art. 12

Artykuł 12 Etykietowanie opakowań 1.   Od dnia 12 sierpnia 2028 r. lub 24 miesiące od dnia wejścia w życie aktu wykonawczego przyjętego na podstawie ust. 6 lub 7 niniejszego artykułu, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza, na opakowaniach wprowadzanych do obrotu umieszcza się zharmonizowaną etykietę zawierającą informacje o ich składzie materiałowym, aby ułatwić konsumentom sortowanie. Etykieta ta musi zawierać piktogramy i być łatwo zrozumiała, w tym dla osób z niepełnosprawnościami. W przypadku opakowań, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, opakowań, o których mowa w art. 9 ust. 2, etykieta musi informować o tym, że dany materiał jest kompostowalny, że nie nadaje się do kompostowania w warunkach domowych oraz że opakowań kompostowalnych nie należy wyrzucać do środowiska. Z wyjątkiem opakowań dla handlu elektronicznego, niniejszy obowiązek nie ma zastosowania do opakowań transportowych ani do opakowań objętych systemem kaucyjnym. Wprowadzane do obrotu opakowanie zawierające substancje potencjalnie niebezpieczne znakuje się z wykorzystaniem znormalizowanych, otwartych, cyfrowych technologii zgodnie z metodyką, o której mowa w ust. 7 akapit drugi. Oprócz zharmonizowanej etykiety, o której mowa w niniejszym ustępie, podmioty gospodarcze mogą umieszczać na opakowaniach kod QR lub inny rodzaj znormalizowanego, otwartego, cyfrowego nośnika danych zawierający informacje o przeznaczeniu każdej oddzielnej części składowej opakowania, aby ułatwić konsumentom sortowanie. Na opakowaniach objętych systemami kaucyjnymi, o których mowa w art. 50 ust. 1, umieszcza się zrozumiałą i jednoznaczną etykietę. Oprócz etykiety krajowej na opakowaniach można umieszczać zharmonizowaną kolorową etykietę ustanowioną w odpowiednim akcie wykonawczym przyjętym na podstawie ust. 6 niniejszego artykułu. Państwa członkowskie mogą wymagać, aby na opakowaniach objętych systemami kaucyjnymi umieszczać zharmonizowaną kolorową etykietę, o ile nie prowadzi to do zakłóceń na rynku wewnętrznym ani barier w handlu produktami z innych państw członkowskich. 2.   Na opakowaniach wielokrotnego użytku wprowadzanych do obrotu od dnia 12 lutego 2029 r. lub 30 miesięcy od dnia wejścia w życie aktu wykonawczego przyjętego na podstawie ust. 6, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza, umieszcza się etykietę zawierającą informacje dla użytkowników o tym, że opakowanie jest zdatne do ponownego użycia. Dalsze informacje na temat możliwości ponownego użycia w tym dostępności lokalnego, krajowego lub ogólnounijnego systemu ponownego użycia oraz informacje na temat punktów zbiórki, udostępnia się za pomocą kodu QR lub innego rodzaju znormalizowanego, otwartego, cyfrowego nośnika danych ułatwiającego śledzenie opakowania oraz obliczanie liczby podróży i rotacji lub oszacowanie średniej, jeżeli takie obliczanie nie jest wykonalne. Ponadto w punkcie sprzedaży opakowania handlowe wielokrotnego użytku muszą być łatwe do zidentyfikowania i do odróżnienia od opakowań jednorazowego użytku. 3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu, wymóg umieszczenia etykiety i kodu QR lub innego rodzaju znormalizowanego, otwartego, cyfrowego nośnika danych nie ma zastosowania do systemów o obiegu otwartym, które nie posiadają operatora systemu zgodnie z załącznikiem VI. 4.   