art. 43

Artykuł 43 Zapobieganie powstawaniu odpadów opakowaniowych 1.   Każde państwo członkowskie ogranicza ilość wytwarzanych odpadów opakowaniowych na mieszkańca w porównaniu z ilością odpadów opakowaniowych na mieszkańca wytworzonych w 2018 r., zgłoszonych Komisji zgodnie z decyzją 2005/270/WE, o co najmniej: a) 5 % do 2030 r.; b) 10 % do 2035 r.; c) 15 % do 2040 r. 2.   W celu wsparcia państw członkowskich w osiąganiu celów dotyczących zapobiegania powstawaniu odpadów opakowaniowych, określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, do dnia 12 lutego 2027 r. Komisja ustanowi, w drodze aktów wykonawczych przyjętych na podstawie art. 56 ust. 7 lit. c), współczynnik korygujący pozwalający uwzględnić wzrost lub spadek ruchu turystycznego w stosunku do roku bazowego 2018. Ten współczynnik korygujący musi opierać się na wskaźniku wytwarzania odpadów opakowaniowych na turystę i zmianie liczby turystów w stosunku do roku bazowego 2018 oraz uwzględniać potencjał zmniejszenia ilości odpadów opakowaniowych w turystyce. 3.   Bez uszczerbku dla ust. 1 i 3 państwa członkowskie, które ustanowiły już oddzielne systemy gospodarowania odpadami opakowaniowymi z gospodarstw domowych, z jednej strony, oraz przemysłowymi i handlowymi odpadami opakowaniowymi, z drugiej strony, mogą utrzymać te systemy. 4.   W ramach osiągania celów określonych w ust. 1 każde państwo członkowskie dąży do zmniejszenia ilości wytwarzanych odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych. 5.   Oprócz środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu państwa członkowskie, zgodnie z ogólnymi celami unijnej polityki dotyczącej odpadów oraz z myślą o osiągnięciu celów określonych w niniejszym artykule, wdrażają środki mające na celu zapobieganie powstawaniu odpadów opakowaniowych i zminimalizowanie wpływ opakowań na środowisko. Środki takie mogą obejmować wykorzystanie instrumentów ekonomicznych i innych środków mających na celu stworzenie zachęt do stosowania hierarchii postępowania z odpadami, takich jak środki, o których mowa w załącznikach IV i IVa do dyrektywy 2008/98/WE, lub innych odpowiednich instrumentów i środków, w tym zachęt przewidzianych za pośrednictwem systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta i obowiązków nakładanych na producentów lub organizacje odpowiedzialności producenta w zakresie przyjmowania planów zapobiegania powstawaniu odpadów. Środki te muszą być proporcjonalne i niedyskryminujące oraz tak skonstruowane, aby unikać przeszkód w handlu lub zakłóceń konkurencji. Środki takie nie mogą prowadzić do przejścia na stosowanie lżejszych materiałów opakowaniowe w celu spełnienia celu zmniejszenia ilości odpadów opakowaniowych. 6.   Do celów ust. 5 niniejszego artykułu oraz bez uszczerbku dla art. 16 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2184 (73) państwa członkowskie zachęcają restauracje, stołówki, bary, kawiarnie i podmioty świadczące usługi gastronomiczne do podawania swoim klientom, tam gdzie to możliwe, wody z kranu nieodpłatnie lub za niewielką opłatą w naczyniach wielokrotnego użytku lub wielokrotnego napełniania. 7.   Do celów ust. 5 państwa członkowskie mogą wprowadzić środki zapobiegające powstawaniu odpadów opakowaniowych, które będą wykraczać poza cele minimalne określone w ust. 1, działając jednocześnie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. 8.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą – do dnia 31 grudnia 2025 r. – zwrócić się do Komisji z wnioskiem, aby do obliczenia celów określonych w ust. 1 zastosować rok bazowy inny niż rok 2018. Jeżeli państwo członkowskie zwróci się z takim wnioskiem, Komisja może, bez uszczerbku dla ust. 5 i 7, zezwolić temu państwu członkowskiemu na zastosowanie takiego innego roku bazowego na potrzeby obliczenia celów określonych w ust. 1, pod warunkiem że to państwo członkowskie przedstawi uzasadnione dowody: a) na znaczący wzrost ilości odpadów opakowaniowych w ciągu roku, który zgodnie z wnioskiem ma pełnić rolę roku bazowego na potrzeby obliczenia celów określonych w ust. 1; b) że znaczący wzrost ilości odpadów opakowaniowych wykazany na podstawie lit. a) wynika wyłącznie ze zmian w procedurach sprawozdawczych; c) że znaczący wzrost ilości odpadów opakowaniowych wykazany na podstawie lit. a) nie wynika ze wzrostu konsumpcji; oraz d) na lepszą porównywalność danych między państwami członkowskimi. 9.   Do dnia 12 lutego 2032 r. Komisja dokona przeglądu celów określonych w ust. 1 oraz oceni potrzebę uwzględnienia szczegółowych celów dla niektórych materiałów opakowaniowych. W tym celu Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, któremu – jeżeli Komisja uzna to za stosowne – towarzyszyć będzie wniosek ustawodawczy. Sekcja 3 Rejestr producentów i rozszerzona odpowiedzialność producenta