0112-KDIL1-1.4012.325.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 15 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT świadczenia usług przeprowadzania kursów zakończonych egzaminem spawacza. Uzupełnili go Państwo pismem z 19 maja 2026 r. (wpływ 22 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Państwa wiodące PKD: 85.59.B – kursy i szkolenia związane ze zdobywaniem wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych. Posiadają Państwo Atest nr (…) wydany przez (…), uprawniający Państwa do przeprowadzania kursów spawaczy (w zakresie objętym Atestem) oraz egzaminowania spawaczy po kursach (w zakresie objętym Atestem). Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy 1.  Nie są Państwo zarejestrowanym podatnikiem od towarów i usług. 2.  Do Spółki zgłaszają się: -     osoby indywidualne zainteresowane uzyskaniem kwalifikacji zawodowych spawacza, -     pracownicy kierowani przez pracodawców w celu zdobycia lub podniesienia kwalifikacji zawodowych, -     osoby zainteresowane przekwalifikowaniem zawodowym. Spółka nie prowadzi szkoleń dla osób kierowanych przez powiatowe urzędy pracy. Każdorazowo uczestnicy biorą udział w kompleksowym kursie spawania zakończonym egzaminem przeprowadzanym przez egzaminatora: (…). 3.  W przypadku uczestników kierowanych przez pracodawcę koszty kompleksowej usługi obejmującej kurs oraz egzamin pokrywa pracodawca. Spółka nie świadczy odrębnie usługi samego egzaminu ani samego kursu bez egzaminu. Usługa realizowana jest wyłącznie jako kompleksowe szkolenie zawodowe zakończone egzaminem kwalifikacyjnym. 4.  W przypadku osób indywidualnych koszty kompleksowej usługi obejmującej kurs oraz egzamin pokrywa uczestnik szkolenia. W przypadku pracowników kierowanych przez pracodawcę koszty usługi pokrywa pracodawca. Spółka nie organizuje kursów finansowanych przez powiatowe urzędy pracy. Cena usługi obejmuje zarówno część szkoleniową, jak i egzamin kwalifikacyjny przeprowadzany po zakończeniu szkolenia wraz z wydaniem Książki Spawacza i certyfikatu (wydane na wniosek Spółki przez (…)), które to uprawniają do wykonywania zawodu spawacza. 5.  Na pytanie dotyczące wskazania, w jaki sposób Kursanci zgłaszają się do Spółki celem odbycia kursu i egzaminu, wskazali Państwo, że: -     telefonicznie, -     mailowo, -     osobiście, -     za pośrednictwem pracodawców kierujących pracowników na szkolenie. Po zgłoszeniu, uczestnik zostaje zapisany na kurs spawania realizowany w ośrodku szkoleniowym Spółki. 6.  Usługa przeprowadzenia egzaminu dla spawacza przez Spółkę poprzedzona jest udziałem kursanta w kursie dla spawacza realizowanym wyłącznie przez Spółkę. 7.  Na pytanie o treści: „Czy usługa przeprowadzania egzaminu dla spawacza, do którego przystępują osoby biorące udział w szkoleniach prowadzonych w Państwa Spółce, jest niezbędna do wykonania usługi podstawowej, tj. kursu dla spawacza? Jeśli tak, to proszę wskazać dlaczego”, odpowiedzieli Państwo: „Tak. Egzamin jest niezbędnym elementem kompleksowej usługi szkolenia zawodowego dla spawaczy. Celem kursu jest uzyskanie przez uczestnika kwalifikacji i uprawnień do wykonywania zawodu spawacza, co następuje po pozytywnym zdaniu egzaminu kwalifikacyjnego przeprowadzanego przez egzaminatora (…)”. 8.  Egzamin odbywa się bezpośrednio po zakończeniu kursu. 9.  Na pytanie o treści: „Czy istnieje sytuacja, że kursant po odbyciu szkolenia dla spawacza przeprowadzonym przez Państwa Spółkę nie przystąpi do egzaminu? Jeśli tak, proszę opisać dlaczego”, odpowiedzieli Państwo, że: „Co do zasady, uczestnicy kursu przystępują do egzaminu po zakończeniu szkolenia, ponieważ uzyskanie uprawnień zawodowych stanowi cel uczestnictwa w kursie”. 10.  Po ukończeniu kursu i pozytywnym zdaniu egzaminu uczestnik otrzymuje Książkę Spawacza oraz certyfikat – dokument wydawany na wniosek Spółki przez (…), potwierdzający uzyskanie kwalifikacji i uprawnień do wykonywania prac spawalniczych/zawodu spawacza. 11.  Spółka nie świadczy usługi polegającej wyłącznie na przeprowadzaniu samego egzaminu. Egzamin realizowany jest wyłącznie jako element kompleksowej usługi szkolenia zawodowego dla spawaczy. 12.  Na pytanie o treści: „W przypadku, gdy świadczą Państwo osobno usługę kursu, jak i osobno usługę egzaminu w zakresie spawania, proszę szczegółowo opisać i wskazać, w jaki sposób skalkulowana jest opłata za sam kurs i sam egzamin”, odpowiedzieli Państwo, że: Spółka nie świadczy odrębnie usługi samego kursu oraz samego egzaminu. Oferowana jest wyłącznie kompleksowa usługa szkolenia zawodowego obejmująca kurs oraz egzamin kwalifikacyjny. 13.  