art. 4

Artykuł 4 Okręgi glebowe i jednostki glebowe 1.   Państwa członkowskie ustanawiają, do celów administracyjnych, co najmniej jeden okręg glebowy, który obejmuje całe ich terytorium i który jest objęty odpowiedzialnością co najmniej jednego właściwego organu wyznaczonego zgodnie z art. 5. 2.   Państwa członkowskie ustanawiają jednostki glebowe, które razem obejmują całe ich terytorium, do celów planowania monitorowania i składania sprawozdań w odniesieniu do zdrowia gleby w ramach określonego marginesu błędu w obrębie danej jednostki glebowej, z uwzględnieniem: a) zasięgu geograficznego okręgów glebowych ustanowionych zgodnie z ust. 1; b) rodzaju gleby określonego zgodnie z mapą „Regiony glebowe Unii Europejskiej i krajów z nią sąsiadujących 1: 5 000 000”, opublikowaną przez Federalny Instytut Nauk o Ziemi i Zasobów Naturalnych (BGR) we współpracy ze Wspólnym Centrum Badawczym (JRC); c) kategorii użytkowania gruntów, z wyłączeniem jednolitych części wód, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2018/841. 3.   Do celów ustanowienia swoich jednostek glebowych państwa członkowskie mogą wykorzystywać aktualizacje danych, o których mowa w ust. 2, lub bardziej szczegółowe dane równoważne tym danym, o ile takie aktualizacje są dostępne na poziomie unijnym, krajowym lub na poziomie niższym niż krajowy. Aby ustanowić swoje jednostki glebowe, państwo członkowskie może uwzględniać dodatkowe dane przestrzenne, takie jak dane dotyczące klimatu, dane dotyczące stref środowiskowych, które opisano w odpowiednich badaniach lub sprawozdaniach naukowych, lub dane dotyczące dorzeczy.