0111-KDIB3-2.4012.269.2026.1.KK, 0111-KDIB3-2.4019.1.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe w części i nieprawidłowe w części   Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie nr 2) jest prawidłowe, a w zakresie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (pytanie nr 1 i 3) jest nieprawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   2 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 czerwca 2026 r. (data wpływu 26 czerwca 2026 r.).   Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca i model jego planowanego działalności Wnioskodawcą jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) i czynnym podatnikiem VAT. Spółka zamierza poszerzyć zakres swojej działalności o świadczenie usług na rzecz (…), w tym na rzecz producentów i dystrybutorów piwa oraz innych napojów alkoholowych (dalej łącznie: „Zlecający”). Celem podjęcia współpracy pomiędzy Spółką i Zlecającymi jest zapewnienie Zlecającym kompleksowej usług wsparcia sprzedaży. Będą one realizowane przede wszystkim w punktach sprzedaży detalicznej.Planowany zakres usług obejmuje:A. usługi (…), B. usługi (…), C. usługi merchandisingowe. Spółka planuje zawarcie odrębnych pisemnych umów ze Zlecającymi, których przedmiotem będzie uzgodnienie szczegółowych warunków wykonywania każdej z powyższych usług, niezależnie od tego, iż łącznie stanowią one jedną, szeroko rozumianą usługę wsparcia sprzedaży. Ponadto Spółka będzie dokonywać ustnych ustaleń z punktami sprzedaży, dotyczących umożliwienia Spółce realizacji usług w danym punkcie sprzedaży na rzecz Zlecającego. Rodzaj usług Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowe dane na temat ww. rodzajów usług. Ad. A W oparciu o wytyczne Zlecających, przedstawiciel Spółki (…). Ad. B Planowane usługi (…) będą obejmować w szczególności poniższe działania Spółki: - (…). Zakresem usługi (…), świadczonych przez Spółkę, będzie (…). Ad. C W ramach świadczenia usługi merchandisingowej Spółka będzie wykonywać w punktach sprzedaży działania, wyznaczone przez Zlecających, zgodnie z ich wytycznymi i bez   - monitorowanie dostępności produktów oraz informowanie Zlecającego o brakach asortymentowych, bez zobowiązania do zapewnienia określonej ekspozycji ani widoczności produktów, bez ograniczania towarów innych dostawców,    - usuwanie towarów uszkodzonych, niezgodnych ze standardami i po dacie ważności, oraz ich wymianę na towary pełnowartościowe,    - utrzymanie czystości i estetyki towarów,    - inwentaryzację produktów obejmującą sprawdzanie ilości i jakości towarów zwróconych przez klientów w ramach reklamacji, pakowanie towaru,    - czynności polegające wyłącznie na fizycznym przekazaniu lub instalacji materiałów typu zawieszki, wobblery, ulotki, cenówki czy standy kartonowe, próbki i tym podobne materiały, dostarczone przez Zlecającego, będące jego własnością w oparciu o wytyczne i standardy Zlecającego bez jakiegokolwiek wpływu na ich rodzaj, treść, ilość, rozmieszczenie, wybór lokalizacji oraz bez zobowiązania do utrzymywania ich w określonym stanie. Wszystkie opisane wyżej czynności są z perspektywy Zlecającego elementami jednej, kompleksowej usługi merchandisingowej. Wszystkie te czynności łącznie służą realizacji zasadniczego celu gospodarczego, jakim jest wsparcie sprzedaży produktów Zlecającego, poprzez zapewnienie ich dostępności w punktach sprzedaży oraz zagwarantowanie odpowiedniej jakości, zgodnie z wytycznymi Zlecającego. Poszczególne działania Spółki, takie jak monitorowanie dostępności produktów, usuwanie towarów uszkodzonych, utrzymanie czystości i estetyki towarów, fizyczne umieszczanie materiałów Zlecającego czy inwentaryzacja produktów, są ze sobą ściśle powiązane i stanowią z perspektywy Zlecającego ekonomicznie spójną całość. Zaniechanie któregokolwiek z tych elementów prowadziłoby do braku realizacji celu gospodarczego Zlecającego i uczyniłoby pozostałe elementy zbędnymi. Zlecający nie będzie zainteresowany nabyciem pojedynczych, oderwanych od pozostałych czynności, które łącznie nie będą stanowić kompleksowego pakietu świadczeń. Tylko bowiem zespół czynności będzie stanowić wsparcie sprzedaży, na które będą składać się zapewnienie dostępności produktów o właściwych terminach przydatności do spożycia, odpowiedniej ekspozycji i rotacji produktów. Przykładowo, samo tylko fizyczne rozmieszczenie materiałów informacyjnych bez równoległej kontroli dostępności towarów i ich jakości nie pozwalałoby osiągnąć zamierzonego efektu gospodarczego, jakim jest wsparcie sprzedaży w miejscu sprzedaży. Również sama inwentaryzacja czy usuwanie towarów uszkodzonych, wykonywane w oderwaniu od pozostałych czynności, nie stanowiłyby dla Zlecającego celu samego w sobie. Z tego względu poszczególne działania wykonywane przez Spółkę stanowią w istocie poszczególne etapy realizacji jednej, kompleksowej usługi merchandisingowej na rzecz Zlecającego, a nie niezależne świadczenia, które wykonywane niezależnie od pozostałych zapewniałyby oczekiwane przez Zlecającego kompleksowe wsparcie sprzedaży. Wszystkie powyższe czynności merchandisingowe wykonywane będą wyłącznie zgodnie z wytycznymi Zlecającego. Wybór konkretnych lokalizacji, w których będą umieszczone ww. materiały będzie należeć wyłącznie do Zlecającego. Rola Spółki będzie ograniczona wyłącznie do wykonania czynności typowo technicznych. Spółka nie będzie prowadzić żadnych ustaleń lub negocjacji z punktem sprzedaży dotyczących określonych lokalizacji do ewentualnego umieszczenia materiałów danej marki kosztem innych marek, gdyż otrzyma w tym zakresie wytyczne od Zlecającego. Spółka nie będzie mieć żadnego wpływu na treść, rodzaj czy ilość materiałów Zlecającego do umieszczenia w danym punkcie. Spółka nie będzie tworzyć ani uczestniczyć w tworzeniu koncepcji kampanii marketingowych, ani też projektować czy też zlecać produkcji materiałów o charakterze marketingowym czy informacyjno-promocyjnym np. zawieszek lub gadżetów. Właścicielem tych materiałów będzie Zlecający, który wyda je Spółce celem przetransportowania do punktów sprzedaży, a następnie przekazania bądź instalacji w obrębie punktu sprzedaży. Spółka jest jedynie wykonawcą czynności czysto technicznych, stanowiących element świadczenia kompleksowego na rzecz Zlecającego, który sam odpowiada za strategię i prowadzenie kampanii swoich produktów. Spółka nie będzie zapewniać udostępnienia powierzchni ani zawierać w tym zakresie umów z punktami sprzedaży. Spółka rozważa zawarcie ustnych umów z podmiotami będącymi właścicielami punktów sprzedaży na realizację przez personel z danego punktu sprzedaży usługi udzielenia informacji Spółce w zakresie niezbędnym do realizacji usług Spółki wobec Zlecających, w tym udzielenia Spółce informacji o preferencjach klientów za wynagrodzeniem. Punkty sprzedaży są niezależnymi przedsiębiorcami prowadzącymi sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych. Wykaz