0112-KDIL1-1.4012.304.2026.2.EB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 1 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 1 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy sprzedaż działki nr 7/11 oraz planowana sprzedaż pozostałych 11 działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 maja 2026 r. (wpływ 29 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nigdy nie była zarejestrowanym podatnikiem VAT i nie była rolnikiem ryczałtowym. Od roku 2012 jest Pani właścicielką gruntów w obrębie (...), gmina (...), które otrzymała Pani w drodze darowizny od rodziców prowadzących gospodarstwo rolne. Nabycie nieruchomości w drodze darowizny było zwolnione od podatku, gdyż przekazanie nieruchomości zostało dokonane między osobami zaliczanymi do tzw. „zerowej grupy podatkowej” (rodzice i dziecko). W chwili przekazania gruntu przez rodziców działka miała numer ewidencyjny 7, a po podziale nowe działki otrzymały numery od nr 7/1 do nr 7/13, przy czym działki nr 7/1 – 7/12 to działki budowlane, a działka nr 7/13 została wydzielona jako droga wewnętrzna. Wnioskodawczyni przez wiele lat była ubezpieczona w KRUS i grunt stanowił część gospodarstwa rolnego. Grunty były wykorzystywane jednak tylko na własne cele rolnicze (uprawa warzyw) i do składowania drewna, co jest spowodowane niską klasą ziemi, a także położeniem na wzniesieniu co powoduje spływ wód opadowych i prowadzi do niewielkiej przydatności gruntu. Z przedmiotowych nieruchomości dokonywane były zbiory produktów rolnych, ale nie miała miejsce ich sprzedaż – były one wykorzystywane jedynie na własne cele. W roku 2016 teren przestał być użytkowany rolniczo. Wnioskodawczyni nie zamierza w przyszłości wznawiać działalności rolniczej na tym terenie. W celu uregulowania spraw majątkowych oraz zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych własnych i najbliższej rodziny, Wnioskodawczyni dokonała podziału gruntu na 12 działek. Intencją Wnioskodawczyni było pozostawienie części działek dla siebie i rodziny, natomiast pozostała część (nadwyżka majątkowa) miała stanowić zabezpieczenie finansowe i w przyszłości rozważana była jej sprzedaż w ramach racjonalnego gospodarowania majątkiem własnym. W celu dokonania podziału działek Wnioskodawczyni w roku 2024 wystąpiła z wnioskiem o warunki zabudowy dla działki nr 7, które były niezbędne, aby podział mógł zostać dokonany zgodnie z art. 94 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Pierwsza decyzja miała na celu sprawdzenie, czy podział będzie zgodny z zasadami ładu przestrzennego i określała parametry dla całego terenu. Po podzieleniu działek, ze względu na nadanie nowych metrów ewidencyjnych wystąpiono w grudniu 2025 r. z drugim wnioskiem o warunki zabudowy dla działek nr 1 – 7/12, co miało na celu uzyskanie szczegółowych i jednoznacznych warunków dla każdej z działek. W obu przypadkach wnioski zostały złożone przez Wnioskodawczynię. Wnioskodawczyni podjęła decyzję o podziale, wystąpieniu o warunki zabudowy i sprzedaży nieruchomości w obecnym czasie, co jest podyktowane czynnikami zewnętrznymi i niezależnymi od Wnioskodawczyni, tj. reformą ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wprowadzenie tzw. Planów Ogólnych oraz ograniczenie ważności decyzji o warunkach zabudowy do 5 lat realnie zagraża wartości rynkowej gruntu oraz możliwościom jego przyszłego zagospodarowania w przypadku, gdyby na terenie przedmiotowych działek wyznaczono np. strefę otwartą, na której obowiązuje zakaz zabudowy lub innego rodzaju strefy, które ograniczają lub uniemożliwiają zabudowę, drastycznie obniżając wartość gruntu. Wnioskodawczyni, chcąc uniknąć utraty wartości dorobku całego zbycia, zdecydowała się na sprzedaż gruntów w czasie, gdy prawnie istnieje jeszcze możliwość ich zagospodarowania. Chęć sprzedaży wynika wyłączenie z chęci ochrony wartości majątku prywatnego przed niekorzystną zmianą przepisów. Aktywność Wnioskodawczyni (podział, uzyskanie WZ) ma charakter zachowawczy i nie wynika z chęci budowania struktury przedsiębiorstwa handlowego, ale jest jedyną racjonalną reakcją na zmianę prawa. Sprzedaż działek nie stanowi zorganizowanej działalności i nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podział na 12 działek budowlanych i 1 drogę został dokonany w celu ułatwienia zbycia majątku osobistego, a nie w ramach zorganizowanej działalności handlowej. Aby podział działek mógł zostać przeprowadzony zgodnie z przepisami, została wytyczona droga dojazdowa (działka nr 7/13), co wynika z ustawowego obowiązku (art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Wnioskodawczyni nie ogrodziła terenu, nie dokonała utwardzenia drogi, nie doprowadziła mediów (woda, gaz, prąd, światłowód) do granic działek w celu ich uatrakcyjnienia i podniesienia ich wartości, nie prowadzi i nie zamierza prowadzić w przyszłości agresywnych działań marketingowych (brak płatnych ogłoszeń, brak strony internetowej, brak współpracy z profesjonalnymi biurami nieruchomości). Koszty poniesione przez Wnioskodawczynię to koszt geodezyjnego podziału działek (opłata dla geodety, opłata za mapy, za wnioski o warunki zabudowy). Wnioskodawczyni nie występowała z wnioskiem o zmianę przeznaczenia terenu ani z wnioskiem o wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. Wnioskodawczyni rozpoczęła sprzedaż majątku własnego. Do dnia złożenia wniosku: 1.  Sprzedano 1 działkę (nr 7/11) dnia 26 listopada 2025 r. 2.  Zawarto dwie umowy przedwstępne: a)  na sprzedaż działki nr 7/3 w dniu 21 stycznia 2026 r. Warunkiem sprzedaży tej działki jest otrzymanie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Kupujący wpłacił zaliczkę w wysokości 10%, która będzie musiała zostać zwrócona w przypadku niedopełnienia obowiązku sprzedaży przez Wnioskodawczynię; b)  na sprzedaż działki nr 7/6 w dniu 24 lutego 2026 r. Kupujący wpłacił zaliczkę w wysokości 20%, która będzie musiała zostać zwrócona w przypadku niedopełnienia obowiązku sprzedaży przez Wnioskodawczynię i zobowiązał się zakupić nieruchomość do 31 grudnia 2026 r. Z postanowień umowy przedwstępnej nie wynikają żadne inne prawa i obowiązki, zarówno w stosunku do Wnioskodawczyni, jak i kupujących. W ramach umów przedwstępnych nie udzielono żadnych pełnomocnictw kupującym. Każda z wydzielonych działek nr 7/1 – 7/12 musi posiadać prawny i faktyczny dostęp do drogi publicznej. Jest on realizowany poprzez działkę drogową nr 7/13, w której każdorazowo nabywca działki budowlanej nabywa udział w wysokości 1/12 części współwłasności. Kupujący działkę nr 7/11 w chwili jej zakupu nabył także 1/12 udziałów w działce drogowej nr 7/13. Kupujący działki nr 7/3 i 7/6, z którymi zawarto umowy przedwstępne, w chwili zakupu nabędą także po 1/12 udziałów w działce drogowej nr 7/13. Wnioskodawczyni ze zbycia udziałów w działce drogowej nie ponosi dodatkowych zysków. Wnioskodawczyni nie udzieliła i nie zamierza udzielić nabywcom działek ani jakimkolwiek innym osobom umocowania prawnego do występowania w jej imieniu w sprawach dotyczących sprzedaży działek. Wnioskodawczyni samodzielnie przeprowadzała proces sprzedaży. Nie posiada żadnych innych nieruchomości na sprzedaż, a także w przeszłości nie dokonywała żadnych sprzedaży nieruchomości. Nie zamierza też nabywać też nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży. Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży nie były, nie są i nie będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy cywilnoprawnej. Sprzedaż działki nr 7/11 nastąpiła przede wszystkim z przyczyny zaspokojenia potrzeb finansowych związanych z przeprowadzeniem procedury podziału działek i uzyskania warunków zabudowy, a także na cele prywatne (bieżące utrzymanie, remonty). Sprzedaż ta miała charakter incydentalny i nie towarzyszyły jej żadne profesjonalne działania marketingowe. Dopiero w obliczu nadchodzących zmian w przepisach planistycznych (plany ogólne, wygasanie WZ), Wnioskodawczyni podjęła decyzję o konieczności szybszej sprzedaży pozostałych 11 działek, aby chronić wartość zgromadzonego kapitału. Dla przedmiotowych działek nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, gmina nie ogłosiła także przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu w tej lokalizacji. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy Na pytanie o treści: „w jaki dokładnie sposób wykorzystywała Pani działkę nr 7/11 w okresie od momentu jej nabycia do momentu zbycia? W szczególności proszę wyjaśnić, czy korzystała Pani z niej dla swoich celów prywatnych (osobistych), przez cały okres jej posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu zbycia? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne (osobiste) były przez Panią realizowane i w jakim okresie?, odpowiedziała Pani, że „ Zakładając, że momentem nabycia działki o numerze 7/11 jest chwila jej geodezyjnego wyodrębnienia, Wnioskodawczyni oświadcza, że w okresie od nabycia do zbycia działka nie była wykorzystywana w żaden sposób. Wcześniej, przed podziałem geodezyjnym, grunt jako działka numer 7 od chwili nabycia w 2012 roku do 2016 roku był wykorzystywany do własnych celów tj. uprawy warzyw i składowania niewielkich ilości drewna jak opisano w uzasadnieniu z pierwotnego wniosku. Po 2016 roku zaniechano wykorzystywania gruntu”. Na pytanie o treści: „w jaki dokładnie sposób wykorzystywała/będzie Pani wykorzystywała działki nr 7/1 - 7/10 oraz 7/12 w okresie od momentu jej nabycia do momentu ich zbycia? Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdej z działek, które zamierza Pani sprzedać, odpowiedziała Pani, że „W szczególności proszę wyjaśnić, czy korzystała/będzie Pani korzystała z nich dla swoich celów prywatnych (osobistych), przez cały okres jej posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu zbycia? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne (osobiste) były przez Panią realizowane i w jakim okresie?, odpowiedziała Pani, że „Zakładając, że momentem nabycia działek o numerze 7/1 - 7/10 i 7/12 jest chwila ich geodezyjnego wyodrębnienia, Wnioskodawczyni oświadcza, że w okresie od nabycia działki nie były wykorzystywane w żaden sposób i nie jest planowane ich wykorzystywanie w przyszłości, aż do chwili zbycia. Wcześniej, przed podziałem geodezyjnym, grunt jako działka numer 7 od chwili nabycia w 2012 roku do 2016 roku był wykorzystywany do własnych celów tj. uprawy warzyw i składowania niewielkich ilości drewna jak opisano w uzasadnieniu z pierwotnego wniosku. Po 2016 roku zaniechano wykorzystywania gruntu”. Na pytanie o treści: „czy poniosła Pani jakiekolwiek nakłady związane z przygotowaniem ww. działek do sprzedaży, np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wytyczenie dróg dojazdowych do działek, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności gruntu, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania marketingowe itp.)? Jeśli tak, należy wskazać, jakie były to czynności (nakłady)? Informacji proszę udzielić odrębnie dla każdej z działek, w tym dla działki którą już Pani sprzedała i dla działek które zamierza Pani sprzedać”, odpowiedziała Pani, że „ Wnioskodawczyni poniosła następujące nakłady finansowe związane z wyodrębnieniem geodezyjnym działek: −   opłata dla geodety (…) zł (w tym koszt przygotowania dokumentacji, prac geodezyjnych, pobrania map, przygotowanie wniosków o warunki zabudowy i wniosków o podział). Wnioskodawczyni poniosła następujące nakłady finansowe związane z wykonaniem wjazdu na drogę wewnętrzną z drogi publicznej: −      projekt zjazdu (…) zł, −      opłata za zajęcie pasa ruchu (…) zł, −      opłata za roboty ziemne i wykonanie zjazdu (…) zł. Wykonanie wjazdu miało na celu umożliwienie fizycznego dostępu do wydzielonych gruntów. Prace te miały charakter wyłącznie techniczny, podyktowany ukształtowaniem terenu - pomiędzy drogą publiczną a podzieloną działką przebiegał rów melioracyjny, który uniemożliwiał bezpieczny dostęp do nieruchomości bezpośrednio z drogi publicznej. Wykonanie zjazdu było zatem wymogiem czysto technicznym i prawnym (wynikającym z przepisów o drogach publicznych), mającym na celu zapewnienie podstawowej komunikacji z gruntem, a nie działaniem komercyjnym mającym na celu podniesienie atrakcyjności rynkowej czy wartości sprzedażowych działek. Wyżej wymienione działania tj. przeprowadzenie procedury geodezyjnego podziału oraz wykonanie wjazdu na drogę wewnętrzną były wspólne dla wszystkich działek o numerach 7/1 - 7/12, zatem nie jest zasadne, aby udzielać odrębnej informacji dla każdej z nich”. Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych innych działań związanych z przygotowaniem ww. działek do sprzedaży, które wiązałyby się z poniesieniem nakładów finansowych. Nie podejmowała też żadnych innych działań zmierzających do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności gruntu. Dotyczy to zarówno okresu przed podziałem działek, po podziale, przed sprzedażą działki 7/11, po sprzedaży działki 7/11 oraz przed i po podpisaniu umów przedwstępnych i otrzymaniu zaliczek na poczet sprzedaży działek 7/3 i 7/6”. Na pytania o treści: „(…)”,proszę jednoznacznie i konkretnie wskazać: a)  co dokładanie ma Pani na myśli, formułując w pytaniu zwrot „w tym otrzymanie zaliczek na poczet części z tych transakcji”? Proszę o wskazanie, kiedy i jakie kwoty Pani otrzymała/otrzyma w związku z zawartą umową przedwstępną? b)  czy otrzymana zapłata została/zostanie dokonana na poczet ceny zbycia nieruchomości obejmującej działki nr 7/3 i 7/6? c)  czy otrzymana zapłata ma charakter bezzwrotny czy podlega zwrotowi? Jeśli podlega zwrotowi, to w jakim konkretnie przypadku? d)  czy kwestia zaliczki została przez strony wprost uregulowana umową przedwstępną? Jeśli tak, to jaką umową oraz w jaki sposób tę kwestię określa ww. umowa? e)  w jaki sposób została ustalona/skalkulowana kwota zaliczki? Jakie czynniki/okoliczności miały wpływ na wysokość ustalonej pomiędzy stronami kwoty zaliczki? f)   czy otrzymanie przez Panią zaliczki wiązało się z wykonaniem przez Panią jakiegokolwiek świadczenia na rzecz Kupującego? Jeśli tak, to jakiego? Proszę opisać sytuację. g)  kiedy Pani otrzymała zaliczkę? h)  czy w Pani sytuacji znalazł zastosowanie przepis art. 743 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.)? Należy wskazać, czy kwota wpłacona Pani spełnia definicję z art. 743 Kodeksu cywilnego: Art. 743 [Zaliczka] Jeżeli wykonanie zlecenia wymaga wydatków, dający zlecenie powinien na żądanie przyjmującego udzielić mu odpowiedniej zaliczki”. odpowiedziała Pani, że: „ a) Formułując w pytaniu nr 2 zwrot „w tym otrzymanie zaliczek na poczet części z tych transakcji”, Wnioskodawczyni miała na myśli wyłącznie standardowo praktykowany, techniczny sposób zapłaty ceny za dwie z planowanych do sprzedaży działek - 7/3 i 7/6. Intencję Wnioskodawczyni było wskazanie Organowi, że dla dwóch nieruchomości zostały zawarte cywilnoprawne umowy przedwstępne, w których strony ustaliły dwuetapowy sposób zapłaty łącznej ceny zakupu - tj. w dwóch częściach: pierwszej w formie zaliczki (odpowiednio 10% i 20% wartości działki) oraz drugiej, stanowiącej dopłatę reszty ceny przy podpisaniu końcowego aktu notarialnego. Użyty w pytaniu zwrot miał na celu doprecyzowanie tego aspektu technicznego oraz uzyskanie pewności, czy fakt rozłożenia płatności na dwie części i otrzymanie wcześniejszej wpłaty na poczet całkowitej ceny zbycia nieruchomości wpływa w jakikolwiek sposób na sytuację prawnopodatkową Wnioskodawczyni. W ocenie Wnioskodawczyni, taki podział zapłaty jest jedynie integralna częścią procesu prywatnego zbywania majątku osobistego i nie powinien być oceniany przez Organ jako odrębne zdarzenie gospodarcze czy świadczenie usług. Otrzymane przez Wnioskodawczynię zaliczki: I.    21 stycznia 2026 roku otrzymano (…) zł tj. 10% ustalonej kwoty sprzedaży działki 7/3 na podstawie umowy przedwstępnej sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego, II.  24 lutego 2026 roku otrzymano (…) zł tj. 20% ustalonej kwoty sprzedaży działki 7/6 na podstawie umowy przedwstępnej sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego. b)  Otrzymane zapłaty w kwocie (...) zł i (…) zł zostały dokonane na poczet ceny zbycia nieruchomości 7/3 i 7/6. c)  Otrzymane wpłaty mają charakter zwrotny. Zaliczka będzie musiała zostać zwrócona w przypadku nieotrzymania przez Wnioskodawczynię ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. d)  Kwestia zaliczki została przez strony wprost uregulowana umową przedwstępną. Umowa ta określa wysokość zaliczki oraz to w jakiej sytuacji będzie podlegała zwrotowi. e)  Kwota zaliczki została