art. 5

Artykuł 5 Normy zharmonizowane określające zasadnicze charakterystyki dotyczące właściwości użytkowych 1.   Metody i kryteria oceny właściwości użytkowych wyrobu w odniesieniu do jego zasadniczych charakterystyk określa się w normach zharmonizowanych, które stały się obowiązkowe na mocy aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 8 (zwanych dalej „normami zharmonizowanymi dotyczącymi właściwości użytkowych”). Normy zharmonizowane dotyczące właściwości użytkowych – w stosownych przypadkach i bez uszczerbku dla dokładności, wiarygodności i stabilności wyników – określają mniej uciążliwe od badań metody oceny właściwości użytkowych wyrobów w odniesieniu do ich zasadniczych charakterystyk. 2.   Zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 Komisja zwraca się do co najmniej jednej europejskiej organizacji normalizacyjnej z wnioskiem o przygotowanie norm zharmonizowanych określających zasadnicze charakterystyki i metody ich oceny dla co najmniej jednej rodziny wyrobów lub dla co najmniej jednej kategorii wyrobów należących do danej rodziny. We wniosku o normalizację określa się podstawowe zasady i punkty odniesienia potrzebne do ustalenia tych zasadniczych charakterystyk i metod ich oceny. We wniosku o normalizację wyraźnie określa się, czy obejmuje on wyroby używane, czy też są one wyłączone z zakresu wniosku. 3.   W ramach wniosków o normalizację, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, Komisja może również zwrócić się do europejskich organizacji normalizacyjnych o dostarczenie szczegółów technicznych niezbędnych do wdrożenia systemu oceny i weryfikacji, który ma być stosowany zgodnie z aktami delegowanymi, o których mowa w art. 10 ust. 2. 4.   Wnioski o normalizację, o których mowa w ust. 2, mogą obejmować wniosek o zaproponowanie co najmniej jednego z następujących elementów: a) dobrowolne lub obowiązkowe wartości progowe w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk; b) klasy właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk; c) zasadnicze charakterystyki, które zawsze muszą być deklarowane przez producentów. Takie wnioski o normalizację określają podstawowe zasady i punkty odniesienia do ustalenia wnioskowanych elementów. 5.   Jeżeli we wniosku o normalizację Komisja zawrze wniosek, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 89 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez określenie, w odniesieniu do rodzin lub kategorii wyrobów oraz elementów objętych tym wnioskiem, elementów, o których mowa w ust. 4 akapit pierwszy niniejszego artykułu. Po konsultacji z grupą ekspertów ds. dorobku prawnego związanego z rozporządzeniem w sprawie wyrobów budowlanych Komisja może odstąpić od propozycji europejskiej organizacji normalizacyjnej. Za radą grupy ekspertów ds. dorobku prawnego związanego z rozporządzeniem w sprawie wyrobów budowlanych, Komisja – niezależnie od uprzedniego wniosku o normalizację – jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 89 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez określenie elementów, o których mowa w ust. 4 akapit pierwszy niniejszego artykułu, w odniesieniu do wszelkich grup zasadniczych charakterystyk o charakterze horyzontalnym wymienionych w załączniku X. 6.   W przypadkach gdy ze względu na charakter lub właściwości techniczne wyrobu oczywiste jest, że badania byłyby niepotrzebne lub zbędne, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 89 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez określenie warunków, na jakich wyrób ma być uznawany za spełniający określony poziom lub wartość progową albo za kwalifikujący się do klasy właściwości użytkowych bez badań lub bez dalszych badań. 7.   Komisja ocenia zgodność norm zharmonizowanych z odpowiednimi wnioskami o normalizację, z niniejszym rozporządzeniem i z innymi przepisami prawa Unii, w tym z ogólnymi zasadami prawa. Komisja może ocenić, czy normy zharmonizowane są zgodne z innymi normami zharmonizowanymi na mocy niniejszego rozporządzenia lub z innymi normami zharmonizowanymi, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja przeprowadza ocenę, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, i przedstawia swoje uzasadnienie na piśmie odpowiedniej europejskiej organizacji normalizacyjnej i grupie ekspertów ds. dorobku prawnego związanego z rozporządzeniem w sprawie wyrobów budowlanych w terminie sześciu miesięcy od przekazania jej odpowiedniej normy zharmonizowanej. W przypadku gdy Komisja uzna, że norma lub jej część jest niezadowalająca, określa stwierdzone braki. Aby Komisja mogła wypełnić ten obowiązek w przewidzianym terminie, europejskie organizacje normalizacyjne regularnie informują ją o postępach związanych z europejskim dokumentem normalizacyjnym oraz o jego treści zgodnie z art. 10 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012. 8.   Jeżeli norma zharmonizowana jest zgodna z mającymi zastosowanie wymaganiami prawnymi i spełnia wymagania, które należy spełnić w odniesieniu do podstawowych zasad i punktów odniesienia określonych we wniosku o normalizację, a także w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk, które mają zostać uwzględnione w świetle podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych, Komisja niezwłocznie przyjmuje akt wykonawczy wprowadzający obowiązek stosowania tej normy zharmonizowanej. Rok po przyjęciu takiego aktu wykonawczego norma zharmonizowana dotycząca właściwości użytkowych staje się obowiązkowa do celów niniejszego rozporządzenia, chyba że w akcie wykonawczym określono późniejszą datę rozpoczęcia stosowania. Późniejszą datę rozpoczęcia stosowania określa się jedynie w wyjątkowych przypadkach, które muszą być należycie uzasadnione. Norma zharmonizowana dotycząca właściwości użytkowych może być stosowana na zasadzie dobrowolności od dnia przyjęcia aktu wykonawczego. Jeżeli Komisja uzna normę zharmonizowaną lub jej część za niezadowalającą, może przyjąć akt wykonawczy wprowadzający obowiązek stosowania tej normy zharmonizowanej z ograniczeniami. Akty wykonawcze, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 90 ust. 2. Jeżeli nie jest możliwe wprowadzenie obowiązku stosowania normy zharmonizowanej, Komisja może przyjąć akt wykonawczy zgodnie z art. 6. 9.   Jeżeli państwo członkowskie, Parlament Europejski lub Komisja – ta ostatnia przy wsparciu grupy ekspertów ds. dorobku prawnego związanego z rozporządzeniem w sprawie wyrobów budowlanych – uzna, że dana norma zharmonizowana dotycząca właściwości użytkowych nie spełnia w całości mających zastosowanie wymagań prawnych lub nie spełnia wymagań, które należy spełnić w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk, które mają zostać uwzględnione w świetle podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych, zastosowanie ma procedura zgłaszania formalnych zastrzeżeń wobec norm zharmonizowanych określona w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012. 10.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 89 w celu zmiany załącznika X przez dodanie dodatkowych grup zasadniczych charakterystyk o charakterze horyzontalnym.