placówek handlowych, w których Spółka ma realizować usługi na rzecz danego Zlecającego, będzie wskazywany przez Zlecającego w formie, która będzie jeszcze przedmiotem uzgodnień (np. w załączniku do umowy ze Spółką lub w innym dokumencie). Punkty sprzedaży nie będą uczestniczyły w żadnych spotkaniach planistycznych dot. kampanii marketingowych, nie mają wpływu na wybór materiałów marketingowych Zlecającego, nie będą dokonywać żadnych własnych działań promocyjnych danej marki alkoholu Zlecającego, np. nie będą eksponować alkoholu w witrynie z własnej inicjatywy, nie będą otrzymywać wynagrodzenia zależnego od wyników sprzedaży czy intensywności ekspozycji. Spółka nie będzie prowadzić sprzedaży napojów alkoholowych i nie będzie stroną umów dystrybucyjnych dotyczących tych napojów. Wynagrodzenie Spółki Zlecający zleci Spółce wykonanie usług merchandisingowych, usług (…) oraz usług (…). Usługi (…) oraz usługi (…) będą realizowane za odrębnie ustalonym wynagrodzeniem i w odrębnym cyklu fakturowania od wynagrodzenia za usługi merchandisingowe. Wynagrodzenie za usługi merchandisingowe będzie ustalone na bazie miesięcznej na podstawie kosztorysu, obejmującego łączne koszty realizacji wszystkich zleceń obejmujących wszystkie ww. czynności, składające się łącznie na usługę merchandisingową oraz określony narzut procentowy. Jeśli w trakcie realizacji usług pojawi się konieczność wykonania czynności nieprzewidzianych lub wykraczających poza wymiar czasowy przewidziany w zleceniu, Zleceniobiorca będzie mógł podjąć się ich wykonania za dodatkowym wynagrodzeniem odrębnie ustalonym przez Strony. Sposób kalkulacji oraz dokumentowania wynagrodzenia za usługę merchandisingową odzwierciedla jednorodny, kompleksowy charakter tej usługi. Wynagrodzenie ustalane jest w odniesieniu do całości opisanych działań Spółki składających się na usługę merchandisingową, a nie w odniesieniu do poszczególnych czynności wykonywanych w jej ramach. Na fakturach VAT wystawianych przez Spółkę na rzecz Zlecającego wynagrodzenie za usługę merchandisingową będzie wykazywane jako jedna pozycja, bez wyszczególniania poszczególnych czynności składających się na kompleksową usługę merchandisingową. Wszystkie czynności składające się na usługę merchandisingową, wykonywane przez Spółkę w punktach sprzedaży na rzecz danego Zlecającego, są ze sobą ściśle powiązane i z perspektywy Zlecającego tworzą jedno świadczenie. Świadczeniem głównym jest usługa merchandisingowa, rozumiana jako zapewnienie dostępności, odpowiedniej ekspozycji i jakości produktów Zlecającego w punktach sprzedaży zgodnie z jego wytycznymi w celu wsparcia sprzedaży tych produktów. Pozostałe czynności, takie jak inwentaryzacja, usuwanie towarów uszkodzonych, utrzymanie estetyki ekspozycji czy fizyczne umieszczanie materiałów Zlecającego, mają charakter pomocniczy wobec usługi głównej i służą wyłącznie lepszemu wykorzystaniu oraz realizacji tej usługi głównej. Z ekonomicznego punktu widzenia wszystkie powyższe obszary aktywności Spółki (usługi (…), usługi (…) oraz usługa merchandisingowa) służą szeroko rozumianemu wsparciu sprzedaży produktów Zlecających i mogą być postrzegane jako element jednego modelu współpracy biznesowej. Niemniej jednak, mając na uwadze przyjęty model kontraktowy oraz sposób rozliczeń pomiędzy Stronami, w niniejszym wniosku - na potrzeby oceny skutków w podatku VAT - Spółka koncentruje się na kwalifikacji usługi merchandisingowej jako świadczenia kompleksowego, odrębnie od pozostałych usług świadczonych na rzecz Zlecających. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że: W przypadku Spółki część usług merchandisingowych będzie dotyczyć tylko piwa (grupa 1). Pozostała część usług merchandisingowych (grupa 2) będzie dotyczyć wysokoprocentowych napoi alkoholowych jak (…). Innymi słowy, Spółka będzie świadczyć swoje usługi w odniesieniu do piwa lub wysokoprocentowych alkoholi (…). Usługa merchandisingu będzie wykonywana w wydzielonych przestrzeniach, ale znajdujących się w sklepach o szerokim asortymencie (produkty spożywcze, napoje, słodycze etc.), tj. szeroko rozumianych sklepach spożywczych o zróżnicowanej powierzchni. Spółka nie będzie świadczyć usług merchandisingowych na terenie punktów prowadzących sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży. Świadczenie usług odbywa się wyłącznie w sklepach, w których spożycie alkoholu jest zakazane.   Pytania  1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca jako podmiot świadczący na rzecz Zlecających opisaną usługę merchandisingową, której przedmiotem są wyłącznie czynności techniczne wykonywane w punktach sprzedaży, zgodnie z wytycznymi Zlecającego, bez wpływu na strategię dystrybucyjną produktów oraz treść, rodzaj i ilość materiałów marketingowych oraz negocjacje z punktami sprzedaży w zakresie lokalizacji ekspozycji materiałów jest zobowiązana do uiszczania opłaty od reklamy napojów alkoholowych, o której mowa w art. 13² ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi?  2. Czy świadczenie przez Spółkę usługi merchandisingowej w przedstawionym zdarzeniu przyszłym , obejmującej wszystkie opisane czynności techniczne wykonywane w punktach sprzedaży (monitorowanie dostępności, usuwanie towarów uszkodzonych, utrzymanie estetyki, fizyczne umieszczanie materiałów, inwentaryzację) za łącznym wynagrodzeniem określonym jako jedna kwota netto wykazywana na fakturze VAT w jednej pozycji, należy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zaklasyfikować jako świadczenie kompleksowe, a wynagrodzenie za tę usługę, określone w jednej, łącznej kwocie, stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla jednego świadczenia kompleksowego, bez obowiązku wyodrębniania poszczególnych czynności cząstkowych składających się na tę usługę?  3. W sytuacji, w której organ podatkowy nie zgodziłby się ze stanowiskiem Spółki odnośnie pytania nr 1 o braku podstaw do uznania Wnioskodawcy za podmiot zobowiązany do uiszczania opłaty od reklamy napojów alkoholowych w rozumieniu art. 13² ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, w jaki sposób należałoby określić podstawę ustalenia ww. opłaty w sytuacji, gdy usługa merchandisingowa stanowi kompleksową usługę świadczoną za wynagrodzeniem, określonym łącznie i wykazywanym na fakturze w jednej pozycji? Państwa stanowisko w sprawie Ad. 1 W ocenie Spółki, nie jest ona zobowiązana do uiszczania opłaty od reklamy napojów alkoholowych na podstawie art. 13² ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (dalej: Ustawa o wychowaniu w trzeźwości). Zgodnie z art. 13² ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości podmioty świadczące usługę będącą reklamą napojów alkoholowych wnoszą opłatę w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającej z tej usługi. W opisanym zdarzeniu przyszłym, Spółka nie świadczy usług reklamy napojów