skalkulowana w drodze porozumienia stron transakcji w oparciu o powszechnie stosowaną praktykę rynkową oraz standardy obowiązujące przy zawieraniu umów przedwstępnych w obrocie nieruchomościami. Ostateczny procent wartości transakcji stanowił kompromis wypracowany w toku rozmów między kupującymi a Wnioskodawczynię. Zaliczki mają na celu potwierdzenie powagi zamiarów kupujących i stanowią zabezpieczenie finansowe transakcji. f)   Otrzymanie przez Wnioskodawczynię zaliczki nie wiązało się z wykonaniem jakiegokolwiek świadczenia na rzecz Kupującego. g)  Zaliczki otrzymano w chwili zawarcia umów przedwstępnych u notariusza w dniach wymienionych w podpunkcie a). h)  W sytuacji Wnioskodawczyni nieznajduje zastosowania przepis art. 743 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). Otrzymana kwota nie była zaliczką na pokrycie kosztów wykonania jakichkolwiek czynności czy usług. Sprzedaży działki 7/11 nie towarzyszyła wpłata zaliczki”. Na pytanie o treści: „czy działki nr 7/11, nr 7/1 - 7/10 oraz 7/12 są/były/będą do momentu sprzedaży udostępniane przez Panią osobom trzecim na podstawie umowy cywilnoprawnej, np. umowy najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze? (…)”, odpowiedziała Pani, że „Działki nr 7/11 nie była, a działki nr 7/1 - 7/10 oraz 7/12 nie są, nie były i nie będą do momentu sprzedaży udostępniane przez Wnioskodawczynię osobom trzecim na podstawie umowy cywilnoprawnej, np. umowy najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze”. Pytania 1.  Czy w związku z dokonaną sprzedażą działki nr 7/11, Wnioskodawczyni działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czy też czynność ta stanowiła wyłączne rozporządzanie majątkiem prywatnym, które nie skutkowało uzyskaniem przez Wnioskodawczynię statusu podatnika w tym zakresie? 2.  Czy planowana sprzedaż pozostałych 11 działek (nr 7/1 - 7/10 oraz nr 7/12), traktowana jako całościowe zamierzenie wyprzedaży majątku osobistego, w tym otrzymanie zaliczek na poczet części z tych transakcji, spowoduje, że Wnioskodawczyni uzyska status podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czy też działania te będą stanowiły kontynuację zarządu majątkiem osobistym, niepodlegającą opodatkowaniu tym podatkiem? Pani stanowisko w sprawie Pani zdaniem: 1.  W związku z dokonaną sprzedażą działki nr 7/11, Wnioskodawczyni nie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Czynność ta stanowiła wyłączne rozporządzanie majątkiem prywatnym, które nie skutkowało uzyskaniem przez Wnioskodawczynię statusu podatnika w tym zakresie. 2.  Planowana sprzedaż pozostałych 11 działek (nr 7/1– 7/10 oraz nr 7/12), taktowana jako całościowe zamierzenie wyprzedaży majątku osobistego, w tym otrzymanie zaliczek na poczet części z tych transakcji, nie spowoduje, że Wnioskodawczyni uzyska status podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Działania te będą stanowiły kontynuację zarządu majątkiem osobistym, niepodlegającą opodatkowaniu tym podatkiem. CZĘŚĆ WSPÓLNA UZASADNIENIA Wnioskodawczyni nabyła grunt w sposób nieodpłatny, co oznacza, że w chwili wejścia w jego posiadanie nie przyświecał jej cel handlowy. Nie prowadziła profesjonalnych działań marketingowych wykraczających poza bezpłatne ogłoszenia, nie uzbroiła ani nie ogrodziła terenu, nie zbudowała drogi dojazdowej, ani nie podejmowała, nie podejmuje i nie zamierza podejmować żadnych działań o charakterze zorganizowanym, ciągłym i zawodowym, które mogłyby świadczyć o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Podjęte kroki (uzyskanie warunków zabudowy, wyodrębnienie działki drogowej) wynikały z ustawowych obowiązków towarzyszących dzieleniu gruntów i stanowiły przejaw racjonalnego zarządzania majątkiem osobistym i próby zapobiegnięcia utraty jego wartości w obliczu trudnych do przewidzenia skutków reform planistycznych. Zawarcie umów przedwstępnych oraz przyjęcie zaliczek jest standardowym elementem procesu zbywania majątku i nie zmienia charakteru tych czynności na działalność gospodarczą. Wnioskodawczyni korzysta jedynie z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem i jako właściciel gruntu, ma prawo sprzedawać