Świadczone przez Spółkę usługi kursów i egzaminów dla spawaczy nie są usługami świadczonymi przez jednostkę objętą systemem oświaty, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Zdaniem Spółki świadczone usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT. 14.  Spółka nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe. 15.  Spółka nie jest uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym. Kursy spawania prowadzone przez Spółkę realizowane są zgodnie z wytycznymi, programami szkoleniowymi oraz wymaganiami (…) oraz obowiązującymi normami i wymaganiami dotyczącymi kwalifikacji spawaczy. 16.  Kursy mają charakter kształcenia zawodowego przygotowującego uczestników do wykonywania zawodu spawacza oraz uzyskania kwalifikacji potwierdzanych egzaminem przeprowadzanym przez egzaminatora (…). Usługi przez Państwa świadczone są usługami kształcenia zawodowego, o których mowa w art.43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT. 17.  Po ukończeniu kursu i zdaniu egzaminu uczestnik otrzymuje Książkę Spawacza oraz dokument/certyfikat wydawany (…) potwierdzający uzyskanie kwalifikacji spawalniczych. 18.  Uzyskane dokumenty potwierdzają posiadanie kwalifikacji spawalniczych i umożliwiają wykonywanie prac w zawodzie spawacza zgodnie z wymaganiami pracodawców oraz obowiązującymi standardami branżowymi. 19.  Celem kursów jest uzyskanie, podniesienie lub uzupełnienie kwalifikacji zawodowych niezbędnych do wykonywania zawodu spawacza. 20.  Świadczone przez Spółkę odpłatne kursy oraz egzaminy dla spawaczy stanowią usługi kształcenia zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Szkolenia oraz egzaminy realizowane są na podstawie następujących aktów prawnych i norm regulujących zasady przygotowania zawodowego oraz kwalifikowania spawaczy: -     ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1622), w szczególności art. 22 ust. 2-4; -     rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 maja 2019 r. w sprawie sposobu i trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1008); -     rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 kwietnia 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach spawalniczych (Dz. U. Nr 40, poz. 470), w szczególności § 27-28; -     norm: PN-EN ISO 9606-1 „Kwalifikowanie spawaczy – Spawanie – Część 1: Stale”, PN-EN ISO 9606-2 „Kwalifikowanie spawaczy – Spawanie – Część 2: Aluminium i stopy aluminium”. Powyższe przepisy i normy określają m.in.: -     zakres kwalifikacji zawodowych spawaczy, -     wymagania dotyczące przebiegu szkolenia teoretycznego i praktycznego, -     warunki przystąpienia do egzaminów kwalifikacyjnych, -     sposób przeprowadzania egzaminów oraz weryfikacji umiejętności praktycznych, -     wymagania dotyczące potwierdzania i odnawiania kwalifikacji spawalniczych. Świadczone przez Spółkę usługi obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z zawodem spawacza oraz mające na celu uzyskanie i uaktualnienie wiedzy i umiejętności do celów zawodowych, a uczestnicy po ukończeniu szkolenia przystępują do egzaminów kwalifikacyjnych potwierdzających posiadanie wymaganych kwalifikacji zawodowych. Dodatkowo Spółka wskazuje, iż świadczone usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego w rozumieniu art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. 21.  Spółka nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe. Jednocześnie Spółka posiada atest wydany przez (…) jako atestowany ośrodek szkoleniowy nr (…). Atest ten nie stanowi akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe. 22.  Kursy nie są finansowane ze środków publicznych. 23.  Świadczone przez Spółkę usługi odpłatnych kursów oraz egzaminów dla spawaczy nie są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. W związku z powyższym Spółka nie posiada dokumentacji potwierdzającej finansowanie tych usług ze środków publicznych. 24.  Głównym celem świadczonych przez Spółkę usług kursów oraz egzaminów dla spawaczy nie jest osiąganie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podmiotów niekorzystających ze zwolnienia od podatku VAT. Celem działalności Spółki jest prowadzenie specjalistycznego kształcenia zawodowego przygotowującego uczestników do wykonywania zawodu spawacza oraz uzyskania kwalifikacji potwierdzanych egzaminem przeprowadzanym zgodnie z wymaganiami. Kurs oraz egzamin stanowią element jednej kompleksowej usługi szkolenia zawodowego. Pytanie Czy mogą Państwo w zaistniałym stanie faktycznym, przeprowadzając odpłatnie ww. kursy oraz egzaminy stosować zwolnienie przedmiotowe od VAT opierając się na zapisie ustawy w brzmieniu: „Art. 43. [Zwolnienia przedmiotowe] 1. Zwalnia się od podatku: 29) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach”? Państwa stanowisko w sprawie Według Państwa interpretacji przepisów, posiadany przez Państwa Atest wyczerpuje w zupełności zapisy z ustawy o podatku od towarów i usług – art. 43 ust. 1 pkt 29a. Państwa zdaniem, w związku z powyższym zasadne jest stosowanie zwolnienia przedmiotowego od VAT w zakresie świadczenia usług przeprowadzania kursów spawaczy (w zakresie objętym Atestem) oraz egzaminowania spawaczy po kursach (w zakresie objętym Atestem). Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W świetle art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy: Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez: a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania, b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Wskazać należy, że ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Powyższy przepis ma więc zastosowanie wyłącznie do tych usług, które są przedmiotem zakresu działania podmiotu jako jednostki objętej systemem oświaty, tj. w ramach uzyskanego wpisu. Zwolnienie to dotyczy tylko i wyłącznie tych usług kształcenia, które podmiot będący jednostką objętą systemem oświaty wskazał we wpisie do ewidencji placówek oświatowych. W zakresie bowiem tylko tych usług kształcenia, podatnik działa jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, a w konsekwencji tylko w tym zakresie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, korzystać mogą uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami w zakresie kształcenia. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy: Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub c) finansowane w całości ze środków publicznych - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy: Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli: 1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub 2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia. Przepis art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że: Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe. Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi. Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady: Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie podkreślał – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV). Jak wynika z opisu sprawy, że: -     wiodącą działalność Państwa Spółki są kursy i szkolenia związane ze zdobywaniem wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych; -     posiadają Państwo Atest uprawniający Państwa do przeprowadzania kursów spawaczy oraz egzaminowania spawaczy po kursach; -     do Państwa Spółki zgłaszają się osoby indywidualne zainteresowane uzyskaniem kwalifikacji zawodowych spawacza, pracownicy kierowani przez pracodawców w celu zdobycia lub podniesienia kwalifikacji zawodowych, bądź osoby zainteresowane przekwalifikowaniem zawodowym. Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Państwa Spółka w zaistniałym stanie faktycznym, przeprowadzając odpłatnie kursy oraz egzaminy spawacza, może stosować zwolnienie przedmiotowe od VAT opierając się na zapisie ustawy w brzmieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. W odniesieniu do ww. kwestii w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym (kompleksowym), czy też wykonywane przez Państwa czynności, tj. kurs spawacza oraz egzamin spawacza należy traktować jako odrębne świadczenia opodatkowane według zasad właściwych dla każdego z tych świadczeń. Zauważenia wymaga, że w obrocie gospodarczym występują świadczenia natury kompleksowej, czyli takie, które nie dają się w prosty sposób zaklasyfikować do danej kategorii, gdyż składają się z kilku pojedynczych świadczeń. Aby móc określić, że dana czynność jest czynnością kompleksową (jednolitą/złożoną), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na czynność złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast, usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez usługi pomocniczej. Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowania do poszczególnych jego elementów odrębnych cen. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej. Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady. W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., Trybunał uznał, że każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej. W wyroku TSUE z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro przeciwko Finanční ředitelství v Ústí nad Labem, Trybunał wskazał, że: „(...) w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, jeżeli nie są od siebie niezależne. Jest tak na przykład w sytuacji, gdy można stwierdzić, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, a inne świadczenie lub świadczenia stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy świadczenia głównego. W szczególności dane świadczenie należy uważać za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy” oraz „(...) jednolite świadczenie występuje w przypadku, gdy dwa lub więcej elementy albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny”. Również w orzecznictwie NSA przyjmuje się, że świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa niezależnie opodatkowane świadczenia. Zatem należy uwzględniać ochronę podstawowych zasad opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wymagających, by każda działalność gospodarcza była traktowana w ten sam sposób. Sprzeciwia się to temu, by podmioty gospodarcze dokonujące takich samych czynności, były traktowane odmiennie w zakresie poboru tego podatku (wyrok NSA z 6 maja 2015 r. sygn. akt I FSK 2105/13). W kontekście przytoczonych regulacji stwierdzić należy, że z wykonaniem czynności złożonej (kompleksowej) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie to jest rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących elementami częściowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie czynność taka, jeśli może zostać uznana za czynność o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu jednolitą stawką podatku od towarów i usług, właściwą dla świadczenia podstawowego, głównego. W konsekwencji, w przypadku czynności o charakterze kompleksowym, o sposobie opodatkowania, w tym wysokości stawki podatku decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną czynnością kompleksową, czy też z szeregiem jednostkowych czynności. Ocena tej okoliczności powinna odbywać się więc na podstawie tego, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku Państwa świadczenia obejmujące przeprowadzanie odpłatnych kursów spawacza oraz egzaminów spawacza mają charakter kompleksowy. Jak wynika bowiem z wniosku: -     Spółka nie świadczy odrębnie usługi samego egzaminu ani samego kursu bez egzaminu; -     oferowana jest wyłącznie kompleksowa usługa szkolenia zawodowego obejmująca kurs oraz egzamin kwalifikacyjny; -     cena usługi obejmuje zarówno część szkoleniową, jak i egzamin kwalifikacyjny przeprowadzany po zakończeniu szkolenia wraz z wydaniem Książki Spawacza i certyfikatu, które to uprawniają do wykonywania zawodu spawacza; -     egzamin odbywa się bezpośrednio po zakończeniu kursu; -     egzamin jest niezbędnym elementem kompleksowej usługi szkolenia zawodowego dla spawaczy, następuje po pozytywnym zdaniu egzaminu kwalifikacyjnego; -     usługa przeprowadzenia egzaminu dla spawacza przez Spółkę poprzedzona jest udziałem kursanta w kursie dla spawacza realizowanym wyłącznie przez Spółkę; -     Spółka nie świadczy usługi polegającej wyłącznie na przeprowadzaniu samego egzaminu. Egzamin realizowany jest wyłącznie jako element kompleksowej usługi szkolenia zawodowego dla spawaczy. Z uwagi na powyższe należy wskazać, że w analizowanym przypadku nie zachodzą przesłanki do podziału świadczeń – kursu i egzaminu – na poszczególne czynności, tj. usługę główną oraz usługę pomocniczą. Podział taki byłby sztuczny i nieuzasadniony. W związku z tym należy uznać, że świadczone przez Państwa Spółkę czynności odpłatnych kursów spawacza oraz egzaminów spawacza będą składać się na jedną usługę, tj. usługę przeprowadzenia kursów wraz z egzaminem spawacza. W rezultacie świadczone przez Państwa Spółkę usługi przeprowadzania odpłatnych kursów zakończonych egzaminem spawacza należy uznać za świadczenie kompleksowe. Wracając do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonej przez Państwa Spółkę kompleksowej usługi przeprowadzania odpłatnych kursów zakończonych egzaminem spawacza, należy wskazać, że dla oceny tego, czy ww. usługi są zwolnione od podatku od towarów i usług, konieczne jest w pierwszej kolejności przeanalizowanie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy i stwierdzenie, czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub czy są to usługi świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia lub wychowania. Skoro – jak Państwo wskazali: ·      świadczone przez Spółkę usługi kursów i egzaminów dla spawaczy nie są usługami świadczonymi przez jednostkę objętą systemem oświaty, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy; ·      Spółka nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe; ·      Spółka nie jest uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym – stwierdzić należy, że świadczone usługi kursów i egzaminów spawacza nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione wszystkie przesłanki wynikające z powołanego przepisu. W konsekwencji, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienioną w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu. Należy zaznaczyć, że od 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, iż: Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia. W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie. Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza: „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza: „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza: „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód. Zauważyć trzeba – opierając się na powołanych regulacjach prawa unijnego – że definicja usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy. Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Jak wynika z opisu sprawy: -     usługi przez Państwa świadczone są usługami kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy; -     celem kursów jest uzyskanie, podniesienie lub uzupełnienie kwalifikacji zawodowych niezbędnych do wykonywania zawodu spawacza; -     świadczone przez Państwa usługi obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z zawodem spawacza oraz mające na celu uzyskanie i uaktualnienie wiedzy i umiejętności do celów zawodowych, a uczestnicy po ukończeniu szkolenia przystępują do egzaminów kwalifikacyjnych potwierdzających posiadanie wymaganych kwalifikacji zawodowych. Dodatkowo wskazują Państwo, że świadczone usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego w rozumieniu art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. Biorąc zatem pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy, że świadczone przez Państwa Spółkę odpłatnie kursy spawacza wraz z egzaminem stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że przeprowadzane przez Państwa kursy pozostają bezsprzecznie w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w kursie i mają na celu zdobycie, uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych. Przechodząc natomiast do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazać należy, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia. W opisie sprawy wskazali Państwo, że szkolenia oraz egzaminy realizowane są na podstawie następujących aktów prawnych i norm regulujących zasady przygotowania zawodowego oraz kwalifikowania spawaczy: -     ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1622), w szczególności art. 22 ust. 2-4; -     rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 maja 2019 r. w sprawie sposobu i trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1008); -     rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 kwietnia 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach spawalniczych (Dz. U. Nr 40, poz. 470), w szczególności § 27-28; -     norm: PN-EN ISO 9606-1 „Kwalifikowanie spawaczy – Spawanie – Część 1: Stale”, PN-EN ISO 9606-2 „Kwalifikowanie spawaczy – Spawanie – Część 2: Aluminium i stopy aluminium”. Powyższe przepisy i normy określają art.: -     zakres kwalifikacji zawodowych spawaczy, -     wymagania dotyczące przebiegu szkolenia teoretycznego i praktycznego, -     warunki przystąpienia do egzaminów kwalifikacyjnych, -     sposób przeprowadzania egzaminów oraz weryfikacji umiejętności praktycznych, -     wymagania dotyczące potwierdzania i odnawiania kwalifikacji spawalniczych. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 237³ § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 277 ze zm.): Nie wolno dopuścić pracownika do pracy, do której wykonywania nie posiada on wymaganych kwalifikacji lub potrzebnych umiejętności, a także dostatecznej znajomości przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. W objaśnieniach do struktury klasyfikacji zawodów i specjalności zawartych w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1534) zawarta jest definicja pojęcia: Zawód – stanowi źródło dochodów i oznacza zestaw zadań (czynności) wyodrębnionych w wyniku społecznego podziału pracy, wymagających kompetencji nabytych w toku uczenia się lub praktyki; Specjalność – obejmuje część zawodu, wymagającą dodatkowych kompetencji. Klasyfikacja została opracowana na podstawie Międzynarodowego Standardu Klasyfikacji Zawodów ISCO-08. Stosownie do § 1 i § 2 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy: § 1 Rozporządzenie określa: 1) klasyfikację zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy; 2) zakres danych niezbędnych do wnioskowania o wprowadzenie zmiany w klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy. § 2 1. Określa się klasyfikację zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy, zwaną dalej „klasyfikacją”, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. ZAŁĄCZNIK KLASYFIKACJA ZAWODÓW I SPECJALNOŚCI NA POTRZEBY RYNKU PRACY. ROBOTNICY PRZEMYSŁOWI I RZEMIEŚLNICY poz. 721 Formierze odlewniczy, spawacze, blacharze, monterzy