutlenku węgla jest udowodnione poprzez ciągłe monitorowanie, zgodnie z zasadami określonymi w mającej zastosowanie metodyce certyfikacji.