art. 4

Artykuł 4 Kwantyfikacja 1.   Działanie mające na celu trwałe pochłanianie dwutlenku węgla musi przynosić trwałą korzyść w zakresie pochłaniania dwutlenku węgla netto, którą kwantyfikuje się przy użyciu następującego wzoru: trwała korzyść w zakresie pochłaniania dwutlenku węgla netto = CRbaseline – CRtotal – GHGassociated > 0, gdzie: a) CRbaseline oznacza ilość pochłoniętego dwutlenku węgla na poziomie bazowym; b) CRtotal oznacza całkowitą ilość pochłoniętego dwutlenku węgla na skutek działania; c) GHGassociated oznacza wzrost bezpośrednich i pośrednich emisji gazów cieplarnianych w całym cyklu życia działania, który można przypisać realizacji działania, w tym pośredniej zmiany użytkowania gruntów, obliczony, w stosownych przypadkach, zgodnie z zasadami, które określono w opublikowanych w 2006 r. Wytycznych IPCC dotyczących krajowych wykazów gazów cieplarnianych, wraz z wszelkimi dalszymi modyfikacjami tych opublikowanych w 2006 r. Wytycznych IPCC. 2.   Działanie związane z technikami węglochłonnymi musi przynosić tymczasową korzyść w zakresie pochłaniania dwutlenku węgla netto lub redukcję emisji z gleby netto, które kwantyfikuje się przy użyciu następujących wzorów: a) tymczasowa korzyść w zakresie pochłaniania dwutlenku węgla netto = CRbaseline – CRtotal – GHGassociated > 0, gdzie: (i) CRbaseline oznacza ilość pochłoniętego dwutlenku węgla na poziomie bazowym; (ii) CRtotal oznacza całkowitą ilość pochłoniętego dwutlenku węgla na skutek działania; (iii) GHGassociated oznacza wzrost bezpośrednich i pośrednich emisji gazów cieplarnianych w całym cyklu życia działania, który można przypisać realizacji działania, w tym pośredniej zmianie użytkowania gruntów, obliczony, w stosownych przypadkach, zgodnie z zasadami, które określono w opublikowanych w 2006 r. Wytycznych IPCC dotyczących krajowych wykazów gazów cieplarnianych, wraz z wszelkimi dalszymi modyfikacjami tych opublikowanych w 2006 r. Wytycznych IPCC; b) korzyść w zakresie redukcji emisji z gleby netto = LSEbaseline – LSEtotal + ASEbaseline – ASEtotal – GHGassociated > 0, gdzie: (i) LSEbaseline oznacza ilość emisji z gleby z sektora LULUCF na poziomie bazowym; (ii) LSEtotal oznacza całkowitą ilość emisji z gleby z sektora LULUCF na skutek z działania; (iii) ASEbaseline oznacza ilość emisji z gleb rolnych na poziomie bazowym; (iv) ASEtotal oznacza całkowitą ilość emisji z gleb rolnych wynikające z działania; (v) GHGassociated oznacza wzrost bezpośrednich i pośrednich emisji gazów cieplarnianych w całym cyklu życia działania, który można przypisać realizacji tego działania, w tym pośredniej zmiany użytkowania gruntów, obliczony, w stosownych przypadkach, zgodnie z zasadami, które określono w opublikowanych w 2006 r. Wytycznych IPCC dotyczących krajowych wykazów gazów cieplarnianych, wraz z wszelkimi dalszymi modyfikacjami tych opublikowanych w 2006 r. Wytycznych IPCC. Zakres wartości, o których mowa w CRbaseline i CRtotal, odpowiada wartościom pochłaniania gazów cieplarnianych netto wchodzącym w zakres stosowania rozporządzenia (UE) 2018/841. Zakres wartości, o których mowa w LSEbaseline i LSEtotal, odpowiada emisjom gazów cieplarnianych netto z biogenicznych rezerwuarów węgla, jak określono w sekcji B lit. e) i f) załącznika I do rozporządzenia (UE) 2018/841. Zakres wartości, o których mowa w ASEbaseline i ASEtotal, odpowiada emisjom ze źródeł należących do kategorii IPCC dotyczącej rolnictwa, podkategorii 3.D (gleby rolne). 3.   Mające zastosowanie metodyki certyfikacji muszą wymagać podziału wszystkich wartości, o których mowa w ust. 2, na poszczególne gazy cieplarniane. 4.   Jeżeli emisje z gleby wzrosną w wyniku działania przy użyciu technik węglochłonnych skutkującego tymczasowym pochłanianiem dwutlenku węgla, emisje te kwantyfikuje się i uwzględnia przy obliczaniu korzyści w zakresie pochłaniania dwutlenku węgla netto. W szczególności emisje z biogenicznych rezerwuarów węgla, jak określono w sekcji B lit. e) i f) załącznika I do rozporządzenia (UE) 2018/841, kwantyfikuje się i zgłasza w ramach CRtotal, a emisje ze źródeł należących do kategorii IPCC dotyczącej rolnictwa, podkategorii 3.D (gleby rolne), kwantyfikuje się i zgłasza jako GHGassociated. Jeżeli emisje z gleby zmniejszą się w wyniku działania przy użyciu technik węglochłonnych skutkującego tymczasowym pochłanianiem dwutlenku węgla, emisje te kwantyfikuje się, zgłasza i uwzględnia jako korzyść w zakresie redukcji emisji z gleby netto. W przypadku gdy działanie przynosi zarówno tymczasową korzyść w zakresie pochłaniania dwutlenku węgla netto, jak i korzyść w zakresie redukcji emisji z gleby netto, w odpowiedniej metodyce określa się zasady przydzielania powiązanych bezpośrednich i pośrednich emisji gazów cieplarnianych, które można przypisać temu działaniu 5.   