0112-KDIL1-3.4012.281.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 8 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie wskazania, czy świadczone przez Spółkę Usługi stanowią kompleksową usługę podlegającą opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu stawki VAT 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 czerwca 2026 r. (wpływ 12 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego A. [Spółka, Wnioskodawca] jest polskim rezydentem podatkowym, czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług [dalej: VAT]. Spółka prowadzi działalność w obszarze terminali przeładunkowych, specjalizując się w obsłudze towarów masowych, drobnicowych i chemicznych. Spółka oferuje kompleksową obsługę od momentu przyjęcia towaru na terminal, aż po jego załadunek i wysyłkę. Spółka zawarła z B [dalej: Kontrahent] umowę zlecenia świadczenia usług przeładunkowych oraz usług towarzyszących [dalej: Umowa]. Umowa dotyczy świadczenia przez Spółkę usług przeładunkowych i towarzyszących w piętnastu zbiornikach umożliwiających magazynowanie towarów, w tym chemikaliów [dalej: Zbiorniki]. Zbiorniki posadowione są/będą na dzierżawionej przez Spółkę nieruchomości położonej w X, na terenie portu morskiego [dalej: Nieruchomość]. Na podstawie Umowy, Spółka zobowiązała się do wybudowania Zbiorników oraz niezbędnej infrastruktury na terenie Nieruchomości. Wybudowanie Zbiorników odbywa się w trzech etapach [dalej: Etapy]: 1.   Etap 1: wybudowanie pierwszej części Zbiorników [dalej: Zbiorniki nr 1]; 2.   Etap 2: wybudowanie infrastruktury kolejowej [dalej: Infrastruktura Kolejowa] niezbędnej do korzystania ze Zbiorników oraz wybudowanie drugiej części Zbiorników [dalej: Zbiorniki nr 2] (opcjonalnie, zależnie od ustaleń Kontrahenta i Spółki]; 3.   Etap 3: wybudowanie trzeciej części Zbiorników [dalej: Zbiorniki nr 3]. W ramach Umowy, w trakcie realizacji poszczególnych Etapów, Spółka będzie świadczyć na rzecz Kontrahenta następujące usługi [dalej: Usługi]: 1)  Usługi przeładunkowe [dalej: Usługi Przeładunkowe] – usługi obejmujące: a)  przyjmowanie na zlecenie Kontrahenta wskazanych przez niego towarów z morskich, kolejowych (awaryjnie) oraz drogowych środków transportu do Zbiorników; b)  wydawanie na zlecenie Kontrahenta przechowywanych w Zbiornikach towarów do morskich, kolejowych (awaryjnie) oraz drogowych środków transportu; c)  magazynowanie towarów wskazanych przez Kontrahenta w Zbiornikach oraz d)  wykonywanie innych usług niezbędnych do wykonania ww. usług; w tym:  (i)  Usługi Przeładunkowe nr 1 – Usługi Przeładunkowe świadczone z wykorzystaniem Zbiorników nr 1; będą świadczone od momentu, gdy Zbiorniki nr 1 wybudowane w ramach Etapu 1 będą mogły być wykorzystywane;  (ii) Usługi Przeładunkowe nr 2 – Usługi Przeładunkowe świadczone z wykorzystaniem Zbiorników nr 2; będą świadczone od momentu ukończenia Etapu 2;  (iii) Usługi Przeładunkowe nr 3 – Usługi Przeładunkowe świadczone z wykorzystaniem Zbiorników nr 3; będą świadczone od momentu ukończenia Etapu 3; 2)  Usługi rezerwacyjne [dalej: Usługi Rezerwacyjne] – usługi w zakresie zapewnienia wyłączności na wykorzystanie Zbiorników i Infrastruktury Kolejowej, czyli niewykorzystania ich na rzecz jakiegokolwiek podmiotu innego niż Kontrahent; w tym: a)  Usługi Rezerwacyjne nr 1 – Usługi Rezerwacyjne dotyczące Zbiorników nr 1, które będą świadczone od momentu, gdy Zbiorniki nr 1 wybudowane w ramach Etapu 1 będą mogły być wykorzystywane; b)  Usługi Rezerwacyjne nr 2 – Usługi Rezerwacyjne dotyczące Zbiorników nr 2 oraz Infrastruktury Kolejowej, które będą świadczone od momentu ukończenia Etapu 2; c)  Usługi Rezerwacyjne nr 3 – Usługi Rezerwacyjne dotyczące Zbiorników nr 3, które będą świadczone od momentu ukończenia Etapu 3. Wynagrodzenie Spółki za świadczenie Usług Przeładunkowych będzie płatne co miesiąc z dołu i zostało określone jako