0111-KDWB.4015.11.2026.1.AW

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe   Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   10 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny środków pieniężnych od matki.   Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pani obywatelką Ukrainy od urodzenia. W dniu (…) roku uzyskała Pani również obywatelstwo polskie. W latach (…) zamieszkiwała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Do dnia uzyskania obywatelstwa polskiego posiadała Pani zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE wydane na podstawie ustawy o cudzoziemcach w dniu (…) r. Pani Matka jest obywatelką Ukrainy i stale zamieszkuje w Irlandii. Nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W okresie od (…) r. do (…) r. matka przekazywała Pani darowizny środków pieniężnych przelewami bankowymi z rachunku prowadzonego poza terytorium Polski (Bank of Ireland) na Pani rachunek bankowy. Całkowita suma przekazanych darowizn w tym okresie wynosi (…) zł. W tym okresie nie posiadała Pani obywatelstwa polskiego, lecz posiadała zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE oraz zamieszkiwała w Polsce. Powzięła Pani wątpliwość, czy dla celów stosowania art. 2 oraz art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn osoba posiadająca zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE i faktycznie zamieszkująca w Polsce powinna być uznana za osobę posiadającą „miejsce stałego pobytu” na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji Wnioskodawczyni zwraca się Pani o potwierdzenie, czy darowizny otrzymane przed uzyskaniem obywatelstwa polskiego, w okresie posiadania wyłącznie obywatelstwa ukraińskiego oraz zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, podlegały podatkowi od spadków i darowizn w Polsce. Pytanie Czy darowizny środków pieniężnych otrzymane przez Panią od matki w okresie, gdy nie posiadała Pani obywatelstwa polskiego, lecz posiadała zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE i faktycznie zamieszkiwała na terytorium Polski, podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn? Pani stanowisko w sprawie Po przekroczeniu w (…) r. łącznej wartości darowizn otrzymanych od matki przekraczającej kwotę (…) zł udała się Pani do Urzędu Skarbowego (…) z zamiarem złożenia formularza SD-Z2. W trakcie wizyty uzyskała Pani ustną informację, że z uwagi na brak obywatelstwa polskiego oraz brak zezwolenia na pobyt stały nie jest zobowiązana do zgłoszenia otrzymanych darowizn na potrzeby podatku od spadków i darowizn. Analogiczną informację otrzymała Pani również podczas wizyty w Urzędzie Skarbowym (…) w dniu (…) r. Informacje te miały charakter ustny i nie zostały potwierdzone w formie pisemnej. Kierując się uzyskanymi informacjami, nie składała Pani formularzy SD-Z2 ani SD-3 w odniesieniu do opisanych darowizn. Jednocześnie doradca podatkowy, z którym skonsultowała Pani swoją sytuację, wskazał, że posiadane przez Panią zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE może zostać uznane za okoliczność świadczącą o posiadaniu miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn. W chwili otrzymania darowizn nie posiadała Pani obywatelstwa polskiego. Darczyńca - Pani matka - również nie posiadała obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pani zdaniem samo posiadanie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE nie przesądza automatycznie o posiadaniu „miejsca stałego pobytu” w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ustawa nie zawiera definicji tego pojęcia. W związku z powyższym stoi Pani na stanowisku, że darowizny otrzymane przed uzyskaniem obywatelstwa polskiego nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Panią we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Pani zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478, ze zm.): Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy. W myśl art. 2 ww. ustawy: Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn - co do zasady - podlega nabycie m.in. tytułem darowizny własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady. Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy: Podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn: Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy: Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn: 1.    Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej: 1)    36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej. 2.    Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.   W myśl art. 14 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1 ww. ustawy: 1. Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. 2. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. 3. Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:       1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w swojej treści zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe dla członków najbliższej rodziny.  Stosownie do art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn: Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:  1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 1a-2 , a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz  2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym. Zgodnie z art. 4a ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn: W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.   Stosownie do art. 4a ust. 4 cyt. ustawy: Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy: 1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub 2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron. Jak wynika z art. 4 ust. 4 cyt. ustawy: Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium takiego państwa. Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.): Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.   Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:   - nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub   - nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.   Natomiast nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:   - nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą, jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca nie jest obywatelem polskim lub nie ma miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub   - nabywane rzeczy ruchome znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale w dniu nabycia zarówno darczyńca jak i obdarowany nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy od urodzenia. Do dnia uzyskania obywatelstwa polskiego posiadała Pani zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE wydane (…) r. Pani Matka jest obywatelką Ukrainy i stale zamieszkuje w Irlandii, nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W okresie od (…) r. do (…) r. matka przekazywała Pani darowizny środków pieniężnych przelewami bankowymi z rachunku prowadzonego poza terytorium Polski (Bank of Ireland) na Pani rachunek bankowy. Całkowita suma przekazanych darowizn w tym okresie wynosi (…) zł. W tym okresie nie posiadała Pani obywatelstwa polskiego. Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który stanowiły środki pieniężne, w chwili dokonania darowizny znajdował się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem nie znajdzie w niej zastosowania art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z powyższego wynika również, że w opisanej sprawie nie może mieć zastosowania wyłączenie zawarte w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ponieważ wyłączenie to ma zastosowanie m.in. do nabycia rzeczy ruchomych, które znajdują się na terytorium Polski. Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przepisach polskiego prawa podatkowego pojęcia „miejsce zamieszkania” i „pobyt stały” nie zostały zdefiniowane. W myśl art. 25 Kodeksu cywilnego: Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z kolei jak stanowi art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 września 20210 r. o ewidencji ludności (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 384 ze zm.): Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.  Zgodnie z art. 211 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.): Zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej legalnie i nieprzerwanie co najmniej przez 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku i spełnia łącznie następujące warunki:  1) posiada źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;  2) posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;  3) posiada potwierdzoną znajomość języka polskiego.   Zgodnie z art. 240 ustawy o cudzoziemcach: Kartę pobytu wydaje się cudzoziemcowi, któremu udzielono: 1) zezwolenia na pobyt czasowy; 2) zezwolenia na pobyt stały; 3) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE; 4) zgody na pobyt ze względów humanitarnych. Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, a szczególności fakt, że posiadała Pani zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE, uznać należy, że posiadała Pani miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec tego, biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że darowizny środków pieniężnych otrzymane przez Panią od matki, podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Ponadto wskazuję, że nie mogę oceniać działania innego Organu. Jestem uprawniony tylko do dokonywania interpretacji przepisów prawa podatkowego, które to przepisy zdefiniowane są w ustawach podatkowych. Chodzi zatem o przepisy dotyczące obowiązków podatkowych wnioskodawców i ich praw. Moja rola sprowadza się do przedstawienia poglądu dotyczącego rozumienia treści konkretnych przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:    1) z zastosowaniem art. 119a;    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.