0112-KDIL1-1.4012.382.2026.2.EK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 17 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu VAT czynności wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego. Uzupełnił go Pan pismem z 1 czerwca 2026 r. (wpływ 5 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Zakup nieruchomości budynku przemysłowego nastąpił w maju 2018 r. aktem notarialnym za kwotę (...) zł. Od maja 2018 r. do grudnia 2019 r. były ponoszone wydatki na remont budynku w kwocie (...) zł. W grudniu, tj. 31 grudnia 2019 r., budynek przemysłowy został oddany do użytkowania i tym samym został zaewidencjonowany w środach trwałych kwocie (...) zł. Od tej kwoty była amortyzacja budynku metodą liniową 2,5% rocznie. Nadmienia Pan, że wydatki remontowe budynku nie miały charakteru ulepszenia środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w konsekwencji w świetle przepisów o VAT. Nadmienia Pan, że od (...) czerwca 2023 r. ma Pan zawieszoną działalność gospodarczą. Zamierza Pan w czerwcu 2026 r. dokonać wycofania tego środka trwałego i przenieść do majątku osobistego (prywatnego) i chciałby Pan mieć pewność, że czynność ta jest dokonana prawidłowo. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy 1.     Na pytanie: Kto zakupił w roku 2018 nieruchomość (budynek przemysłowy), o którym mowa we wniosku oraz kto ponosił (od maja 2018 r. do grudnia 2019 r.) wydatki na remont tego budynku? Czy Pan jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, czy inny podmiot (jaki?)? odpowiedział Pan: Nieruchomość (budynek przemysłowy) została zakupiona aktem notarialnym (kopia w załączeniu) przez Wnioskodawcę na cele związane z działalnością prowadzoną pod nazwą: X (adres, NIP). Wydatki na remont tej nieruchomości od maja 2018 r. do grudnia 2019 r. ponosiła firma, czyli X. 2.     Na pytanie: Czy zakup ww. nieruchomości oraz wydatki na jego remont zostały udokumentowane fakturą/fakturami z wykazaną kwotą podatku VAT? Kto widniał na tych fakturach jako nabywca? odpowiedział Pan: Nieruchomość została zakupiona aktem notarialnym od osób fizycznych nieprowadzących działalności. W związku z powyższym nie ma na to faktury, a co za tym idzie nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast wydatki na remont budynku były udokumentowane fakturami, na których to nabywcą była Pana firma, czyli X NIP (…), od których przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT od (…) sierpnia 2009 r. 3.     Na pytanie: Czy i komu w związku z nabyciem ww. nieruchomości oraz poniesionymi wydatkami na jego remont przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT? Jeśli to prawo nie przysługiwało, to dlaczego? odpowiedział Pan: Prawo do odliczenia podatku VAT od faktur na remont budynku przysługiwało Pana firmie. Natomiast od zakupu nieruchomości nie przysługiwało, ponieważ taki podatek nie wystąpił. 4.     Na pytanie: Czy w związku z poniesieniem wydatków na ulepszenie ww. budynku doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą – jeśli tak, proszę wskazać jakiej konkretnie wraz z podaniem daty oddania jej do użytkowania? odpowiedział Pan: Wydatki na remont zakupionej nieruchomości nie miały charakteru ulepszenia środka trwałego czy też wytworzenia nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w konsekwencji w świetle przepisów o podatku od towarów i usług. 5.     Na pytanie: Do wykonywania jakich czynności i przez kogo wykorzystywana jest ww. nieruchomość, tj. do czynności: a)     opodatkowanych podatkiem VAT (jakich konkretnie?); b)     zwolnionych od podatku VAT (jakich konkretnie?); c)      niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (jakich konkretnie)? odpowiedział Pan: Nieruchomość była wykorzystywana w działalności. Prowadzone w nim było biuro oraz warsztat do naprawy własnych samochodów. W biurze pracowali pracownicy, którzy wystawiali faktury sprzedaży oraz mieli nadzór nad transportem. W warsztacie pracowali pracowni, którzy naprawiali samochody. 6.     Na pytanie: Czy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT? Jeśli tak to od kiedy i z tytułu prowadzenia jakiej konkretnie działalności gospodarczej? Pod jaką firmą prowadził/prowadzi Pan ww. działalność gospodarczą? odpowiedział Pan: Jest Pan czynnym podatnikiem VAT od (…) sierpnia 2009 r. jako transport towarów drogowych. Firmę prowadzi Pan pod nazwą X, NIP (…). Od (…) czerwca 2023 r. ma Pan zawieszoną działalność gospodarczą. 7.     Na pytanie: Czy ww. nieruchomość wykorzystywana była w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej? odpowiedział Pan: W nieruchomości była prowadzona Pana działalność gospodarcza. 8.     Na pytanie: W jaki dokładnie sposób wykorzystywał Pan ww. budynek od (...) czerwca 2023 r.? odpowiedział Pan: W momencie zawieszenia działalności budynek nie był wykorzystywany, bo nie prowadzi Pan obecnie działalności. 9.     Na pytanie: Do czyjego majątku osobistego (prywatnego) zostanie wycofana wskazana we wniosku nieruchomość? odpowiedział Pan: Wskazana we wniosku nieruchomość 1 czerwca 2026 r. została wycofana do Pana majątku osobistego (prywatnego). 10.  Na pytanie: Na czym konkretnie będzie polegało wycofanie ww. nieruchomości z działalności gospodarczej? odpowiedział Pan: Wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej nastąpiło na podstawie sporządzenia protokołu przekazania środka trwałego na potrzeby własne oraz sporządzenia dokumentu LT i wykreślenia z ewidencji środków trwałych. 11.  Na pytanie: W jaki sposób i przez kogo wykorzystywana będzie ww. nieruchomość po wycofaniu jej z działalności gospodarczej i przeniesieniu jej do majątku osobistego (prywatnego)? odpowiedział Pan: Wycofaną nieruchomość planuje Pan darować swojemu synowi. 12.  