0112-KDIL1-3.4012.262.2026.2.ŁW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy: -     uznania realizowanej przez Pana transakcji za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), -     określenia miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz Klientów (pytania oznaczone we wniosku nr 2 i 3), -     braku obowiązku rejestrowania sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej (pytanie oznaczone we wniosku nr 4). Uzupełnił go Pan pismem z 2 czerwca 2026 r. (wpływ 2 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Pan (…) (dalej jako „Wnioskodawca”) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy zgodnie z PKD jest „Pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana 47.12.Z.” W ramach działalności Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. W ofercie Wnioskodawcy znajduje się różnego rodzaju asortyment. Zgodnie z przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem własnych sklepów internetowych, gdzie oferowane są produkty pochodzące od zagranicznych dostawców z Chin. Odbiorcami oferowanych towarów są przede wszystkim konsumenci, czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej: „Klienci”). Zdarza się również, że nabywcami są przedsiębiorcy. Przedmiotem złożonego wniosku jest jednak wyłącznie sprzedaż skierowana do konsumentów zamieszkujących terytorium Polski. Wnioskodawca w ich imieniu zawiera umowy kupna-sprzedaży z dostawcami, obsługuje płatności, a następnie przekazuje zamówienia do zagranicznego kontrahenta – sprzedawcy danego produktu – po uprzednim potrąceniu swojej prowizji. W razie potrzeby zapewniana jest również pomoc dla Klientów, zarówno w zakresie zapytań dotyczących oferowanych produktów, jak i w toku ewentualnych postępowań reklamacyjnych prowadzonych z zagranicznym sprzedawcą. Działalność Wnioskodawcy koncentruje się na organizowaniu zakupu towarów oferowanych przez sprzedawców z państw trzecich (głównie z Chin; dalej jako: „Sprzedawcy”). Po zaksięgowaniu płatności towar jest wysyłany przez zagranicznego dostawcę bezpośrednio do Klienta, przy czym to właśnie sprzedawca odpowiada za realizację dostawy. Zatem, działalność polega na zamawianiu towarów oferowanych przez sprzedawców z krajów trzecich. Po dokonaniu zapłaty przez Klienta, sprzedawca realizuje wysyłkę towaru bezpośrednio do Klienta. Produkt nie trafia do Wnioskodawcy, zawsze kierowany jest bezpośrednio do odbiorcy końcowego. Wnioskodawca nie ma styczności z towarem i ogranicza się do roli pośrednika w sprzedaży artykułów należących do Sprzedawcy. Całość działalności opiera się na modelu, w którym obowiązki związane z logistyką pozostają po stronie sprzedawcy, a sprzedaż odbywa się za pośrednictwem sklepów internetowych prowadzonych przez Wnioskodawcę. Sklepy internetowe są w pełni zarządzane przez Wnioskodawcę, który przygotowuje opisy produktów w języku polskim, a także dokonuje ich modyfikacji – zarówno tekstowych, jak i graficznych – w celu lepszego dopasowania prezentacji towarów do oczekiwań i potrzeb Klientów. W sytuacji, gdy Klient złoży zamówienie za pośrednictwem sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę i dokona przedpłaty na jego rzecz, ten następnie składa zamówienie u chińskiego Sprzedawcy, przekazuje mu dane Klienta niezbędne do wysyłki oraz dokonuje płatności za towar. Produkt wysyłany jest bezpośrednio z Chin do Klienta, bez pośrednictwa Wnioskodawcy w zakresie fizycznej obsługi przesyłki. W praktyce oznacza to, że Klient przekazuje należność za towar bezpośrednio na rachunek Wnioskodawcy, który następnie opłaca zamówienie u zagranicznego sprzedawcy. Tym samym Wnioskodawca pełni funkcję „pośrednika” zarówno w zakresie realizacji zamówienia, jak i obsługi płatności. Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez Klienta, a sumą przekazaną zagranicznemu sprzedawcy tytułem zapłaty za zamówiony towar. Kwota ta stanowi prowizję należną Wnioskodawcy. Zatem, realnym wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest w tym przypadku kwota prowizji, rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta, a kwotą przekazaną do Sprzedawcy z Chin tytułem ceny za zamówiony w imieniu Klienta towar. Wnioskodawca nie posiada podpisanej umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa z chińskim sprzedawcą. Pomimo braku formalnej umowy, każdorazowo po dokonaniu zakupu otrzymuje od tego dokument potwierdzający zakup. Zamówienia są składane wyłącznie za pośrednictwem sklepów internetowych prowadzonych przez Wnioskodawcę. Przed dokonaniem zakupu Klient zobowiązany jest do zaakceptowania regulaminu, wprowadzenia danych potrzebnych do realizacji dostawy oraz dokonania płatności za zamówienie. Wskazane dane są następnie przekazywane do chińskiego kontrahenta w celu bezpośredniej wysyłki towaru do Klienta. Obsługa płatności realizowana jest przy wykorzystaniu zewnętrznych operatorów, takich jak np. (…). Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd – po potrąceniu prowizji – kwoty są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy. Sprzedawcami są podmioty z Chin, a dostawy towarów do Klientów realizowane są z państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (głównie z terytorium Chin). Jak wcześniej wskazano odbiorcami towarów są wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski. Wnioskodawca na żadnym etapie nie ma i nie będzie mieć fizycznego kontaktu z towarem. Produkt jest wysyłany bezpośrednio od zagranicznego Sprzedawcy do końcowego odbiorcy w Polsce. Po otrzymaniu przez Wnioskodawcę płatności od Klienta i przyjęciu zamówienia, Wnioskodawca składa zamówienie na dany towar u zagranicznego Sprzedawcy. Po zaksięgowaniu płatności, sprzedawca realizuje wysyłkę produktu bezpośrednio do Klienta, z pominięciem Wnioskodawcy jako ogniwa w fizycznym łańcuchu dostaw. Zamówiony towar nigdy nie trafia do Wnioskodawcy – dostawa następuje zawsze bezpośrednio z zagranicy do finalnego odbiorcy. Cena opłacana przez Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca dokonuje zapłaty na rzecz Sprzedawcy z wykorzystaniem środków finansowych uprzednio wpłaconych przez Klienta, które wpływają na jego rachunek bankowy za pośrednictwem operatora płatności. Podczas składania zamówienia u Sprzedawcy Wnioskodawca wskazuje dane Klienta jako odbiorcy – nie posługuje się własnymi danymi adresowymi. Współpraca z chińskimi kontrahentami nie jest regulowana na podstawie pisemnych umów – współpraca ta opiera się na bieżącej realizacji zamówień bez formalnego zobowiązania umownego. Wynagrodzenie Wnioskodawcy wynika z relacji prawnej zawartej pomiędzy nim a Klientem – jej szczegółowe warunki zostały określone w regulaminie sklepu. To właśnie z Klientem zawierany jest stosunek prawny, w ramach którego Wnioskodawca dokonuje zakupu towaru u Sprzedawcy. Z chwilą złożenia zamówienia przez Wnioskodawcę u zagranicznego Sprzedawcy, Klient nabywa prawo do rozporządzania towarem. Wartość poszczególnych zamówień składanych przez Klientów nie przekracza równowartości 150 euro. Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem: 1.  Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców, obecnie głównie za pośrednictwem serwisów sprzedażowych takich jak np. (…), kierując się m.in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących). Docelowo nie wyklucza się jednak rezygnacji z pośrednictwa platform sprzedażowych na rzecz bezpośredniej współpracy ze Sprzedawcami z Chin, którzy będą technicznie zintegrowani z systemem sklepu Wnioskodawcy i otrzymywać zamówienia bezpośrednio. 2.  Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski, tworzenie spersonalizowanych opisów, edycję graficzną zdjęć produktowych – wszystko w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. 3.  Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawcy, wybiera interesujący go towar, składa zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności. 4.  Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u Sprzedawcy w Chinach (obecnie za pośrednictwem serwisu typu (…), przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta). Jednocześnie Wnioskodawca opłaca zamówienie, potrącając swoją prowizję. W efekcie, u Wnioskodawcy pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną Sprzedawcy. 5.  Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawcę, Sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy – wysyłka odbywa się bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta. Przed dokonaniem zakupu Klient jest informowany o przewidywanym czasie dostawy – stosowne informacje zawarte są w regulaminie sklepu internetowego oraz w wiadomości e-mail potwierdzającej złożenie zamówienia. Klient otrzymuje również link oraz numer umożliwiający śledzenie przesyłki. W przypadku pytań lub wątpliwości dotyczących dostawy, Klient może kontaktować się z Wnioskodawcą – który pozostaje w stałym kontakcie z chińskim sprzedawcą oraz posiada bieżący dostęp do informacji o statusie przesyłki. Wnioskodawca odpowiada na zapytania Klientów drogą mailową i udostępnia dane do śledzenia przesyłki na żądanie. W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, Wnioskodawca przyjmuje zwracany produkt bezpośrednio do siebie. W takiej sytuacji Klient otrzymuje zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie. Towary są wysyłane bezpośrednio od chińskiego sprzedawcy do Klienta na terytorium Polski. Sprzedawca z Chin odpowiada za przygotowanie zamówienia, jego spakowanie, przekazanie przewoźnikowi oraz organizację transportu. Zatem, pełna odpowiedzialność za proces logistyczny – od momentu skompletowania zamówienia do jego nadania – spoczywa na zagranicznym Sprzedawcy. Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów: •     import w Polsce – towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, •     import w innym państwie członkowskim UE – towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski. W każdej z powyższych konfiguracji towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy – jest wysyłany bezpośrednio do Klienta. Z tego względu Wnioskodawca nie pełni roli importera. Status importera posiada Klient końcowy – niezależnie od tego, czy import odbywa się na terytorium Polski czy innego państwa członkowskiego UE. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych – ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Obowiązki związane z dokonaniem formalności importowych nie spoczywają na Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie jest i nie będzie importerem towaru ani na terytorium Polski ani też na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Importerem jest ostateczny Klient. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany w procedurze Import One-Stop Shop (IOSS) i nie planuje takiej rejestracji. Zgodnie z informacjami pozyskiwanymi z zagranicznych platform sprzedażowych, część oferowanych tam towarów może być objęta systemem IOSS. Wnioskodawca nie ma jednak wpływu na sposób rozliczania podatku VAT z tytułu importu – informacje te pochodzą wyłącznie z treści zamieszczonych na platformach sprzedażowych i nie są weryfikowane przez Wnioskodawcę. Nie można wykluczyć, że Sprzedawca, Klient lub operator platformy korzystają z usług agencji celnych. Nie wyklucza również, że import towarów może podlegać zwolnieniu od podatku VAT, ze względu na odprowadzenie podatku VAT przez zagraniczną platformę sprzedażową w ramach rejestracji przez tą platformę do procedury IOSS. Wnioskodawca aktualnie w stosunku do sprzedawanych towarów stosuje stawkę 23%. Jednakże Wnioskodawca powziął wątpliwość czy w przedstawionym modelu Jego sprzedaż faktycznie polega opodatkowaniu w Polsce czy powinna stanowić dostawę towarów opodatkowanych poza terytorium RP. W związku z powyższym, wniosek został złożony w celu uzyskania jednoznacznej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Uzupełnienie opisu stanu faktycznego W uzupełnieniu wniosku, na poszczególne pytania Organu, wskazał Pan odpowiednio: 1.  Jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to: sprzedawcy z Chin, Pan oraz ostateczni klienci? Jeśli nie, to proszę wymienić podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią. Odpowiedź: 1.  W opisanym modelu transakcji uczestniczą następujące podmioty: a) Sprzedawcy z Chin (zagraniczni kontrahenci) – podmioty oferujące towary znajdujące się poza terytorium Unii Europejskiej, odpowiedzialne za przygotowanie towaru, jego spakowanie, nadanie przesyłki oraz organizację transportu do odbiorcy końcowego. Sprzedawcy realizują wysyłkę towaru bezpośrednio do klienta końcowego na terytorium Polski. Sprzedawcy nie uczestniczą w obsłudze klienta końcowego prowadzonej przez Wnioskodawcę i nie pozostają z nim w bezpośrednim kontakcie, b) Wnioskodawca – prowadzący działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży internetowej w modelu dropshipping. Wnioskodawca prowadzi własne sklepy internetowe, prezentuje ofertę produktów, zarządza sklepem internetowym, organizuje proces zakupu towarów u sprzedawców zagranicznych, przyjmuje płatności od klientów, przekazuje zamówienia sprzedawcom z Chin oraz zapewnia kontakt z klientem w zakresie obsługi zamówienia, pytań oraz reklamacji. Wnioskodawca nie ma fizycznego kontaktu z towarem – towar nie trafia do niego na żadnym etapie realizacji zamówienia, c) ostateczni Klienci – osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej zamieszkujące na terytorium Polski, dokonujące zakupu towarów za pośrednictwem sklepu internetowego prowadzonego przez Wnioskodawcę. Klienci są odbiorcami końcowymi towarów wysyłanych bezpośrednio przez sprzedawców z Chin. W opisanej transakcji nie uczestniczą inne podmioty poza operatorami płatności i przewoźnikami realizującymi obsługę techniczną płatności oraz dostawy. 2.  Czy klienci zlecają Panu jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też klienci mogą zakupić jedynie towar, który został już zamieszczony w Pana sklepie internetowym? Odpowiedź: Klienci nie zlecają Wnioskodawcy wyszukania indywidualnie określonych towarów ani nie wskazują produktów do sprowadzenia na indywidualne zamówienie. Klienci mogą nabywać wyłącznie towary wcześniej zamieszczone i zaprezentowane w sklepie internetowym prowadzonym przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca samodzielnie dokonuje wyboru asortymentu, wyszukuje towary oferowane przez zagranicznych sprzedawców oraz decyduje, które produkty zostaną przedstawione w sklepie internetowym. 3.  Czy sprzedawcy mają prawo do dokonywania zmian w opisie towarów zamieszczonych w Pana sklepie internetowym lub do jakiejkolwiek ingerencji po umieszczeniu towaru w sklepie internetowym? Odpowiedź: Sprzedawcy z Chin nie mają prawa dokonywania zmian w opisach towarów prezentowanych w sklepie internetowym prowadzonym przez Wnioskodawcę, ani prawa do ingerencji w treść ofert po umieszczeniu towarów w sklepie internetowym. Wnioskodawca samodzielnie przygotowuje, tłumaczy, redaguje oraz modyfikuje opisy produktów, dokonuje zmian tekstowych i graficznych, dostosowując sposób prezentacji towarów do oczekiwań polskich klientów. Decyzje dotyczące sposobu prezentacji towarów, treści ofert oraz układu sklepu pozostają wyłącznie po stronie Wnioskodawcy. 