swój majątek w sposób korzystny dla siebie. Sprzedaż działki nr 7/11 miała charakter incydentalny i służyła głównie pokryciu kosztów dokonania geodezyjnego podziału działek oraz pokryciu bieżących kosztów życia Wnioskodawczyni. Sprzedaż pozostałych działek będzie przejawem racjonalnego gospodarowania majątkiem własnym oraz odpowiedzią na niekorzystne z punktu widzenia właściciela gruntu zmiany przepisów o planowaniu przestrzennym. Prezentowane stanowisko Wnioskodawczyni znajduje pełne potwierdzenie w jednolitej linii orzeczniczej sądów administracyjnych oraz w ugruntowanej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. Fundamentem tej argumentacji jest wyrok TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, z którego wynika, że sama liczba wydzielonych działek oraz ich sukcesywna sprzedaż nie przesądzają o uznaniu właściciela za podatnika VAT, o ile nie podejmuje on aktywnych metod marketingu i sprzedaży właściwych dla podmiotów profesjonalnych. Tezę tę konsekwentnie podtrzymują polskie sądy, czego dowodem są m.in. wyroki NSA z dnia 27 kwietnia 2022 r. (sygn. akt I FSK 1589/18) oraz z dnia 16 stycznia 2025 r. (sygn. akt I FSK 2198/21), a także wyrok WSA w Kielcach z dnia 21 sierpnia 2024 r. (sygn. I SA/Ke 219/24). Tożsame wnioski płyną z najnowszych rozstrzygnięć Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który w analogicznych stanach faktycznych potwierdzał brak opodatkowania VAT, czego przykładem są interpretacje: z dnia 19 marca 2026 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.73.2026.4.KFK), z dnia 5 listopada 2025 r. (sygn. 0112-KDIL1-2.4012.476.2025.2.PM), z dnia 10 czerwca 2025 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.265.2025.2.AK). Zgodnie z powyższym orzecznictwem i praktyką skarbową, działania Wnioskodawczyni polegające na zbywaniu majątku nabytego w drodze darowizny, mimo podziału na 12 działek i pobierania zaliczek, mieszczą się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i nie noszą znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Według art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje zatem, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady: „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że: Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego. Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu: Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie. Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady: Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze. Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Zatem, w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca, w celu dokonania sprzedaży działek podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie, w odniesieniu do dokonanej sprzedaży działki i planowanej sprzedaży działek objętych zakresem złożonego wniosku, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług. Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT. W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w stosunku do dokonanej sprzedaż działki i planowanej sprzedaż działek powstałych w wyniku podziału działki nr 7, podejmowała/będzie Pani podejmowała działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że: −      Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. −      Nigdy nie była Pani zarejestrowanym podatnikiem VAT i nie była rolnikiem ryczałtowym. −      Od roku 2012 jest Pani właścicielką gruntów, które otrzymała Pani w drodze darowizny od rodziców prowadzących gospodarstwo rolne. −      W chwili przekazania gruntu przez rodziców działka miała numer ewidencyjny nr 7, a po podziale nowe działki otrzymały numery od nr 7/1 do nr 7/13, przy czym działki nr 7/1 – 7/12 to działki budowlane, a działka nr 7/13 została wydzielona jako droga wewnętrzna. −      Z przedmiotowych nieruchomości dokonywane były zbiory produktów rolnych, ale nie miała miejsce ich sprzedaż – były one wykorzystywane jedynie na własne cele. −      Dokonała Pani podziału gruntu na 12 działek. −      W celu dokonania podziału działek wystąpiła Pani w roku 2024 wystąpiła z wnioskiem o warunki zabudowy dla działki nr 7. −      Po podzieleniu