art. 11

Artykuł 11 Wniosek o ulgę u źródła lub szybki zwrot 1.   Państwa członkowskie źródła zobowiązują certyfikowanego pośrednika finansowego, który prowadzi rachunek inwestycyjny zarejestrowanego właściciela otrzymującego dywidendy lub odsetki wypłacane przez rezydenta podatkowego w państwie członkowskim źródła, do występowania z wnioskiem o ulgę na podstawie art. 13 lub 14, stosownie do przypadku, w imieniu takiego zarejestrowanego właściciela, jeżeli spełnione są następujące warunki: a) zarejestrowany właściciel upoważnił certyfikowanego pośrednika finansowego do występowania z wnioskiem o ulgę w jego imieniu; oraz b) certyfikowany pośrednik finansowy zweryfikował i ustalił kwalifikowalność zarejestrowanego właściciela do ulgi zgodnie z art. 12 lub 15, stosownie do przypadku. 2.   Niezależnie od ust. 1 niniejszego artykułu państwa członkowskie mogą wykluczyć w całości lub w części wnioski o ulgę w ramach systemów przewidzianych w art. 13 i 14, w przypadku gdy występuje dowolna z następujących okoliczności: a) dywidenda została wypłacona z tytułu akcji w obrocie publicznym, które zarejestrowany właściciel nabył w ramach transakcji przeprowadzonej w okresie pięciu dni przed dniem ustania prawa do dywidendy; b) wypłata dywidendy z tytułu bazowych papierów wartościowych, w odniesieniu do których wystąpiono z wnioskiem o ulgę, jest powiązana z uzgodnieniem finansowym, które nie zostało rozliczone, nie wygasło ani nie zostało w inny sposób zakończone przed dniem ustania prawa do dywidendy; c) co najmniej jeden z pośredników finansowych w łańcuchu płatności związanych z papierami wartościowymi nie jest certyfikowanym pośrednikiem finansowym i żaden certyfikowany pośrednik finansowy nie przyjął pozycji tego pośrednika finansowego do celów art. 10 zgodnie z art. 5 ust. 5; d) złożono wniosek o zwolnienie z podatku u źródła; e) złożono wniosek o obniżoną stawkę podatku u źródła, która nie wynika z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania; f) wypłata dywidendy przekracza kwotę brutto wynoszącą co najmniej 100 000 EUR na zarejestrowanego właściciela i na datę płatności. Do celów akapitu pierwszego lit. f) niniejszego ustępu kwotę wypłaty dywidendy określa się poprzez kwotę dywidendy brutto przypadającą na inwestora posiadającego udziały w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania, gdy ten inwestor bazowy jest uprawniony do ulgi na podstawie art. 15 ust. 2 lit. a) lub b), stosownie do przypadku. 3.   Ust. 2 lit. f) nie ma zastosowania gdy podmiotem uprawnionym do ulgi w nadmiernym podatku u źródła jest jeden z następujących podmiotów: a) ustawowy system emerytalny państwa członkowskiego lub instytucja pracowniczych programów emerytalnych zarejestrowana lub wykonująca działalność na podstawie zezwolenia w państwie członkowskim zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/2341; lub b) przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, które jest UCITS, mającym siedzibę zgodnie z art. 1 ust. 1 dyrektywy 2009/65/WE,AFI z UE lub ZAFI z UE. 4.   Ustęp 2 ma zastosowanie do wszelkich uzgodnień, na mocy których wypłata dywidendy jest podzielona, lub wszelkie przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania inne niż te, o których mowa w ust. 3 lit. b), które zostały utworzone wyłącznie po to, by kwota wypłacanej dywidendy nie przekroczyła kwoty, o której mowa w ust. 2 lit. f). 5.   Niezależnie od ust. 1, gdy pośrednik finansowy, który prowadzi rachunek inwestycyjny zarejestrowanego właściciela, nie jest certyfikowanym pośrednikiem finansowym, państwa członkowskie zezwalają, by certyfikowany pośrednik finansowy występował z wnioskiem o ulgę na podstawie art. 13 lub 14, stosownie do przypadku, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 5 i art. 10. 6.   Systemy ulg na podstawie art. 13 i 14, stosownie do przypadku, nie ograniczają uprawnień kontrolnych państw członkowskich na mocy ich przepisów krajowych, w związku z dochodem podlegającym opodatkowaniu, względem którego zastosowano taką ulgę, i nie mają wpływu na prawa państwa członkowskich do nałożenia podatku. 7.   W przypadku gdy przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy dane państwo członkowskie posiada system ulg u źródła lub system szybkiego zwrotu lub połączenie tych systemów oraz gdy to państwo członkowskie stosuje przepisy rozdziału III na podstawie art. 2, zapewnia ono zgodność tego systemu z w rozdziałem III w odniesieniu do wszelkich wniosków o ulgę objętych niniejszą dyrektywą, w odniesieniu do dywidend z tytułu akcji w obrocie publicznym oraz –gdy państwa członkowskie zdecydują o objęciu – odsetek z tytułu obligacji w obrocie publicznym wypłacanych nierezydentom, również w odniesieniu do takich odsetek. Państwa członkowskie mogą również utrzymać i stosować istniejący krajowy system ulg u źródła w przypadkach, o których mowa w ust. 2 lit. e) niniejszego artykułu, gdy w ramach takiego systemu przeprowadza się weryfikacje w celu: a) zapewnienia równego traktowania sytuacji krajowych i transgranicznych na potrzeby zapewnienia zgodności z postanowieniami tytułu IV rozdziały 2 i 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; lub b) zastosowania obniżonych stawek podatku u źródła zgodnie z dyrektywami Rady 2003/49/WE (18) lub 2011/96/UE (19).