4.  W jaki sposób Pana klienci reklamują uszkodzony towar? W jaki sposób odbywa się rozpatrzenie reklamacji? Czy klient składa reklamację na uszkodzony towar do Pana? Proszę krótko opisać ten proces. Odpowiedź: Klient składa reklamację bezpośrednio do Wnioskodawcy, kontaktując się z nim drogą elektroniczną. W przypadku zgłoszenia reklamacyjnego klient przekazuje opis problemu, dokumentację zdjęciową lub inne informacje pozwalające ustalić przyczynę reklamacji. Następnie Wnioskodawca analizuje zgłoszenie oraz kontaktuje się ze Sprzedawcą zagranicznym celem ustalenia sposobu rozpatrzenia reklamacji. W zależności od okoliczności reklamacja może skutkować wymianą produktu, ponowną wysyłką produktu, częściowym zwrotem środków lub pełnym zwrotem należności dla klienta. Komunikacja z klientem oraz bieżąca obsługa procesu reklamacyjnego odbywa się przez Wnioskodawcę. 5.  Czy w związku ze sprzedażą towarów za pośrednictwem strony internetowej prowadzi/będzie prowadził Pan ewidencję otrzymanych zapłat oraz czy z ewidencji tej wynika/będzie wynikać jakiej dostawy dotyczyła konkretna zapłata i na czyją rzecz została dokonana dostawa? Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi oraz będzie prowadził ewidencję otrzymanych płatności związanych ze sprzedażą dokonywaną za pośrednictwem sklepu internetowego. Z ewidencji wynika i będzie wynikać, jakiej dostawy dotyczyła konkretna płatność, data jej dokonania, wartość zamówienia, dane identyfikujące transakcję oraz odbiorca zamówienia. Każda płatność może zostać przypisana do konkretnego zamówienia i konkretnego klienta. 6.  Czy w prowadzonej obecnie przez Pana działalności gospodarczej jest Pan zobowiązany do stosowania kasy rejestrującej? Jeśli tak, to proszę wskazać z jakiego tytułu? Odpowiedź: Wnioskodawca obecnie nie jest zobowiązany do stosowania kasy rejestrującej w zakresie opisanych czynności będących przedmiotem wniosku o interpretację. Sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem sklepu internetowego, płatności dokonywane są wyłącznie w formie bezgotówkowej za pośrednictwem operatorów płatności, a Wnioskodawca prowadzi ewidencję umożliwiającą identyfikację konkretnej transakcji i nabywcy. Pytania 1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług? 2.  W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska – czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny? 3.  W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE – czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny? 4.  Czy w przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie nr 2 lub 3 Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej? Pana stanowisko w sprawie Ad 1. Zdaniem Wnioskodawcy, czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełnianą znamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio Klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili złożenia zamówienia u Sprzedawcy, na Klienta zostaje przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel. Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz Klientów, dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Ad 2 i 3. Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku VAT dojdzie do dwóch dostaw: •      dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy; •      dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta. Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy: 2.  W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie; 2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie; 2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego; 2c. W przypadku, gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot; 2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz. W świetle art. 22 ust. 2e ustawy, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez: •      pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie; •      ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy. W myśl art. 22 ust. 3 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która: •      poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów; •      następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów. W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT. Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma). Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy, miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej. Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca, Wnioskodawca oraz ostateczny Klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej trafia bezpośrednio do Klienta. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta, który jest osobą fizyczną (relacja B2C). Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz Klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza terytorium UE. Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny Klient, to dostawa między Wnioskodawcą a Klientem (B2C) nie będzie podlegała opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski) ani też w innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie członkowskim UE). W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz Klienta, będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać – stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce oraz innych państwach członkowskich UE, niezależnie od państwa importu – nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego, w tym przypadku Chin. Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium państwa trzeciego (Chiny). Ad 4. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy fiskalnej. Zgodnie z art. 111 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez „sprzedaż” rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zatem, skoro czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią odpłatną dostawę towarów poza terytorium kraju, to nie mieszczą się pod pojęciem „sprzedaży” w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym nie podlegają ewidencji na kasie fiskalnej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: 1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2) eksport towarów; 3) import towarów na terytorium kraju; 4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 1 ustawy: Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy: Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej […]. Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy: Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3. W świetle art. 2 pkt 6 ustawy: Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy: Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że: Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel […]. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Jak stanowi art. 5a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz. U. UE L 77 z 23 marca 2011, s. 1, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie 282/2011”): Do celów stosowania art. 14 ust. 4 dyrektywy 2006/112/WE uznaje się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym gdy dostawca uczestniczy pośrednio w wysyłce lub transporcie towarów, w szczególności w następujących przypadkach: a)  w przypadku gdy dostawca zleca podwykonanie wysyłki lub transportu towarów osobie trzeciej, która dostarcza towary nabywcy; b) w przypadku gdy wysyłka lub transport towarów dokonywane są przez osobę trzecią, ale dostawca ponosi całkowitą lub częściową odpowiedzialność za dostarczenie towarów nabywcy; c) w przypadku gdy dostawca wystawia fakturę i pobiera od nabywcy opłaty za transport lub wysyłkę, a następnie przekazuje je osobie trzeciej, która organizuje wysyłkę lub transport towarów; d) w przypadku gdy dostawca zachęca nabywcę w dowolny sposób do skorzystania z usług w zakresie dostarczania towarów świadczonych przez osobę trzecią, umożliwia kontakt nabywcy i osoby trzeciej lub przekazuje w inny sposób tej osobie informacje niezbędne do dostarczenia towarów nabywcy. Towarów nie uważa się jednak za wysłane lub przetransportowane przez dostawcę lub na jego rzecz, w przypadku gdy nabywca transportuje te towary samodzielnie lub z udziałem osoby trzeciej organizuje dostarczanie tych towarów, a dostawca nie bierze udziału bezpośrednio ani pośrednio w organizacji lub pomocy w organizacji wysyłki lub transportu tych towarów. Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której zajmuje się Pan sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Model sprzedażowy prowadzony przez Pana można przedstawić w następujący sposób: 1.  Wyszukuje Pan towary oferowane przez Sprzedawców, obecnie głównie za pośrednictwem serwisów sprzedażowych takich jak np. (…), kierując się m.in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących). Docelowo nie wyklucza się jednak rezygnacji z pośrednictwa platform sprzedażowych na rzecz bezpośredniej współpracy ze Sprzedawcami z Chin, którzy będą technicznie zintegrowani z systemem sklepu Wnioskodawcy i będą otrzymywać zamówienia bezpośrednio. 2.  Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski, tworzenie spersonalizowanych opisów, edycję graficzną zdjęć produktowych – wszystko w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. 3.  Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawcy, wybiera interesujący go towar, składa zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności. 4.  Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u Sprzedawcy w Chinach (obecnie za pośrednictwem serwisu typu (…), przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta). Jednocześnie Wnioskodawca opłaca zamówienie, potrącając swoją prowizję. W efekcie, u Wnioskodawcy pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną Sprzedawcy. 5.  Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawcę, Sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy – wysyłka odbywa się bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta. Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów: 1.  Import w Polsce – towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce. 2.  Import w innym państwie członkowskim UE – towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski. Towar nie trafia fizycznie do Pana. Z tego względu nie pełni Pan roli importera. Status importera posiada Klient końcowy niezależnie od tego, czy import odbywa się na terytorium Polski czy innego państwa członkowskiego UE. Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1). Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Czynności wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej działalności wypełniają znamiona handlu towarami. Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez Klientów są konkretne towary oferowane w Pana sklepie internetowym, zatem posiada Pan władztwo ekonomiczne nad tymi towarami i praktyczną możliwość dysponowania nimi jak właściciel. Bowiem to Pan wyszukuje i decyduje jakie towary zostaną zaoferowane do sprzedaży w Pana sklepie internetowym. Klienci nie zlecają Panu wyszukania indywidualnie określonych towarów ani nie wskazują produktów do sprowadzenia na indywidualne zamówienie. Klienci mogą nabywać wyłącznie towary wcześniej zamieszczone i zaprezentowane w sklepie internetowym prowadzonym przez Pana. Dodatkowo Sprzedawcy z Chin nie mają prawa dokonywania zmian w opisach towarów prezentowanych w sklepie internetowym prowadzonym przez Pana, ani prawa do ingerencji w treść ofert po umieszczeniu towarów w sklepie internetowym. Pan samodzielnie przygotowuje, tłumaczy, redaguje oraz modyfikuje opisy produktów, dokonuje zmian tekstowych i graficznych, dostosowując sposób prezentacji towarów do oczekiwań polskich Klientów. Decyzje dotyczące sposobu prezentacji towarów, treści ofert oraz układu sklepu pozostają wyłącznie po Pana stronie. Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd po potrąceniu prowizji kwoty są transferowane na Pana konto bankowe. Nie ma Pan podpisanej umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa ze Sprzedawcą z Chin. Dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi na pytania Klientów oraz Klienci składają reklamacje bezpośrednio do Pana. W zależności od okoliczności reklamacja może skutkować wymianą produktu, ponowną wysyłką produktu, częściowym zwrotem środków lub pełnym zwrotem należności dla Klienta. Komunikacja z Klientem oraz bieżąca obsługa procesu reklamacyjnego odbywa się przez Pana. Zatem, mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że posiada Pan ekonomiczne władztwo nad towarami sprzedawanymi w swoim sklepie internetowym. Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy w tym fakt, że efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego w Pana sklepie internetowym, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio Klientom (ostatecznym nabywcom), a Pan w ramach transakcji przenosi na Klienta prawo do dysponowania towarem jak właściciel, świadczenie stanowi dla celów podatku od towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez Pana w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu prezentowanego na Pana stronie internetowej. Jak już powyżej wskazałem, pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to Pan decyduje jakie towary są oferowane w Pana sklepie internetowym, tworzy Pan ofertę poprzez modyfikację ofert Sprzedawców chińskich, decyduje za jaką cenę towary zostaną zaoferowane do sprzedaży w sklepie internetowym i zapłata za towar trafia na Pana konto bankowe oraz w przypadku odstąpienia Klienta od umowy zwraca Pan pieniądze, a dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na pytania dotyczące oferowanych produktów, jak również w zakresie postępowań reklamacyjnych i Klient zgłasza odstąpienie od umowy bezpośrednio do Pana, to realizowane świadczenie należy uznać za dostawę towarów dokonaną przez Pana na rzecz Klientów. Z opisu sprawy wynika, że ma Pan możliwość dysponowania rzeczą pomimo braku fizycznego kontaktu z towarem i dokonuje Pan sprzedaży (przenosi prawo do rozporządzania towarem jak właściciel) na rzecz Klientów końcowych. Zatem, w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów stanowią odpłatną dostawę towarów. Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe. Kolejne Pana wątpliwości dotyczą wskazania miejsca opodatkowania dostaw w sytuacji gdy: -     państwem importu jest Polska, a Klient posiada miejsce zamieszkania w Polsce (pytanie oznaczone we wniosku nr 2), -     państwem importu jest inne państwo członkowskie UE, a Klient posiada miejsce zamieszkania w Polsce (pytanie oznaczone we wniosku nr 3). Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanych przez Pana transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy: Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy: Miejscem dostawy towarów w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy: 2.  