W przypadku gdy opakowanie, do którego zastosowanie ma art. 7, zostaje wprowadzone do obrotu od dnia 12 sierpnia 2028 r. lub 24 miesiące od dnia wejścia w życie aktu wykonawczego przyjętego na podstawie ust. 6 niniejszego artykułu, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza, i umieszczona jest na nim etykieta zawierająca informacje o zawartości materiału pochodzącego z recyklingu, ta etykieta oraz, w stosownych przypadkach, kod QR lub inny rodzaj znormalizowanego, otwartego, cyfrowego nośnika danych muszą być zgodne ze specyfikacjami określonymi w odpowiednim akcie wykonawczym przyjętym na podstawie ust. 6 niniejszego artkułu i opierać się na metodyce ustanowionej na podstawie art. 7 ust. 8. W przypadku gdy na opakowaniu umieszcza się etykietę zawierającą informacje o zawartości biopochodnych tworzyw sztucznych, etykieta ta musi być zgodna ze specyfikacjami określonymi w odpowiednim akcie wykonawczym przyjętym na podstawie ust. 6 niniejszego artykułu. 5.   Etykiety, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, oraz kod QR lub inny rodzaj znormalizowanego, otwartego, cyfrowego nośnika danych, o których mowa w ust. 2, umieszcza się, drukuje lub wytłacza na opakowaniu w sposób widoczny, czytelny i trwały, tak aby nie można ich było łatwo usunąć. Zawarte w nich informacje udostępnia się również użytkownikom końcowym przed nabyciem przez nich produktu w ramach sprzedaży przez internet. W przypadku gdy takie umieszczenie, nadrukowanie lub wytłoczenie nie jest możliwe lub nie jest uzasadnione z uwagi na charakter i rozmiar opakowania, etykietę, kod QR lub inny znormalizowany, otwarty, cyfrowy nośnik danych umieszcza się na opakowaniu zbiorczym. W przypadku gdy to także nie jest możliwe lub nie jest uzasadnione z uwagi na charakter i rozmiar opakowania lub w przypadku gdy jest to istotne dla zapewnienia niedyskryminującego dostępu do informacji grupom szczególnie wrażliwym, zwłaszcza osobom słabowidzącym, informacje udostępnia się za pomocą pojedynczego kodu nadającego się do odczytu elektronicznego lub za pomocą innego nośnika danych. Informacje zawarte w etykietach, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, oraz w kodzie QR lub innym rodzaju znormalizowanego, otwartego, cyfrowego nośnika danych udostępnia się w co najmniej jednym języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych, określonym przez państwo członkowskie, w którym opakowanie ma być udostępniane na rynku. W przypadku gdy informacje przekazywane są za pomocą środków elektronicznych zgodnie z ust. 1, 2 i 4, zastosowanie mają następujące wymogi: a) adekwatne, i odpowiednie dane osobowe zbierane są tylko w ograniczonym celu zapewnienia użytkownikowi dostępu do odpowiednich informacji dotyczących zgodności z wymogami, o których mowa w ust. 1, 2 i 4 niniejszego artykułu, w odniesieniu do art. 5 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (68); b) informacji nie umieszcza się wraz z innymi informacjami przeznaczonymi do celów sprzedaży lub marketingu. W przypadku gdy prawo Unii wymaga, aby informacje na temat produktu w opakowaniu były przekazywane za pośrednictwem nośnika danych, do przekazywania informacji wymaganych zarówno w odniesieniu do produktu w opakowaniu, jak i do opakowania stosuje się jeden nośnik danych, a oba zestawy informacji muszą być łatwe do odróżnienia. 6.   Do dnia 12 sierpnia 2026 r. Komisja przyjmie akty wykonawcze w celu ustanowienia zharmonizowanej etykiety i zharmonizowanych specyfikacji dotyczących wymogów i formatów w zakresie etykietowania opakowań, o którym mowa w ust. 1, 2 i 4 niniejszego artykułu, w tym etykietowania za pomocą środków cyfrowych. Opracowując te akty wykonawcze, Komisja bierze pod uwagę specyfikę opakowań wielomateriałowych. Opracowując zharmonizowaną etykietę dla opakowań objętych systemami kaucyjnymi, o których mowa w art. 50 ust. 2, Komisja bierze pod uwagę wszelkie różnice w wysokości kaucji pobieranej przez państwa członkowskie. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 65 ust. 2. 7.   