0111-KDIB3-1.4012.376.2026.3.KO

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest: -        prawidłowe – w zakresie ustalenia, że w opisanym modelu działalności A Sp. z o.o. będzie podatnikiem VAT dokonującym dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, -        nieprawidłowe – w zakresie wystawiania miesięcznej faktury zbiorczej na rzecz Klienta, w której pozycje są oznaczone jako kategorie (lub podkategorie) towarowe (np. „Środki ochrony indywidualnej (BHP) – stawka 23%”, „Chemia gospodarcza i środki czystości – stawka 23%”, „Materiały biurowe i papiernicze – stawka 5%”), bez wymieniania nazw konkretnych produktów oraz bez wskazywania nazw dostawców, od których towary zostały pierwotnie nabyte, -        nieprawidłowe – w zakresie ustalenia czy w pojedynczej fakturze zbiorczej wystawianej Klientowi można stosować różne stawki VAT do różnych pozycji faktury, przy czym pozycje są wyodrębniane w taki sposób, że każda pozycja agreguje wyłącznie towary opodatkowane jednolitą stawką (np. „BHP – stawka 23%” jako jedna pozycja, oraz „BHP – stawka 8%” jako odrębna pozycja, w sytuacji, gdy w ramach kategorii BHP w danym miesiącu wystąpiły zakupy towarów opodatkowanych różnymi stawkami). Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 7 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług. Uzupełnił Pan wniosek pismem z 1 czerwca 2026 r. w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca planuje założyć spółkę A Sp. z o.o. (zaplanowany wstępny termin rejestracji: sierpień 2026, …), która będzie czynnym podatnikiem VAT. Spółka będzie prowadzić działalność (…) (zakupy jako serwis) dla polskich MŚP, np. firmy produkcyjne, logistyczne oraz inne: przejmowanie zakupów pośrednich w kategoriach BHP/odzież robocza, chemia gospodarcza, materiały biurowe, narzędzia, artykuły magazynowe itd. MODEL HANDLOWY – DYSTRYBUTOR (RESELLER): Spółka nabywa towary od dostawców na własny rachunek i we własnym imieniu. Dostawca wystawia fakturę na A jako nabywcę. Spółka ponosi pełne ryzyko gospodarcze od nabycia do wydania Klientowi. A samodzielnie wybiera dostawców i negocjuje warunki. Cena odsprzedaży zawiera marżę handlową ustalaną indywidualnie (tajemnica handlowa). Klient nie jest stroną umów z dostawcami i nie zna cen zakupu Spółki. MECHANIKA OPERACYJNA: Klient składa codzienne lub cotygodniowe zamówienia. A realizuje zakupy u 10–20 dostawców miesięcznie. Każdy dostawca wystawia e-fakturę na A przez KSeF. Na koniec miesiąca A wystawia jedną zbiorczą e-fakturę Klientowi przez KSeF. TREŚĆ FAKTURY ZBIORCZEJ: Pozycje agregują zakupy według kategorii towarowych z podziałem na podkategorie stawkowe, np. „BHP – stawka 23%”, „BHP – stawka 8%”, „Materiały biurowe i papiernicze – stawka 5%”, itd. Bez nazw konkretnych produktów i bez nazw dostawców. Każda pozycja zawiera kod PKWiU/CN. Spółka prowadzi wewnętrzną ewidencję powiązującą pozycje faktury sprzedaży z fakturami zakupu. SETUP FEE (jednorazowa opłata startowa): Przy podpisaniu umowy ramowej z Klientem - pobierana jest jednorazowa opłata startowa (wysokość indywidualna) za konfigurację dostawców, integrację systemową i przygotowanie pierwszego cyklu rozliczeniowego. AUDYT ZAKUPOWY: A przeprowadzi audyt/diagnozę zakupową dla Klienta. Audyt będzie bezpłatny, gdy Klient podpisuje umowę (działanie marketingowe). Gdy Klient nie podpisuje umowy, lecz wnosi o raport - odrębna umowa odpłatna. Wniosek dotyczy wyłącznie scenariusza odpłatnego. FAKTURY OD DOSTAWCÓW: Mogą być otrzymywane z opóźnieniem 7–30 dni od dostawy. A wystawia fakturę Klientowi na podstawie rzeczywiście zrealizowanych dostaw, niezależnie od momentu otrzymania faktur od dostawców. VAT naliczony odliczany zgodnie z art. 86 ust. 10 i 10b ustawy o VAT. Pytania Czy w opisanym modelu działalności A Sp. z o.o. będzie podatnikiem VAT dokonującym dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT (a nie podmiotem świadczącym usługi pośrednictwa handlowego lub usługi agencyjne w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT)? Czy dopuszczalne jest wystawianie miesięcznej faktury zbiorczej na rzecz Klienta, w której pozycje są oznaczone jako kategorie (lub podkategorie) towarowe (np. „Środki ochrony indywidualnej (BHP) – stawka 23%”, „Chemia gospodarcza i środki czystości – stawka 23%”, „Materiały biurowe i papiernicze – stawka 5%"), bez wymieniania nazw konkretnych produktów oraz bez