alkoholowych, w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, tj. nie świadczy usług, których przedmiotem jest publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli graficznych napojów alkoholowych, służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych. Spółka wykonuje wyłącznie czynności techniczne w punktach sprzedaży, stosując się do wytycznych Zlecającego, nie mając żadnego wpływu na: - strategię i koncepcję kampanii reklamowej (odpowiada za to Zlecający),- treść, rodzaj, ilość i formę materiałów reklamowych (dostarcza je Zlecający, materiały pozostają jego własnością),- wybór lokalizacji i punktów sprzedaży (wskazuje Zlecający),- wybór konkretnych miejsc ekspozycji w sklepie (określa je Zlecający). Rola Spółki ogranicza się do fizycznego wykonania wytycznych Zlecającego, Spółka jest jedynie wykonawcą, a nie podmiotem kreującym lub prowadzącym reklamę, bądź wpływającym w jakikolwiek sposób na realizację reklamy. Spółka nie otrzymuje również odrębnego wynagrodzenia za świadczenie usługi będącej reklamą napojów alkoholowych w rozumieniu Ustawy o wychowaniu w trzeźwości. W związku z powyższym, zdaniem Spółki nie będzie ona podmiotem zobowiązanym do uiszczania opłaty od reklamy napojów alkoholowych, o której mowa w art. art. 13² ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Ad. 2 W ocenie Spółki, usługa merchandisingowa świadczona przez Spółkę na rzecz Zlecających stanowi świadczenie kompleksowe , a wynagrodzenie za tę usługę, określone w jednej, łącznej kwocie, stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla jednego świadczenia kompleksowego zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług bez obowiązku wyodrębniania poszczególnych czynności cząstkowych składających się na tę usługę. Zdaniem Spółki stanowi ono usługę klasyfikowaną jako PKWIU 82.99.19.0., tj. pozostałe różne usługi wspomagające działalność komercyjną, gdzie indziej niesklasyfikowane. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) oraz polskich organów podatkowych, świadczenie należy traktować jako kompleksowe (złożone), gdy: - wszystkie elementy służą realizacji jednego celu gospodarczego z perspektywy nabywcy usługi,- elementy są ze sobą ściśle powiązane i nie mogą być rozsądnie rozdzielone bez utraty charakteru świadczenia,- jeden element stanowi świadczenie główne, a pozostałe mają charakter pomocniczy. W przypadku usługi merchandisingowej, którą Spółka zamierza świadczyć w opisanym zdarzeniu przyszłym, wszystkie powyższe przesłanki są spełnione. 1. Jeden cel gospodarczy Wszystkie czynności wykonywane przez Spółkę w ramach usługi merchandisingowej będą służyć realizacji jednego celu gospodarczego, jakim jest wsparcie sprzedaży produktów Zlecającego, poprzez podejmowanie działań w punktach sprzedaży, takich jak zapewnienie dostępności i prawidłowej jakości produktów Zlecającego, zgodnie z jego wytycznymi. Z perspektywy Zlecającego, celem nabycia usługi merchandisingowej nie jest zakup pojedynczych, oderwanych od pozostałych, czynności (np. wyłącznie ulokowanie zawieszki lub wyłącznie usunięcie towaru uszkodzonego), lecz zapewnienie kompleksowej obsługi jego produktów w punkcie sprzedaży, poprzez podjęcie szeregu czynności, które łącznie przyczyniają się do zwiększenia sprzedaży i utrzymania wizerunku marki. 2. Ścisłe powiązanie elementów usługi Poszczególne czynności merchandisingowe są ze sobą ściśle powiązane i nie mogą być rozsądnie rozdzielone w sensie gospodarczym, w szczególności:    - monitorowanie dostępności produktów bez usuwania towarów uszkodzonych prowadziłoby do sytuacji, w której Zlecający otrzymywałby informację o problemach, ale problemy te nie byłyby usuwane - co czyniłoby usługę niepełną. Ponadto nie można wykluczyć sytuacji, w której nabywca nabyły uszkodzony bądź przeterminowany produkt, co byłoby sprzeczne z celem Zlecającego, jakim jest oferowanie wyłącznie produktów o najwyższej jakości,   - fizyczne umieszczanie materiałów reklamowych bez utrzymania estetyki ekspozycji skutkowałoby chaotyczną, nieatrakcyjną ekspozycją, co nie wspierałoby sprzedaży,   - inwentaryzacja produktów bez monitorowania dostępności i jakości nie pozwalałaby na pełną kontrolę stanu towarów Zlecającego w punkcie sprzedaży. Zlecający nie byłby zainteresowany nabyciem tylko jednej z tych czynności w oderwaniu od pozostałych. Przykładowo, Zlecający nie nabyłby usługi polegającej wyłącznie na inwentaryzacji, bez kontroli dostępności, gdyż taka pojedyncza czynność, bez czynności komplementarnych, nie realizowałaby jego celu gospodarczego. Zaniechanie któregokolwiek z elementów prowadziłoby do braku skuteczności usługi z punktu widzenia Zlecającego. 3. Świadczenie główne i elementy pomocnicze Świadczeniem głównym jest usługa merchandisingowa, której celem jest wsparcie sprzedaży produktów, realizowane poprzez zapewnienie dostępności, odpowiedniej ekspozycji i jakości produktów Zlecającego w punktach sprzedaży zgodnie z jego wytycznymi. Pozostałe czynności, takie jak inwentaryzacja produktów, usuwanie towarów uszkodzonych, utrzymanie czystości i estetyki, fizyczne umieszczanie materiałów Zlecającego, mają charakter pomocniczy wobec świadczenia głównego. Służą one wyłącznie lepszemu wykorzystaniu oraz realizacji usługi głównej. Wnioskodawca pragnie wskazać, iż sposób kalkulacji wynagrodzenia za świadczoną usługę merchandisingową oraz ujęcia wynagrodzenia na fakturze potwierdza jednorodność i niepodzielność świadczenia. Wynagrodzenie za usługę merchandisingową będzie ustalane jako jedna kwota, obejmująca wszystkie czynności składające się na tę usługę. Na fakturach VAT wynagrodzenie będzie wykazywane jako jedna pozycja, bez wyodrębniania poszczególnych czynności. Sposób ten odzwierciedla ekonomiczną rzeczywistość, tj. fakt, iż Zlecający nabywa jedną, kompleksową usługę merchandisingową, a nie pakiet odrębnych, niezależnych świadczeń. Możliwość technicznego wyodrębnienia kosztów poszczególnych czynności, składających się na usługę merchandisingową nie zmienia faktu, że z perspektywy Zlecającego przedmiotem nabycia jest świadczenie kompleksowe. Jak stwierdził TSUE w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen i OV Bank (pkt 25): „Uwypuklona w pytaniu okoliczność, że w umowie zostały przewidziane dwie odrębne ceny za dostarczenie oprogramowania bazowego i za jego przystosowanie nie jest sama w sobie decydująca. Okoliczność ta nie przeczy bowiem ani obiektywnemu ścisłemu związkowi, który został wyraźnie wskazany w odniesieniu do owej dostawy i przystosowania, ani ich przynależności do jednolitej transakcji gospodarczej”. Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, w szczególności w interpretacji indywidualnej z 21 listopada 2023 r. o sygnaturze 0114-KDIP1-1.4012.509.2023.2.AKA, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, że usługa wsparcia sprzedaży, obejmująca różnorodne czynności stanowi jedno świadczenie kompleksowe. Organ stwierdził w uzasadnieniu: „Wszystkie powyżej wymienione czynności, składające się łącznie na świadczenie Spółki, stanowią niezbędne elementy kompleksowej usługi realizacji akcji wsparcia sprzedaży. (...) Poszczególne świadczenia są ściśle zespolone ze sobą w stopniu, który sprawia, że je wszystkie można rozpatrywać jedynie łącznie - jako czynności składające się na jedną usługę marketingową realizowaną przez Spółkę na rzecz Kontrahenta”. W świetle powyższego, zdaniem Spółki, usługa merchandisingowa, która będzie realizowana przez Spółkę na rzecz Zlecających w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, stanowi jedno świadczenie kompleksowe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wynagrodzenie za usługę merchandisingową, określone w jednej, łącznej kwocie, stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla jednego świadczenia kompleksowego w oparciu o art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i Spółka nie jest zobowiązana do wyodrębniania poszczególnych czynności cząstkowych składających się na tę usługę. Ad. 3 W ocenie Spółki, w sytuacji gdy usługa merchandisingowa stanowi świadczenie kompleksowe, a wynagrodzenie jest wykazywane na fakturze VAT jako jedna pozycja bez wyszczególniania poszczególnych czynności i stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającą z tej usługi, nie ma podstaw prawnych ani ekonomicznych do wyodrębnienia z tego wynagrodzenia elementu „reklamowego” w rozumieniu ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 2, usługa merchandisingowa ma jednorodny, kompleksowy charakter, wszystkie czynności służą realizacji jednego celu gospodarczego i nie mogą być rozsądnie rozdzielone, bez uszczerbku dla realizacji celu ekonomicznego z punktu widzenia Zlecającego jako nabywcy. W szczególności, nawet czynności polegające na fizycznym umieszczeniu materiałów Zlecającego (zawieszki, wobblery, ulotki) nie stanowią odrębnej usługi reklamowej, lecz są integralnym elementem kompleksowej usługi merchandisingowej. Czynności te nie mogą być wykonywane samodzielnie w oderwaniu od pozostałych elementów usługi (monitorowania dostępności, utrzymania jakości i estetyki ekspozycji), a ich celem nie jest „prowadzenie reklamy”, lecz wsparcie sprzedaży produktów Zlecającego w ramach jednej, niepodzielnej usługi. Ponadto, zgodnie z zasadą proporcjonalności oraz zasadą pewności prawa podatkowego, podstawa opłaty od reklamy powinna być określona w sposób precyzyjny i obiektywny. Arbitralne „wycinanie” z kompleksowego wynagrodzenia pewnej kwoty jako „element reklamowy” byłoby sprzeczne z ekonomiczną rzeczywistością transakcji i prowadziłoby do naruszenia zasady pewności prawa. Analogicznie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 21 lutego 2024 r. (sygn. akt I SA/Ol 35/24): „ W ocenie Sądu zabiegiem sztucznym i nieuzasadnionym byłby sugerowany przez skarżącą Spółkę podział umowy na te czynności, które ewentualnie można uznać za świadczenie usług reklamy alkoholu i pozostałe, od których nie należy naliczać spornej opłaty. W ocenie Sądu za punkt wyjścia trzeba przyjąć treść przepisu art. 13(2) ust. 1 ustawy zgodnie, z którym podstawa naliczenia opłaty ma odpowiadać podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Wystawione faktury zawierają jedną pozycję. Wobec tego wydzielanie z niej jakichkolwiek kwot zgodnie z sugestią skarżącej Spółki powodowałoby, że podstawa wyliczenia przedmiotowej opłaty nie odpowiadałaby podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług (por. wyrok WSA w Łodzi z 16 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 1080/12). Wyrażony w tym orzeczeniu pogląd Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela”. W związku z powyższym, w przypadku gdyby organ nie podzielił stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1, w ocenie Spółki brak jest podstaw do określenia jakiejkolwiek podstawy naliczenia opłaty od reklamy napojów alkoholowych, gdyż wynagrodzenie za usługę merchandisingową stanowi jedną, niepodzielną kwotę za świadczenie kompleksowe, stanowiące podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającą z tej usługi, która nie została wymieniona w ustawie o wychowaniu w trzeźwości w katalogu czynności skutkujących powstaniem obowiązku uiszczenia opłaty. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie nr 2) jest prawidłowe, a w zakresie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (pytanie nr 1 i 3) jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej W myśl art. 132 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2151 ze zm.): Podmioty świadczące usługę będącą reklamą napojów alkoholowych wnoszą opłatę w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającej z tej usługi. Organami właściwymi w sprawie opłaty, o której mowa w ust. 1, są organy podatkowe właściwe w sprawach podatku od towarów i usług w zakresie usługi, o której mowa w ust. 1. Jak wynika z art. 132 ust. 2 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi: Podmioty, o których mowa w ust. 1, sporządzają zbiorczą deklarację miesięczną według wzoru określonego na podstawie ust. 4 i składają ją w terminie do 20. dnia miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym upłynął termin na wystawienie faktury, zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług, na wynagrodzenie lub jego część. Stosownie do treści art. art. 132 ust. 3 cyt. ustawy: Deklaracje, o których mowa w ust. 2, składa się do urzędu skarbowego, przy pomocy którego wykonuje swoje zadania naczelnik urzędu skarbowego właściwy na podstawie ust. 1a dla podmiotu, o którym mowa w ust. 1. Treść art. 21 ww. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi stanowi słowniczek pojęć, którymi posługuje się ustawodawca. W przedmiotowym słowniczku pojęć ustawodawca dokonuje tzw. legalnej wykładni definicji pojęć istotnych, ważnych dla danej regulacji ustawowej. W analizowanym przepisie szczególne znaczenie ma zwrot zawarty na samym początku art. 21: „użyte w ustawie określenia oznaczają”, z czego pośrednio wynika, iż ich definicje zostały sporządzone przede wszystkim dla potrzeb cyt. ustawy jako względnie samodzielnej regulacji ustawowej i przenoszenie ich znaczenia na grunt innych ustaw nie może odbywać się w sposób automatyczny. W tym przedmiocie należy stosować podejście systemowe, uwzględniające specyfikę merytoryczną i ewentualny zakres odesłań tych innych ustaw szczególnych do aktów. Definicję pojęcia reklamy napojów alkoholowych zawiera art. 21 pkt 3 cyt. ustawy. Zgodnie z tym przepisem: Reklama napojów alkoholowych - publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli graficznych napojów alkoholowych, służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych; za reklamę nie uważa się informacji używanych do celów handlowych pomiędzy przedsiębiorcami zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami alkoholowymi. Z literalnej wykładni art. 132 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że obowiązek uiszczania opłat dotyczy tylko tych podmiotów, które (zgodnie z definicją reklamy napojów alkoholowych) reklamę rozpowszechniają (rozmieszczają na bilbordach, na łamach gazet, nadają przez radio i TV, itd.), nie zaś wykonują same prace pomocnicze towarzyszące procesowi reklamy. Zazwyczaj reklama ma na celu skłonienie do nabycia lub korzystania z określonych towarów czy usług, popierania określonych spraw lub idei. Definicja zawarta w cyt. ustawie w istotny sposób rozszerza powszechnie ugruntowane w orzecznictwie pojęcie reklamy, za której element charakterystyczny uznaje się element namowy, perswazji nabycia tego a nie innego towaru, oddziaływania na emocje odbiorcy. Tymczasem definicja zamieszczona w cyt. ustawie za reklamę uważa każdą rozpowszechnianą publicznie informację. Z tak sformułowanej definicji można wnioskować, że każde działanie zmierzające do publicznego rozpowszechniania znaków towarowych napojów alkoholowych uznaje się za reklamę napojów alkoholowych. Z zakresu tego ustawodawca wyłączył tylko informacje używane do celów handlowych pomiędzy przedsiębiorcami zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami alkoholowymi. Reklama napojów alkoholowych jest działaniem w celu uczynienia towaru ogólnie znanym wśród szerokiego kręgu odbiorców. Zatem zgodnie z powyższą definicją reklamy napojów alkoholowych, obowiązek odprowadzenia opłaty, o którym mowa w art. 132 ustawy, dotyczy takich podmiotów, które w jakikolwiek sposób reklamują markę alkoholu lub nazwę i logo firmy produkującej alkohol. Reklama spełnia swoją definicję, gdy jest udostępniona publicznie. Przez miejsce publiczne natomiast należy rozumieć miejsce ogólnodostępne, a więc miejsce do którego wstęp ma każdy bez ograniczeń, miejsce dla bliżej nieokreślonej liczby osób. Dla uznania danego miejsca za publiczne wystarczy, więc stwierdzenie, że dostęp do niego ma nieokreślona liczba osób (każdy). Dostęp ten może jednak być ograniczony m.in. czasowo jak i mechanicznie, jednakże nie decyduje to o „publiczności” tego miejsca, lecz istoty jest jego charakter i właściwości. Słowo „rozpowszechniać” w ujęciu słownikowym oznacza „uczynić coś ogólnie znanym” zaś „popularyzować” to rozpowszechniać. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku II FSK 707/13 z dnia 31 marca 2015 r., stwierdził że każde propagowanie znaku towarowego napojów alkoholowych lub symboli graficznych z nim związanych, a także nazw i symboli graficznych przedsiębiorców produkujących piwo, stanowi reklamę. W wyroku z 13 lipca 2017 r. II GSK 982/17, NSA odnosząc się do wystawienia w witrynie sklepu butelek alkoholu uznał, że działanie to może być uznane za reklamę, gdy wystawienie ich ma miejsce w taki sposób, że są widoczne dla każdego, kto znajdzie się obok punktu ich sprzedaży. Zdaniem Sądu w ten sposób następuje rozpowszechnianie znaków towarowych napojów alkoholowych, które ma charakter publiczny - jest skierowane do nieoznaczonego kręgu osób. Bez znaczenia jak twierdzi Sąd jest to, że jedynym celem przedsiębiorcy było zwiększenie sprzedaży lub też w ogóle sprzedaż alkoholu, bo przez taką ekspozycję dochodzi do popularyzacji znaków towarowych tych napojów. Sąd w swym uzasadnieniu podniósł również, iż nie budzi wątpliwości, że „(…) zamiar popularyzowania znaków towarowych napojów alkoholowych, na których - a w zasadzie na którego brak - wskazuje autor skargi kasacyjnej, nie stanowi elementu definicji reklamy napojów alkoholowych. Określenie służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych należy rozumieć jako zapewniające, czy wpływające korzystnie na popularyzację tych znaków towarowych. Innymi słowy stosunek podmiotu publicznie rozpowszechniającego znaki towarowe napojów alkoholowych do ich popularyzacji nie ma w istocie znaczenia”. Ustawodawca w art. 131 ust. 9 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, dopuszcza możliwość reklamy napojów alkoholowych pod warunkiem prowadzenia jej wewnątrz wskazanych w tym przepisie miejsc (pomieszczeń hurtowni, wydzielonych stoisk lub punktów prowadzących wyłącznie sprzedaż napojów alkoholowych oraz na terenie punktów prowadzących sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży). Zatem rozpowszechnianie znaków towarowych produktów alkoholowych oraz ich symboli graficznych wewnątrz sklepów przy spełnieniu pozostałych warunków stanowi ich reklamę. Ustawa nie definiuje pojęcia merchandising, natomiast Słowniki Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje Merchandising jako ogół działań marketingowych i technik wspierających sprzedaż w punktach handlowych. Obejmuje odpowiednią prezentację towarów, ich ekspozycję, aranżację przestrzeni oraz dbałość o to, by produkt był atrakcyjny i łatwo dostępny dla klienta, co ma na celu skłonienie go do zakupu. Ponadto, z definicji słownikowej (zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN oraz Wielkim Słownikiem Języka Polskiego PAN) pojęcie to obejmuje cztery główne obszary:   - „Prezentacja towaru: Odpowiednie układanie produktów na półkach (np. na wysokości wzroku), ich oświetlenie, estetyka oraz właściwe rozmieszczenie materiałów promocyjnych.  - Projektowanie przestrzeni: Urządzanie wnętrz placówek handlowych (tzw. visual merchandising) tak, by ścieżka poruszania się klienta maksymalizowała szansę na zakup produktów.  - Zarządzanie asortymentem: Analiza i dbanie o to, aby właściwy produkt znalazł się we właściwym miejscu, w odpowiednim czasie i ilości.  - Promocja i reklama: Działania wewnątrz sklepu, w tym ekspozycje typu end-cap (na końcach alejek), wyspy promocyjne, degustacje czy materiały POS (Point of Sale)”. Zgodnie z przedstawionym opisem, będą Państwo świadczyć na rzecz Zlecających m.in. usługi merchandisingowe, w ramach których będzie wykonywać w punktach sprzedaży działania wyznaczone przez Zlecających, zgodnie z ich wytycznymi i bez wpływu o charakterze twórczym, koncepcyjnym czy doradczym na ich przebieg. Czynności wykonywane w ramach usługi merchandisingowej będą służyć realizacji jednego celu gospodarczego, jakim jest wsparcie sprzedaży produktów Zlecającego, poprzez podejmowanie działań w punktach sprzedaży, takich jak zapewnienie dostępności i prawidłowej jakości produktów Zlecającego, zgodnie z jego wytycznymi. Do Państwa zadań w ramach wykonywanej usługi należą takie czynności jak:   - monitorowanie dostępności produktów oraz informowanie Zlecającego o brakach asortymentowych,   - usuwanie towarów uszkodzonych,   - utrzymanie czystości i estetyki towarów,   - fizyczne umieszczanie materiałów Zlecającego,   - inwentaryzację produktów obejmującą sprawdzanie ilości i jakości towarów zwróconych przez klientów w ramach reklamacji, pakowanie towaru,   - czynności polegające na przekazaniu lub instalacji