Działanie mające na celu składowanie dwutlenku węgla w produkcie musi przynosić tymczasową korzyść w zakresie pochłaniania dwutlenku węgla netto, którą kwantyfikuje się przy użyciu następującego wzoru: tymczasowa korzyść w zakresie pochłaniania dwutlenku węgla netto = CRbaseline – CRtotal – GHGassociated > 0, gdzie: a) CRbaseline oznacza ilość pochłoniętego dwutlenku węgla na poziomie bazowym; b) CRtotal oznacza całkowitą ilość pochłoniętego dwutlenku węgla na skutek działania; c) GHGassociated oznacza wzrost bezpośrednich i pośrednich emisji gazów cieplarnianych w całym cyklu życia działania, który można przypisać realizacji tego działania, w tym pośredniej zmiany użytkowania gruntów, obliczony, w stosownych przypadkach, zgodnie z zasadami, które określono w opublikowanych w 2006 r. Wytycznych IPCC dotyczących krajowych wykazów gazów cieplarnianych, wraz z wszelkimi dalszymi modyfikacjami opublikowanych w 2006 r. Wytycznych IPCC. 6.   Wielkości, o których mowa w ust. 1–5, oznacza się znakiem ujemnym (–), jeżeli odnoszą się do pochłaniania gazów cieplarnianych netto i znakiem dodatnim (+), jeżeli odnoszą się do emisji gazów cieplarnianych netto; wyraża się je w tonach ekwiwalentu CO2. 7.   Trwałe pochłanianie dwutlenku węgla, tymczasowe pochłanianie dwutlenku węgla w wyniku technik węglochłonnych i składowania dwutlenku węgla w produktach, redukcje emisji z gleby i powiązane emisje gazów cieplarnianych kwantyfikuje się w odpowiedni, zachowawczy, dokładny, kompletny, spójny, przejrzysty i porównywalny sposób, zgodnie z najnowszymi dostępnymi danymi naukowymi. Monitorowanie opiera się na odpowiedniej kombinacji pomiarów na miejscu, teledetekcji lub modelowania zgodnie z zasadami określonymi w mających zastosowanie metodykach certyfikacji. 8.   Poziom bazowy, o którym mowa w ust. 1, 2 i 5 (zwany dalej „standardowym poziomem bazowym”), musi być wysoce reprezentatywny dla standardowych parametrów porównywalnych praktyk i procesów w podobnych warunkach społecznych, gospodarczych, środowiskowych, technologicznych i regulacyjnych oraz uwzględniać kontekst geograficzny, w tym lokalne warunki glebowo-klimatyczne i regulacyjne. 9.   Komisja określa standardowy poziom bazowy w mających zastosowanie metodykach certyfikacji, które określonych w aktach delegowanych przyjmowanych na podstawie art. 8. Co najmniej raz na pięć lat Komisja dokonuje przeglądu oraz aktualizuje, w stosownych przypadkach, standardowy poziom bazowy w świetle zmieniającego się środowiska regulacyjnego oraz najnowszych dostępnych danych naukowych. Zaktualizowany standardowy poziom bazowy ma zastosowanie wyłącznie do działania, którego okres trwania rozpoczyna się po wejściu w życie mającej zastosowanie metodyki certyfikacji. 10.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 8, w przypadku gdy jest to należycie uzasadnione w mającej zastosowanie metodyce certyfikacji, w tym ze względu na brak danych lub brak wystarczającej liczby porównywalnych działań, podmiot stosuje poziom bazowy, który odpowiada indywidualnym parametrom określonego działania (zwany dalej „indywidualnym poziomem bazowym”). 11.   Indywidualne poziomy bazowe aktualizuje się okresowo na początku każdego okresu trwania działania, chyba że w mających zastosowanie metodykach certyfikacji, które określa się w aktach delegowanych przyjmowanych na podstawie art. 8, przewidziano inaczej. 12.   Podczas kwantyfikacji trwałego pochłaniania dwutlenku węgla, tymczasowego pochłaniania dwutlenku węgla w wyniku technik węglochłonnych i składowania dwutlenku węgla w produktach oraz kwantyfikacji redukcji emisji z gleby, niepewności traktuje się w sposób zachowawczy oraz zgodny z uznanymi podejściami statystycznymi. Niepewności dotyczące kwantyfikacji pochłaniania dwutlenku węgla i redukcji emisji z gleby muszą być odpowiednio zgłaszane. 13.   Aby ułatwić kwantyfikację tymczasowego pochłaniania dwutlenku węgla i redukcji emisji z gleby uzyskanych w wyniku działania związanego z technikami węglochłonnymi, tam gdzie to możliwe, podmiot lub grupa podmiotów zbierają dane dotyczące pochłaniania dwutlenku węgla i emisji gazów cieplarnianych na podstawie metodyk poziomu 3 zgodnie z opublikowanymi w 2006 r. Wytycznymi IPCC dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych, wraz z modyfikacjami tych opublikowanych w 2006 r. Wytycznych IPCC, a także w sposób zgodny z krajowymi wykazami gazów cieplarnianych na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/841 i części 3 załącznika V do rozporządzenia (UE) 2018/1999.