konstrukcji metalowych i pokrewni. W myśl § 3 pkt 11 oraz § 27-28 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 kwietnia 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach spawalniczych (Dz. U. z 2000 r. Nr 40, poz. 470): Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kwalifikacjach spawalniczych – należy przez to rozumieć ukończenie odpowiedniego przeszkolenia teoretycznego i praktycznego w zakresie spawalnictwa, potwierdzone egzaminem oraz dokumentem upoważniającym do wykonywania prac spawalniczych. Prace spawalnicze powinny być wykonywane przez osoby posiadające „Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia” albo „Świadectwo egzaminu spawacza” lub „Książkę spawacza”, wystawiane w trybie określonym w odrębnych przepisach i Polskich Normach, z uwzględnieniem przepisu § 28. Osoby wykonujące: 1) ręczne cięcie termiczne, 2) zgrzewanie, 3) ręczne lutowanie, 4) zmechanizowane i automatyczne wykonywanie prac spawalniczych – powinny wykazać się co najmniej zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia w zakresie określonym w odrębnych przepisach i Polskich Normach. Z powołanych przepisów wynika, że przeprowadzane w tym kierunku szkolenia są usługami kształcenia zawodowego, mającymi na celu zdobycie odpowiednich kwalifikacji zawodowych, w tym wiedzy z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, niezbędnych do wykonywania zawodu spawacza. Zgodnie z art. 22 ust. 2, 3, 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 1194 ze zm.): Osoby wykonujące czynności spawania, zgrzewania, lutowania oraz przeróbkę plastyczną i obróbkę cieplną w toku wytwarzania, naprawy i modernizacji urządzeń technicznych oraz wytwarzania elementów stosowanych do wytwarzania, naprawy lub modernizacji tych urządzeń obowiązane są posiadać zaświadczenia kwalifikacyjne potwierdzające umiejętność praktycznego wykonywania tych czynności oraz znajomość warunków technicznych dozoru technicznego, norm i przepisów prawnych w tym zakresie. Przepis ust. 2 stosuje się do osób obsługujących i konserwujących urządzenia techniczne. W razie nieprzestrzegania przez osoby wymienione w ust. 2 i 3 warunków technicznych dozoru technicznego oraz norm i przepisów prawnych w tym zakresie, organ właściwej jednostki dozoru technicznego cofa, w drodze decyzji, uprawnienia kwalifikacyjne wynikające z zaświadczenia kwalifikacyjnego wydanego osobom, o których mowa w ust. 2 i 3. Rodzaje urządzeń technicznych, przy obsłudze i konserwacji których wymagane jest posiadanie kwalifikacji potwierdzonych zaświadczeniem kwalifikacyjnym oraz okresy ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych zostały wymienione w załączniku nr 3 rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z 21 maja 2019 r. w sprawie sposobu i trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych oraz sposobu i trybu przedłużania okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1008). Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że skoro świadczone przez Państwa odpłatne kursy spawacza, o których mowa we wniosku, prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, to został spełniony drugi warunek uprawniający do zwolnienia świadczonych usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. W konsekwencji powyższego, świadczone przez Państwa kompleksowe usługi przeprowadzania odpłatnych kursów spawacza zakończonych egzaminem, które stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Podsumowanie W zaistniałym stanie faktycznym, świadczone odpłatne usługi kursów spawacza zakończone egzaminem spawacza korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie poruszone we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacji, że: „Spółka nie świadczy odrębnie usługi samego egzaminu ani samego kursu bez egzaminu. Usługa realizowana jest wyłącznie jako kompleksowe szkolenie zawodowe zakończone egzaminem kwalifikacyjnym”; „Spółka nie świadczy odrębnie usługi samego kursu oraz samego egzaminu. Oferowana jest wyłącznie kompleksowa usługa szkolenia zawodowego obejmująca kurs oraz egzamin kwalifikacyjny” oraz „Dodatkowo Spółka wskazuje, iż świadczone usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego w rozumieniu art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.”. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Mając na względzie opis sprawy oraz zadane pytanie uznałem, iż pisząc we własnym stanowisku, że: „Według Państwa interpretacji przepisów, posiadany przez Państwa Atest wyczerpuje w zupełności zapisy z ustawy o podatku od towarów i usług – art. 43 ust. 1 pkt 29a” popełnili Państwo oczywistą omyłkę i Państwa intencją było wskazanie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.