art. 21

Artykuł 21 Monitorowanie 1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy lub odpowiednie podmioty monitorowały: a) zrzuty z oczyszczalni ścieków komunalnych w celu weryfikacji zgodności z wymaganiami załącznika I część B, zgodnie z metodami monitorowania i oceny wyników ustanowionymi w załączniku I część C; monitorowanie to obejmuje ładunki i stężenia parametrów wymienionych w załączniku I część B; b) ilości, skład i miejsce stosowania osadów, z uwzględnieniem wymogów dyrektywy 86/278/EWG w odniesieniu do osadów, które mają być wykorzystywane w rolnictwie; c) ilości ścieków komunalnych ponownie wykorzystanych do nawadniania w rolnictwie – rocznie i miesięcznie – podlegających odstępstwu, o którym mowa w art. 15 ust. 1; zawartość składników odżywczych w części ponownie wykorzystanych ścieków komunalnych do nawadniania w rolnictwie i okres, podczas którego ta część jest ponownie wykorzystywana, w porównaniu z miesięcznym zapotrzebowaniem na wodę i składniki odżywcze upraw, w których ponownie wykorzystuje się te ścieki komunalne; d) gazy cieplarniane: w tym co najmniej CO2, N2O, CH4 emitowane przez oczyszczalnie ścieków komunalnych oczyszczające ładunek odpowiadający RLM wynoszącej co najmniej 10 000, w stosownych przypadkach z zastosowaniem analiz, obliczeń i modelowania; e) energię zużytą i wyprodukowaną przez właścicieli lub operatorów oczyszczalni ścieków komunalnych oczyszczających ładunek odpowiadający co najmniej 10 000 RLM niezależnie od tego, czy jest ona wykorzystywana lub wytwarzana w oczyszczalni czy poza nią, zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 11 ust. 2, a także energię zakupioną na podstawie odstępstw, o których mowa w art. 11 ust 3 i 4. 2.   W odniesieniu do wszystkich aglomeracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 3, państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy, odpowiednie podmioty lub operatorzy systemów zbierania prowadzili w odpowiednich punktach oparty na reprezentatywnych próbkach monitoring przelewów burzowych do jednolitych części wód oraz zrzutów spływu powierzchniowego wód opadowych z terenów zurbanizowanych z systemów rozdzielczych, w celu oszacowania stężeń i ładunków parametrów wymienionych w załączniku I tabela 1, a w stosownych przypadkach tabela 2, a także zawartości mikroplastiku i określonych zanieczyszczeń. W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą wykorzystać wyniki tego monitorowania do celów modelowania. 3.   W odniesieniu do wszystkich aglomeracji o RLM wynoszącej co najmniej 10 000 państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy lub odpowiednie podmioty monitorowały, przy wlotach i wylotach oczyszczalni ścieków komunalnych, stężenie i ładunki w ściekach komunalnych następujących elementów: a) zanieczyszczeń, które mogą znajdować się w ściekach komunalnych, wymienionych w: (i) załącznikach VIII i X do dyrektywy 2000/60/WE, załączniku I do dyrektywy 2008/105/WE, załączniku I do dyrektywy 2006/118/WE i części B załącznika II do dyrektywy 2006/118/WE; (ii) załączniku do decyzji nr 2455/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (42); (iii) załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 166/2006; (iv) załącznikach I i II do dyrektywy 86/278/EWG; b) parametrów wymienionych w części B załącznika III do dyrektywy (UE) 2020/2184, w przypadku gdy ścieki komunalne są odprowadzane na obszar zasilania, o którym mowa w art. 8 tej dyrektywy, w którym to przypadku, w odniesieniu do substancji per- i polifluoroalkilowych (PFAS), państwa członkowskie mogą zdecydować się na stosowanie jednego lub obu parametrów: „PFAS ogółem” i „suma PFAS”, jeżeli dostępna jest metodyka zgodna z aktem wykonawczym, o którym mowa w ust. 5; c) parametrów wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2006/7/WE, jeżeli w sezonie kąpielowym występują bezpośrednie zrzuty z oczyszczalni ścieków komunalnych do kąpielisk, co może uniemożliwić przestrzeganie dyrektywy 2006/7/WE; d) obecności mikroplastiku. Zanieczyszczenia i parametry, o których mowa w lit. a) i b), mogą zostać wyłączone z monitorowania, o którym mowa w niniejszym ustępie, o ile można wykazać, między innymi na podstawie wyników monitorowania, że nie występują one w ściekach komunalnych. W odniesieniu do wszystkich aglomeracji o RLM wynoszącej co najmniej 10 000 państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy lub odpowiednie podmioty w stosownych przypadkach monitorowały obecność mikroplastiku w osadach, w szczególności gdy osady są ponownie wykorzystywane w rolnictwie. Monitorowanie, o którym mowa w niniejszym ustępie, przeprowadza się z następującymi częstotliwościami: a) co najmniej dwie próbki rocznie, przy czym maksymalny okres między pobraniem próbek wynosi 6 miesięcy, dla aglomeracji o RLM wynoszącej co najmniej 150 000; b) co najmniej jedna próbka co dwa lata w przypadku aglomeracji o RLM od 10 000 do 150 000 RLM. Te częstotliwości monitorowania mogą zostać zmniejszone o połowę w kolejnych latach, jeśli wyniki monitorowania zanieczyszczeń, o których mowa w niniejszym ustępie, w cyklu trzech kolejnych próbek nie przekraczają środowiskowych norm jakości określonych w dyrektywie 2008/105/WE. Częstotliwości monitorowania należy poddawać przeglądowi co najmniej raz w roku. 4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych w celu ustanowienia metodyk pomiaru, szacowania i modelowania bezpośrednich i pośrednich emisji gazów cieplarnianych z oczyszczalni ścieków komunalnych i obecności mikroplastiku w ściekach komunalnych i osadach. Te akty wykonawcze przyjmuje się do dnia 2 lipca 2027 r. zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 28 ust. 2. 5.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu ustanowienia metodyki pomiaru parametrów „PFAS ogółem” i „suma PFAS” w ściekach komunalnych. Te akty wykonawcze przyjmuje się do dnia 2 stycznia 2027 r. zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 28 ust. 2. 6.   W oparciu o sprawozdania państw członkowskich Komisja może przyjmować akty wykonawcze w celu określenia minimalnego wykazu odnośnych zanieczyszczeń, które mogą potencjalnie znajdować się w ściekach komunalnych, oraz w celu opracowania metodyki identyfikacji odnośnych zanieczyszczeń mogących potencjalnie znajdować się w ściekach komunalnych, z uwzględnieniem warunków lokalnych i oceny ryzyka przeprowadzonej na podstawie odpowiednich przepisów prawa Unii, a także kryteriów i częstotliwości przeglądu wyłączeń niektórych zanieczyszczeń, o których mowa w ust. 3 akapit drugi niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 28 ust. 2.