Na pytanie: Do wykonywania jakich czynności będzie wykorzystywana ww. nieruchomość po wycofaniu jej z działalności gospodarczej i przeniesieniu jej do majątku osobistego (prywatnego), (…)? odpowiedział Pan: Na dzień dzisiejszy nie zna Pan planów syna. Pytanie Czy Pana postępowanie jest prawidłowe, jeżeli nieodpłatnie bez czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wycofa Pan nieruchomość z działalności gospodarczej i przeniesie ją do majątku osobistego (prywatnego)? Jednocześnie w piśmie uzupełniającym z 1 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na moją prośbę, by wyjaśnił Pan, czy przedmiotem Pana wniosku ma być wyłącznie ustalenie, czy wycofanie środka trwałego (budynku przemysłowego) z działalności gospodarczej do majątku prywatnego będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (…) wskazał Pan, że przedmiotem Pana wniosku jest wycofanie, czyli na podstawie sporządzonego protokołu przekazanie środka trwałego (budynku przemysłowego) z działalności gospodarczej na potrzeby własne, czyli do majątku osobistego (prywatnego). W złożonym wniosku jako przepisy prawa podatkowego, które są jego przedmiotem wskazał Pan: „art. 7 ust. 2 ustawy o VAT”. Pana stanowisko w sprawie Uważa Pan, że Pana stanowisko jest prawidłowe i nie powinien Pan korygować VAT od poniesionych nakładów na budynek i wycofać nieruchomość na własne potrzeby bez ponoszenia opłat VAT. Przy zakupionej nieruchomości nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z kolei przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do wydatków na remont budynku, które – jak Pan wskazał we wniosku – nie stanowią ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w konsekwencji w świetle przepisów o VAT nie stanowią wytworzenia nieruchomości, to nieodpłatne wycofanie tej nieruchomości z działalności gospodarczej i przeniesienie jej do majątku osobistego (prywatnego) nie będzie spełniało przesłanek wynikających z art. 7 ust. 1 ustawy i nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto w piśmie uzupełniającym z 1 czerwca 2026 r. wskazał Pan, że Pana stanowisko jest prawidłowe i czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponieważ wydatki poniesione na remont budynku, które – jak wskazał Pan we wniosku – nie stanowią ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w konsekwencji w świetle przepisów o VAT nie stanowią wytworzenia nieruchomości, to nieodpłatne wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej i przeniesienie jej do majątku osobistego (prywatnego) nie będzie spełniało przesłanek wynikających z art. 7 ust. 1 ustawy i nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przy czym stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z przedstawionymi przepisami budynki, budowle oraz grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Ponadto, zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 ustawy, w pewnych ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. I tak, jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2) wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Z powyższych uregulowań wynika, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Tym samym, niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane. Zatem w przypadku, gdy podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane. Omawiany przepis jest odpowiednikiem art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, poz. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym: Za dostawę towarów uznaje się wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów. Jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego przekazania towaru będącego składnikiem majątku przedsiębiorstwa, wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jego nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie przysługiwało w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tego towaru. Przesłanka do opodatkowania wystąpi zatem również w przypadku, gdy w ramach modernizacji nabyte zostaną części składowe towaru, od których przysługuje prawo do odliczenia, a fakt dokonania przez podatnika ulepszeń będzie wywierał wpływ na podwyższenie wartości towaru. Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy warto odwołać się również do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50/88 (Heinz Küchne) Trybunał stwierdził, że: Ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Również w orzeczeniu z 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w orzeczeniu z 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans-Georg Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego. Jak wynika z powyższego kluczowym elementem determinującym opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu towarów jest to, czy przy nabyciu (w tym również imporcie lub wytworzeniu) tych towarów lub ich części składowych podatnikowi przysługiwało – w całości lub w części – prawo do odliczenia podatku naliczonego. Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej przepisów, jak i wskazane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT nieodpłatnych dostaw tych towarów, przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Innymi słowy art. 7 ust. 2 ustawy zrównuje czynności dokonane bez wynagrodzenia z czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie i z zastrzeżeniem płynącym z ust. 3 tego artykułu. W związku z powyższym nieodpłatne przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów (o których mowa w art. 2 pkt 6 ustawy), innych niż prezenty o małej wartości i próbki, jeżeli następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika, wchodzi w zakres objęty pojęciem „odpłatnej dostawy towarów”, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy. Według art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że: ·     Jest Pan czynnym podatnikiem VAT od (…) sierpnia 2009 r. ·     W maju 2018 r. na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej zakupił Pan nieruchomość – budynek przemysłowy. Od maja 2018 r. do grudnia 2019 r. ponosił Pan wydatki na jego remont. Budynek został oddany do użytkowania 