iloczyn określonej kwoty i każdej przeładowanej tony towarów. Wynagrodzenie za świadczenie Usług Rezerwacyjnych nr 1 zostało ustalone w kwocie stałej (ryczałtowej) i płatne będzie w miesięcznych ratach. Wynagrodzenie należne Spółce za świadczenie Usług Rezerwacyjnych nr 2 oraz Usług Rezerwacyjnych nr 3 zostanie ustalone przez Spółkę i Kontrahenta [dalej: Strony] w późniejszym okresie, tj. odpowiednio przed rozpoczęciem prac w ramach Etapu 2 oraz Etapu 3. Zgodnie z Umową, Kontrahent zobowiązał się również do zlecenia Spółce do wykonania Usług Przeładunkowych nr 1 w odniesieniu do węglowodorów w określonej minimalnej ilości rocznej. Jeśli w danym roku kalendarzowym określona w Umowie minimalna ilość roczna zleconych Usług Przeładunkowych nr 1 nie zostanie osiągnięta, Kontrahent będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Spółki opłaty dodatkowej, której wysokość zależna jest od różnicy pomiędzy określoną w Umowie minimalną ilością zleconych Usług Przeładunkowych nr 1 a ilością Usług Przeładunkowych nr 1 faktycznie zleconych w danym roku [dalej: Opłata Dodatkowa]. Opłata Dodatkowa stanowi dodatkowe wynagrodzenie za Usługi Przeładunkowe nr 1. Umowa przewiduje coroczne indeksowanie (wzrost) wynagrodzenia należnego Spółce z tytułu świadczenia Usług, według średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym. Usługi każdorazowo świadczone będą na obszarze portu morskiego i polegać będą na obsłudze środków transportu morskiego lub służyć będą potrzebom ich ładunków. Spółka będzie prowadzić dokumentację, z której jednoznacznie będzie wynikać, obsługi jakich dokładnie środków transportu i ładunków dotyczyły Usługi, oraz że były one świadczone na obszarze portu morskiego. Usługi będą dotyczyły towarów innych niż wymienione w art. 83 ust. 2a pkt 1 ustawy o VAT, tj. ładunków innych niż przewożone w kontenerach. Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego 1.  W odpowiedzi na pytanie: „Czy intencją Kontrahenta jest nabycie kompleksowej usługi obejmującej Usługi Przeładunkowe oraz Usługi Rezerwacyjne?”, wskazali Państwo: Intencją Kontrahenta jest nabycie kompleksowej usługi przeładunkowej na terenie portu morskiego X, obejmującej usługi przeładunku oraz magazynowanie towarów pomiędzy wyładunkiem a załadunkiem. W celu zagwarantowania właściwego wykonania powyższych usług, w tym poprzez zapewnienie dostępności Zbiorników (dzięki wyłączności na ich wykorzystanie, czyli niewykorzystaniu ich na rzecz innego podmiotu niż Kontrahent) i Infrastruktury Kolejowej dla Kontrahenta, Spółka świadczyć będzie obok Usług Przeładunkowych również Usługi Rezerwacyjne. W ocenie Wnioskodawcy należy więc uznać, że intencją Kontrahenta jest nabycie kompleksowej usługi obejmującej Usługi Przeładunkowe oraz Usługi Rezerwacyjne, przy czym Wnioskodawca podkreśla, że kwestia klasyfikacji Usług jako usługi kompleksowej z perspektywy przepisów dotyczących opodatkowania VAT jest przedmiotem złożonego przez Spółkę wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i oceny prawnej dla tutejszego Organu. 2.  W odpowiedzi na pytanie: „Które z realizowanych przez Państwa usług, tj. Usługi Przeładunkowe czy Usługi Rezerwacyjne są świadczeniem głównym, a które pomocniczym? Proszę wskazać: -     jaki czynnik decyduje o dominującym charakterze? -     czy usługi pomocnicze służą do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego i czy bez nich nie można wykonać czynności głównej?”, wskazali Państwo: Celem Kontrahenta jest nabycie usług przeładunkowych i usług towarzyszących realizowanych w Zbiornikach, które umożliwiać będą magazynowanie towarów, w tym chemikaliów. W efekcie świadczeniem zasadniczym będą Usługi Przeładunkowe, a Usługi Rezerwacyjne będą mieć charakter pomocniczy. Kontrahent zainteresowany jest nabyciem usług przeładunkowych i magazynowania towarów, gdzie rezerwacja Zbiorników nie