0111-KDIB1-2.4010.236.2026.1.EJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe   Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. 14 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego osób prawnych.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka komandytowa”) powstała w dniu (…) r. Jest polskim rezydentem podatkowym i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w Polsce. Spółka komandytowa prowadzi działalność w zakresie (…). Rok obrotowy Spółki komandytowej pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Komandytariuszami Spółki komandytowej są: B (dalej: „Wspólnik 1”) oraz C (dalej: „Wspólnik 2”). Wspólnik 1 oraz Wspólnik 2 są małżonkami pozostającymi w ustroju rozdzielności majątkowej. Oboje mają miejsce zamieszkania w Polsce i są polskimi rezydentami podatkowymi, podlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jedynym komplementariuszem Spółki komandytowej jest A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej: „Wspólnik 3” lub „Wnioskodawca”) będąca polskim rezydentem podatkowym, opodatkowana podatkiem dochodowym od osób prawnych.Jedynymi udziałowcami Wspólnika 3 są Wspólnik 1 oraz Wspólnik 2. Wspólnik 1 jest jedynym członkiem zarządu Wspólnika 3.  Wartość wkładów wspólników do Spółki komandytowej wynosi: - Wspólnik 1 - (…) zł (wkład pieniężny); - Wspólnik 2 - (…) zł (wkład pieniężny); - Wspólnik 3 - (…) zł (wkład pieniężny) oraz (…) zł (wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa).   Udział w zyskach ustalony został ustalony następująco: - Wspólnik 1 - (…)%; - Wspólnik 2 - (…)%; - Wspólnik 3 - (…)%. Wspólnicy planują dokonanie przekształcenia Spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trybie art. 551 § 1 Kodeksu spółek handlowych (dalej: „Spółka przekształcona”). Po planowanym przekształceniu wartość majątku Spółki przekształconej będzie odpowiadać wartości majątku Spółki komandytowej przed przekształceniem w spółkę z o.o. Jednocześnie z tytułu przekształcenia Wspólnicy 1, 2 i 3 obejmą udziały w Spółce przekształconej o wartości proporcjonalnej do przysługującego im udziału w zysku Spółki komandytowej występującego na moment przekształcenia. Środki zgromadzone na kapitałach Spółki komandytowej zostaną przeniesione z dniem przekształcenia na kapitały Spółki przekształconej, w tożsamej wysokości. Umowa Spółki przekształconej nie będzie przewidywała uprzywilejowania udziałów żadnego ze wspólników. Po dokonaniu przekształcenia Spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (Spółkę przekształconą) planowane jest umorzenie udziałów Wspólnika 3, tak aby wspólnikami Spółki przekształconej były wyłącznie osoby fizyczne. Umorzenie udziałów Wspólnika 3 nastąpi bez wynagrodzenia, za jego zgodą. Zgodnie z przyjętym założeniem, przekształcenie oraz umorzenie udziałów zostaną dokonane w najbliższych miesiącach. Wedle szacunków Wnioskodawcy, w chwili umorzenia rynkowa wartość udziałów Wspólnika 3 będzie niższa niż (…) zł, wyższa zaś niż (…) zł. W roku podatkowym, w którym nastąpi umorzenie udziałów Wspólnika 3 nie będą dokonywane pomiędzy Spółką przekształconą a Wspólnikiem 3 inne operacje, które mogłyby zostać zakwalifikowane jako transakcje finansowe w rozumieniu art. 11k ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 z późn. zm.) (dalej: „ustawa CIT”). Po przekształceniu oraz umorzeniu udziałów Wspólnika 3 (jedynego wspólnika niebędącego osobą fizyczną), Spółka przekształcona planuje przejść na opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek o którym mowa w rozdziale 6b ustawy CIT, tj. ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych. Po wystąpieniu Wspólnika 3 ze Spółki przekształconej jej jedynymi udziałowcami będą Wspólnik 1 oraz Wspólnik 2. Ani Spółka komandytowa, ani Wspólnik 3 nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 6 i w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT i nie planują w najbliższym czasie korzystać z takiego zwolnienia. Nie ponieśli też straty podatkowej. Na dzień dokonania umorzenia stan ten nie ulegnie zmianie i będzie kontynuowany w całym roku podatkowym, w którym dojdzie do umorzenia udziałów. W chwili umorzenia udziałów Wspólnika 3 zarówno ten wspólnik, jak i Spółka przekształcona będą mieli siedziby na terenie Polski, a ich kapitał stanowić będzie własność osób krajowych. Wnioskodawca wyjaśnia, że celem planowanych czynności jest doprowadzenie do sytuacji, w której możliwe będzie opodatkowanie Spółki przekształconej ryczałtem od dochodów spółek przy jednoczesnym uniknięciu sytuacji, w której wspólnik będący osobą fizyczną ponosiłby odpowiedzialność całym majątkiem za zobowiązania spółki (np. jako komplementariusz). Dotychczasowa struktura wspólników miała swoje uzasadnienie biznesowe w czasie kiedy Spółka komandytowa powstawała, jednak na obecnym etapie wspólnicy chcą uprościć jej strukturę i wyeliminować podmiot obecnie nie tworzący już wartości dodanej, a generujący koszty jej funkcjonowania. Zmiana w strukturze wspólników jest konieczna z uwagi na fakt, iż wspólnikami spółki opodatkowanej podatkiem estońskim mogą być wyłącznie osoby fizyczne. Jednocześnie, z uwagi na zasady odpowiedzialności za zobowiązania spółki, niezbędne jest przekształcenie w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Wnioskodawca zorientowany jest długofalowo na gromadzenie majątku i inwestycje, dlatego reżim podatku estońskiego postrzega za optymalny dla tych planów. To jest główny motyw podejmowanych działań reorganizacyjnych. Należy podkreślić, że w związku z umorzeniem udziałów Wspólnika 3, pozostali wspólnicy (Wspólnik 1 oraz Wspólnik 2) nie otrzymają żadnego wynagrodzenia ani innego rodzaju świadczenia od spółki przekształconej. W związku z planowanymi działaniami powstała wątpliwość dotycząca konsekwencji podatkowych ewentualnego dobrowolnego umorzenia udziałów posiadanych przez Wspólnika 3 w Spółce przekształconej, dokonanego bez wynagrodzenia. W szczególności chodzi o to, czy w związku z planowanym umorzeniem udziałów Wspólnika 3 nie powstanie u niego przychód (dochód) na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych. Pytanie Czy w przypadku dobrowolnego umorzenia całości lub części udziałów należących do Wspólnika 3 w Spółce przekształconej bez wypłaty wynagrodzenia oraz bez uzyskania innego rodzaju przysporzenia majątkowego przez Wspólnika 3, po stronie Wspólnika 3 powstanie przychód (dochód) podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, dokonanie opisanej w zdarzeniu przyszłym czynności umorzenia jego udziałów bez wynagrodzenia pozostanie neutralne na gruncie przepisów ustawy o CIT, tj. nie spowoduje ono powstania po jego stronie przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o CIT. Umorzenie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością skutkuje ich prawnym unicestwieniem, które pociąga za sobą wygaśnięcie wszelkich praw, zarówno o charakterze majątkowym jak i korporacyjnym, wynikających z posiadania umarzanych udziałów. Przesłanki i tryb umorzenia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością określone zostały w art. 199 ustawy z dnia z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18, dalej: „k.s.h.”). Zgodnie z regulacją art. 199 § 1 k.s.h., udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa spółki. Stosownie natomiast do art. 199 § 2 k.s.h., umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Wynagrodzenie to, w przypadku umorzenia przymusowego, nie może być niższe od wartości przypadających na udział aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między wspólników. W przypadku umorzenia przymusowego uchwała powinna zawierać również uzasadnienie. Za zgodą wspólnika umorzenie udziału może jednak nastąpić bez wynagrodzenia (art. 199 § 3 k.s.h.). Rozważane umorzenie udziałów Wspólnika 3 w Spółce przekształconej ma nastąpić w trybie określonym w art. 199 § 3 k.s.h., tj. w postaci umorzenia dobrowolnego bez wynagrodzenia za zgodą Wspólnika 3. Umorzenie zostanie przeprowadzone zgodnie z powołanymi powyżej regulacjami Kodeksu spółek handlowych. Podstawę umorzenia udziałów stanowić będzie zatem uchwała zgromadzenia wspólników Spółki przekształconej o umorzeniu udziałów nabytych w tym celu od Wspólnika 3, podjęta w oparciu o wyrażoną zgodę Wspólnika 3 na umorzenie należących do niego udziałów w Spółce przekształconej, bez wynagrodzenia. Przepisy ustawy CIT nie zawierają definicji legalnej przychodu podatkowego. W art. 12 ust. 1 tej ustawy zawarto jedynie przykładowe wyliczenie przysporzeń, których uzyskanie powoduje powstanie przychodu podatkowego. Katalog ten nie jest jednak zamknięty, na co wskazuje użycie przez ustawodawcę we wskazanym artykule sformułowania „przychodami są (...) w szczególności”. W piśmiennictwie i judykaturze, przyjmuje się jednak zgodnie, że przychodami są wszystkie przysporzenia majątkowe o charakterze definitywnym, które skutkują zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów podatnika. Ponadto w art. 12 ust. 4 ustawy CIT, wskazano enumeratywnie zdarzenia, które nie stanowią przychodu. Analizując przepis art. 12 ustawy CIT można stwierdzić, że co do zasady, przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną - przychód powstaje zatem w momencie jego faktycznego uzyskania przez podatnika. Tym samym na gruncie ustawy CIT przychód powinien cechować się definitywnością i określonością. Zgodnie z takim podejściem, za przychód podatkowy może być uznany tylko definitywny, trwały i ostateczny (bezzwrotny) przyrost majątkowy. I tak, przykładowo, stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 tej ustawy: przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Zgodnie więc z przepisami ustawy CIT warunkiem koniecznym dla osiągnięcia przychodu jest uzyskanie definitywnego przysporzenia majątkowego. Natomiast umorzenie przez Wspólnika 3 udziałów w Spółce przekształconej będzie miało charakter umorzenia nieodpłatnego - nastąpi zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 199 § 3 k.s.h. Brak przepływów majątkowych w związku z przeprowadzeniem ww. transakcji skutkować będzie tym, że w związku z nabyciem udziałów od Wspólnika 3 przez Spółkę przekształconą celem ich umorzenia, Wspólnik 3 nie otrzyma żadnych przysporzeń o jakiejkolwiek wartości w sensie ekonomicznym.O prawidłowości wyżej dokonanej interpretacji przepisów świadczy także stanowisko organów podatkowych zawarte m.in. w:- interpretacji indywidualnej z 3 stycznia 2023 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.756.2022.1.RH, - interpretacji indywidualnej z 9 grudnia 2022 r., znak: 0114-KDIP2-2.4010.137.2022.2.ASK, - interpretacji indywidualnej z 17 listopada 2020 r., znak: 0114-KDIP2-2.4010.259.2020.1.AG. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że wskutek dobrowolnego umorzenia bez wynagrodzenia należących do Wspólnika 3 udziałów w kapitale zakładowym Spółki przekształconej, po stronie Wspólnika 3 nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Ocena stanowiska Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Zasady umarzania udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością uregulowane zostały w art. 199 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „Ksh”). Zgodnie z art. 199 § 1 tej ustawy: Udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa spółki. Jak wynika z powyższego przepisu, spółka umarzająca udziały nabywa udziały celem ich umorzenia, tzn. ich prawnego unicestwienia. Prawne unicestwienie udziałów polega na wygaśnięciu wszelkich praw, zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym wynikających z umarzanych udziałów. Stosownie do art. 199 § 2 ww. ustawy: Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Wynagrodzenie to, w przypadku umorzenia przymusowego, nie może być niższe od wartości przypadających na udział aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między wspólników. W przypadku umorzenia przymusowego uchwała powinna zawierać również uzasadnienie. W myśl art. 199 § 3 cyt. ustawy: Za zgodą wspólnika umorzenie udziału może nastąpić bez wynagrodzenia. Zgodnie z Ksh wyróżnić zatem można trzy sposoby umarzania udziałów: 1) umorzenie dobrowolne - w którym wspólnik musi wyrazić zgodę na umorzenie posiadanych przez niego udziałów; dochodzi do niego w drodze wykupu przez spółkę udziałów i ich umorzenia;  2) umorzenie przymusowe - niezależne od zgody wspólnika, zgodnie z przesłankami określonymi w umowie spółki, które umożliwiają podjęcie stosownej uchwały o umorzeniu;  3) umorzenie automatyczne (warunkowe) - w konstrukcji podobne do umorzenia przymusowego; dochodzi do skutku w razie ziszczenia się określonych w umowie spółki zdarzeń, z tym, że nie jest wymagana uchwała o umorzeniu. Biorąc powyższe po uwagę wskazać należy, że umarzanie udziałów, co do zasady odbywa się za wynagrodzeniem. Jednak w ramach umorzenia dobrowolnego dopuszcza się także umorzenie nieodpłatne. W takiej sytuacji dochodzi najpierw do zbycia tych udziałów przez udziałowca i nabycie ich przez spółkę, a dopiero w drugiej kolejności do ich umorzenia przez spółkę w przyszłości. Zatem, w przypadku umorzenia dobrowolnego dochodzi do nabycia udziałów przez spółkę i odrębnie ich umorzenia - w dwóch etapach działań. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”): Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Z cytowanych wyżej przepisów ustawy o CIT wynika, że dochód podatkowy stanowi różnicę pomiędzy osiągniętym przychodem, a kosztami jego uzyskania. Co istotne, dochód podatkowy ustalany jest wyłącznie na podstawie przepisów prawa podatkowego. Wpływ na wysokość dochodu podatkowego mają bowiem tylko wymienione w ustawie przychody i koszty uzyskania przychodów, zasady przypisywania ich do danego roku podatkowego oraz przewidziane w tej ustawie zwolnienia i ulgi podatkowe. Wskazać zatem należy, że opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób prawnych wystąpi w stosunku do tych kategorii, które zgodnie z ustawą o CIT, stanowią odpowiednio dochód albo przychód. W konsekwencji, jeśli określonej kategorii nie można uznać za przychód, ani też za dochód podatkowy, to kategoria ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają definicji legalnej przychodu podatkowego. W art. 12 ust. 1 tej ustawy zawarto jedynie przykładowe wyliczenie przysporzeń, których uzyskanie powoduje powstanie przychodu podatkowego. Katalog ten nie jest jednak zamknięty, na co wskazuje użycie przez ustawodawcę we wskazanym artykule sformułowania „przychodami są (...) w szczególności”. W piśmiennictwie i judykaturze, przyjmuje się jednak zgodnie, że przychodami są wszystkie przysporzenia majątkowe o charakterze definitywnym, które skutkują zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów podatnika. Ponadto w art. 12 ust. 4 ustawy o CIT, wskazano enumeratywnie zdarzenia, które nie stanowią przychodu. W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT: Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT: Do przychodów nie zalicza się zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów (akcji) w spółce, w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz takiej spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji) - w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia. Analizując przepis art. 12 ustawy o CIT można stwierdzić, że co do zasady, przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną - przychód powstaje zatem w momencie jego faktycznego uzyskania przez podatnika. Tym samym na gruncie ustawy o CIT przychód powinien cechować się definitywnością i określonością. Zgodnie z takim podejściem, za przychód podatkowy może być uznany tylko definitywny, trwały i ostateczny (bezzwrotny) przyrost majątkowy. Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca nie wprowadził do ustawy o CIT ogólnej definicji przychodu podatkowego. Treść art. 12 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że zostały wymienione jedynie przykładowe przysporzenia zaliczane do kategorii przychodów. Za przychód podatkowy może być uznane tylko takie przysporzenie majątkowe, które ma charakter trwały (definitywny) i ostateczny (bezzwrotny). Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wspólnicy planują dokonanie przekształcenia Spółki komandytowej w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trypie art. 551 § 1 Kodeksu spółek handlowych („Spółka przekształcona”). Po dokonaniu przekształcenia Spółki komandytowej w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością planowane jest umorzenie udziałów Wspólnika 3 (Wnioskodawcy - jedynego wspólnika niebędącego osobą fizyczną), tak aby wspólnikami wyłącznie były osoby fizyczne. Umorzenie udziałów Wnioskodawcy nastąpi bez wynagrodzenia, za zgodą Wnioskodawcy. Spółka przekształcona zamierza przejść na opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek, o którym mowa w rozdziale 6b ustawy o CIT, tj. ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych. Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku dobrowolnego umorzenia całości lub części udziałów należących do Wspólnika 3 w Spółce przekształconej bez wypłaty wynagrodzenia oraz bez uzyskania innego rodzaju przysporzenia majątkowego przez Wspólnika 3, po stronie Wspólnika 3 powstanie przychód (dochód) podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Odnosząc się do Państwa wątpliwości zauważyć należy, że w wyniku dobrowolnego umorzenia bez wynagrodzenia należących do Państwa udziałów w Spółce przekształconej po Państwa stronie nie dojdzie do powstania żadnego przysporzenia majątkowego. Nieodpłatny charakter takiej operacji skutkuje tym, że Państwo nie otrzymają w związku ze zbyciem udziałów w celu umorzenia żadnych realnych, określonych wartości w sensie ekonomicznym. Brak jest zatem przesłanek do uznania, że w wyniku zbycia udziałów bez wynagrodzenia w celu umorzenia, po Państwa stronie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zatem dobrowolne umorzenie bez wynagrodzenia należących do Państwa udziałów w Spółce przekształconej będzie dla Państwa czynnością neutralną na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, tzn. po Państwa stronie nie powstanie z tego tytułu dochód/przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Biorąc powyższe pod uwagę należało zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że wskutek dobrowolnego umorzenia bez wynagrodzenia należących do Wspólnika 3 udziałów w kapitale zakładowym Spółki przekształconej, po stronie Wspólnika 3 nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.  Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:    1) z zastosowaniem art. 119a;    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretacjęMają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.