art. 17

Artykuł 17 Wstępny etap dochodzeń 1.   Przed wszczęciem dochodzenia na podstawie art. 18 ust. 1 wiodący właściwy organ zwraca się do podmiotów gospodarczych objętych oceną i, w stosownych przypadkach, do innych dostawców produktów, o informacje na temat ich odpowiednich działań podjętych w celu zidentyfikowania ryzyka pracy przymusowej w ich działalności i łańcuchach wartości, zapobieżenia temu ryzyku, jego ograniczenia, wyeliminowania i zaradzenia mu w odniesieniu do produktów objętych oceną, w tym na podstawie któregokolwiek z następujących elementów, chyba że zagroziłoby to wynikom oceny: a) obowiązujących przepisów prawa Unii lub prawa krajowego określających wymogi w zakresie należytej staranności i przejrzystości w odniesieniu do pracy przymusowej; b) wytycznych wydanych przez Komisję; c) wytycznych dotyczących należytej staranności lub zaleceń Organizacji Narodów Zjednoczonych, MOP, OECD lub innych odpowiednich organizacji międzynarodowych, w szczególności wytycznych i zaleceń, które odnoszą się do obszarów geograficznych, zakładów produkcyjnych i działalności gospodarczej w niektórych sektorach, w których stosuje się systematyczne i powszechne praktyki pracy przymusowej; d) wszelkich innych istotnych informacji dotyczących należytej staranności lub innych informacji w odniesieniu do pracy przymusowej w ich łańcuchu dostaw. Wiodący właściwy organ może zwrócić się o informacje o takich działaniach do innych odpowiednich zainteresowanych stron, w tym osób lub stowarzyszeń przekazujących odpowiednie, rzeczywiste i możliwe do sprawdzenia informacje na podstawie art. 9, oraz do wszelkich innych osób fizycznych lub prawnych związanych z ocenianymi produktami i obszarami geograficznymi, a także do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i przedstawicielstw Unii w odpowiednich państwach trzecich. 2.   Podmioty gospodarcze odpowiadają na wniosek, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w terminie 30 dni roboczych od dnia otrzymania tego wniosku. Podmioty gospodarcze mogą dostarczyć wszelkie inne informacje, które uznają za przydatne do celów niniejszego artykułu. W razie potrzeby podmioty gospodarcze mogą zwrócić się o wsparcie do punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 10, w zakresie współpracy z wiodącym właściwym organem. 3.   W terminie 30 dni roboczych od daty otrzymania informacji od podmiotów gospodarczych zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu wiodący właściwy organ kończy wstępny etap dochodzenia polegający na ustaleniu, czy istnieje uzasadniona obawa zaistnienia naruszenia art. 3, na podstawie oceny, o której mowa w art. 14 ust. 3, oraz informacji przekazanych przez podmioty gospodarcze zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. 4.   Niezależnie od ust. 3 niniejszego artykułu wiodące właściwe organy mogą stwierdzić, że istnieje uzasadniona obawa zaistnienia naruszenia art. 3, na podstawie wszelkich innych dostępnych faktów, w przypadku gdy wiodący właściwy organ nie zażądał informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu lub w sytuacjach, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. a)–e). 5.   Wiodący właściwy organ nie wszczyna dochodzenia na podstawie art. 18 i informuje o tym podmioty gospodarcze objęte oceną, jeżeli na podstawie oceny, o której mowa w art. 14 ust. 3, oraz ewentualnych informacji przedłożonych przez podmioty gospodarcze zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu uzna, że nie ma uzasadnionej obawy dotyczącej zaistnienia naruszenia art. 3 lub że wyeliminowano powody zaistnienia uzasadnionej obawy, np. ze względu na fakt, że mające zastosowanie ustawodawstwo, wytyczne, zalecenia lub wszelkie inne środki należytej staranności w odniesieniu do pracy przymusowej, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, są stosowane w sposób, który ogranicza ryzyko pracy przymusowej, zapobiega jego występowaniu i je eliminuje. 6.   Wiodący właściwy organ przekazuje za pośrednictwem systemu informacyjnego i komunikacyjnego, o którym mowa w art. 7 ust. 1, wynik swojej oceny zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu.