art. 10

Artykuł 10 Krajowe plany dywersyfikacji dostaw ropy naftowej (surowej ropy naftowej i produktów ropopochodnych) 1.   Państwo członkowskie, które otrzymuje ropę naftową pochodzącą lub eksportowaną, bezpośrednio lub pośrednio, z Federacji Rosyjskiej, ustanawia plan dywersyfikacji opisujący środki, etapy pośrednie i potencjalne bariery dla dywersyfikacji dostaw ropy (zwany dalej „krajowym planem dywersyfikacji dostaw ropy naftowej”, w celu zaprzestania importu ropy naftowej, która pochodzi lub jest eksportowana, bezpośrednio lub pośrednio, z Federacji Rosyjskiej, do końca 2027 r. 2.   Krajowy plan dywersyfikacji dostaw ropy naftowej obejmuje wszystkie następujące elementy: a) dostępne informacje na temat wolumenu importu ropy naftowej pochodzącej lub eksportowanej, bezpośrednio lub pośrednio, z Federacji Rosyjskiej, z Federacji Rosyjskiej w ramach istniejących umów na dostawy; b) środki planowane na szczeblu krajowym w celu zastąpienia ropy naftowej, która pochodzi lub jest eksportowana, bezpośrednio lub pośrednio, z Federacji Rosyjskiej, w tym ilości, które mają stopniowo przestać być importowane, etapy pośrednie i harmonogram wdrażania oraz warianty alternatywnych dostaw, tras dostaw i źródeł energii, a także możliwości innych państw członkowskich w zakresie ułatwienia dywersyfikacji dostaw; c) środki wprowadzone i planowane na szczeblu krajowym w celu zapewnienia przejrzystości i identyfikowalności ropy naftowej pochodzącej lub eksportowanej, bezpośrednio lub pośrednio, z Federacji Rosyjskiej, w miarę możliwości, w tym środki dotyczące weryfikacji ewentualnego importu z ponownym oznakowaniem; d) ewentualne zakazy na szczeblu krajowym dotyczące importu ropy naftowej, która pochodzi lub jest eksportowana, bezpośrednio lub pośrednio, z Federacji Rosyjskiej; e) potencjalne bariery techniczne, umowne lub regulacyjne dla zastąpienia ropy naftowej, która pochodzi lub jest eksportowana, bezpośrednio lub pośrednio, z Federacji Rosyjskiej, oraz warianty pokonania tych barier. 3.   Do dnia 1 marca 2026 r. państwa członkowskie przedłożą Komisji swoje krajowe plany dywersyfikacji dostaw ropy naftowej, korzystając ze wzoru określonego w załączniku II. Komisja publikuje nieopatrzoną klauzulą poufności wersję planów otrzymanych od państw członkowskich nie później niż miesiąc po przedłożeniu planów. 4.   W stosownych przypadkach Komisja ułatwia przygotowanie i wdrożenie krajowych planów dywersyfikacji dostaw ropy naftowej, w tym przez zapewnienie najlepszych praktyk i pomocy technicznej. Komisja pomaga państwom członkowskim współpracować przy wdrażaniu krajowych planów dywersyfikacji dostaw ropy naftowej. Komisja ocenia wpływ ewentualnego przyspieszonego zakończenia importu ropy naftowej na państwa członkowskie najbardziej dotknięte całkowitym odejściem od dostaw rosyjskiej ropy naftowej. Aktywnie współpracuje z bezpośrednio dotkniętymi i innymi odpowiednimi państwami członkowskimi nad rozwiązaniami mającymi na celu zminimalizowanie ewentualnego ryzyka zidentyfikowanego w ocenie. Państwa członkowskie regularnie składają Grupie Koordynacyjnej ds. Ropy Naftowej i Produktów Ropopochodnych ustanowionej na podstawie art. 17 dyrektywy Rady 2009/119/WE (14) sprawozdania z postępów w przygotowywaniu, przyjmowaniu i wdrażaniu swoich krajowych planów dywersyfikacji dostaw ropy naftowej. 5.   W przypadku gdy w krajowym planie dywersyfikacji dostaw ropy naftowej stwierdzono ryzyko, że do końca 2027 r. może nie zostać osiągnięte odejście od ropy naftowej, która pochodzi lub jest eksportowana, bezpośrednio lub pośrednio, z Federacji Rosyjskiej, Komisja – po dokonaniu oceny odpowiednego krajowego planu dywersyfikacji i w terminie 3 miesięcy od jego przedłożenia – określa w zaleceniu dla danego państwa członkowskiego sposób realizacji takiego odejścia w terminie i publikuje to zalecenie. W następstwie tego zalecenia odnośne państwo członkowskie w ciągu trzech miesięcy aktualizuje swój krajowy plan dywersyfikacji dostaw ropy naftowej, uwzględniając zalecenie Komisji. ROZDZIAŁ V MONITOROWANIE BEZPIECZEŃSTWA DOSTAW GAZU