art. 10

Artykuł 10 Pomoc na zmniejszenie zewnętrznych kosztów transportu 1.   Programy pomocy operacyjnej na zmniejszenie zewnętrznych kosztów transportu są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 93 Traktatu i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I. 2.   Do pomocy kwalifikują się przewozy kolejowe, przewozy wodne śródlądowe lub zrównoważone przewozy multimodalne, zarówno pasażerskie, jak i towarowe. Pomoc musi być przyznawana przewoźnikom lub organizatorom transportu wybierającym zrównoważone rozwiązania w zakresie transportu lądowego. 3.   Koszty kwalifikowalne stanowią część zewnętrznych kosztów transportu, których unika się dzięki wykorzystaniu transportu kolejowego, transportu wodnego śródlądowego lub transportu z wykorzystaniem żeglugi morskiej bliskiego zasięgu w kontekście zrównoważonego transportu multimodalnego zamiast mniej zrównoważonych, konkurencyjnych rodzajów transportu. Koszty zewnętrzne, których uniknięto, oblicza się zgodnie z zasadami i metodyką określonymi w podręczniku Komisji dotyczącym zewnętrznych kosztów transportu (27), w wersji zmienionej lub zastąpionej. 4.   Koszty kwalifikowalne oblicza się, mnożąc (i) różnicę w kosztach zewnętrznych na pasażerokilometr, tonokilometr lub pojazdokilometr (lub inną jednostkę transportu wskazaną w podręczniku Komisji) między rodzajem transportu objętym wsparciem a mniej zrównoważoną alternatywą, przez (ii) całkowitą wielkość w tej samej jednostce zrealizowaną przez beneficjentów w okresie, w którym poniesiono koszty kwalifikowalne. Państwa członkowskie mogą stosować metodykę obliczania kosztów zewnętrznych w celu pokrycia wszelkich kosztów operacyjnych, w tym kosztów operacyjnych związanych z korzystaniem z infrastruktury. 5.   Intensywność pomocy nie może przekroczyć 60 % kosztów kwalifikowalnych. 6.   Pomoc musi być przyznawana na podstawie rzeczywistych jednostek świadczonych usług transportowych, wyrażonych w pojazdokilometrach, pasażerokilometrach w przypadku usług transportu pasażerskiego, tonokilometrach w przypadku usług transportu towarowego lub innych jednostkach transportu wskazanych w podręczniku Komisji, a nie na zasadzie ryczałtu. 7.   Pomoc przyznawana przewoźnikom i organizatorom transportu musi wywołać skutek, jakim jest zapobieganie osłabieniu przechodzenia na zrównoważone rodzaje transportu lądowego lub zwiększenie przechodzenia na takie rodzaje transportu. W tym celu beneficjenci podają do wiadomości publicznej co najmniej następujące informacje: a) organ przyznający pomoc; b) datę przyznania pomocy; c) kwoty otrzymanej pomocy; d) okres i przewozy objęte pomocą.