0111-KDIB3-1.4012.370.2026.1.MSO

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe   Szanowni Państwo stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   11 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.   Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca (dalej: „Gmina”) funkcjonuje jako jednostka samorządu terytorialnego i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zgodnie z obowiązującymi przepisami o szczególnych zasadach rozliczeń JST (Jednostek Samorządu Terytorialnego), Gmina od 1 stycznia 2017 r. prowadzi wspólne rozliczenia VAT wraz ze wszystkimi swoimi jednostkami budżetowymi, zwanymi dalej „jednostkami” lub „jednostkami organizacyjnymi Gminy”. Jest to tzw. proces centralizacji, który polega na przejęciu przez gminę obowiązków podatkowych od swoich jednostek organizacyjnych, tworząc jeden wspólny podmiot rozliczeniowy w zakresie podatku VAT. Z uwagi na rozbudowaną strukturę wewnętrzną, Gmina wypracowała standardy fakturowania pozwalające na precyzyjną identyfikację podmiotów zaangażowanych w daną transakcję. Na fakturach sprzedażowych, obok danych Gminy jako „Sprzedawcy”, wskazywana jest konkretna Jednostka realizująca sprzedaż (jako „Wystawca”). Analogicznie, przy zakupach dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego, obok danych nabywcy (JST), na dokumentach widnieje „Odbiorca” (podległa danej JST jednostka organizacyjna). Taki system pozwala na poprawne przypisanie kosztów i przychodów do właściwych budżetów poszczególnych Jednostek. W związku z wejściem w życie obowiązku korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), Gmina jest zobowiązana od dnia 1 kwietnia 2026 r. wystawiać faktury ustrukturyzowane. Ze względu na specyfikę systemów uprawnień w KSeF, kluczowe jest, aby każda faktura trafiła do właściwej Jednostki. W tym celu, zgodnie z wytycznymi technicznymi dla struktur JST, Gmina zamierza wykorzystywać pole zarezerwowane dla tzw. „podmiotu trzeciego”. Będą tam wpisywane dane identyfikacyjne Jednostki (nazwa, adres oraz NIP, którym Jednostka posługuje się jako płatnik składek i płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-4). W praktyce gospodarczej może dojść do sytuacji, w której Gmina wystawi fakturę dla innej JST, podając bezbłędne dane Nabywcy (podatnika VAT), lecz popełni omyłkę w sekcji dotyczącej podmiotu trzeciego (Odbiorcy). Może to polegać na wpisaniu błędnej nazwy, adresu, niewłaściwego NIP-u płatnika lub całkowitym pominięciu tych danych. W obliczu powyższego, Gmina powzięła wątpliwość dotyczącą poprawnego sposobu usuwania takich błędów. Kluczowe jest rozstrzygnięcie, czy w opisanej powyżej sytuacji należy skorygować fakturę pierwotną poprzez wystawienie korekty zerującej i wystawić nowy dokument, czy też dopuszczalne jest skorygowanie wyłącznie danych w polu „podmiot trzeci”. Ponadto Gmina chce potwierdzić, czy korekta, w której skorygowane są wyłącznie dane w polu „podmiot trzeci” powinna zostać uwzględniona w ewidencji dla celów podatku VAT a jeśli tak, to w którym okresie rozliczeniowym korekta taka powinna zostać uwzględniona, biorąc pod uwagę jej specyficzny charakter. Pytanie 1. Czy w przypadku wystawienia faktury ustrukturyzowanej, na której wskazano prawidłowego Nabywcę (JST) i jego NIP, ale popełniono błąd w danych jednostki organizacyjnej wskazanej jako podmiot trzeci (błędna nazwa, adres, błędny NIP lub brak tych danych), korekta powinna nastąpić poprzez wystawienie faktury korygującej „do zera” i ponowne wystawienie faktury pierwotnej, czy poprzez wystawienie faktury korygującej jedynie dane podmiotu trzeciego? 2. Czy wystawienie faktury korygującej wyłącznie dane podmiotu trzeciego (nie wpływające na kwoty podatku ani dane Nabywcy - podatnika) obliguje Gminę do rozliczenia tej korekty w ewidencji dla celów podatku VAT i pliku JPK_V7, a jeśli tak, to w którym okresie rozliczeniowym? Państwa stanowisko w sprawie Ad 1. Zdaniem Gminy, w opisanym przypadku wystarczające i prawidłowe jest wystawienie faktury korygującej dane nabywcy (w zakresie podmiotu trzeciego). Błąd w polu „podmiot trzeci” jest błędem o charakterze merytorycznym, ale niedotyczącym samej podmiotowości podatnika (Nabywcy - JST). Ponieważ faktura ustrukturyzowana nie przewiduje not korygujących, jedyną drogą naprawy błędu jest faktura korygująca. Nie ma podstaw do zerowania faktury pierwotnej, gdyż transakcja między Sprzedawcą a Nabywcą faktycznie miała miejsce, a dane głównego podatnika są poprawne. Faktura korygująca „do zera” jest zarezerwowana dla sytuacji, gdy transakcja w ogóle nie miała miejsca lub wystąpił błąd w osobie nabywcy (podatnika). Tutaj nabywca (JST) pozostaje ten sam. Ad 2. Zdaniem Gminy, faktura korygująca dane jednostki organizacyjnej (jako podmiotu trzeciego) ma charakter wyłącznie informacyjny (formalny). Ponieważ nie wpływa ona na podstawę opodatkowania, kwotę podatku należnego ani datę powstania obowiązku podatkowego, jest ona neutralna na gruncie podatku VAT. W konsekwencji Gmina nie ma obowiązku wykazywania takiej korekty w ewidencji dla celów podatku od towarów i usług a tym samym w pliku JPK_V7, a moment jej wystawienia w KSeF nie powoduje konieczności korygowania rozliczeń za okresy przeszłe. Podstawą zapisów w ewidencji jest faktura pierwotna a fakturę korygującą opisaną powyżej należy dopiąć do faktury pierwotnej, której dotyczy, i przechowywać razem z nią, zgodnie z zasadami archiwizacji dokumentacji księgowej stosowanej w JST. Uzasadnienie W zakresie