Do dnia 12 sierpnia 2026 r. Komisja przyjmie akty wykonawcze w celu ustanowienia metodyki określania składu materiałowego opakowań, o których mowa w ust. 1, za pomocą znormalizowanych, otwartych technologii znakowania cyfrowego, w tym w odniesieniu do opakowań wielomateriałowych oraz zintegrowanych lub oddzielnych części składowych opakowania. Do dnia 1 stycznia 2030 r. Komisja przyjmie również akty wykonawcze w celu ustanowienia metodyki określania substancji potencjalnie niebezpiecznych za pomocą znormalizowanych, otwartych technologii znakowania cyfrowego. Ta metodyka musi zapewniać, aby znakowanie obejmowało co najmniej nazwę i stężenie substancji potencjalnie niebezpiecznej obecnej w każdym materiale w jednostce opakowania. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 65 ust. 2. 8.   Bez uszczerbku dla wymogów dotyczących innych zharmonizowanych etykiet UE, podmioty gospodarcze nie mogą dostarczać ani umieszczać etykiet, oznaczeń, symboli lub napisów, które mogłyby wprowadzać w błąd lub dezorientować konsumentów lub innych użytkowników końcowych, jeśli chodzi o wymogi w zakresie zrównoważoności opakowań, innych właściwości opakowań lub możliwości gospodarowania odpadami opakowaniowymi, w odniesieniu do których w niniejszym rozporządzeniu określono wymogi dotyczące zharmonizowanego etykietowania. W stosownych przypadkach Komisja przyjmuje wytyczne w celu wyjaśnienia aspektów, które mogłyby wprowadzać w błąd lub dezorientować konsumentów lub innych użytkowników końcowych. 9.   Do dnia 12 lutego 2027 r. opakowania objęte systemem rozszerzonej odpowiedzialności producenta mogą być identyfikowane na całym terytorium państw członkowskich, na którym stosuje się ten system. Taką identyfikację osiąga się wyłącznie za pomocą odpowiedniego symbolu zawartego w kodzie QR lub innej znormalizowanej, otwartej technologii znakowania cyfrowego w celu wskazania, że producent wypełnia swoje obowiązki w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Symbol ten musi być zrozumiały i jednoznaczny oraz nie może wprowadzać w błąd konsumentów lub innych użytkowników końcowych, jeżeli chodzi o możliwość recyklingu opakowania lub możliwość jego ponownego użycia. 10.   Opakowania objęte systemem kaucyjnym innym niż system, o którym mowa w art. 50 ust. 1, mogą, na podstawie prawa krajowego, być identyfikowane za pomocą odpowiedniego symbolu na całym terytorium, na którym stosuje się ten system. Symbol ten musi być zrozumiały i jednoznaczny oraz nie może wprowadzać w błąd konsumentów lub innych użytkowników końcowych, jeżeli chodzi o możliwość recyklingu opakowania i możliwość jego ponownego użycia w państwach członkowskich, w których opakowanie to ma być zwracane. Państwa członkowskie nie mogą zakazywać umieszczania etykiet dotyczących systemu kaucyjnego obowiązującego w innych państwach członkowskich. 11.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do opakowań bezpośrednich i opakowań zewnętrznych zdefiniowanych w rozporządzeniach (UE) 2017/745, (UE) 2017/746, (UE) 2019/6 oraz w dyrektywie 2001/83/WE, jeżeli na opakowaniu nie ma miejsca ze względu na inne wymogi w zakresie etykietowania zdefiniowane w tych unijnych aktach ustawodawczych lub jeżeli etykietowanie opakowania mogłoby zagrozić bezpiecznemu użyciu produktów leczniczych stosowanych u ludzi lub weterynaryjnych produktów leczniczych. 12.   Opakowanie, o którym mowa w ust. 1, 2 i 4, wytworzone w Unii lub przywiezione przed upływem terminów, o których mowa w tych ustępach, i które nie spełniają kryteriów ustanowionych w tych ustępach, może być udostępniane na rynku przez maksymalnie 3 lata od dnia wejścia w życie wymogów w zakresie etykietowania ustanowionych w tych ustępach.