stanowi celu samego w sobie tzn. służyć będzie jedynie zapewnieniu możliwości wykonania usług zasadniczych (Usług Przeładunkowych) zgodnie z wymaganiami Kontrahenta. Usługi Rezerwacyjne służyć będą realizacji Usług Przeładunkowych poprzez zapewnienie dostępności zbiorników. Rezerwacja Zbiorników (Usługi Rezerwacyjne) zapewni możliwość pełnego i zgodnego z wymogami i oczekiwaniem Kontrahenta wykonania Usług Przeładunkowych. Tym samym Usługi Przeładunkowe mogłyby nie zostać wykonane wcale (z uwagi na brak miejsca do rozładunku towarów) lub zostać wykonane tylko częściowo, niezgodnie z wymogami i oczekiwaniami Kontrahenta bez zapewniania mu możliwości rezerwacji Zbiorników. 3.  W odpowiedzi na pytanie: „Czy wszystkie czynności wchodzące w skład świadczonych przez Państwa Usług prowadzą do realizacji określonego celu, tj. do wykonania świadczenia głównego?”, wskazali Państwo: Zarówno Usługi Przeładunkowe, jak i Usługi Rezerwacyjne będą mieć na celu wykonanie na rzecz Kontrahenta usługi przeładunkowej na terenie portu morskiego X, obejmującej usługi przeładunku oraz magazynowanie towarów w Zbiornikach, zgodnie z zapotrzebowaniem Kontrahenta. 4.  W odpowiedzi na pytanie: „Czy wszystkie czynności wchodzące w skład świadczonych przez Państwa Usług są niezbędne do realizacji świadczenia głównego?”, wskazali Państwo: Wszystkie opisane czynności wchodzące w skład Usług tzn. Usługi Przeładunkowe oraz Usługi Rezerwacyjne są właściwe i niezbędne dla pełnej, terminowej i zgodnej z oczekiwaniem Kontrahenta realizacji usługi przeładunkowej na terenie portu morskiego X, obejmującej usługi przeładunku oraz magazynowanie towarów w Zbiornikach. 5.  W odpowiedzi na pytanie: „Czy wszystkie czynności wchodzące w skład świadczonych przez Państwa Usług zmierzają do wykonania świadczenia głównego i są ze sobą powiązane tak ściśle, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić?” wskazali Państwo: W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie czynności wchodzące w skład Usług będą mieć na celu realizację na rzecz Kontrahenta przedmiotu Umowy, tj. usług przeładunkowych i towarzyszących w Zbiornikach umożliwiających magazynowanie towarów, zgodnie z zapotrzebowaniem Kontrahenta. Zdaniem Spółki, nabycie Usług Rezerwacyjnych bez Usług Przeładunkowych nie miałoby dla Kontrahenta gospodarczego uzasadnienia, ponieważ rezerwacja Zbiorników służy właśnie zapewnieniu możliwości właściwego wykonania Usług Przeładunkowych. Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że kwestia klasyfikacji Usług jako usługi kompleksowej z perspektywy przepisów dotyczących opodatkowania VAT jest przedmiotem złożonego przez Spółkę wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i oceny prawnej dla tutejszego Organu. 6.  W odpowiedzi na pytanie: „Czy pomiędzy czynnościami wchodzącymi w skład Usług występuje zależność powodująca, że czynności te nie mogą być wykonywane odrębnie? Jeżeli tak, to proszę szczegółowo i precyzyjnie opisać tę zależność.”, wskazali Państwo: Usługi Rezerwacyjne zapewniać będą dostępność Zbiorników w miejscu i czasie niezbędnym do wykonania Usług Przeładunkowych (dzięki wyłączności na ich wykorzystanie, czyli niewykorzystaniu ich na rzecz jakiegokolwiek podmiotu innego niż Kontrahent). W przypadku braku dostępności Zbiorników Usługi Przeładunkowe nie mogłyby zostać zrealizowane w danym momencie na rzecz Kontrahenta. Jednocześnie sama rezerwacja Zbiorników (niepowiązana z planowanym przeładunkiem) nie miałaby dla Kontrahenta samodzielnej wartości tzn. w ocenie Spółki Kontrahent nie miałby żadnego interesu w rezerwowaniu Zbiorników, gdyby nie zamierzał korzystać z Usług Przeładunkowych. Pytanie Czy opisane przez Wnioskodawcę Usługi, stanowią kompleksową usługę podlegającą opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu stawki VAT 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, opisane przez Wnioskodawcę Usługi stanowią kompleksową usługę podlegającą opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu stawki VAT 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Stawka 0% VAT nie będzie miała zastosowania jedynie do tej części usługi składowania (a więc części Usługi Przeładunkowych, która dotyczy magazynowania towarów w Zbiornikach), która dotyczy okresu przekraczającego 60 dni. Uzasadnienie Usługi. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się jako każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Co do zasady, każde świadczenie powinno stanowić odrębną usługę na gruncie przepisów ustawy o VAT. Jednakże świadczenia składające się z szeregu pojedynczych świadczeń, które są powiązane ze sobą tak, że stanowią razem ekonomiczną i funkcjonalną oraz nierozerwalną całość dla korzystającego, a ich rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, stanowią jedną usługę złożoną, dla której opodatkowania zastosowanie powinna znaleźć jedna stawka VAT. Kwestia opodatkowania VAT świadczeń złożonych nie została wprost uregulowana w polskich oraz w unijnych regulacjach VAT. Usługi kompleksowe były jednak przedmiotem obszernego orzecznictwa TSUE, które wyznacza kierunek interpretacji tego pojęcia na gruncie ustawy o VAT. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej [dalej TSUE lub Trybunał], jeśli transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy ocenić, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne, w jakich dokonywana jest transakcja, czy z perspektywy VAT stanowią one odrębne świadczenia (każde podlegające opodatkowaniu według właściwych dla niego zasad), czy też jedno kompleksowe świadczenie. W tym zakresie orzecznictwo TSUE dostarcza wytyczne i na tej podstawie każdy przypadek powinien być analizowany odrębnie, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności stanu faktycznego. Tytułem przykładu można wskazać na wyrok Trybunału z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 (Card Protection Plan), w którym stwierdzono, że „z pojedynczym świadczeniem mamy do czynienia zwłaszcza wtedy, gdy jeden lub więcej elementów uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania jak do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”. Z kolei w wyroku Trybunału z 11 czerwca 2009 r. sprawie C-572/07 (Tellmer Property) TSUE orzekł, że: „w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, jeżeli nie są od siebie niezależne. Jest tak na przykład w sytuacji, gdy można stwierdzić, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, a inne świadczenie lub świadczenia stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy świadczenia głównego. W szczególności dane świadczenie należy uważać za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy (ww. wyrok w sprawie Part Service, pkt 51, 52 i przytoczone tam orzecznictwo). Ponadto można również uznać, że jednolite świadczenie występuje w przypadku, gdy dwa lub więcej elementy albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (zob. ww. wyrok w sprawie Part Service, pkt 53)”. Świadczeniem kompleksowym jest również zestaw świadczeń dostarczanych w taki sposób, że stanowią one pewną nierozerwalną całość. TSUE m.in. w wyroku z 16 kwietnia 2015 r. w sprawie C-42/14 (Wojskowa Agencja Mieszkaniowa) stwierdził, że „w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jedną transakcję, jeżeli nie są one od siebie niezależne. Jedna transakcja występuje w szczególności wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie ekonomiczne, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Jest tak również w sytuacji, gdy jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, natomiast inne świadczenie lub świadczenia stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy świadczenia głównego”. Dodatkowo, jako jedną z przesłanek wskazujących na to, że