31 grudnia 2019 r. i zaewidencjonowany w środach trwałych Pana firmy. ·     Od (...) czerwca 2023 r. Pana działalność gospodarcza jest zawieszona. ·     1 czerwca 2026 r. wycofał Pan ww. nieruchomość z działalności gospodarczej do majątku prywatnego. Wycofanie nieruchomości nastąpiło na podstawie sporządzenia protokołu przekazania środka trwałego na potrzeby własne oraz sporządzenia dokumentu LT i wykreślenia z ewidencji środków trwałych. W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wycofanie nieruchomości (budynku przemysłowego) z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej do Pana majątku prywatnego stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Mając na uwadze powyższe w pierwszej kolejności zauważam, że zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zatem odnosząc się do Pana wątpliwości należy przeanalizować, czy w sytuacji przedstawionej we wniosku spełnione zostaną warunki określone w art. 7 ust. 2 ustawy. Jak zauważyłem już wcześniej z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywana odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów dokonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów – w świetle art. 7 ust. 2 ustawy – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków: ·         nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT, ·         przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa, ·         przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania). Jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego przekazania nieruchomości wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jej nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie przysługuje w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tej nieruchomości. Przy czym zaznaczenia wymaga, że w myśl art. 2 pkt 14a ustawy: Przez wytworzenie nieruchomości – rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Jednocześnie zauważam, że termin „ulepszenie” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym. Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. Z kolei na gruncie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.) do kwestii ulepszenia odnosi się art. 16g ust. 13. Na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest więc pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem tym należy rozumieć takie czynności jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych. Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że: ·     Nieruchomość (budynek przemysłowy) zakupił Pan w maju 2018 r. od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W związku z nabyciem nieruchomości nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. ·     Od maja 2018 r. do grudnia 2019 r. ponosił Pan wydatki na remont ww. budynku. Wydatki te były udokumentowane fakturami, na których nabywcą była Pana firma. Od poniesionych wydatków przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. ·     Wydatki na remont zakupionej nieruchomości nie miały charakteru ulepszenia środka trwałego czy też wytworzenia nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. ·     Nieruchomość do momentu jej wycofania z Pana działalności gospodarczej do Pana majątku prywatnego stanowiła składnik majątkowy Pana firmy. Zatem odnosząc się do Pana wątpliwości wskazuję, że czynność wycofania budynku przemysłowego z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej do Pana majątku prywatnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż w analizowanej sprawie – pomimo tego, że nastąpiła dostawa towaru (budynku) na cele osobiste – to przy jego nabyciu nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ponadto wydatki, które ponosił Pan w okresie od maja 2018 r. do grudnia 2019 r. nie stanowiły „ulepszenia” środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a także nie doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy. Nie można zatem przyjąć, że zostanie spełniony warunek pozwalający uznać nieodpłatne przekazanie nieruchomości za czynność zrównaną z odpłatną dostawą, bowiem nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia tej nieruchomości, jak również wydatki poniesione na remont nieruchomości, od których przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie stanowiły – jak Pan wprost wskazał – „ulepszenia” środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym i nie doszło do wytworzenia nieruchomości. Podsumowanie Wycofanie wskazanej we wniosku nieruchomości (budynku przemysłowego) z Pana działalności gospodarczej do Pana majątku prywatnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy. Tym samym Pana stanowisko, zgodnie z którym wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej i przeniesienie jej do majątku osobistego (prywatnego) nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, oceniłem jako prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W szczególności wydaną interpretację oparłem na informacji, że: „Wydatki na remont zakupionej nieruchomości nie miały charakteru ulepszenia środka trwałego czy też wytworzenia nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w konsekwencji w świetle przepisów o podatku od towarów i usług”. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Jednocześnie zaznaczam, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku – pytania sformułowanego przez Pana we wniosku. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to ewentualnej korekty podatku odliczonego od wydatków poniesionych na remont budynku. Zauważam także, że analiza załączników dołączonych do wniosku (lub jego uzupełnienia) nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z powyższym dołączone przez Pana do pisma z 1 czerwca 2026 r. dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a wydając przedmiotową interpretację oparłem się wyłącznie na przedstawionym przez Pana opisie sprawy. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.