W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie. 2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie. 2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego. 2c. W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot. 2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz. W świetle art. 22 ust. 2e ustawy: W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez: 1)  pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie; 2)  ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy. W myśl art. 22 ust. 3 ustawy: W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która: 1)  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów; 2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów. Według art. 22 ust. 3b ustawy: Przepisy ust. 2-2e nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz przez tego podatnika. Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy: W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów. W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT. Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma). Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy: Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej. Jak wynika z okoliczności sprawy Klienci (osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają od Pana towar. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go u Sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego Sprzedawcy i zleca też temu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta. Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński Sprzedawca sprzedający towary przez platformę sprzedażową, Pan jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz ostateczni Klienci (konsumenci). Zamawia Pan towar u dostawcy poprzez platformę sprzedażową, a towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego od chińskiego Sprzedawcy do ostatecznego Klienta w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego Sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na Pana rzecz (B2B), następnie Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C. Wskazał Pan we wniosku, że nie pełni Pan roli importera. Importerem jest ostateczny Klient. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest ostateczny odbiorca nabywający od Pana towar, to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego Klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. Podsumowując: Ad 2. W sytuacji, gdy państwem importu jest Polska, a dostawy realizowane są na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem opodatkowania tych dostaw towarów jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny. Ad 3. W sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE, a dostawy realizowane są na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem opodatkowania tych dostaw towarów jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny. Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 2 i 3 jest prawidłowe. Ponadto, Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy nie ma Pan obowiązku ewidencjonowania ww. sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej zgodnie z art. 111 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 4). W myśl art. 111 ust. 1 ustawy: Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy: Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani: 1)  wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży: a)  w postaci papierowej lub b)  za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych; 2)  dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy; 3) udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów; 4) poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących; 5) (uchylony) 6) przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863); 7) stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b; 8) wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas; 9) prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9 pkt 1; 10) (uchylony) 11) poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym zastosowaniem do prowadzenia ewidencji; 12) zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3; 13) zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z kasy rejestrującej. Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. W analizowanej sytuacji, mimo że dokonuje Pan transakcji na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane we wniosku nie będą podlegały rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie jest terytorium Polski tylko kraj trzeci. Przez sprzedaż, jak wynika z powołanego na wstępie art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W związku z powyższym, w przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem świadczenia tych dostaw nie jest terytorium Polski, nie jest Pan zobowiązany do ewidencjonowania tych czynności za pomocą kas rejestrujących. Podsumowując, nie ma Pan obowiązku ewidencjonowania ww. sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej zgodnie z art. 111 ustawy. Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.