art. 8

Artykuł 8 Zadania związane z nadzorem morskim i sytuacjami kryzysowymi na morzu 1.   Agencja zapewnia Komisji i państwom członkowskich, na wniosek Komisji lub państwa członkowskiego, oparte na najnowszych technologiach usługi w zakresie nadzoru morskiego i łączności morskiej, w tym infrastrukturę kosmiczną i naziemną oraz czujniki umieszczone na wszelkiego rodzaju platformach, które to usługi przyczyniają się do poprawy morskiej orientacji sytuacyjnej, w tym w odniesieniu do wyzwań geopolitycznych. 2.   W obszarze monitorowania ruchu wchodzącym w zakres dyrektywy 2002/59/WE Agencja w szczególności promuje współpracę między państwami nadbrzeżnymi mającymi dostęp do tej samej jednolitej części wód w odnośnych rejonach żeglugi oraz opracowuje, utrzymuje i obsługuje Europejskie Centrum Danych LRIT (systemów dalekiego zasięgu do identyfikacji i śledzenia statków) zdefiniowane w art. 6b tej dyrektywy i SafeSeaNet, o którym mowa w art. 22a tej dyrektywy, a także międzynarodowy system wymiany danych LRIT, zgodnie z zobowiązaniem podjętym na forum IMO. 3.   Agencja zapewnia Komisji, właściwym organom krajowym i odpowiednim organom Unii w ramach zakresów ich kompetencji, na wniosek i bez uszczerbku dla prawa Unii i prawa krajowego, odpowiednie informacje o pozycji statków i dane z obserwacji Ziemi, by ułatwić stosowanie środków przeciwko zagrożeniom związanym z piractwem i umyślnymi czynami bezprawnymi, zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii lub na mocy uzgodnionych na poziomie międzynarodowym instrumentów prawnych w obszarze transportu morskiego, z zastrzeżeniem mających zastosowanie przepisów o ochronie danych i zgodnie z procedurami administracyjnymi ustanowionymi na podstawie dyrektywy 2002/59/WE. Zapewnianie informacji LRIT odbywa się za zgodą danego państwa bandery. 4.   Agencja prowadzi dostępne 24 godziny na dobę i siedem dni w tygodniu centrum, zapewniające – na wniosek i bez uszczerbku dla prawa Unii i prawa krajowego – Komisji, właściwym organom krajowym, bez uszczerbku dla ich praw i obowiązków jako państw bandery, państw nadbrzeżnych i państw portu, oraz odpowiednim organom Unii w ramach zakresów ich kompetencji, morską orientację sytuacyjną i dane analityczne, w stosownych przypadkach, wspierając je w odniesieniu do: a) bezpieczeństwa i ochrony na morzu oraz zanieczyszczenia mórz; b) sytuacji kryzysowych na morzu; c) wdrażania aktów prawnych Unii, zgodnie z którymi wymagane jest monitorowanie ruchu statków oraz zagrożeń dla żeglugi; d) środków przeciwko zagrożeniom związanym z piractwem i innymi umyślnymi czynami bezprawnymi, zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii lub na mocy uzgodnionych na poziomie międzynarodowym instrumentów prawnych w obszarze transportu morskiego; e) wdrażania unijnych środków ograniczających przyjętych na podstawie art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej lub art. 215 TFUE, wchodzących w zakres kompetencji Agencji. Zapewnianie takich informacji odbywa się z zastrzeżeniem mających zastosowanie przepisów o ochronie danych i zgodnie z wytycznymi, które ma wydać, w stosownych przypadkach, grupa sterująca wysokiego szczebla ustanowiona zgodnie z dyrektywą 2002/59/WE. Zapewnienie informacji LRIT odbywa się za zgodą danego państwa bandery. 5.   W ramach swoich kompetencji Agencja przyczynia się do reagowania na czas na sytuacje kryzysowe i do łagodzenia ich skutków, wspomagając państwa członkowskie i Komisję, na ich wniosek, w realizacji planów awaryjnych oraz ułatwiając wymianę między nimi informacji i najlepszych praktyk. 6.   Agencja wspomaga Komisję w obsłudze komponentu nadzoru morskiego wchodzącego w skład usługi programu Copernicus w zakresie bezpieczeństwa w obrębie ram zarządczych i finansowych programu Copernicus. 7.   Agencja wspomaga Komisję i państwa członkowskie w opracowaniu i utrzymywaniu dobrowolnego wspólnego mechanizmu wymiany informacji (CISE), który jest interoperacyjnym rozwiązaniem mającym na celu ułatwienie wymiany informacji między różnymi systemami wykorzystywanymi przez krajowe organy cywilne i wojskowe wykonujące zadania w obszarze morskim, uzupełniającym informacje dostępne za pośrednictwem obowiązkowych systemów informacyjnych.