działek, ze względu na nadanie nowych merów ewidencyjnych wystąpiono w grudniu 2025 r. z drugim wnioskiem o warunki zabudowy dla działek, co miało na celu uzyskanie szczegółowych i jednoznacznych warunków dla każdej z działek. W obu przypadkach wnioski zostały złożone przez Panią. −      Podjęła Pani decyzję o podziale, wystąpieniu o warunki zabudowy i sprzedaży nieruchomości. −      Nie występowała Pani z wnioskiem o zmianę przeznaczenia terenu, ani z wnioskiem o wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. −      Rozpoczęła Pani sprzedaż majątku własnego. −      Do dnia złożenia wniosku sprzedała Pani 1 działkę (nr 7/11) dnia 26 listopada 2025 r. −      Zawarła Pani dwie umowy przedwstępne. −      W ramach umów przedwstępnych nie udzielono żadnych pełnomocnictw kupującym. −      Nie udzieliła i nie zamierza udzielić nabywcom działek ani jakimkolwiek innym osobom umocowania prawnego do występowania w Pani imieniu w sprawach dotyczących sprzedaży działek. −      Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży nie były, nie są i nie będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy cywilnoprawnej. −      Sprzedaż działki nr 7/11 nastąpiła przede wszystkim z przyczyny zaspokojenia potrzeb finansowych. −      Dla przedmiotowych działek nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. −      Przed podziałem geodezyjnym, grunt jako działka nr 7 od chwili nabycia w roku 2012 do roku 2016 był wykorzystywany do własnych celów, tj. uprawy warzyw i składowania niewielkich ilości drewna. Po roku 2016 zaniechano wykorzystywania gruntu. −      Nie podejmowała Pani żadnych innych działań związanych z przygotowaniem ww. działek do sprzedaży, które wiązałyby się z poniesieniem nakładów finansowych. Nie podejmowała też żadnych innych działań zmierzających do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności gruntu. −      Działka nr 7/11 nie była, a działki nr 7/1 - 7/10 oraz nr 7/12 nie są, nie były i nie będą do momentu sprzedaży udostępniane przez Wnioskodawczynię osobom trzecim na podstawie umowy cywilnoprawnej, np. umowy najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze. Pani wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy w związku z dokonaną sprzedażą działki nr 7/11 oraz planowaną sprzedażą 11 działek nr 7/1 - 7/10 oraz 7/12, uzyska Pani status podatnika podatku VAT, a tym samym ustalenia, czy dokonana i planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowych niezabudowanych) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do dokonanej sprzedaży działki nr 7/11 i planowanej sprzedaży działek nr 7/1 - 7/10 oraz nr 7/12 brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostaw wystąpi Pani w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wskazał TSUE w powołanym wcześniej wyroku z 15 września 2011 r. – podział działki na mniejsze części nie jest przesłanką świadczącą o działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Należy również zaznaczyć, że podział nieruchomości wymaga spełnienia określonych warunków, o których mowa w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399). Zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami: Podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. W myśl art. 94 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami: W przypadku braku planu miejscowego – jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu – podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli: 1)  nie jest sprzeczny z przepisami odrębnymi, albo 2)  jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Kwestię wydzielenia dróg wewnętrznych należy natomiast przeanalizować w kontekście art. 93 ust. 3 zdanie pierwsze ustawy o gospodarce nieruchomościami: Podział nieruchomości nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie mają dostępu do drogi publicznej; za dostęp do drogi publicznej uważa się również wydzielenie drogi wewnętrznej wraz z ustanowieniem na tej drodze odpowiednich służebności dla wydzielonych działek gruntu albo ustanowienie dla tych działek innych służebności drogowych, jeżeli nie ma możliwości wydzielenia drogi wewnętrznej z