mamy do czynienia z jednolitym świadczeniem w powołanym wyżej wyroku TSUE wskazał brak możliwości wyboru przez usługobiorcę innego podmiotu, który wykonywałby na jego rzecz usługi pomocnicze. Z kolei w orzeczeniu z 17 stycznia 2013 r. w sprawie C-224/11 (BGŻ Leasing sp. z o.o.), Trybunał przywołał inną wskazówkę, która może stanowić (łącznie z innymi) o potraktowaniu usługi jako kompleksowej. Jest to możliwość rozwiązania umowy przez usługodawcę w sytuacji, gdy kontrahent dopuszcza się zwłoki w zapłacie należności za świadczenia pomocnicze. Świadczy to o ścisłym związku poszczególnych czynności objętych jednolitą usługą. Mając na uwadze wnioski płynące z przywołanego orzecznictwa Trybunału, dokonując oceny czy dane świadczenie ma charakter kompleksowy, należy kierować się m.in. następującymi kryteriami:  (i)  perspektywą ekonomiczną (sens ekonomiczny danej transakcji) – podmiot świadczący usługę powinien zweryfikować, czy dane świadczenie miałoby uzasadnienie, gdyby zostało podzielone na poszczególne czynności, czy też z ekonomicznego punktu widzenia świadczenie stanowi całość, a jego podział na poszczególne elementy byłby sztuczny;  (ii) perspektywą odbiorcy świadczenia – dane świadczenie ma charakter kompleksowy, jeżeli nabywca jest zainteresowany nabyciem jednego kompleksowego świadczenia a nie zespołu poszczególnych czynności;  (iii) kryterium odrębności – kryterium to opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie oraz czy mogą zostać wykonane przez dowolny inny podmiot. Jeśli dana grupa świadczeń zostanie uznana za świadczenie kompleksowe, zasady opodatkowania właściwe dla świadczenia głównego, w szczególności stawka podatku, wyznaczają również sposób opodatkowania świadczeń pomocniczych. Mając na uwadze powyższe wytyczne, w ocenie Wnioskodawcy, Usługi stanowią jedno świadczenie kompleksowe, o czym świadczą m.in. następujące okoliczności:  (i)  w ramach Umowy Kontrahent jest zainteresowany nabyciem kompleksowych usług przeładunkowych, obejmujących również czasowe magazynowanie towarów w okresie pomiędzy ich wyładunkiem a załadunkiem;  (ii) Usługi Rezerwacyjne stanowią świadczenie pomocnicze do Usług Przeładunkowych, gdyż ich celem jest uzyskanie przez Kontrahenta pewności, że Zbiorniki (służące do świadczenia Usług Przeładunkowych) będą dostępne zgodnie z jego zapotrzebowaniem i do jego wyłącznej dyspozycji (a więc będą mogły być w każdym czasie wykonane Usługi Przeładunkowe z ich wykorzystaniem);  (iii) nabycie Usług Rezerwacyjnych bez Usług Przeładunkowych nie miałoby dla Kontrahenta żadnego sensu – celem tych usług jest uzyskanie przez Kontrahenta pewności, że Zbiorniki będą dostępne zgodnie z jego zapotrzebowaniem i wykorzystywane przez Spółkę jedynie do świadczenia Usług Przeładunkowych na rzecz Kontrahenta;  (iv) Usługi Rezerwacyjne nie mogłyby zostać wykonane przez podmiot inny niż podmiot świadczący Usługi Przeładunkowe – tj. w tym wypadku Spółkę. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, Usługi stanowią kompleksowe świadczenie, w ramach którego świadczeniem głównym są usługi przeładunku towarów wskazanych przez Kontrahenta. Stawka VAT 0%. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy o VAT (przy czym aktualnie podstawowa stawka wynosi 23%). Możliwość zastosowania stawki VAT 0% reguluje art. 83 ustawy o VAT. Na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, stawkę 0% stosuje się do usług świadczonych na obszarze portów morskich polegających na obsłudze środków transportu morskiego lub służących bezpośrednim potrzebom ich ładunków. Jak wynika z art. 83 ust. 2 ustawy o VAT, opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie. Natomiast zgodnie z art. 83 ust. 2a ustawy o VAT, do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 9a i 17, zalicza się załadunek, wyładunek, przeładunek oraz inne usługi wykonywane na tych ładunkach