art. 13

Artykuł 13 Podejście stopniowe i oparte na analizie ryzyka 1.   Państwa członkowskie zapewniają zidentyfikowanie ryzyka dla zdrowia ludzi i dla środowiska stwarzanego przez tereny potencjalne zanieczyszczone i tereny zanieczyszczone, zarządzanie tym ryzykiem oraz utrzymywanie go na dopuszczalnych poziomach, uwzględniając środowiskowe, społeczne i gospodarcze skutki zanieczyszczenia gleby oraz środki zmniejszające ryzyko podejmowane zgodnie z art. 16 ust. 4. Ryzyko to może być oceniane z uwzględnieniem obecnego i planowanego użytkowania gruntów na każdym z etapów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Państwa członkowskie ustanawiają hierarchię odpowiedzialności w celu określenia strony lub stron odpowiedzialnych za wykonywanie ust. 2 lit. b) i c) niniejszego artykułu w odniesieniu do danego terenu. 2.   Bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych wymogów, które wynikają z prawa unijnego lub krajowego, państwa członkowskie ustanowią, do dnia 17 grudnia 2029 r. podejście stopniowe i oparte na analizie ryzyka w odniesieniu do: a) identyfikacji terenów potencjalnie zanieczyszczonych zgodnie z art. 14; b) badania terenów potencjalnie zanieczyszczonych zgodnie z art. 15; c) oceny ryzyka specyficznego dla danego terenu i w odniesieniu do gospodarowania terenami zanieczyszczonymi zgodnie z art. 16. 3.   Zainteresowanej społeczności zapewnia się wczesne i skuteczne możliwości: a) zgłaszania uwag na temat ustanawiania i konkretnego stosowania podejścia stopniowego i opartego na analizie ryzyka, o którym mowa w ust. 2; b) przekazywania informacji istotnych dla działań, o których mowa w lit. a), takich jak pochodzące z projektów badawczych dane dotyczące biomonitoringu człowieka lub monitoringu środowiska; c) przekazywania informacji w celu skorygowania informacji zawartych w rejestrze, o którym mowa w art. 17. Uwagi zgłoszone zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu uwzględnia się przy ustanawianiu i stosowaniu przez państwa członkowskie podejścia stopniowego i opartego na analizie ryzyka. 4.   Do celów ust. 3 państwa członkowskie zapewniają, aby istotne informacje podawane były do wiadomości publicznej w terminowy, odpowiedni i skuteczny sposób, w tym za pomocą ogłoszeń publicznych i mediów elektronicznych.