materiałów typu zawieszki, wobblery, ulotki, cenówki czy standy kartonowe, próbki i tym podobne materiały, dostarczone przez Zlecającego. Wszystkie wymienione czynności będą wykonywane w ogólnodostępnych punktach sprzedaży i mają służyć jednemu celowi gospodarczemu jakim jest wsparcie sprzedaży konkretnego produktu. Poszczególne działania Spółki są ze sobą ściśle powiązane i stanowią z perspektywy Zlecającego ekonomicznie spójną całość. Zgodnie z umową za prawidłowe wykonanie usług będą Państwo otrzymywać wynagrodzenie. Przedstawione w opisie działania merchandisingowe są skierowane i przeznaczone dla klientów punktów sprzedaży. Tym samym nie stanowią one informacji używanych do celów handlowych pomiędzy przedsiębiorcami zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami alkoholowymi. W zawartej umowie zobowiązali się Państwo do konkretnych czynności, które mają służyć realizacji zasadniczego celu gospodarczego, jakim jest wsparcie sprzedaży produktów Zlecającego, poprzez zapewnienie ich dostępności w punktach sprzedaży oraz zagwarantowanie odpowiedniej jakości. Zatem nie wykonują Państwo mechanicznie tylko czysto technicznych czynności, ale Państwa zadaniem jest dbanie o jakość produktu, jego dostępność, usuwanie towarów uszkodzonych, przeterminowanych, eksponowanie czy też instalowanie materiałów typu zawieszki, ulotki, cenówki, standy kartonowe, próbki danego produktu. Jak Państwo podali w opisie zdarzenia przyszłego, poszczególne czynności stanowią z perspektywy Zlecającego ekonomicznie spójną całość. Zaniechanie któregokolwiek z tych elementów prowadziłoby do braku realizacji celu gospodarczego Zlecającego i uczyniłoby pozostałe elementy zbędnymi. Zlecający nie będzie zainteresowany nabyciem pojedynczych, oderwanych od pozostałych czynności, które łącznie nie będą stanowić kompleksowego pakietu świadczeń. Tylko bowiem zespół czynności będzie stanowić wsparcie sprzedaży, na które będą składać się zapewnienie dostępności produktów o właściwych terminach przydatności do spożycia, odpowiedniej ekspozycji i rotacji produktów. Jak Państwo podnoszą w opisie zdarzenia przyszłego, poszczególne działania wykonywane przez Spółkę stanowią w istocie poszczególne etapy realizacji jednej, kompleksowej usługi merchandisingowej na rzecz Zlecającego, a nie niezależne świadczenia, które wykonywane niezależnie od pozostałych zapewniałyby oczekiwane przez Zlecającego kompleksowe wsparcie sprzedaży. Zatem opisane czynności składają się na realizację kompleksowej usługi, której celem jest wsparcie sprzedaży produktów Zlecającego. Analizie nie mogą podlegać poszczególne czynności odrębnie, lecz należy spojrzeć na całokształt wykonywanej usługi przez Spółkę. W konsekwencji nie można zgodzić się z Państwem, iż wykonują Państwo tylko czynności techniczne według wytycznych Zlecającego. Realizują Państwo strategię, której celem jest wsparcie sprzedaży produktów. Powyższe czynności wskazują na to, że działania podejmowane przez Państwa w ramach świadczonej usługi merchandisingu mają na celu realizację usługi reklamy, której finalnym efektem jest prezentacja produktów alkoholowych, ich znaków towarowych i graficznych w celu ich popularyzowania i zwiększenia ich sprzedaży. Następuje zatem bezpośrednie ich publiczne rozpowszechnianie w punktach sprzedaży. Przez miejsce publiczne należy rozumieć miejsce ogólnodostępne, a więc miejsce do którego wstęp ma każdy bez ograniczeń, miejsce dla bliżej nieokreślonej liczby osób. Dla uznania danego miejsca za publiczne wystarczy, więc stwierdzenie, że dostęp do niego ma bliżej nieokreślona liczba osób (każdy). Dostęp ten może jednak być ograniczony czasowo jak i mechanicznie itp. jednakże nie decyduje to o „publiczności” tego miejsca, lecz jego charakter i właściwości. Należy zauważyć, że punkty sprzedaży detalicznej są niewątpliwie miejscem publicznym, ogólnodostępnym, a więc miejscem do którego wstęp ma każdy bez ograniczeń, miejscem dla bliżej nieokreślonej liczby osób (klientów). Uwzględniając przedstawiony opis oraz przepisy ustawy należy zatem uznać, że opisane przez Państwa czynności spełniają definicję reklamy o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy. Tym samym, zgodnie z art. 13² ust. 1 ustawy, jako podmiot świadczący usługę będącą reklamą napojów alkoholowych, będą Państwo zobowiązani wnieść opłatę w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającej z tej usługi. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest nieprawidłowe. W przedmiotowej sprawie kolejne Państwa wątpliwości dotyczą uznania czy świadczenie przez Spółkę usługi merchandisingowej, obejmującej wszystkie opisane czynności techniczne wykonywane w punktach sprzedaży (monitorowanie dostępności, usuwanie towarów uszkodzonych, utrzymanie estetyki, fizyczne umieszczanie materiałów, inwentaryzację) za łącznym wynagrodzeniem określonym jako jedna kwota netto wykazywana na fakturze VAT w jednej pozycji, należy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zaklasyfikować jako świadczenie kompleksowe, a wynagrodzenie za tę usługę, określone w jednej, łącznej kwocie, stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla jednego świadczenia kompleksowego, bez obowiązku wyodrębniania poszczególnych czynności cząstkowych składających się na tę usługę. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwaną dalej „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). W kwestii ustalenia podstawy opodatkowania należy przywołać art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym: Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy o VAT. Stosownie do tego przepisu: Podstawa opodatkowania obejmuje:  1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;  2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy. W świetle art. 29a ust. 7 ustawy o VAT: Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:  1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;  2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;  3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku. Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 ustawy o VAT wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie do podstawy opodatkowania. Należy zauważyć, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej. Co istotne, aby móc wskazać, że dana czynność jest czynnością złożoną powinna się ona składać z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na czynność złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu sama w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej. Odnosząc się do Państwa wątpliwości, w pierwszej kolejności należy wskazać, że generalnie system podatku od wartości dodanej opiera się na zasadzie, że każde świadczenie jest traktowane odrębnie i niezależnie na potrzeby opodatkowania tym podatkiem. Ani dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności wskazać należy wyrok Trybunału z 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd, w którym Trybunał stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady, nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia złożonego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług powinno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy. W pewnych jednak okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (por. np. wyrok TSUE z 2 grudnia 2010 r. w sprawie C-276/09 Everything Everywhere Ltd, z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP, z 17 stycznia 2013 r. w sprawie C-224/11 BGŻ Leasing sp. z o.o.). Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zawiera zatem wskazówki dotyczące warunków jakie muszą być spełnione żeby uznać określony zespół świadczeń za świadczenie złożone. Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (por. np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd, wyrok z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland sp. z o.o., ww. wyrok C-392/11, ww. wyrok C-224/11). Ponadto jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, natomiast pozostałe świadczenie lub świadczenia stanowią świadczenie lub świadczenia dodatkowe/pomocnicze, traktowane z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne, tj. dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego, tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego świadczenia (por. ww. wyrok TSUE C-349/96, C-392/11, C-224/11 lub też C-155/12). Poza tym w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service Srl Trybunał wskazał, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową, należy w pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy, z uwagi na fakt, że to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia, jaki był rzeczywisty charakter świadczenia. Tak również TSUE orzekł w wyroku z 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09: „W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego”. Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i in., Trybunał wskazał, że art. 2 (1) VI Dyrektywy: Należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej. Powyższe oznacza, że dla oceny, czy w danej sytuacji są spełnione przesłanki dla uznania danego zespołu świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest ocena, czy w przypadku wydzielenia poszczególnych świadczeń, dla nabywcy będą one miały istotną wartość. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej, praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowanie do poszczególnych jego elementów odrębnych cen. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej. W celu ustalenia, czy świadczenia stanowią kilka niezależnych świadczeń czy jedno świadczenie, należy poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej transakcji (por. ww. wyrok TSUE C-392/11 lub C-224/11). Nie ma jednak bezwzględnej zasady dotyczącej ustalania zakresu danego świadczenia z punktu widzenia podatku VAT, a co za tym idzie, w celu ustalenia zakresu danego świadczenia należy wziąć pod uwagę ogół okoliczności, w jakich ma miejsce dana transakcja. W opisie sprawy wskazali Państwo, że są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i czynnym podatnikiem VAT. Zamierzają Państwo poszerzyć zakres swojej działalności o świadczenie usług na rzecz podmiotów (…), w tym na rzecz producentów i dystrybutorów piwa oraz innych napojów alkoholowych (dalej łącznie: „Zlecający”). Celem podjęcia współpracy pomiędzy Spółką i Zlecającymi jest zapewnienie Zlecającym kompleksowej usług wsparcia sprzedaży. Będą one realizowane przede wszystkim w punktach sprzedaży detalicznej. Planowany zakres usług obejmuje m.in. usługi merchandisingowe, w ramach których będą Państwo wykonywać w punktach sprzedaży działania, wyznaczone przez Zlecających, zgodnie z ich wytycznymi i bez wpływu o charakterze twórczym, koncepcyjnym czy doradczym na ich przebieg. Będą to czynności techniczne o pomocniczym charakterze, w szczególności:    - monitorowanie dostępności produktów oraz informowanie Zlecającego o brakach asortymentowych, bez zobowiązania do zapewnienia określonej ekspozycji ani widoczności produktów, bez ograniczania towarów innych dostawców,    - usuwanie towarów uszkodzonych, niezgodnych ze standardami i po dacie ważności, oraz ich wymianę na towary pełnowartościowe,    - utrzymanie czystości i estetyki towarów,    - inwentaryzację produktów obejmującą sprawdzanie ilości i jakości towarów zwróconych przez klientów w ramach reklamacji, pakowanie towaru,    - czynności polegające wyłącznie na fizycznym przekazaniu lub instalacji materiałów typu zawieszki, wobblery, ulotki, cenówki czy standy kartonowe, próbki i tym podobne materiały, dostarczone przez Zlecającego, będące jego własnością w oparciu o wytyczne i standardy Zlecającego bez jakiegokolwiek wpływu na ich rodzaj, treść, ilość, rozmieszczenie, wybór lokalizacji oraz bez zobowiązania do utrzymywania ich w określonym stanie. Wszystkie opisane wyżej czynności są z perspektywy Zlecającego elementami jednej, kompleksowej usługi merchandisingowej. Wszystkie te czynności łącznie służą realizacji zasadniczego celu gospodarczego, jakim jest wsparcie sprzedaży produktów Zlecającego, przez zapewnienie ich dostępności w punktach sprzedaży oraz zagwarantowanie odpowiedniej jakości, zgodnie z wytycznymi Zlecającego. Poszczególne działania Spółki, takie jak monitorowanie dostępności produktów, usuwanie towarów uszkodzonych, utrzymanie czystości i estetyki towarów, fizyczne umieszczanie materiałów Zlecającego czy inwentaryzacja produktów, są ze sobą ściśle powiązane i stanowią z perspektywy Zlecającego ekonomicznie spójną całość. Zaniechanie któregokolwiek z tych elementów prowadziłoby do braku realizacji celu gospodarczego Zlecającego i uczyniłoby pozostałe elementy zbędnymi. Zlecający nie będzie zainteresowany nabyciem pojedynczych, oderwanych od pozostałych czynności, które łącznie nie będą stanowić kompleksowego pakietu świadczeń. Tylko bowiem zespół czynności będzie stanowić wsparcie sprzedaży, na które będą składać się zapewnienie dostępności produktów o właściwych terminach przydatności do spożycia, odpowiedniej ekspozycji i rotacji produktów. Przykładowo, samo tylko fizyczne rozmieszczenie materiałów informacyjnych bez równoległej kontroli dostępności towarów i ich jakości nie pozwalałoby osiągnąć zamierzonego efektu gospodarczego, jakim jest wsparcie sprzedaży w miejscu sprzedaży. Również sama inwentaryzacja czy usuwanie towarów uszkodzonych, wykonywane w oderwaniu od pozostałych czynności, nie stanowiłyby dla Zlecającego celu samego w sobie. Z tego względu poszczególne działania wykonywane przez Spółkę stanowią w istocie poszczególne etapy realizacji jednej, kompleksowej usługi merchandisingowej na rzecz Zlecającego, a nie niezależne świadczenia, które wykonywane niezależnie od pozostałych zapewniałyby oczekiwane