pytania nr 1: Zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, podatnik wystawia fakturę korygującą w przypadku, gdy stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury. Przepis ten ma charakter ogólny i obejmuje zarówno pomyłki w kwotach, jak i w danych opisowych faktury. W opisanym zdarzeniu przyszłym faktura pierwotna zawiera prawidłowe dane stron transakcji (podatników VAT) - Gminy jako Sprzedawcy oraz innej JST jako Nabywcy. Błąd dotyczy wyłącznie danych podmiotu trzeciego (jednostki organizacyjnej), który zgodnie ze strukturą logiczną faktury ustrukturyzowanej (FA_VAT) służy doprecyzowaniu odbiorcy końcowego wewnątrz scentralizowanej struktury JST.Zdaniem Gminy, w tej sytuacji nie ma podstaw do wystawienia faktury korygującej „do zera” i ponownego wystawienia faktury pierwotnej. Taki tryb (tzw. storno) stosuje się w doktrynie organów podatkowych jedynie wtedy, gdy:1. Dokument dokumentuje czynność, która nie została dokonana. 2. Na fakturze wykazano podmiot, który nie był stroną transakcji (błąd w osobie nabywcy). Ponieważ w KSeF Nabywcą pozostaje ta sama osoba prawna (JST), a błąd dotyczy jedynie pola informacyjnego (podmiot trzeci), właściwą drogą jest wystawienie faktury korygującej, która doprecyzuje dane w polu „podmiot trzeci”. Zgodnie z art. 106j ust. 3 ustawy o VAT, faktura korygująca w KSeF zastępuje dawne noty korygujące, które po wprowadzeniu obowiązku KSeF zostały wyeliminowane z obrotu (art. 106k ustawy o VAT zostaje uchylony). W zakresie pytania nr 2: Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się w okresie rozliczeniowym, w którym wystawiono fakturę korygującą ustrukturyzowaną. Jednakże przepis ten dotyczy wyłącznie korekt wpływających na wysokość podstawy opodatkowania lub kwotę podatku (korekty „in minus”). W analizowanym przypadku mamy do czynienia z tzw. korektą o charakterze formalnym. Korekta danych jednostki organizacyjnej (podmiotu trzeciego) nie zmienia: - ceny jednostkowej netto, - wartości sprzedaży netto, - stawki podatku, - kwoty podatku,- daty dokonania dostawy/usługi. W świetle powyższego, faktura korygująca dane formalne jest neutralna podatkowo. Oznacza to, że Gmina nie ma obowiązku wykazywania jej w ewidencji JPK_V7M, ponieważ ewidencja ta służy prawidłowemu rozliczeniu podatku (art. 109 ust. 3 ustawy o VAT), a opisana korekta nie zmienia żadnej wartości liczbowej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy: Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c , art. 32 , art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 , jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. W świetle art. 29a ust. 10 ustawy: Podstawę opodatkowania obniża się o: 1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen; 2) wartość zwróconych towarów i opakowań;3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1. W myśl art. 29a ust. 13 ustawy: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c. Na podstawie art. 29a ust. 13a ustawy: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c. W myśl art. 29a ust. 13b ustawy: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą:  1) w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2-6, i udostępnił ją temu nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur,  2) w postaci faktury, o której mowa w art. 106nf ust. 1, i udostępnił ją nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur   - obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, można dokonać w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur. Stosownie do art. 29a ust. 13c ustawy: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, i udostępnił ją nabywcy przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur. Jak stanowi art. 29a ust. 14 ustawy: Przepisy ust. 13-13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Na podstawie art. 29a ust. 15 ustawy: Warunku posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, o którym mowa w ust. 13a, nie stosuje się w przypadku:  1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;  2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; 3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy; 4) (uchylony) 5) (uchylony) 6) gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługi wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi na fakturze korygującej. Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że art. 29a ust. 13-13c ustawy odnosi się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa opodatkowania. Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 17 ustawy: W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania. Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że: Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Według art. 2 pkt 32a ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie. Odnośnie udokumentowania zdarzeń poprzez wystawienie faktur, należy wskazać, że w myśl art. 106b ust. 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:  1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; 2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a; 3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; 4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b. W myśl art. 106ba ustawy o VAT: W przypadku gdy faktura jest wystawiana na rzecz podatnika albo osoby prawnej niebędącej podatnikiem, podmioty te są obowiązane do podania numeru, o którym mowa odpowiednio w art. 106e ust. 1 pkt 5, pkt 24 lit. b, pkt 26 albo 27, jeżeli posługują się tym numerem na potrzeby danej czynności. Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy: Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Zgodnie z art. 106ga ust. 2 ustawy: Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:    1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;    2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;    3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;    4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;    5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;    6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1. W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury. W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy: Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej. Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na obowiązek skorygowania takiej faktury przez wystawienie faktury korygującej.Zasady dotyczące wystawiania faktur oraz faktur korygujących zostały określone w przepisach ustawy. Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy: Faktura powinna zawierać:  1) datę wystawienia;  2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;  3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;  4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;  5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;  6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;  7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;  8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;  9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);              10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;              11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);              12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;              13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;              14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;              15) kwotę należności ogółem;                   (…) W strukturze logicznej FA(3) zostało wprowadzone rozwiązanie, które polega na konieczności wypełnienia w elemencie Podmiot2 (tj. w danych nabywcy) znacznika JST. Podatnik, który będzie wystawiał fakturę, będzie zobligowany do wskazania w niej, czy dotyczy ona jednostki podrzędnej JST. Odbywać się to będzie poprzez właściwe wypełnienie znacznika jednostki podrzędnej JST - tj. wskazanie „1” lub „2” w polu JST. W sytuacji, gdy wystawca faktury wskaże „1” - oznacza to, że faktura dotyczy jednostki podrzędnej JST. W takim przypadku, aby fakturę KSeF otrzymała także jednostka podrzędna JST, wystawca faktury powinien wypełnić sekcję Podmiot3, w szczególności podać NIP (lub identyfikator wewnętrzny w przypadku korzystania z modelu uprawnień wykorzystującego IDWew) i określić rolę jako „8”. Wartość „2” oznacza, że faktura nie dotyczy jednostki podrzędnej JST.Pole Podmiot3 zawiera dane podmiotu trzeciego związanego z fakturą, innego niż sprzedawca (wskazany w części Podmiot1) i nabywca (wskazany w części Podmiot2) i jest to element fakultatywny.   W myśl art. 106j ust. 1 ustawy: W przypadku gdy po wystawieniu faktury: 1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie, 2) (uchylony) 3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, 4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, 5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury- podatnik wystawia fakturę korygującą.  Z kolei w myśl art. 106j ust. 2 ustawy: Faktura korygująca powinna zawierać:    1) (uchylony)    2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;                 2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;    3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5, b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;   4) (uchylony);    5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;    6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.   Art. 106j ust. 2a ustawy stanowi, że: Faktura korygująca może zawierać: 1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”; 2) przyczynę korekty. Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy: Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1. Z opisu sprawy wynika, że jako Gmina funkcjonują Państwo jako jednostka samorządu terytorialnego i są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od 1 stycznia 2017 r. prowadzą Państwo wspólne rozliczenia VAT wraz ze wszystkimi swoimi jednostkami budżetowymi. Na fakturach sprzedażowych, obok danych Gminy jako „Sprzedawcy”, wskazywana jest konkretna Jednostka realizująca sprzedaż („Wystawca”). Analogicznie, przy zakupach dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego, obok danych nabywcy (JST), na dokumentach widnieje „Odbiorca” (podległa danej JST jednostka organizacyjna). W związku z wejściem w życie obowiązku korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), są Państwo zobowiązani od dnia 1 kwietnia 2026 r. wystawiać faktury ustrukturyzowane. W tym celu, zgodnie z wytycznymi technicznymi dla struktur JST, Gmina zamierza wykorzystywać pole zarezerwowane dla tzw. „podmiotu trzeciego”. Będą tam wpisywane dane identyfikacyjne Jednostki (nazwa, adres oraz NIP, którym Jednostka posługuje się jako płatnik składek i płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-4). Wskazali Państwo, że w praktyce gospodarczej może dojść do sytuacji, w której wystawią Państwo fakturę dla innej JST, podając bezbłędne dane Nabywcy (podatnika VAT), lecz popełnią Państwo omyłkę w sekcji dotyczącej podmiotu trzeciego (Odbiorcy). Może to polegać na wpisaniu błędnej nazwy, adresu, niewłaściwego NIP-u płatnika lub całkowitym pominięciu tych danych. Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących sposobu korekty faktury, w której zostały podane błędne lub niepełne dane odbiorcy faktury (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) podkreślić należy, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową faktury, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku. W przypadku, gdy po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, fakturę korygującą wystawia podatnik, tj. sprzedawca. Fakturę korygującą Sprzedawca wystawia w razie stwierdzenia pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy oraz powyższe uregulowania stwierdzić należy, że w sytuacji podania błędnych/niepełnych danych dotyczących jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego, która wykazana była przez Państwa na fakturze sprzedaży jako odbiorca w polu „podmiot trzeci”, skorygowanie ww. błędu powinno nastąpić - w myśl art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy - poprzez wystawienie przez Państwa faktury korygującej, zawierającej dane określone w art. 106j ust. 2 ustawy, wskazującej jako przyczynę korekty błędne określenie danych w polu Podmiot3 oraz prawidłową treść korygowanych pozycji, czyli prawidłowe dane podmiotu trzeciego związanego z fakturą, innego niż sprzedawca (Podmiot1) i nabywca (wymieniony w części Podmiot2). Tym samym, w analizowanej sprawie korygowanie pierwotnie wystawionej faktury sprzedaży z powodu wskazania na niej błędnych/niepełnych danych faktycznego odbiorcy towarów i usług, tj. jednostki organizacyjnej JST wykazywanej jako podmiot trzeci, powinno nastąpić poprzez wystawienie przez Państwa jako sprzedawcę faktury korygującej błędne/niepełne dane. W przedmiotowej sprawie, w sytuacji gdy faktura została wystawiona na właściwego Nabywcę (JST) i jego NIP, to wystawienie faktury korygującej „do zera” jest niezasadne. Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, w myśl którego w opisanych przez Państwa okolicznościach wystarczające jest wystawienie faktury korygującej dane nabywcy (w zakresie podmiotu trzeciego) jest prawidłowe. Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy wystawienie faktury korygującej wyłącznie dane podmiotu trzeciego obliguje Państwa do rozliczenia tej korekty w ewidencji dla celów podatku VAT i pliku JPK_V7 (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Odnosząc się do okresu rozliczeniowego, w którym należy ująć fakturę korygującą, w której zostały podane błędne lub niepełne dane odbiorcy faktury, należy zauważyć, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy: Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2. Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy: Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika. Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy: Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z kolei art. 99 ust. 11c ustawy wskazuje, że: Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach. Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy: Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości. Stosownie do art. 99 ust. 13a ustawy: Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c. Natomiast w świetle z art. 99 ust. 13b ustawy: Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy. Na podstawie treści art. 109 ust. 3 ustawy: Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące: 1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku; 2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;3) kontrahentów;4) dowodów sprzedaży i zakupów. Przytoczona regulacja wskazuje zatem, na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu JPK_VAT z deklaracją. Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy o VAT: Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji. Według art. 109 ust. 14 ustawy: Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji. Ponadto, zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”: Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Stosownie do art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej: Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji. Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową. Złożony przez podatnika korygujący plik JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową mocy prawnej. Korekta JPK_VAT z deklaracją podatkową ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jego sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści tego pliku. Należy zauważyć, że skorygowanie pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową polega na ponownym, poprawnym jego wypełnieniu. W rozpatrywanej sprawie nie wystąpi sytuacja, w której należy skorygować dane Podmiotu2, zatem nie będą mieli Państwo obowiązku wykazywania faktury korygującej z prawidłowymi danymi Podmiotu3 w ewidencji dla celów podatku VAT i plikach JPK_VAT. Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe. Z uwagi na warunkowy charakter drugiej części pytania nr 2 (w zakresie okresu rozliczeniowego, w którym należy wykazać dane wynikające z korekty), nie odpowiadam na tę część tego pytania, gdyż oczekiwali Państwo odpowiedzi w tym zakresie wyłącznie w przypadku, gdy wystawienie faktury korygującej wyłącznie dane podmiotu trzeciego będzie obligowała Państwa do rozliczenia tej korekty w ewidencji dla celów podatku VAT i pliku JPK_V7. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.