niezbędne do wykonania usługi transportu tych ładunków, z wyjątkiem usług składowania tych ładunków, z tym że usługi składowania ładunków, które stanowią część załadunku, wyładunku lub przeładunku, w części wykonywanej w okresie nieprzekraczającym: 1)  20 dni dla ładunków przewożonych w kontenerach, 2)  60 dni dla pozostałych ładunków -     zalicza się do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków. Jak wynika z opisu przedstawionego przez Wnioskodawcę, Spółka w ramach Umowy będzie świadczyć na rzecz Kontrahenta Usługi obejmujące Usługi Przeładunkowe (w tym usługi przeładunkowe i usługi magazynowania ładunków) oraz Usługi Rezerwacyjne. Przy czym intencją Kontrahenta jest nabycie kompleksowych usług przeładunkowych na terenie portu morskiego X. Usługi każdorazowo będą dotyczyć obsługi środków transportu morskiego lub bezpośrednim potrzebom ich ładunków i świadczone będą na obszarze portu morskiego X. Dodatkowo, w ocenie Wnioskodawcy, Usługi (w tym Usługi Przeładunkowe i Usługi Rezerwacyjne) stanowią świadczenie kompleksowe, w ramach którego świadczeniem głównym są Usługi Przeładunkowe. Co więcej, Spółka prowadzić będzie wymienioną w art. 83 ust. 2 ustawy o VAT dokumentację. Warunki do zastosowania stawki 0% VAT na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zdaniem Spółki zostaną przez Spółkę spełnione. Jednocześnie Spółka wskazała, że magazynowanie towarów w ramach Usług Przeładunkowych może przekroczyć 60 dni. Zgodnie z brzmieniem art. 83 ust. 2a pkt 2 ustawy o VAT, usługi składowania ładunków (innych niż przewożone w kontenerach) stanowiące część załadunku, wyładunku lub przeładunku w części wykonywanej w okresie przekraczającym 60 dni, nie mogą być zaliczane do usług, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 9 – podlegają więc opodatkowaniu stawką 23% VAT. Co istotne, w przypadku takich usług stawka 23% VAT będzie mieć zastosowanie do wynagrodzenia należnego za składowanie towarów jedynie w części odnoszącej się do usługi składowania powyżej 60 dni. Wynagrodzenie za usługi składowania tych towarów w okresie nieprzekraczającym 60 dni nadal będzie podlegać stawce VAT 0%. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w komentarzu do ustawy o VAT autorstwa prof. Adama Bartosiewicza (VAT. Komentarz, wyd. XX – Komentarz do art. 83 ustawy o VAT), zgodnie z którym: „W pewnym zakresie za usługi te mogą być uznane także usługi składowania ładunków. Stosowanie stawki 0% VAT jest tutaj jednak obwarowane tym, że usługi składowania mają stanowić część załadunku, wyładunku lub przeładunku, a także mają być wykonywane w okresie nieprzekraczającym: 1) 20 dni – dla ładunków przewożonych w kontenerach, 2) 60 dni – dla pozostałych ładunków. Po przekroczeniu powyższego okresu składowania usługi będą objęte stawką podstawową VAT (o ile będą miały miejsce świadczenia w Polsce). Stawka podstawowa będzie wówczas stosowana do tej części usługi, która dotyczy okresu przekraczającego odpowiednio 20 bądź 60 dni. Pierwsza część okresu składowania będzie nadal opodatkowana stawką 0% VAT”. Zdaniem Wnioskodawcy, okoliczność przekroczenia okresu 60 dni składowania danego towaru w ramach świadczonych Usług, w ogóle nie będzie więc miała wpływu na prawo Spółki do zastosowania stawki 0% w odniesieniu do (i) Usług Rezerwacyjnych (które nie stanowią usług składowania towarów) oraz (ii) Usług Przeładunkowych w części nie dotyczącej składowania towarów, tj. w części odnoszącej się do świadczenia usług przyjmowania towarów na zlecenie Kontrahenta z morskich, kolejowych i drogowych środków transportu do Zbiorników; wydawania tych towarów na zlecenie Kontrahenta do środków transportu; magazynowanie towarów wskazanych przez Kontrahenta w Zbiornikach w okresie nieprzekraczającym 60 dni oraz wykonywanie innych usług niezbędnych do wykonania powyższych usług. Mając powyższe na względzie, zdaniem Wnioskodawcy, Usługi stanowią kompleksową usługę służącą bezpośrednim potrzebom ładunków środków transportu morskiego, podlegającą opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu stawki VAT 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Stawka 0% VAT nie będzie miała zastosowania jedynie do tej części usługi składowania (a więc części Usług Przeładunkowych, która dotyczy magazynowania towarów w Zbiornikach), która dotyczy okresu przekraczającego 60 dni. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega: 1)   odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2)  eksport towarów; 3)  import towarów na terytorium kraju; 4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Według art. 2 pkt 1 ustawy: Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy: Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą, kwestii czy opisane przez Spółkę Usługi, stanowią kompleksową usługę podlegającą opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu stawki VAT 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy. Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy ustawy oraz dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.; zwanej dalej jako: „dyrektywa”), nie regulują kwestii czynności złożonych. Na gruncie ustawy, co do zasady, każde świadczenie jest traktowane jako odrębne i niezależne. Natomiast zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone. W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od towarów i usług. Na gruncie orzecznictwa podatkowego wielokrotnie podkreślano, że nie należy sztucznie dzielić czynności złożonych. Niemniej orzecznictwo to, w tym przede wszystkim orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, za zasadę przewodnią przyjmuje, że każde świadczenie powinno być uznawane za odrębne i niezależne, zgodnie z dyrektywą 2006/112/WE, a wcześniej szóstą dyrektywą Rady z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. UE L 145, z późn. zm.). Podstawową zasadę odrębności i niezależności świadczeń Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wywodzi z art. 2 dyrektywy 2006/112/WE. W tym kontekście – zdaniem TSUE – tylko w pewnych okolicznościach odrębne świadczenia można uznać za jednolitą czynność. Przykładowo w wyroku z dnia 21 lutego 2008 r., w sprawie C-425/06 Ministero dell’Economia e delle Finanze vs. Part Service Srl, TSUE stwierdził: „(...) gdy czynność obejmuje kilka świadczeń, powstaje pytanie, czy należy ją uważać za jednolitą czynność, czy też kilka odrębnych i niezależnych świadczeń, które należy oceniać oddzielnie. Kwestia ta ma szczególne znaczenie z punktu widzenia podatku VAT, w szczególności dla zastosowania stawek opodatkowania lub przepisów dotyczących zwolnień przewidzianych przez szóstą dyrektywę (zob. wyroki: z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 CPP oraz z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen i OV Bank). W tym zakresie z jej art. 2 wynika, że każde świadczenie powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne (zob. ww. wyroki w sprawach CPP, pkt 29, oraz Levob Verzekeringen i OV Bank, pkt 20)”. Z ww. wyroku w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV wynika, że jeżeli czynności dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej. Jest tak właśnie w przypadku transakcji, w ramach której podatnik dostarcza konsumentowi standardowe oprogramowanie wcześniej opracowane i oferowane do sprzedaży zarejestrowane na nośniku, jak również zapewnia następnie przystosowanie tego oprogramowania do specyficznych potrzeb tego nabywcy, nawet jeśli następuje to za zapłatą dwóch odrębnych cen. Powyższe spostrzeżenia pozostają przy tym aktualne także wówczas, gdy wynagrodzenie za poszczególne czynności składające się na jedną usługę jest kalkulowane odrębnie. W tym zakresie wypowiedział się Trybunał także w sprawie C-111/05. Z obu wskazanych