art. 11

Artykuł 11 Strefa zharmonizowana i krajowe środki 1.   Niniejsze rozporządzenie oraz przyjęte zgodnie z nim zharmonizowane specyfikacje techniczne tworzą „strefę zharmonizowaną”. Strefa zharmonizowana obejmuje wszystkie wyroby podlegające zharmonizowanym specyfikacjom technicznym. Zharmonizowane specyfikacje techniczne uznaje się za kompleksowe w następujących aspektach: a) określenie wszystkich zasadniczych charakterystyk i metod ich oceny; b) określenie wszystkich wymagań innych niż wymagania objęte innymi przepisami prawa Unii; oraz c) określenie mających zastosowanie systemów oceny i weryfikacji. Zharmonizowane specyfikacje techniczne dla nowych wyrobów mają zastosowanie do wyrobów używanych z państw trzecich, chyba że zharmonizowana specyfikacja techniczna wyraźnie określa zasady dla wyrobów używanych. 2.   Państwa członkowskie respektują strefę zharmonizowaną w swoich krajowych przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych oraz nie zakazują ani nie utrudniają udostępniania na rynku wyrobów objętych tą strefą, jeżeli wyroby te są zgodne z niniejszym rozporządzeniem. Państwa członkowskie nie określają zasadniczych charakterystyk, metod ich oceny ani wymagań innych niż wymagania określone w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych. Strefa zharmonizowana nie wpływa na prawo państw członkowskich do określenia krajowych wymagań dotyczących stosowania wyrobów podlegających zharmonizowanym specyfikacjom technicznym. Wszelkie metody i systemy oceny służące ocenie i weryfikacji określone w takich wymaganiach krajowych muszą być zgodne z mającymi zastosowanie zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi. Państwa członkowskie zapewniają, aby udostępnianie na rynku wyrobów objętych strefą zharmonizowaną, które są zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie było utrudnione przez przepisy lub warunki wprowadzane przez organy publiczne lub przez organizacje prywatne działające jako przedsiębiorstwo publiczne lub przez organizacje prywatne działające jako organ publiczny ze względu na swoją pozycję monopolistyczną lub na mocy mandatu publicznego. 3.   Wypełniając obowiązki przewidziane w ust. 2, państwa członkowskie stosują w szczególności następujące zasady: a) nie ustanawiają wymagań informacyjnych ani rejestracyjnych dotyczących udostępniania na rynku wyrobu innych niż określone w ramach strefy zharmonizowanej; b) nie wprowadzają obowiązku dokonywania ocen wyrobu innych niż określone w ramach strefy zharmonizowanej; c) poza oznakowaniem CE nie wymagają innych oznakowań, potwierdzających zgodność z wymaganiami lub deklarowanymi właściwościami użytkowymi w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk objętych strefą zharmonizowaną; wszelkie istniejące przepisy krajowe wymagające takich oznakowań zostają uchylone; d) krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne nie są zgodne z wartościami progowymi ustanowionymi zgodnie z art. 5 ust. 5; e) krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne nie mogą być oparte na klasach, podklasach lub klasach dodatkowych innych niż ustanowione zgodnie z art. 5; f) krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne nie mogą wymagać dodatkowych ocen i weryfikacji poza ustanowionymi zgodnie z art. 10 ust. 1. 4.   Państwa członkowskie rejestrują w jednolitym portalu cyfrowym ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1724 (25) wszystkie krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne dotyczące wyrobów budowlanych objętych strefą zharmonizowaną na ich terytorium. 5.   Jeżeli z nadrzędnych względów związanych z ochroną zdrowia i bezpieczeństwem osób lub ochroną środowiska oraz w celu zaspokojenia pilnych potrzeb regulacyjnych państwo członkowskie uzna, że konieczne jest przyjęcie środków mających zastosowanie do wyrobów objętych strefą zharmonizowaną w odniesieniu do charakterystyk nieokreślonych w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych, zgłasza to Komisji, uzasadniając potrzebę przyjęcia tych środków i wyjaśniając potrzebę regulacyjną, którą mają one zaspokoić. W tym celu państwa członkowskie stosują procedurę ustanowioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1535 (26). Czyniąc to, państwa członkowskie odwołują się do niniejszego ustępu i określają, które elementy są objęte zakresem przyjmowanego środka. Komisja odpowiada na to zgłoszenie w terminie określonym w procedurze ustanowionej dyrektywą (UE) 2015/1535. W terminie sześciu miesięcy od zgłoszenia Komisja przedstawia propozycję zatwierdzenia zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu albo podaje powody odrzucenia środka krajowego. Po otrzymaniu zgłoszenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja, bez względu na to, czy zamierza zatwierdzić dany środek, czy nie, niezwłocznie przedkłada sprawę grupie ekspertów ds. dorobku prawnego związanego z rozporządzeniem w sprawie wyrobów budowlanych do konsultacji na temat tego, czy należy w pierwszej kolejności wystąpić o aktualizację istniejących norm zharmonizowanych dotyczących właściwości użytkowych. 6.   Komisja przyjmuje akt wykonawczy zatwierdzający środek krajowy zgłoszony na podstawie ust. 5, jeżeli: a) zgłoszony środek wydaje się należycie uzasadniony nadrzędnymi względami związanymi z ochroną zdrowia i bezpieczeństwem osób lub ochroną środowiska, w tym klimatu; b) potrzeba regulacyjna nie jest objęta zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi ani innymi przepisami prawa Unii; c) zgłoszony środek nie dyskryminuje podmiotów gospodarczych z innych państw członkowskich; d) zgłoszony środek jest w stanie zaspokoić daną potrzebę regulacyjną; e) zgłoszony środek nie stanowi poważnej przeszkody dla funkcjonowania rynku wewnętrznego; oraz f) nie oczekuje się, że zgłoszony środek będzie objęty normą zharmonizowaną, która ma zostać wydana w ciągu roku od daty zgłoszenia, o którym mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, w następstwie wniosku o normalizację wydanego na podstawie art. 5 ust. 2, lub w momencie tego zgłoszenia komitetowi, o którym mowa w art. 90 ust. 1, nie przedstawiono żadnego aktu wykonawczego, o którym mowa w art. 6 ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 90 ust. 3. Uchyla się je w momencie, gdy potrzeby regulacyjne zostają objęte zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi lub innymi przepisami prawa Unii. W należycie uzasadnionych szczególnie pilnych przypadkach związanych ze zdrowiem i bezpieczeństwem osób lub ochroną środowiska Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 90 ust. 4, akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie. 7.   Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na możliwość wprowadzenia przez państwa członkowskie obowiązkowych systemów kaucyjnych lub zobowiązania producentów do akceptowania przejęcia, bezpośrednio lub za pośrednictwem importerów i dystrybutorów, prawa własności do ich nowych, nadwyżkowych lub niesprzedanych wyrobów niewykonanych na zamówienie, które znajdują się w stanie odpowiadającym stanowi, w jakim zostały wprowadzone do obrotu, pod warunkiem że środek ten nie dyskryminuje bezpośrednio ani pośrednio podmiotów gospodarczych w innych państwach członkowskich. 8.   Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na możliwość wprowadzenia przez państwa członkowskie zakazu niszczenia nadwyżkowych lub niesprzedanych wyrobów ani na możliwość uzależnienia niszczenia tych wyrobów od ich wcześniejszego udostępnienia na krajowej platformie pośrednictwa w zakresie niekomercyjnego użycia wyrobów.