art. 4

Artykuł 4 Środki ochronne 1.   W przypadku gdy produkt objęty art. 1 ust. 1 pochodzący z Armenii jest przywożony na warunkach, które mają niekorzystny wpływ na rynek unijny lub rynek co najmniej jednego państwa członkowskiego w odniesieniu do produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących, Komisja może – w drodze aktu wykonawczego – nałożyć wszelkie niezbędne środki. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5 ust. 3. Takie środki mogą zostać nałożone na tak długo, jak to jest konieczne, aby przeciwdziałać niekorzystnym skutkom dla rynku unijnego lub rynku co najmniej jednego państwa członkowskiego w odniesieniu do produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących. 2.   Komisja przeprowadza ocenę sytuacji na rynku unijnym lub rynku co najmniej jednego państwa członkowskiego w odniesieniu do produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących w celu nałożenia środków zgodnie z ust. 1. Ocenę taką inicjuje się: a) na należycie uzasadniony wniosek państwa członkowskiego zawierający wystarczające dowody prima facie, w racjonalny sposób dostępne temu państwu członkowskiemu zgodnie z ust. 3, na to, że przywóz ma niekorzystny wpływ na rynek, o którym mowa w ust. 1; lub b) z własnej inicjatywy, jeżeli dla Komisji stało się oczywiste, że istnieją wystarczające dowody prima facie na to, że przywóz ma niekorzystny wpływ na rynek, o którym mowa w ust. 1. Ocena, o której mowa w akapicie pierwszym, musi zostać zakończona w terminie czterech miesięcy od dnia jej zainicjowania. 3.   Dokonując oceny na podstawie ust. 2, Komisja bierze pod uwagę wszystkie istotne zmiany na rynku, w tym wpływ przedmiotowego przywozu na sytuację na unijnym rynku lub na rynku co najmniej jednego państwa członkowskiego w odniesieniu do produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących. W ocenie uwzględnia się czynniki takie, jak: a) stopa i wielkość wzrostu przywozu danego produktu z Armenii w ujęciu bezwzględnym i względnym; b) wpływ przedmiotowego przywozu na produkcję i ceny na rynku unijnym lub rynku co najmniej jednego państwa członkowskiego, przy jednoczesnym uwzględnieniu zmian w przywozie z innych źródeł. Pod uwagę mogą być brane również inne istotne czynniki. 4.   W sytuacji krytycznej, gdy opóźnienie spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę na odpowiednim rynku, Komisja może – w drodze aktu wykonawczego –nałożyć tymczasowo wszelkie niezbędne środki. Taki środek może zostać nałożony dopiero po złożeniu należycie uzasadnionego wniosku przez państwo członkowskie na podstawie ust. 2 akapit pierwszy lit. a) niniejszego artykułu i musi zostać przyjęty w terminie 21 dni od otrzymania wniosku. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 5 ust. 4. Akty te pozostają w mocy przez okres nieprzekraczający 120 dni. 5.   Jeżeli w wyniku oceny, o której mowa w ust. 2, Komisja stwierdzi istnienie niekorzystnego wpływu na rynek unijny lub rynek co najmniej jednego państwa członkowskiego w odniesieniu do produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących i zamierza nałożyć ostateczny środek na podstawie ust. 1, publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie o zamiarze nałożenia takiego środka. Zawiadomienie to zawiera podsumowanie najważniejszych wyników oceny oraz określa termin, w którym zainteresowane strony mogą przedstawić swoje uwagi na piśmie. Termin ten nie przekracza dziesięciu dni, licząc od daty publikacji zawiadomienia.