art. 15

Artykuł 15 Ponowne wykorzystanie wody i zrzuty ścieków komunalnych 1.   Państwa członkowskie systematycznie wspierają ponowne wykorzystanie, w stosownych przypadkach, oczyszczonych ścieków ze wszystkich oczyszczalni ścieków komunalnych, w szczególności na obszarach dotkniętych niedoborem wody, do wszystkich odpowiednich celów. Potencjał ponownego wykorzystywania oczyszczonych ścieków należy oceniać w sposób uwzględniający plany gospodarowania wodami w dorzeczu ustanowione na podstawie dyrektywy 2000/60/WE (zwane dalej „planami gospodarowania wodami w dorzeczu”) oraz decyzje państw członkowskich na podstawie art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/741. Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadku ponownego wykorzystywania oczyszczonych ścieków komunalnych lub planowania takie ponownego wykorzystania nie zagrażało to przepływowi hydrobiologicznemu w częściach wód odbiornika oraz aby nie miało negatywnego wpływu na środowisko lub zdrowie ludzkie. Jeżeli oczyszczone ścieki są ponownie wykorzystywane do nawadniania w rolnictwie, muszą one spełniać wymogi rozporządzenia (UE) 2020/741. Jeżeli dostępne są strategie na rzecz odporności wodnej na poziomie państwa członkowskiego, w strategiach tych uwzględnia się środki dotyczące promowania ponownego wykorzystania oczyszczonych ścieków oraz dotyczące samego ponownego wykorzystania. Jeżeli oczyszczone ścieki komunalne są ponownie wykorzystywane do nawadniania w rolnictwie, państwa członkowskie mogą odstąpić od wymogów dotyczących oczyszczania trzeciego stopnia określonych w załączniku I część B i tabela 2 w odniesieniu do części oczyszczonych ścieków komunalnych, która jest przeznaczona wyłącznie do ponownego wykorzystania do nawadniania w rolnictwie, jeżeli można wykazać wszystkie poniższe elementy: a) zawartość składników odżywczych w części ponownie wykorzystanej nie przekracza zapotrzebowania na składniki odżywcze upraw, których to dotyczy; b) nie występuje ryzyko dla środowiska, w szczególności w odniesieniu do eutrofizacji wód w tym samym obszarze zasilania; c) nie występuje ryzyko dla zdrowia ludzkiego, w szczególności w odniesieniu do organizmów chorobotwórczych; d) oczyszczalnia ścieków komunalnych posiada wystarczającą zdolność, aby oczyszczać lub gromadzić ścieki komunalne, tak by uniknąć zrzutów ścieków komunalnych do wód odbiornika jeżeli te zrzuty nie spełniają wymogów określonych w załączniku I część B i tabela 2, zgodnie z metodami monitorowania i oceny wyników określonymi w załączniku I część C. 2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby co najmniej wszystkie zrzuty z oczyszczalni ścieków komunalnych o RLM wynoszącej co najmniej 1 000 podlegały wcześniejszym przepisom lub specjalnym zezwoleniom. Takie przepisy i takie specjalne zezwolenia muszą zapewniać spełnienie wymogów określonych w załączniku I część B. 3.   Wcześniejsze przepisy i specjalne zezwolenia, o których mowa w ust. 2, poddaje się przeglądowi co najmniej raz na dziesięć lat i, jeśli zajdzie taka potrzeba, dostosowuje się je. W przypadkach gdy właściwości doprowadzanych ścieków komunalnych lub zrzutów z oczyszczalni ścieków komunalnych lub jednolitej części wód, do której odprowadzane są ścieki, ulegają znacznej zmianie, postanowienia specjalnych zezwoleń aktualizuje się, aby zapewnić, by wymogi określone w części B załącznika I pozostały spełnione. 4.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu dostosowania swojej infrastruktury zbierania i oczyszczania ścieków komunalnych w odpowiedzi na zwiększone ładunki zanieczyszczeń ścieków bytowych, co w razie potrzeby obejmuje budowę nowej infrastruktury. Przy podejmowaniu środków, o których mowa w akapicie pierwszym, państwa członkowskie spełniają cele środowiskowe określone w art. 4 dyrektywy 2000/60/WE, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki: a) budowa lub rozbudowa oczyszczalni ścieków komunalnych niezbędne do oczyszczania ścieków bytowych o zwiększonym ładunku zanieczyszczeń lub w inny sposób nieoczyszczonych wymagają uprzedniego zezwolenia zgodnie z niniejszą dyrektywą; b) korzyści, jakie przynosi oczyszczalnia ścieków komunalnych, o której mowa w lit. a), nie mogą ze względów technicznych lub z powodu nieproporcjonalnych kosztów zostać osiągnięte innymi środkami, przy uwzględnieniu alternatywnych punktów zrzutu dla oczyszczalni ścieków komunalnych, które to środki przyczyniałyby się do osiągnięcia celów środowiskowych określonych w art. 4 dyrektywy 2000/60/WE; c) podjęto wszystkie technicznie wykonalne środki łagodzące w celu zminimalizowania negatywnego wpływu danej oczyszczalni ścieków komunalnych na jednolite części wód, do których realizuje ona zrzuty, i określono je w specjalnych zezwoleniach, o których mowa w art. 14 niniejszej dyrektywy i w niniejszym artykule; środki te obejmują, jeżeli jest to wymagane, bardziej rygorystyczne wymogi dotyczące oczyszczania niż te stosowane przed zwiększeniem ładunku ścieków bytowych, w celu spełnienia wymogów dyrektyw, o których mowa w załączniku I część B pkt 6 do niniejszej dyrektywy; d) wszystkie technicznie wykonalne środki łagodzące zostały podjęte w celu zminimalizowania negatywnego wpływu innych rodzajów działalności powodujących podobną presję na te same jednolite części wód. Jeżeli dopuszczenie do pogorszenia lub nieosiągnięcie celów środowiskowych określonych w art. 4 dyrektywy 2000/60/WE w jednolitej części wód powierzchniowych wynika z uprzedniego zezwolenia określonego w lit. a), to zezwolenie zostaje konkretnie wskazane, a warunki, o których mowa w akapicie drugim, wyjaśnione w planach gospodarowania wodami w dorzeczu