wskazywania nazw dostawców, od których towary zostały pierwotnie nabyte – przy zachowaniu wszystkich pozostałych wymogów art. 106e ust. 1 ustawy o VAT oraz przepisów dotyczących KSeF? Czy w pojedynczej fakturze zbiorczej wystawianej Klientowi można stosować różne stawki VAT do różnych pozycji faktury, przy czym pozycje są wyodrębniane w taki sposób, że każda pozycja agreguje wyłącznie towary opodatkowane jednolitą stawką (np. „BHP – stawka 23%” jako jedna pozycja, oraz „BHP – stawka 8%” jako odrębna pozycja, w sytuacji, gdy w ramach kategorii BHP w danym miesiącu wystąpiły zakupy towarów opodatkowanych różnymi stawkami)? Pana stanowisko Dot. pytania 1 - czy A jest dostawcą towarów, nie agentem? W ocenie Wnioskodawcy A Sp. z o.o. będzie dokonywać dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a nie świadczyć usługi pośrednictwa. Uzasadnienie: A nabywa towary na własny rachunek i we własnym imieniu, ponosi pełne ryzyko gospodarcze od momentu nabycia do wydania Klientowi, samodzielnie ustala ceny odsprzedaży zawierające marżę handlową oraz samodzielnie wybiera dostawców i negocjuje warunki. W każdej transakcji dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel - najpierw z dostawcy na A, następnie z A na Klienta. Agent/pośrednik działa w imieniu i na rzecz innego podmiotu, nie nabywa prawa do dysponowania towarem i otrzymuje prowizję – żaden z tych warunków nie jest spełniony w modelu A. Okoliczność, że Klient nie zna cen zakupu Spółki ani tożsamości dostawców, nie zmienia charakteru transakcji. Fakt nabywania towarów dopiero po otrzymaniu zapotrzebowania od Klienta (model „on demand”) jest standardową praktyką w handlu hurtowym i nie wpływa na kwalifikację dostawy. Stanowisko Wnioskodawcy: prawidłowe jest uznanie A za podatnika dokonującego dostawy towarów (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT). Dot. pytania 2 - czy faktura zbiorcza z pozycjami kategoriami towarowymi jest dopuszczalna? W ocenie Wnioskodawcy wystawianie regularnej (miesięcznej) faktury zbiorczej z pozycjami oznaczonymi jako kategorie towarowe (bez nazw konkretnych produktów i bez nazw dostawców) jest dopuszczalne na gruncie art. 106e ust. 1 ustawy o VAT. Uzasadnienie: Art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT wymaga wskazania „nazwy (rodzaju) towaru lub usługi". Przepis nie nakłada obowiązku indywidualizowania każdego towaru - wymaga wskazania rodzaju w sposób umożliwiający identyfikację przedmiotu transakcji. Oznaczenia takie jak „Środki ochrony indywidualnej (BHP)” lub „Chemia gospodarcza i środki czystości” stanowią wskazanie rodzaju towaru i są powszechnie stosowane w obrocie hurtowym. Tożsamość pierwotnych dostawców A nie jest elementem wymaganym przez art. 106e ust. 1 ustawy o VAT - faktura dokumentuje stosunek prawny między A a Klientem, nie między Klientem a dostawcami A. Wymóg klasyfikacji PKWiU/CN jest spełniony przez podanie kodu właściwego dla głównej kategorii towarów w pozycji. Spółka prowadzi wewnętrzną ewidencję umożliwiającą powiązanie każdej pozycji faktury z konkretnymi transakcjami zakupowymi. Stanowisko Wnioskodawcy: faktura zbiorcza z pozycjami kategoriami towarowymi spełnia wymogi art. 106e ust. 1 ustawy o VAT. Dot. pytania 3 - czy w jednej fakturze można stosować różne stawki VAT przez podział na podkategorie? W ocenie Wnioskodawcy dopuszczalne jest stosowanie różnych stawek VAT w jednej fakturze zbiorczej poprzez wyodrębnienie pozycji według stawek - nawet w ramach tej samej kategorii towarowej. Uzasadnienie: Stawka VAT jest cechą towaru, nie faktury. Art. 106e ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT wymaga wskazania stawki dla każdej pozycji. Gdy w ramach jednej kategorii (np. BHP) w danym miesiącu wystąpiły towary opodatkowane różnymi stawkami (większość 23%, część 8% - np. wybrane wyroby medyczne), prawidłowym rozwiązaniem jest wyodrębnienie odrębnych pozycji: „BHP – stawka 23%” i „BHP - stawka 8%”. Każda pozycja agreguje wyłącznie towary objęte jednolitą stawką. Zastosowanie jednej stawki (wyższej) do całej kategorii byłoby nieprawidłowe i prowadziłoby do zawyżenia VAT należnego i naruszało zasadę neutralności podatku. Wyodrębnienie pozycji według stawek zapewnia prawidłową klasyfikację PKWiU/CN, właściwe kwoty VAT i zachowanie prawa Klienta do odliczenia. W przypadku wątpliwości co do stawki dla konkretnego towaru Spółka będzie stosować stawkę wyższą lub wystąpi o Wiążącą Informację Stawkową (WIS) zgodnie z art. 42a ustawy o VAT. Stanowisko Wnioskodawcy: wyodrębnienie pozycji faktury według stawek VAT w ramach jednej kategorii towarowej jest prawidłowe i zgodne z art. 106e ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, w zakresie podatku od towarów i usług, jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu). Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią. Innymi słowy, pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Należy wskazać, że czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności rzeczy. Jednocześnie należy podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. W konsekwencji postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu dostawy towarów za dokonaną pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku podatkowego, mogą pełnić jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 , w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej. Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki: 1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, 2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie). Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Z kolei art. 8 ust. 2a ustawy stanowi, że: W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Powołany przepis obejmuje sytuację, w której podmiot świadczący (odsprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. W tym miejscu należy wyjaśnić, że ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pośrednictwa handlowego i usług agencyjnych. Natomiast zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczących się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której: Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że planuje Pan założyć spółkę A Sp. z o.o., która będzie czynnym podatnikiem VAT. Spółka będzie prowadzić działalność (…) (zakupy jako serwis) dla polskich MŚP, np. firmy produkcyjne, logistyczne oraz inne: przejmowanie zakupów pośrednich w kategoriach BHP/odzież robocza, chemia gospodarcza, materiały biurowe, narzędzia, artykuły magazynowe itd. Klient składa codzienne lub cotygodniowe zamówienia. A realizuje zakupy u 10–20 dostawców miesięcznie. Każdy dostawca wystawia e-fakturę na A przez KSeF. Spółka nabywa towary od dostawców na własny rachunek i we własnym imieniu. Dostawca wystawia fakturę na A jako nabywcę. Spółka ponosi pełne ryzyko gospodarcze od nabycia do wydania Klientowi. A samodzielnie wybiera dostawców i negocjuje warunki. Cena odsprzedaży zawiera marżę handlową ustalaną indywidualnie (tajemnica handlowa). Klient nie jest stroną umów z dostawcami i nie zna cen zakupu Spółki. Wątpliwości Pana dotyczą kwestii czy w opisanym modelu działalności A Sp. z o.o. będzie podatnikiem VAT dokonującym dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy. Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy stwierdzam, że spółka A sp. z o.o. będzie podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu dostawy towarów na rzecz klientów. Jak bowiem Pan wskazał, Spółka będzie czynnym podatnikiem VAT i będzie nabywać towary od dostawców na własny rachunek i we własnym imieniu. Ponadto Spółka będzie ponosić pełne ryzyko gospodarcze od nabycia do wydania Klientowi. Klient nie jest stroną umów z dostawcami. Faktury będą wystawiane przez dostawców na Spółkę A Sp. z o.o. Stanowisko Pana, że „prawidłowe jest uznanie A za podatnika dokonującego dostawy towarów”, jest prawidłowe. Kolejne wątpliwości Pana dotyczą kwestii: -        czy dopuszczalne jest wystawianie miesięcznej faktury zbiorczej na rzecz Klienta, w której pozycje są oznaczone jako kategorie (lub podkategorie) towarowe (np. „Środki ochrony indywidualnej (BHP) – stawka 23%”, „Chemia gospodarcza i środki czystości – stawka 23%”, „Materiały biurowe i papiernicze – stawka 5%"), bez wymieniania nazw konkretnych produktów oraz bez wskazywania nazw dostawców, od których towary zostały pierwotnie nabyte, -        czy w pojedynczej fakturze zbiorczej wystawianej Klientowi można stosować różne stawki VAT do różnych pozycji faktury, przy czym pozycje są wyodrębniane w taki sposób, że każda pozycja agreguje wyłącznie towary opodatkowane jednolitą stawką (np. „BHP – stawka 23%” jako jedna pozycja, oraz „BHP – stawka 8%” jako odrębna pozycja, w sytuacji, gdy w ramach kategorii BHP w danym miesiącu wystąpiły zakupy towarów opodatkowanych różnymi stawkami). Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; 2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a; 3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; 4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy: a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 , c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b . Faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji sprzedaży, a ustawodawca określił, w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim, wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury VAT muszą dokumentować wykonanie przez nich czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług. Jak wynika z przepisów regulujących wystawianie faktur, dokumenty te wystawia podatnik dokonujący sprzedaży towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej transakcji. Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub świadczenia usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego. Zatem, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury. W przedstawionym opisie sprawy wskazano treść faktury zbiorczej. Pozycje agregują zakupy według kategorii towarowych z podziałem na podkategorie stawkowe, np. „BHP – stawka 23%”, „BHP – stawka 8%”, „Materiały biurowe i papiernicze – stawka 5%”, itd. Bez nazw konkretnych produktów i bez nazw dostawców. Każda pozycja zawiera kod PKWiU/CN. Wystawiając fakturę zbiorczą, podatnik powinien kierować się ogólnymi zasadami wystawiania faktur i rozliczania podatku VAT. Faktura zbiorcza powinna zawierać te same elementy, co zwykła faktura. Elementy jakie – co do zasady – powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem: Faktura powinna zawierać m.in.: 1) datę wystawienia; 2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; 3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy; 4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25; 5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27; 6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 , o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; 7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; 8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług; 9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); 10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto; 11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); 12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9; 13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; 14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; 15) kwotę należności ogółem; (…) Należy zauważyć, że treść art. 106e ust. 1 ustawy określa, jakie elementy powinna zawierać faktura. Są to elementy obligatoryjne, których podanie ma przede wszystkim cel fiskalny. Służą one bowiem do prawidłowego zidentyfikowania dla celów podatkowych strony podmiotowej danej transakcji, rodzaju transakcji, jak również wartości służących do określenia w kwotach bezwzględnych wysokości zobowiązania podatkowego. Podmiot zobowiązany do wystawienia faktury powinien precyzyjnie określić rodzaj „fakturowanej” czynności, tj. podać nazwę (rodzaj) towaru lub usługi. Źródłem tego obowiązku jest aktualnie art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy. Z treści ww. przepisu wynika jednoznacznie, że faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać m.in. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi. Ponadto z przytoczonych powyżej przepisów wynika, jakie minimalne wymagania musi spełniać faktura VAT. Jednym z nich jest wymóg zamieszczania nazwy (rodzaju) towaru lub usługi. Sprzedawca zobowiązany jest więc do wskazania nazwy towaru lub usługi tak, aby możliwe było przyporządkowanie temu towarowi lub usłudze odpowiedniej stawki podatku VAT. Przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia „nazwa towaru/usługi” oraz nie określają źródła stosowania tych nazw, jednakże przez nazwę towaru lub usługi należy rozumieć nazwę jednostkową, t. j. nazwę mającą tylko jeden desygnat. Nazwa towaru/usługi ma spełniać cele, dla jakich podatnik został zobowiązany do ewidencjonowania obrotu. Sprzedawca jest zobowiązany opisać na fakturze każdy towar/usługę i podać jego nazwę. Umieszczona na fakturze VAT nazwa towaru winna oznaczać określoną grupę asortymentową sprzedawanego towaru czy rodzajową usługi, tak aby do użytej nazwy towaru/usługi możliwe było przyporządkowanie odpowiedniej stawki podatkowej i aby użyta nazwa była co do istoty zgodna z będącym przedmiotem obrotu towarem/usługą, a nadto by powiązanie tej nazwy z ceną pozwoliło na indywidualne określenie sprzedawanego towaru/usługi. Podkreślenia wymaga, że to sprzedawca obowiązany jest dołożyć wszelkich starań aby nazwa towaru w jednoznaczny sposób definiowała sprzedawane usługi i umożliwiała jej właściwe przyporządkowanie do stawek podatkowych. Należy zauważyć, że przepisy ustawy umożliwiają wystawienie przez podatnika faktur zbiorczych, przy czym terminy wystawiania faktur zostały określone w art. 106i ustawy. Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 106i ust. 1 ustawy: Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9. Przepis art. 106i ustawy obejmuje zatem także te faktury, na których uwzględniona została więcej niż jedna transakcja, dokonana w danym miesiącu z kontrahentem, przy czym w przypadku szczególnych czynności, dla których w art. 106i ustawy przewidziano odrębne terminy wystawiania faktur – wystawiając fakturę zbiorczą należy mieć na uwadze także te regulacje. Ponadto należy także mieć na względzie, że wystawianie faktur zbiorczych jest uprawnieniem sprzedawcy i w związku z tym nie ma on obowiązku wystawienia faktury zbiorczej, nawet na żądanie nabywcy. Jednocześnie należy podkreślić, że nie ma przeszkód, aby podatnik na jednej fakturze zawarł wszystkie transakcje dokonane w ciągu miesiąca kalendarzowego na rzecz jednego klienta. W związku z powyższym, wystawiona przez Spółkę miesięczna faktura zbiorcza lub pojedyncza faktura zbiorcza winna być wystawiona w taki sposób jak faktura „standardowa”. Winna również zawierać elementy wskazane w ustawie, takie jak faktura „standardowa”. Spółka powinna więc zamieścić na fakturze zbiorczej dane określone w art. 106e ust. 1 ustawy, tj. m.in.: nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, stawkę podatku. Oznacza to, że na fakturze zbiorczej Spółka powinna wykazać sprzedaż wszystkich towarów i usług wraz ze stawką podatku wykonanych w ciągu miesiąca dla danego klienta. Wystawianie miesięcznej faktury zbiorczej na rzecz Klienta, w której pozycje są oznaczone jako kategorie (lub podkategorie) towarowe (np. „Środki ochrony indywidualnej (BHP) – stawka 23%”, „Chemia gospodarcza i środki czystości – stawka 23%”, „Materiały biurowe i papiernicze – stawka 5%"), bez wymieniania nazw konkretnych produktów nie będzie zawierało elementów określonych w art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy. Jak bowiem Pan wskazał na fakturze nie będą wymienione nazwy konkretnych produktów, które były przedmiotem sprzedaży. Proponowany przez Pana sposób umieszczania ogólnej nazwy całej grupy towarów nie pozwoli na powiązanie tej nazwy z ceną i indywidualne określenie sprzedawanego towaru/usługi. Przez co nie będzie możliwe przyporządkowanie odpowiedniej stawki podatku. Przy czym należy wyjaśnić, że z art. 106e ust. 1 ustawy nie wynika obowiązek umieszczania na fakturze nazw dostawców, od których towary zostały pierwotnie nabyte. Również wystawienie pojedynczej faktury zbiorczej, której będą stosowane różne stawki VAT do różnych pozycji faktury, przy czym pozycje są wyodrębniane w taki sposób, że każda pozycja agreguje wyłącznie towary opodatkowane jednolitą stawką (np. „BHP – stawka 23%” jako jedna pozycja, oraz „BHP – stawka 8%” jako odrębna pozycja, w sytuacji, gdy w ramach kategorii BHP w danym miesiącu wystąpiły zakupy towarów opodatkowanych różnymi stawkami) nie będzie zawierało elementów określonych w art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy. W przedstawionej sytuacji na fakturze nie będą wymienione nazwy konkretnych produktów, które były przedmiotem sprzedaży. Stanowisko Pana w zakresie pytania nr 2 i 3 w kolejności jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Ocena prawna Pana Stanowiska w pozostałym zakresie została zawarta w odrębnych rozstrzygnięciach. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji -        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. -        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a ; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. -        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1 , jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): -        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo -        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.