art. 14

Artykuł 14 Zrzuty ścieków innych niż bytowe 1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby zrzuty ścieków innych niż bytowe do systemów zbierania i oczyszczalni ścieków komunalnych podlegały wcześniejszym przepisom lub specjalnym zezwoleniom, wydanym przez właściwe organy lub odpowiednie podmioty. W przypadku specjalnych zezwoleń na zrzuty do systemów zbierania i oczyszczalni ścieków komunalnych, państwa członkowskie zapewniają, aby właściwy organ: a) konsultował się z operatorami systemów zbierania i oczyszczalni ścieków komunalnych, do których odprowadzane są ścieki inne niż bytowe przed przyznaniem tych specjalnych zezwoleń, i przekazywał informacje tym operatorom; b) umożliwiał operatorom systemów zbierania i oczyszczalni ścieków komunalnych przyjmujących zrzuty ścieków innych niż bytowe, na ich żądanie, na zapoznawanie się z tymi specjalnymi zezwoleniami w obsługiwanych przez nich obszarach zasilania w miarę możliwości przed przyznaniem tych zezwoleń; W przypadku wcześniejszych przepisów dotyczących zrzutów do systemów zbierania i oczyszczalni ścieków komunalnych, państwa członkowskie zapewniają, aby przed przyjęciem tych przepisów przeprowadzono konsultacje z operatorami systemów zbierania i oczyszczalni ścieków komunalnych, do których odprowadzane są ścieki inne niż bytowe. 2.   Wcześniejsze przepisy i specjalne zezwolenia, o których mowa w ust. 1, zapewniają, aby: a) spełnione były wymogi dotyczące jakości wody określone w innych przepisach prawa Unii, w tym w dyrektywach 2000/60/WE i 2008/105/WE, oraz, w stosownych przypadkach, prowadzone było monitorowanie jakości i ilości odpowiednich zrzutów ścieków innych niż bytowe; w szczególności, aby ładunek zanieczyszczeń w zrzutach z oczyszczalni ścieków komunalnych nie prowadził do pogarszania stanu jednolitej części wód, do której odprowadzane są ścieki, ani nie uniemożliwiał tej jednolitej części wód osiągnięcia takiego stanu, zgodnie z celami określonymi w art. 4 dyrektywy 2000/60/WE. b) uwolnione substancje zanieczyszczające nie utrudniały funkcjonowania oczyszczalni ścieków komunalnych, nie uszkadzały systemów zbierania, oczyszczalni ścieków komunalnych lub związanych z nimi urządzeń ani nie ograniczały zdolności odzysku zasobów, w tym w zakresie ponownego wykorzystania oczyszczonej wody i odzysku składników odżywczych lub innych materiałów ze ścieków komunalnych lub osadów; c) uwolnione substancje zanieczyszczające nie szkodziły zdrowiu personelu pracującego w systemach zbierania ścieków i oczyszczalniach ścieków komunalnych; d) oczyszczalnia ścieków komunalnych była zaprojektowana i wyposażona do celów eliminowania uwolnionych substancji zanieczyszczających; e) w przypadku gdy oczyszczalnia ścieków komunalnych oczyszcza zrzuty z instalacji posiadającej pozwolenie, o którym mowa w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (40), ładunek zanieczyszczeń w zrzutach z tej oczyszczalni nie przekraczał ładunku zanieczyszczeń, który zostałby odprowadzony, gdyby zrzuty zostały uwolnione bezpośrednio z instalacji i były zgodne z dopuszczalnymi wielkościami emisji mającymi zastosowanie zgodnie z niniejszą dyrektywą. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku zrzutów ścieków innych niż bytowe do systemów zbierania i oczyszczalni ścieków komunalnych, które dokonują zrzutów do obszarów zasilania dla punktów poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi nie udzielano specjalnego zezwolenia na taki zrzut ani nie było wcześniejszych przepisów umożliwiających taki zrzut bez uwzględnienia oceny ryzyka i zarządzaniem ryzykiem w obszarach zasilania dla punktów poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, o których mowa w art. 8 dyrektywy (UE) 2020/2184, oraz środków zarządzania ryzykiem podjętych na podstawie tego artykułu. 3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy lub odpowiednie podmioty stosowały odpowiednie środki, w tym przegląd, a w razie konieczności, wycofanie wcześniejszych przepisów i specjalnych zezwoleń, o których mowa w ust. 1, aby w jak największym stopniu identyfikować źródła zanieczyszczeń w ściekach innych niż bytowe, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zapobiegać ich powstawaniu i je ograniczać w przypadku wystąpienia którejkolwiek z następujących sytuacji: a) na wlotach i wylotach oczyszczalni ścieków komunalnych podlegającej monitorowaniu zgodnie z art. 21 ust. 3 zostały zidentyfikowane substancje zanieczyszczające; b) osad pochodzący z oczyszczania ścieków komunalnych ma być wykorzystywany zgodnie z dyrektywą Rady 86/278/EWG (41); c) oczyszczone ścieki komunalne mają być wykorzystywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2020/741 lub użyte ponownie do celów innych niż rolnicze; d) wody odbiornika są wykorzystywane do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, zdefiniowanej w art. 2 pkt 1 dyrektywy (UE) 2020/2184; e) zanieczyszczenie ścieków innych niż bytowe odprowadzanych do systemu zbierania lub oczyszczalni ścieków komunalnych stanowi zagrożenie dla funkcjonowania tego systemu lub tej oczyszczalni. 4.   Wcześniejsze przepisy i specjalne zezwolenia, o których mowa w ust. 1 muszą spełniać wymogi określone w ust. 2. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27, w celu zmiany wymogów, o których mowa w ust. 2, aby dostosować je do postępu naukowo-technicznego w dziedzinie ochrony środowiska. 5.   Specjalne zezwolenia, o których mowa w ust. 1, poddaje się przeglądowi i, jeśli zajdzie taka potrzeba, dostosowuje się co najmniej raz na dziesięć lat. Wcześniejsze przepisy, o których mowa w ust. 1, poddaje się regularnemu przeglądowi i, jeśli zajdzie taka potrzeba, dostosowuje. Jeżeli charakterystyka ścieków innych niż bytowe, oczyszczalni ścieków komunalnych lub jednolitej części wód, do której odprowadzane są ścieki, znacząco się zmienia, specjalne zezwolenia poddaje się przeglądowi i dostosowuje do tych zmian.