nieruchomości objętej podziałem. Nie ustanawia się służebności na drodze wewnętrznej w przypadku sprzedaży wydzielonych działek gruntu wraz ze sprzedażą udziału w prawie do działki gruntu stanowiącej drogę wewnętrzną. Przepisu nie stosuje się w odniesieniu do projektowanych do wydzielenia działek gruntu stanowiących części nieruchomości, o których mowa w art. 37 ust. 2 pkt 6 . Należy zatem uznać, że wydzielenie dróg wewnętrznych, czy zapewnienie dostępu do drogi publicznej, w tej sytuacji nie jest aktywnością porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, lecz wymogiem warunkującym możliwość podziału nieruchomości. Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać zatem należy, że w odniesieniu do dokonanej i planowanej sprzedaży udziału w działkach powstałych z podziału działki nr (...) brak jest/będzie przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostaw wystąpiła/wystąpi Pani w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie dokonanej sprzedaży działki nr 7/11 i planowanej sprzedaży działek nr 7/1 - 7/10 oraz nr 7/12, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dokonana sprzedaż działki i planowana sprzedaż ww. działek będzie wypełniała przesłanki działalności gospodarczej. W analizowanej sytuacji nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Panią będą należały do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Jak bowiem wskazała Pani w opisie sprawy: ·      nieruchomość gruntową oznaczoną numerem działki 7 nabyła Pani, jako darowiznę od rodziców, ·      nieruchomość została nabyta w celu prywatnym i nie została nabyta z zamiarem dalszej odsprzedaży, ·      grunty były wykorzystywane na własne cele rolnicze (uprawa warzyw) i do składowania drewna, ·      nie była Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie była rolnikiem ryczałtowym, ·      nie podejmowała Pani żadnych innych działań związanych z przygotowaniem ww. działek do sprzedaży, które wiązałyby się z poniesieniem nakładów finansowych, oprócz dostępu do drogi publicznej, ·      nie podejmowała Pani też żadnych innych działań zmierzających do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności gruntu. Dotyczy to zarówno okresu przed podziałem działek, po podziale, tj. przed sprzedażą działki nr 7/11 jak i po sprzedaży działki nr 7/11 oraz przed i po podpisaniu umów przedwstępnych i otrzymaniu zaliczek na poczet sprzedaży działek nr 7/3 i nr 7/6, ·      działka nr 7/11 nie była, a działki nr 7/1 - 7/10 oraz nr 7/12 nie są, nie były i nie będą do momentu sprzedaży udostępniane przez Panią osobom trzecim na podstawie umowy cywilnoprawnej, np. umowy najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze. Zatem, dokonując sprzedaży działek będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pani przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpiła/nie wystąpi Pani w roli podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą – w stosunku do tych transakcji. Tym samym, dokonując sprzedaży działek korzystała/będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a ich dostawy – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy stwierdzam, że: 1)  w związku z dokonaną sprzedażą działki nr 7/11 nie działała Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, tym samym czynność ta stanowiła wyłączne rozporządzanie majątkiem prywatnym, która nie skutkowała uzyskaniem przez Panią statusu podatnika w tym zakresie, 2)  planowana sprzedaż pozostałych 11 działek (nr 7/1– 7/10 oraz nr 7/12), w tym otrzymanie zaliczek na poczet części z tych transakcji nie spowoduje, że będzie Pani działała w charakterze podatnika podatku VAT, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, planowane transakcje sprzedaży ww. działek nie będą podlegały opodatkowaniu tym podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W związku z powyższym, Pani stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 uznałem za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: -     stanu faktycznego, który Pani przedstawiła stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia; -     zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.