art. 44

Artykuł 44 Ustanowienie komitetu wierzycieli 1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby po wszczęciu postępowania upadłościowego ustanawiano komitet wierzycieli w przypadkach, gdy tak zdecyduje lub z takim wnioskiem zwróci się walne zgromadzenie wierzycieli, lub – jeżeli przepisy krajowe nie przewidują walnego zgromadzenia wierzycieli – gdy wierzyciele zwrócą się o to zgodnie z prawem krajowym. 2.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że komitet wierzycieli może zostać ustanowiony przed wszczęciem postępowania upadłościowego zgodnie z prawem krajowym. Państwa członkowskie zapewniają, aby o składzie komitetu wierzycieli decydowano w momencie jego ustanowienia. 3.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że komitet wierzycieli nie jest ustanawiany w przypadku gdy – ze względu na okoliczności związane z charakterem i zakresem działania przedsiębiorstwa dłużnika – uznają, że koszty związane z ustanowieniem komitetu wierzycieli przewyższałyby wynikające z tego korzyści. Państwa członkowskie zapewniają, aby te okoliczności – do których mogą należeć: niewielkie znaczenie gospodarcze masy upadłościowej, niska liczba wierzycieli, niewielki rozmiar przedsiębiorstwa dłużnika lub negatywny wpływ potencjalnych opóźnień związanych z ustanowieniem komitetu wierzycieli na sytuację dłużnika – były jasno sprecyzowane w prawie krajowym.