0111-KDIB1-1.4010.168.2026.2.MF

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 26 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 6 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Spółka jest spółką prawa handlowego prowadzącą działalność gospodarczą. Jest podatnikiem - m.in. podatku od osób prawnych. Spółka w pierwotnej umowie spółki miała regulację o następującej treści: „Rokiem obrotowym spółki jest rok kalendarzowy”. Umowa spółki nie zawierała żadnych innych regulacji dt. roku obrotowego oraz roku podatkowego. W dniu 28 czerwca 2024 r. w trakcie zgromadzenia wspólników zaprotokołowanego przez notariusza doszło do zmiany ww. regulacji i nadanie jej brzmienia: „Rok obrotowy spółki rozpoczyna się w dniu 01 lipca, a kończy w dniu 30 czerwca”. Nie doszło do zmiany żadnych innych postanowień umowy spółki. Zmiana ta została zgłoszona do KRS i ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym postanowieniem o dokonaniu wpisu z dnia 8 lipca 2024 r. Adnotację tą ujawniono w Rubryce nr 4 - Informacje o umowie. Spółka w dniu 31 marca 2025 r. złożyła deklarację podatku od osób prawnych rozliczając podatek za rok 2024 r. W tejże deklaracji nie zaznaczyła omyłkowo pola informującego o zmianie roku podatkowego. Fakt ten został wykryty w ramach wewnętrznej autokontroli w grudniu 2025 r. W dniu 18 grudnia została złożona korekta rzeczonej deklaracji podatku od osób prawnych obejmująca zaznaczenie pola informującego o zmianie roku podatkowego. Poza powyższą zmianą, pierwotna deklaracje nie została w żaden sposób zmieniona. Pytanie W świetle powyższego stanu faktycznego, spółka pyta się, czy złożona w dniu 18 grudnia 2025 r. korekta deklaracji podatku od osób prawnych obejmująca zaznaczenie pola informującego o zmianie roku podatkowego była skuteczna i wywołała skutki prawne, a w konsekwencji, czy deklarację podatku od osób prawnych powinna złożyć w terminie do dnia 30 września 2026 r., przyjmując, że od dnia 1 stycznia 2025 do dnia 30 czerwca 2026 r. trwa jeden, wydłużony i przejściowy rok podatkowy czy też powyższa korekta jest bezskuteczna i od dnia 1 stycznia 2025 do dnia 31 grudnia 2025 r. trwał kolejny rok podatkowy, a więc powinna złożyć deklarację podatku od osób prawnych w terminie do dnia 31 marca 2026 r.?(pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 6 maja 2026 r.) Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 6 maja 2026 r.) Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka skutecznie dokonała zmiany roku podatkowego/obrotowego, a pierwszy po zmianie rok podatkowy trwa od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2026 r., a kolejne lata podatkowe będą obejmować okresy od 1 lipca do 30 czerwca, począwszy od dnia 1 lipca 2026 r. Wynika to z faktu, iż korekta złożona w dniu 18 grudnia 2025 r. była skuteczna, albowiem nie wystąpiły żadne okoliczności, które wykluczałyby zasadnicze prawo podatnika do złożenia korekty deklaracji, wynikające z art. 81 Ordynacji podatkowej. Wobec braku przesłanek do przyjęcia bezskuteczności złożonej korekty deklaracji, faktycznie dokonana i ujawniona w KRS zmiana roku obrotowego została w sposób prawnie przepisany zakomunikowana organowi podatkowemu. W konsekwencji kolejna deklaracja CIT-8 następująca po deklaracji złożonej w dniu 31 marca 2025 r. powinna być złożona w terminie do dnia 30 września 2026 r. Termin 30 września każdego roku będzie obowiązywał również dla każdego kolejnego roku podatkowego, z których pierwszy rozpocznie swój bieg w dniu 1 lipca 2026 r., w ten sposób, iż rok podatkowy trwający od dnia 1 lipca 2026 r. do dnia 30 czerwca 2027 r. powinien zostać rozliczony deklaracją CIT-8 w terminie do dnia 30 września 2027 r. Stanowisko swoje podatnik uzasadnia następująco: Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości rok obrotowy stosowany jest również do celów podatkowych (podobnie interpretacja: 0111-KDIB1-1.4010.583.2025.1.MF). Tym samym zmiana roku obrotowego w umowie spółki, przy zachowaniu przepisanej formy aktu notarialnego, oznaczała automatycznie zmianę roku podatkowego. Zmiana roku obrotowego (a w konsekwencji również podatkowego) została prawidłowo ujawniona w KRS, co zostało potwierdzone wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 8 lipca 2024 r. W złożonej terminowo za rok 2024 r. deklaracji podatku od osób prawnych podatnik omyłkowo nie zaznaczył pola informującego o zmianie roku podatkowego, ale pozostaje to bez znaczenia, albowiem błąd ten naprawiono stosowną korektą. Korekta deklaracji jest przewidzianym prawnie instrumentem służącym do naprawiania błędów, omyłek i przeoczeń jakie mogą zaistnieć na etapie jej wypełnienia. Charakter korekty deklaracji podatkowej wskazuje, że zastępuje ona w całości uprzednio złożoną deklarację podatkową. Korekta deklaracji ze swojej istoty wywołała skutek z datą wniesienia pierwotnej deklaracji (por. SA, np. wyrok z 13 grudnia 2018 r. sygn. akt II FSK 3416/16) a więc termin, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o ustawy o podatku od osób prawnych został zachowany. Korekta została złożona w sposób skuteczny, albowiem nie wystąpiły żadne przesłanki prawne wyłączające prawo do skorygowania deklaracji, w szczególności określone w art. 81b ustawy ordynacji podatkowej, w szczególności nie trwało postępowanie podatkowe. Podatnik nie otrzymał również zawiadomienia na piśmie o bezskuteczności. W ocenie podatnika, powyższe fakty, a więc fakt rzeczywistego dokonania zmiany umowy spółki, ujawnienia zmiany w KRS potwierdzone wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 8 lipca 2024 r. terminowe złożenie deklaracji podatku od osób prawnych która następnie została prawidłowo skorygowana poprzez złożenie deklaracji tego samego rodzaju co deklaracja korygowana, ale o innej treści a więc z zaznaczeniem pola informującego o zmianie roku podatkowego spełniło przesłanki do uznania, że w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2026 r. trwa dla podatnika jeden rok podatkowy, a każdy kolejny rok podatkowy będzie trwał od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca roku kolejnego, począwszy od roku 1 lipca 2026 r. do dnia 30 czerwca 2027 r. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na wstępie zauważyć należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 552): Ilekroć w ustawie jest mowa o roku obrotowym - rozumie się przez to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. Z powyższego przepisu wynika, że rok obrotowy stosowany jest również dla celów podatkowych. Ogólną definicję roku podatkowego zawiera art. 11 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622), który stanowi, że: Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej. Zasady określania roku podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zostały szczegółowo uregulowane w treści art. 8 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”): Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych. Z kolei art. 8 ust. 3 ustawy o CIT stanowi, że: W razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż dwanaście i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące kalendarzowe. Z art. 8 ust. 4 ustawy o CIT wynika natomiast, że: O wyborze roku podatkowego innego niż rok kalendarzowy podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT: Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1 , z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8 , są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku. Z powołanego wcześniej art. 8 ust. 3 ustawy o CIT, wynika że skutki prawne zmiany dokonanej w dokumencie regulującym ustrój podatnika nastąpią dopiero po zakończeniu trwającego roku podatkowego. Aby więc skutecznie przeprowadzić zmiany w statucie muszą one być dokonane (uchwalone) przed rozpoczęciem roku podatkowego którego dotyczą. Aby zmiana była skuteczna dla rozliczeń w podatku dochodowym od osób prawnych po pierwsze podatnik musi określić rok podatkowy w odpowiednim dokumencie regulującym jego ustrój. Treść przepisów ustawy o CIT jako warunek zmiany wskazuje zatem podjęcie stosownej uchwały o zmianie umowy lub statucie spółki lub innym dokumencie, który reguluje zasady ustrojowe podatnika.  Należy w tym miejscu zaznaczyć, że cytowane wyżej przepisy ustawy o CIT nie formułują dodatkowego warunku rejestracji takiej zmiany. W myśl natomiast właściwych przepisów ustawy z 15 września 2000 Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.) w tym art. 255 § 1 taka uchwała powinna być zgłoszona do rejestracji w KRS, jednak właściwe dla tego przedmiotu przepisy nie wskazują wiążącego terminu na zgłoszenie i dokonanie takiej rejestracji i nie wiążą z tym jej skuteczności. To ustawa o CIT wskazuje termin na przeprowadzenie zmian w zakresie roku podatkowego. