art. 12

Dyrektywa Rady (UE) 2025/50 z dnia 10 grudnia 2024 r. w sprawie szybszego i bezpieczniejszego systemu ulg w nadmiernym podatku u źródła

32025L0050

Treść przepisu

Artykuł 12 Należyta staranność w zakresie kwalifikowalności zarejestrowanego właściciela 1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zobowiązać certyfikowanego pośrednika finansowego występującego z wnioskiem o ulgę w imieniu zarejestrowanego właściciela na podstawie art. 13 lub 14, stosownie do przypadku, do uzyskania od takiego zarejestrowanego właściciela oświadczenia, że ten zarejestrowany właściciel: a) jest uprawniony do ulgi w podatku u źródła w odniesieniu do dywidendy lub odsetek zgodnie z przepisami krajowymi państwa członkowskiego źródła lub umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, w stosownych przypadkach, łącznie z podstawa prawną i mającą zastosowanie stawką podatku u źródła; oraz b) jeżeli wymaga tego państwo członkowskie źródła, jest beneficjentem rzeczywistym, w odniesieniu do dywidendy lub odsetek zgodnie z przepisami krajowymi państwa członkowskiego źródła lub umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, w stosownych przypadkach; oraz c) zawarł uzgodnienie finansowe powiązane z akcją bazową w obrocie publicznym, które to uzgodnienie nie zostało rozliczone, nie wygasło ani nie zostało w inny sposób zakończone przed dniem ustania prawa do dywidendy, lub też nie zawarł takiego uzgodnienia; oraz d) zobowiązuje się do informowania – bez zbędnej zwłoki – tego certyfikowanego pośrednika finansowego o wszelkich zmianach w jego sytuacji. 2.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zobowiązać certyfikowanych pośredników finansowych występujących z wnioskiem o ulgę w imieniu zarejestrowanego właściciela na podstawie art. 13 i 14, stosownie do przypadku, do zweryfikowania – w oparciu o informacje dostępne tym certyfikowanym pośrednikom finansowym – następujących elementów: a) eCFR zarejestrowanego właściciela lub dowodu rezydencji podatkowej w państwie trzecim uznanego za odpowiedni przez państwo członkowskie źródła; b) niezależnie od lit. a) – dokumentacji uznanej za odpowiednią przez państwo członkowskie źródła, w przypadkach gdy zarejestrowany właściciel jest podmiotem, dla którego nie można wydać eCFR lub który nie może uzyskać dowodu rezydencji podatkowej w państwie trzecim, ponieważ podmiot ten jest nieuwzględniany do celów podatkowych, a jego dochód, lub część tego dochodu, jest opodatkowany na poziomie osób, które posiadają udział w tym podmiocie, ale podmiot ten jest uprawniony do ulgi w podatku u źródła w odniesieniu do dywidendy lub odsetek zgodnie z przepisami krajowymi państwa członkowskiego źródła lub umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, w stosownych przypadkach; c) oświadczenia zarejestrowanego właściciela na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu i jego rezydencji podatkowej względem informacji, które certyfikowany pośrednik finansowy uzyskał lub ma obowiązek uzyskać, w tym informacji zgromadzonych do innych celów podatkowych lub na podstawie wymogów w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy, którym certyfikowany pośrednik finansowy podlega na mocy dyrektywy (UE) 2015/849, bądź względem porównywalnych informacji wymaganych w państwach trzecich; d) uprawnienia zarejestrowanego właściciela do określonej obniżonej stawki podatku u źródła zgodnie z przepisami krajowymi państwa członkowskiego źródła lub umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między państwem członkowskim źródła a jurysdykcjami, w których zarejestrowany właściciel jest rezydentem do celów podatkowych; e) w przypadku wypłaty dywidendy – ewentualnego istnienia wszelkich uzgodnień finansowych, które nie zostały rozliczone, nie wygasły ani nie zostały w inny sposób zakończone w dniu ustania prawa do dywidendy; f) w przypadku wypłaty dywidendy – czy akcja bazowa została nabyta przez zarejestrowanego właściciela w ramach transakcji przeprowadzonej w ciągu pięciu dni przed dniem ustania prawa do dywidendy. Do celów lit. a) akapitu pierwszego niniejszego ustępu państwo członkowskie źródła może uznać certyfikat rezydencji podatkowej za odpowiedni dowód rezydencji podatkowej w państwie trzecim, jeżeli treść certyfikatu jest równoważna treści przewidzianej w art. 4 ust. 2, a certyfikat spełnia wymogi techniczne określone w załączniku I pkt 1. 3.   Państwa członkowskie mogą zezwolić certyfikowanym pośrednikom finansowym na uzyskanie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, i na przeprowadzanie weryfikacji przewidzianych w ust. 2 lit. a)–d) raz w roku, chyba że dany certyfikowany pośrednik finansowy wie lub powinien wiedzieć, że sytuacja zmieniła się lub że oświadczenie lub informacje, które mają zostać zweryfikowane, są nieprawidłowe lub niewiarygodne. 4.   W przypadku przewidzianym w art. 5 ust. 5 państwa członkowskie zezwalają na to, by certyfikowani pośrednicy finansowi polegali na zgromadzonej dokumentacji i informacjach zweryfikowanych przez pośrednika finansowego, który prowadzi rachunek inwestycyjny zarejestrowanego właściciela zgodnie z niniejszym artykułem, bez uszczerbku dla faktu, że odpowiedzialność za wypełnienie tych obowiązków nadal ponosi certyfikowany pośrednik finansowy. 5.   Państwa członkowskie zobowiązują certyfikowanych pośredników finansowych występujących z wnioskiem o ulgę na podstawie art. 13 lub 14, stosownie do przypadku, do przechowywania wszelkiej dokumentacji potwierdzającej i zapewniania dostępu do niej zgodnie z art. 10 ust. 7. 6.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające standardowe wzory elektronicznych formularzy na potrzeby oświadczenia, o którym mowa w niniejszym artykule, w tym ustalenia językowe. Takie wzory obejmują informacje określone w ust. 1 lit. a), c) i d) niniejszego artykułu i umożliwiają państwom członkowskim zwrócenie się o konkretne dodatkowe informacje. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy