0111-KDIB2-2.4015.107.2026.1.MM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 6 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia, że zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia spadku się przedawniło. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni planuje sprzedać odziedziczone po rodzicach mieszkanie. Matka Wnioskodawczyni zmarła … 2011 r., zaś ojciec … 2018 r. Wnioskodawczyni złożyła wspólny jeden wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po ojcu i po matce. Postanowieniem z dnia … 2019 r. Sąd stwierdził, że spadek po matce Wnioskodawczyni nabył w 1/3 części jej ojciec, w 1/3 części Wnioskodawczyni, w 1/3 części brat Wnioskodawczyni, zaś spadek po ojcu nabyła Wnioskodawczyni wraz z bratem po połowie. Po uprawomocnieniu się orzeczenia sądowego w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po rodzicach, które uprawomocniło się z dniem 14 września 2019 r. Wnioskodawczyni nie złożyła dokumentu SD-Z2 po matce, natomiast złożyła SD-Z2 po ojcu. Z Wnioskodawczynią nie kontaktował się w tej sprawie urząd skarbowy. Wnioskodawczyni celem sprzedaży odziedziczonego po rodzicach mieszkania planuje złożyć wniosek o wydanie zaświadczenia o uregulowanych opłatach podatkowych za nieruchomość z powodu przedawnienia w urzędzie skarbowym/ względnie stosownego zaświadczenia wskazującego, że zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia. Pytanie Czy interpretacja Wnioskodawczyni przepisów o przedawnieniu się i braku możliwości odnowienia się obowiązku podatkowego oraz możliwości wydania stosownego zaświadczenia jest poprawna? Pani stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawczyni, możliwe jest złożenie wniosku do Urzędu Skarbowego o wydanie zaświadczenia, że zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia na potrzeby sprzedaży przedmiotowej nieruchomości i wniosku takiego nie można uznać za „powołanie się na fakt nabycia” w myśl art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Według art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2 zobowiązanie podatkowe nie powstaje z powodu przedawnienia sprawy. Takowa decyzja nie została doręczona przed upływem 5 lat. W związku z powyższym - w ocenie Wnioskodawczyni - można uznać, że nie powstało dotąd zobowiązanie podatkowe i nastąpiło przedawnienie możliwości powstania tego zobowiązania. Skoro zatem nie ma już obowiązku zgłoszenia przedmiotu podatku do opodatkowania z powodu przedawnienia, to w ogóle nie można mówić o odnowieniu tego obowiązku w przypadku wystąpienia przez Wnioskodawczynię do urzędu skarbowego o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w opłatach podatkowych czy zaświadczenia wskazującego, że zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu, które będzie niezbędne do sprzedaży nieruchomości. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się postanowienia Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, co nastąpiło w dniu 14 września 2019 r. Na podstawie art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej: Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalającą to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Zgodnie z art. 68 § 2 ww. ustawy Jeżeli podatnik: 1)  nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego, 2)  w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Z powyższych przepisów Ordynacji podatkowej wynika, że przedawnienie prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od spadków i darowizn w przypadku, gdy podatnik nie złożył deklaracji jest uwarunkowane brakiem doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Tym samym w niniejszej sprawie zdaniem Wnioskodawczyni nastąpiło przedawnienie prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego. W ocenie Wnioskodawczyni wystąpienie o wydanie przedmiotowego zaświadczenia potrzebnego do sprzedaży nieruchomości nie może być uznane jako „powołanie się” przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia wskutek czego może dojść do odnowienia obowiązku podatkowego. Celem uzyskania zaświadczenia jest zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości, której przedmiotem będzie składnik masy spadkowej. Z analizy art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, iż notariusz może dokonać swoich czynności tylko za uprzednią pisemną zgodą naczelnika urzędu skarbowego albo po przedstawieniu zaświadczenia wydanego przez naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że nabycie jest zwolnione od podatku, że należny podatek został zapłacony albo zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia. W tym przypadku aby można było dokonać planowanej sprzedaży mieszkania, niezbędne będzie uzyskanie zaświadczenia potwierdzającego kwestie opodatkowania zgodnie z cyt. przepisem. Intencją Wnioskodawczyni jest uzyskanie stosownego zaświadczenia do sprzedaży, a nie „powołanie się” na fakt nabycia spadku. W związku z powyższym złożenie w organie podatkowym wniosku o wydanie stosownego zaświadczenia, że zobowiązanie podatkowe z tytułu dziedziczenia wygasło wskutek przedawnienia nie spełni przesłanki powołania się na fakt nabycia spadku. Takie działanie, w ocenie Wnioskodawczyni, nie spowoduje więc odnowienia obowiązku podatkowego. Uzyskanie samego zaświadczenia - zdaniem Wnioskodawczyni - jest możliwe. Podobnego stanu faktycznego dot. interpretacja. W ocenie podatniczki możliwe jest złożenie wniosku do Urzędu Skarbowego o wydanie zaświadczenia, że zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia na potrzeby sprzedaży przedmiotowej nieruchomości i wniosku takiego nie można uznać za „powołanie się na fakt nabycia” w myśl art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Według art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2 zobowiązanie podatkowe nie powstaje z powodu przedawnienia sprawy. Takowa decyzja nie została doręczona przed upływem 5 lat. W związku z powyższym - w ocenie Wnioskodawczyni - można uznać, że nie powstało dotąd zobowiązanie podatkowe i nastąpiło przedawnienie możliwości powstania tego zobowiązania. Skoro zatem nie ma już obowiązku zgłoszenia przedmiotu podatku do opodatkowania z powodu przedawnienia, to w ogóle nie można mówić o odnowieniu tego obowiązku w przypadku wystąpienia przez Wnioskodawczynię do urzędu skarbowego o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w opłatach podatkowych za mieszkanie. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się postanowienia Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku (art. 6 ust. 4 cyt. ustawy), co nastąpiło w dniu 14 września 2019 r. Na podstawie art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej: Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Zgodnie z art. 68 § 2 ww. ustawy Jeżeli podatnik: 1) nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego, 2) w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Z powyższych przepisów Ordynacji podatkowej wynika, że przedawnienie prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od spadków i darowizn w przypadku, gdy podatnik nie złożył deklaracji jest uwarunkowane brakiem doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Tym samym w niniejszej sprawie zdaniem Wnioskodawczyni nastąpiło przedawnienie prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego. W ocenie Wnioskodawczyni wystąpienie o wydanie przedmiotowego zaświadczenia potrzebnego do sprzedaży nieruchomości nie może być uznane jako „powołanie się” przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia wskutek czego może dojść do odnowienia obowiązku podatkowego. Celem uzyskania zaświadczenia jest zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości, której przedmiotem będzie składnik masy spadkowej. Z analizy art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, iż notariusz może dokonać swoich czynności tylko za uprzednią pisemną zgodą naczelnika urzędu skarbowego albo po przedstawieniu zaświadczenia wydanego przez naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że nabycie jest zwolnione od podatku, że należny podatek został zapłacony albo zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia. W tym przypadku aby można było dokonać planowanej sprzedaży mieszkania, niezbędne będzie uzyskanie zaświadczenia potwierdzającego kwestie opodatkowania tej nieruchomości. Intencją Wnioskodawczyni jest uzyskanie zaświadczenia, a nie „powołanie się” na fakt nabycia spadku. W związku z powyższym złożenie w organie podatkowym wniosku o wydanie zaświadczenia, że zobowiązanie podatkowe z tytułu dziedziczenia wygasło wskutek przedawnienia, nie spełni przesłanki powołania się na fakt nabycia spadku. Takie działanie, w ocenie Wnioskodawczyni, nie spowoduje więc odnowienia obowiązku podatkowego. Jednocześnie Wnioskodawczyni będzie miała możliwość uzyskania stosownego zaświadczenia na cele sprzedaży nieruchomości. Zdaniem Wnioskodawczyni, podobne stanowisko było wyrażane w orzeczeniach sądów czy interpretacji 0111-KDIB2-2.4015.28.2025.2.MM - Skutki podatkowe nabycia spadku po rodzicach. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.): Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego. Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). W myśl art. 922 § 1 tej ustawy: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. Zgodnie z art. 924 ww. ustawy: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Natomiast stosownie do przepisu art. 925 ww. ustawy: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Zatem nabycie spadku przez spadkobiercę następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Moment, z jakim następuje nabycie spadku w sposób jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości interpretacyjnych, określony został w art. 925 Kodeksu cywilnego. Stosownie do tego przepisu, spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, mimo iż nie złożył jeszcze oświadczenia o przyjęciu spadku, ani też nie uzyskał stwierdzenia nabycia spadku. Dodatkowo należy wskazać, że postanowienie o nabyciu spadku potwierdza jedynie nabycie spadku (prawo spadkobiercy do spadku), które z mocy art. 925 Kodeksu cywilnego nastąpiło już wcześniej z chwilą otwarcia spadku, tj. śmierci spadkodawcy. Stosownie do treści art. 1025 § 1 i 2 ww. ustawy: Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą. Tym samym, prawomocne postanowienie sądu lub akt poświadczenia dziedziczenia mają charakter deklaratoryjny i stwierdzają jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę. Należy zaznaczyć, że termin nabycia spadku określony przez przepisy Kodeksu cywilnego nie jest tożsamy z datą powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Wynika to z poniższych uregulowań. W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn: Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Stosownie zaś do treści art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy: Obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze dziedziczenia - z chwilą przyjęcia spadku. W myśl art. 6 ust. 4 ww. ustawy: Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia. Zatem datą nabycia majątku w drodze dziedziczenia jest data otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy, natomiast obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku lub jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, z chwilą sporządzenia pisma, a jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, to z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. Stosownie do art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn: Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622): Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Stosownie natomiast do art. 5 ww. ustawy: Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Zgodnie z art. 21 § 1 ww. ustawy: Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: 1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania; 