art. 11

Artykuł 11 Wymogi oznakowania i przejrzystości w odniesieniu do każdego politycznego materiału reklamowego 1.   Wydawcy reklamy politycznej zapewniają, aby każdy polityczny materiał reklamowy był udostępniany wraz z następującymi informacjami, podanymi w sposób jasny, wyraźny i jednoznaczny: a) oświadczenie, że jest to polityczny materiał reklamowy; b) tożsamość sponsora politycznego materiału reklamowego i, w stosownych przypadkach, podmiotu, który ostatecznie kontroluje sponsora; c) w stosownych przypadkach, wybory, referenda, procedury legislacyjne lub regulacyjne, z którymi związany jest polityczny materiał reklamowy; d) w stosownych przypadkach, oświadczenie, że w danym politycznym materiale reklamowym zastosowano techniki targetowania lub dostarczania reklamy; e) ogłoszenie o przejrzystości zawierające informacje, o których mowa w art. 12 ust. 1, lub wyraźne wskazanie miejsca, w którym można je łatwo i bezpośrednio uzyskać. 2.   Wydawcy reklamy politycznej zapewniają, aby informacje, o których mowa w ust. 1, były kompletne. Wydawcy reklamy politycznej zapewniają poprawność informacji o tym, gdzie można pobrać ogłoszenie o przejrzystości, o którym mowa w ust. 1 lit. e). 3.   Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępnia się w formie oznakowań dostosowanych do użytego środka przekazu. Oznakowania te są widoczne, umożliwiają osobom fizycznym łatwą identyfikację politycznego materiału reklamowego jako takiego i nie są usuwane w przypadku dalszego rozpowszechniania politycznego materiału reklamowego. 4.   Do dnia 10 lipca 2025 r. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające format i wzór oznakowań, o których mowa w ust. 3. Te akty wykonawcze zapewniają dostosowanie oznakowań do stosowanego środka przekazu, w tym w sektorze audiowizualnym, mediów drukowanych, reklamy online i offline, z uwzględnieniem szczególnych cech tego środka przekazu, a także najnowszych osiągnięć technologicznych i rynkowych, odpowiednich badań naukowych i najlepszych praktyk. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 29 ust. 2. 5.   Państwa członkowskie, w tym właściwe organy, oraz Komisja zachęcają do sporządzania dobrowolnych kodeksów postępowania, które mają przyczynić się do właściwego stosowania niniejszego artykułu – z uwzględnieniem szczególnych cech odpowiednich dostawców usług, których to dotyczy, oraz szczególnych potrzeb mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw kwalifikujących się na podstawie art. 3 ust. 1, 2 i 3 dyrektywy 2013/34/UE.