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 3 ustawy o CIT dotyczącego wskazania pierwszego roku po zmianie, początkiem pierwszego roku podatkowego po zmianie będzie pierwszy dzień miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego. Powyższy przepis wskazuje, że skutki prawne zmiany dokonanej w dokumencie regulującym ustrój podatnika nastąpią dopiero po zakończeniu trwającego roku podatkowego. Aby więc skutecznie przeprowadzić zmiany w statucie w tej materii, muszą być one dokonane (uchwalone) przed rozpoczęciem roku podatkowego którego dotyczą. Drugim obowiązkiem dla skutecznej zmiany roku podatkowego jest obowiązek informacyjny. Zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy o CIT o wyborze roku podatkowego innego niż rok kalendarzowy podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy. Należy zauważyć, że okres ten ma na celu ukonstytuowanie przeprowadzonych zmian. Jest to czas niezbędny na przeprowadzenie procesu rejestracji zmiany roku podatkowego, zgodnie z odpowiednimi przepisami. Stąd aby powyższe zawiadomienie odniosło skutek, na dzień jego przedłożenia naczelnikowi urzędu skarbowego, okoliczność której dotyczy powinna być już prawnie skuteczna, w tym przypadku ujawniona poprzez wpis w rejestrze. Ustawodawca wskazał zatem, że dla skuteczności zmiany następnego roku podatkowego musi być ona podjęta w odpowiednim akcie regulującym ustrój prawny podatnika do końca bieżącego roku podatkowego, natomiast na dzień poinformowania naczelnika urzędu skarbowego o takiej zmianie musi być ona skuteczna prawnie. W związku z powyższym, warunkiem skutecznej zmiany roku podatkowego jest:   - podjęcie stosownej uchwały o zmianie umowy lub statutu spółki lub innego dokumentu, który reguluje zasady ustrojowe podatnika,    - poinformowanie o zmianie roku podatkowego naczelnika urzędu skarbowego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy, przy czym data, do której należy złożyć roczne zeznanie podatkowe jest terminem, do upływu którego można złożyć/zmienić złożone oświadczenie. W przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że zmiana została zgłoszona do KRS i ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym postanowieniem o dokonaniu wpisu z dnia 8 lipca 2024 r. Adnotację tą ujawniono w Rubryce nr 4 - Informacje o umowie. Państwa Spółka w dniu 31 marca 2025 r. złożyła deklarację podatku od osób prawnych rozliczając podatek za rok 2024 r. W tejże deklaracji nie zaznaczyli Państwo omyłkowo pola informującego o zmianie roku podatkowego. Fakt ten został wykryty w ramach wewnętrznej autokontroli w grudniu 2025 r. W dniu 18 grudnia została złożona korekta rzeczonej deklaracji podatku od osób prawnych obejmująca zaznaczenie pola informującego o zmianie roku podatkowego. Poza powyższą zmianą, pierwotna deklaracje nie została w żaden sposób zmieniona. Z powyższego opisu wynika, że naczelnik urzędu skarbowego został poinformowany o zmianie roku podatkowego 18 grudnia 2025 r., a więc po upływie terminu do którego można było złożyć stosowne oświadczenie. Zatem z uwagi na odesłanie w treści art. 8 ust. 4 ustawy o CIT do art. 27 ust. 1 tej ustawy, termin na poinformowanie o zmianie roku podatkowego został powiązany z terminem złożenia zeznania podatkowego za poprzedni rok po zmianie i ustalony do końca trzeciego miesiąca roku zmienionego. Tym samym, informacja o wyborze roku podatkowego innego niż kalendarzowy, przekazana w ramach korekty zeznania po upływie określonego w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT terminu na złożenie zeznania pierwotnego, jest bezskuteczna. W świetle art. 8 ust. 4 ustawy o CIT dla stwierdzenia skuteczności zmiany roku podatkowego na inny niż kalendarzowy konieczne jest poinformowanie o tej zmianie w terminie określonym w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT. A zatem, ponieważ nie został spełniony jeden z warunków skutecznej zmiany roku podatkowego, Państwa stanowisko w sprawie, iż:    - Państwa Spółka skutecznie dokonała zmiany roku podatkowego/obrotowego, a pierwszy po zmianie rok podatkowy trwa od 1 stycznia 2025 r. do 30 czerwca 2026 r., a kolejne lata podatkowe będą obejmować okresy od 1 lipca do 30 czerwca, począwszy od dnia 1 lipca 2026 r.    - w konsekwencji kolejna deklaracja CIT-8 następująca po deklaracji złożonej w dniu 31 marca 2025 r. powinna być złożona w terminie do dnia 30 września 2026 r. Termin 30 września każdego roku będzie obowiązywał również dla każdego kolejnego roku podatkowego, z których pierwszy rozpocznie swój bieg w dniu 1 lipca 2026 r., w ten sposób, iż rok podatkowy trwający od dnia 1 lipca 2026 r. do dnia 30 czerwca 2027 r. powinien zostać rozliczony deklaracją CIT-8 w terminie do dnia 30 września 2027 r.   należało uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że została wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Odnosząc się natomiast do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji     - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.