2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania. Zobowiązania podatkowe najczęściej powstają w wyniku zaistnienia pewnego zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże skutek w postaci jego powstania. W takim przypadku zobowiązanie powstaje z dniem zaistnienia tego zdarzenia. Zobowiązanie podatkowe może jednak powstać również w wyniku działania organów podatkowych: wskutek wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania. W takim przypadku zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego. Z pojęciem zobowiązania podatkowego nierozerwalnie związania jest kwestia jego przedawnienia. Na podstawie art. 68 § 1 ww. ustawy: Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Natomiast zgodnie z art. 68 § 2 ww. ustawy: Jeżeli podatnik: 1)  nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego, 2)  w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1 , nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Jak wynika z przywołanych przepisów, zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn co do zasady powstaje na skutek doręczenia decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania. Powinna być ona poprzedzona złożeniem zeznania podatkowego. Z kolei okres przedawnienia prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od spadków i darowizn liczy się od końca roku, w którym powstał obowiązek podatkowy, tj. w przypadku, gdy obowiązek powstaje na mocy art. 6 ust. 4 ww. ustawy - a więc przy prawomocnym orzeczeniu - od końca roku, w którym uprawomocniło się postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że w 2011 r. zmarła Pani matka, a w 2018 r. ojciec. Postanowienie sądu stwierdzające nabycie spadku po matce i po ojcu uprawomocniło się 14 września 2019 r. Nie zgłosiła Pani do urzędu skarbowego nabycia spadku po matce. Natomiast nabycie spadku po ojcu zgłosiła Pani na druku SD-Z2. Obecnie Pani celem jest sprzedaż odziedziczonego po rodzicach mieszkania. W związku z tym, planuje Pani złożyć do urzędu skarbowego wniosek o wydanie zaświadczenia o uregulowanych opłatach podatkowych za nieruchomość. Przenosząc powyższe informacje na grunt przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że w rozpatrywanej sprawie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po Pani matce powstał z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. W rezultacie upłynął już przewidziany w powołanych powyżej przepisach art. 68 Ordynacji podatkowej okres. Oznacza to, że prawo do ewentualnego ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia spadku po matce uległo przedawnieniu. Pani wątpliwość budzi jednak, czy złożenie przez Panią wniosku do urzędu skarbowego o wydanie zaświadczenia, że zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia, można uznać za „powołanie się na fakt nabycia” w myśl art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, co skutkuje odnowieniem się obowiązku podatkowego. Jak wskazała Pani we wniosku, zamierza Pani zawrzeć umowę sprzedaży, której przedmiotem będzie składnik masy spadkowej i w tym celu wystąpi Pani do naczelnika urzędu skarbowego o wydanie stosownego zaświadczenia. Zgodnie bowiem z art. 19 ust. 6 i 7 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn - w aktualnym brzmieniu (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478): 6. Jeżeli przedmiotem aktu notarialnego, który ma być sporządzony, lub dokumentu, co do którego notariusz ma uwierzytelnić podpis, ma być zbycie praw do spadku albo zbycie lub obciążenie rzeczy lub praw majątkowych uzyskanych tytułem, określonym w art. 1, notariusz może dokonać tych czynności tylko za uprzednią pisemną zgodą naczelnika urzędu skarbowego albo po przedstawieniu zaświadczenia wydanego przez naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że nabycie jest zwolnione od podatku, że należny podatek został zapłacony albo zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia. 7. Przepisu ust. 6 nie stosuje się, gdy nabycie zbywanych lub obciążanych rzeczy lub praw majątkowych nastąpiło na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego lub było zwolnione od podatku na podstawie art. 4a. Z analizy art. 19 ust. 6 ww. ustawy wynika, że notariusz może dokonać swoich czynności tylko za uprzednią pisemną zgodą naczelnika urzędu skarbowego albo po przedstawieniu zaświadczenia wydanego przez naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że nabycie jest zwolnione od podatku, że należny podatek został zapłacony albo zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia. Oznacza to, że aby można było dokonać planowanej sprzedaży mieszkania nabytego w spadku po matce, niezbędne będzie uzyskanie przez Panią zaświadczenia potwierdzającego kwestie opodatkowania tej nieruchomości. Pani intencją jest zatem uzyskanie ww. zaświadczenia a nie powołanie się na fakt nabycia spadku. Przez „powołanie się”, o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, należy rozumieć wskazanie, odwołanie się do czegoś w celu wykazania zasadności własnego stanowiska, tezy. Chodzi tu o świadome działanie podatnika, który powołuje się na określoną czynność cywilnoprawną z zamiarem wykazania czegoś przed organem podatkowym. W związku z powyższym złożenie w organie podatkowym wniosku o wydanie zaświadczenia, że zobowiązanie podatkowe z tytułu dziedziczenia wygasło wskutek przedawnienia, nie spełni przesłanki powołania się na fakt nabycia spadku. Takie działanie nie spowoduje więc odnowienia obowiązku podatkowego. Reasumując, Pani stanowisko, zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu i złożenie wniosku w Urzędzie Skarbowym o wydanie zaświadczenia o tym, że zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia, nie spowoduje odnowienia obowiązku podatkowego, należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:    1) z zastosowaniem art. 119a;    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.