art. 18

Artykuł 18 Rozpoczęcie skoordynowanego działania i wyznaczenie koordynatora 1.   W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że może występować powszechna nieuczciwa praktyka handlowa o wymiarze transgranicznym, organy egzekwowania prawa, które są odpowiednie w odniesieniu do tej podejrzewanej praktyki, podejmują skoordynowane działanie oparte na wzajemnym porozumieniu. O rozpoczęciu tego skoordynowanego działania niezwłocznie powiadamia się Komisję. 2.   Organy egzekwowania prawa, które są odpowiednie w odniesieniu do danej podejrzewanej powszechnej nieuczciwej praktyki handlowej o wymiarze transgranicznym, wyznaczają organ egzekwowania prawa, który pełni rolę koordynatora. W celu osiągnięcia porozumienia w sprawie wyznaczenia koordynatora Komisja może, w razie potrzeby, ułatwiać dyskusje między organami egzekwowania prawa, które są odpowiednie w odniesieniu do tej praktyki. Jeżeli te organy egzekwowania prawa nie mogą osiągnąć porozumienia w sprawie wyznaczenia koordynatora, jego rolę pełni organ egzekwowania prawa, który wydał ostrzeżenie na podstawie art. 24. 3.   Organy egzekwowania prawa, które są odpowiednie w odniesieniu do danej podejrzewanej powszechnej nieuczciwej praktyki handlowej o wymiarze transgranicznym, przeprowadzają postępowania wyjaśniające na podstawie posiadanych informacji. Ostrzegają pozostałe organy egzekwowania prawa, które są odpowiednie w odniesieniu do tej praktyki, o wynikach takich postępowań zgodnie z art. 24. 4.   Organ egzekwowania prawa dołącza do skoordynowanego działania, jeżeli podczas tego skoordynowanego działania okaże się, że ten organ egzekwowania prawa jest odpowiedni w odniesieniu do danej podejrzewanej powszechnej nieuczciwej praktyki handlowej o wymiarze transgranicznym. 5.   W celu ustalenia, że dany organ egzekwowania prawa jest odpowiedni w odniesieniu do danej podejrzewanej powszechnej nieuczciwej praktyki handlowej o wymiarze transgranicznym, uwzględnia się wszystkie elementy, w szczególności: a) państwa członkowskie, w których siedzibę lub miejsce zamieszkania mają nabywcy; b) państwa członkowskie, w których siedzibę lub miejsce zamieszkania mają dostawcy, których może dotyczyć nieuczciwa praktyka handlowa.