przez Zlecającego kompleksowe wsparcie sprzedaży. Wszystkie powyższe czynności merchandisingowe wykonywane będą wyłącznie zgodnie z wytycznymi Zlecającego. Wybór konkretnych lokalizacji, w których będą umieszczone ww. materiały będzie należeć wyłącznie do Zlecającego. Zlecający zleci Spółce wykonanie usług merchandisingowych, usług (…) oraz usług (…). Usługi (…) oraz usługi (…) będą realizowane za odrębnie ustalonym wynagrodzeniem i w odrębnym cyklu fakturowania od wynagrodzenia za usługi merchandisingowe. Wynagrodzenie za usługi merchandisingowe będzie ustalone na bazie miesięcznej na podstawie kosztorysu, obejmującego łączne koszty realizacji wszystkich zleceń obejmujących wszystkie ww. czynności, składające się łącznie na usługę merchandisingową oraz określony narzut procentowy. Jeśli w trakcie realizacji usług pojawi się konieczność wykonania czynności nieprzewidzianych lub wykraczających poza wymiar czasowy przewidziany w zleceniu, Zleceniobiorca będzie mógł podjąć się ich wykonania za dodatkowym wynagrodzeniem odrębnie ustalonym przez Strony. Na fakturach VAT wystawianych przez Spółkę na rzecz Zlecającego wynagrodzenie za usługę merchandisingową będzie wykazywane jako jedna pozycja, bez wyszczególniania poszczególnych czynności składających się na kompleksową usługę merchandisingową. Wszystkie czynności składające się na usługę merchandisingową, wykonywane przez Spółkę w punktach sprzedaży na rzecz danego Zlecającego, są ze sobą ściśle powiązane i z perspektywy Zlecającego tworzą jedno świadczenie. Świadczeniem głównym jest usługa merchandisingowa, rozumiana jako zapewnienie dostępności, odpowiedniej ekspozycji i jakości produktów Zlecającego w punktach sprzedaży zgodnie z jego wytycznymi w celu wsparcia sprzedaży tych produktów. Pozostałe czynności, takie jak inwentaryzacja, usuwanie towarów uszkodzonych, utrzymanie estetyki ekspozycji czy fizyczne umieszczanie materiałów Zlecającego, mają charakter pomocniczy wobec usługi głównej i służą wyłącznie lepszemu wykorzystaniu oraz realizacji tej usługi głównej. Z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku nie zachodzą przesłanki do podziału opisanego świadczenia na odrębne czynności. Podział taki byłby sztuczny i nieuzasadniony. W rozpatrywanej sprawie realizowane przez Państwa usługi są ze sobą ściśle powiązane i w aspekcie gospodarczym tworzą jedną całość. Zatem usługę merchandisingowa należy uznać za świadczenie kompleksowe. W omawianej sprawie, Sposób kalkulacji oraz dokumentowania wynagrodzenia za usługę merchandisingową odzwierciedla jednorodny, kompleksowy charakter tej usługi. Wynagrodzenie ustalane jest w odniesieniu do całości opisanych działań Spółki składających się na usługę merchandisingową, a nie w odniesieniu do poszczególnych czynności wykonywanych w jej ramach. W konsekwencji, poszczególne działania Spółki, takie jak monitorowanie dostępności produktów, usuwanie towarów uszkodzonych, utrzymanie czystości i estetyki towarów, fizyczne umieszczanie materiałów Zlecającego czy inwentaryzacja produktów, stanowią świadczenia pomocnicze, a zatem zwiększają kwotę należną od nabywcy z tytułu usługi merchandisingowej (świadczenia głównego). Istotą przedmiotowej transakcji jest usługa merchandisingową, natomiast aby skutecznie ją zrealizować należy wykonać ww. działania pomocnicze. Tym samym, podstawą opodatkowania w niniejszej sprawie jest kwota należna jaką otrzymują Państwo od Zlecającego, na którą składają się cena świadczenia głównego oraz świadczeń pomocniczych, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT w zw. z art. 29a ust. 6 ustawy o VAT. W konsekwencji, należy zgodzić się z Państwem, że usługa merchandisingowa, która będzie realizowana przez Spółkę na rzecz Zlecających w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, stanowi jedno świadczenie kompleksowe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wynagrodzenie za usługę merchandisingową, określone w jednej, łącznej kwocie, stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla jednego świadczenia kompleksowego w oparciu o art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i Spółka nie jest zobowiązana do wyodrębniania poszczególnych czynności cząstkowych składających się na tę usługę. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe. Odnosząc się do Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 3 wskazać należy, że w myśl powołanego już art. 132 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, podmioty świadczące usługę będącą reklamą napojów alkoholowych wnoszą opłatę w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającej z tej usługi. Jak rozstrzygnięto wyżej, w przedmiotowej sprawie będą Państwo podmiotem, który publicznie rozpowszechnia reklamę napojów alkoholowych i będzie ciążył na Państwu obowiązek uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 132 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Ponadto należy wskazać, że opisana we wniosku usługa merchandisingowa stanowi kompleksową usługę świadczoną za wynagrodzeniem, określonym łącznie i wykazywanym na fakturze w jednej pozycji. Podstawą opodatkowania w niniejszej sprawie jest kwota należna jaką otrzymują Państwo od Zlecającego, na którą składają się cena świadczenia głównego oraz świadczeń pomocniczych, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT w zw. z art. 29a ust. 6 ustawy o VAT. Skoro więc będą Państwo świadczyli kompleksową usługę merchandisingową za wynagrodzeniem, określonym łącznie i wykazywanym na fakturze w jednej pozycji, a jednocześnie będą Państwo podmiotem zobowiązanym do uiszczania opłaty, o której mowa w art. 13² ust. 1 ustawy, to podstawę ustalenia tej opłaty stanowi podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu świadczenia tej kompleksowej usługi, tj. kwota stanowiąca podstawę opodatkowania VAT wykazana dla całego świadczenia. Brak wyodrębnienia wynagrodzenia przypadającego na poszczególne czynności składające się na usługę kompleksową nie stanowi podstawy do przyjęcia, że opłata nie jest należna lub że nie jest możliwe określenie podstawy jej naliczenia.Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest nieprawidłowe.   Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto interpretacja ta nie rozstrzyga w zakresie klasyfikacji usługi do wskazanego w stanowisku własnym „PKWiU 82.99.19.0 tj. Pozostałe różne usługi wspomagające działalność komercyjną, gdzie indziej niesklasyfikowaną”. Nie wydajemy interpretacji indywidualnych w takim zakresie. Kwestie te są rozstrzygane w ramach odrębnej instytucji - wiążących informacjami stawkowych. Mogą Państwo wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z odrębnym wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS).   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:    1) z zastosowaniem art. 119a;    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.