orzeczeń wynika więc jednoznacznie, że odrębna kalkulacja wynagrodzenia za poszczególne czynności składające się na świadczenie kompleksowe, nie uzasadnia podziału takiej usługi na potrzeby opodatkowania. Kryterium odrębności często stosowane w kontekście świadczeń złożonych opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, nie następuje świadczenie złożone, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie. Takie stanowisko wywieść można również z orzeczenia z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, w którym TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków, następują dwa odrębne świadczenia dla celów VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na przykład przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego, zatrudniającego w tym celu własnych pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem. Tak więc orzecznictwo TSUE, oparte na przepisach prawa unijnego, daje podstawę do skonstruowania zasadniczej tezy, że każde świadczenie należy traktować odrębnie. Dopiero w kolejnych punktach ww. wyroku TSUE podkreślił, że w sytuacji, gdy kilka świadczeń wykonywanych przez podatnika jest ze sobą ściśle powiązanych w ten sposób, że tworzą obiektywnie, z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia, jedno świadczenie, nie należy dokonywać sztucznego podziału tego świadczenia dla celów podatkowych. Zatem TSUE przedstawia jedynie wskazówki, jak należy interpretować przepisy dyrektywy. Analiza treści powołanych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE prowadzi do stwierdzenia, że tzw. świadczenie złożone bardzo wyraźnie wskazuje na pewną kompleksowość i współzależność wielu czynności, które wykonywane w sposób skoordynowany i efektywny mają doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu. Na świadczenie takiego rodzaju składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do wykonania świadczenia głównego, które z kolei jest zestawione z różnych świadczeń pomocniczych. Natomiast za pomocniczą należy uznać taką czynność, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność lub świadczenie traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne, które nie może zostać wykonane lub wykorzystane bez świadczenia pomocniczego. Zatem w przypadku usług o charakterze złożonym decydujące jest to, czy mamy do czynienia z jedną usługą złożoną, czy też z szeregiem jednostkowych usług. Ocena tej okoliczności winna odbywać się więc w oparciu o to, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Z treści przywołanych orzeczeń wynikają więc następujące wnioski: 1.  Zasadą przewodnią jest, że każde świadczenie powinno być uznane za odrębne i niezależne, a tylko w pewnych okolicznościach odrębne świadczenia można uznać za jednolitą czynność. 2.  W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta element całości, nie należy tej całości rozbijać na poszczególne części składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie. Jeżeli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. 3.  W przypadku, gdy wykonana usługa stanowi jedno świadczenie w aspekcie gospodarczym, w ramach którego jeden z elementów stanowi świadczenie główne/zasadnicze a inny pomocnicze/uboczne, to usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. 4.  Odrębna kalkulacja wynagrodzenia za poszczególne czynności składające się na kompleksową usługę, nie uzasadnia podziału takiej usługi na potrzeby opodatkowania. Podobnie sposób fakturowania nie ma wpływu na reżim opodatkowania usług kompleksowych. 5.  Kryterium odrębności często stosowane w kontekście świadczeń złożonych opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W konsekwencji, w przypadku świadczeń o charakterze złożonym o sposobie opodatkowania, decyduje to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym czy też z szeregiem jednostkowych świadczeń. Świadczenie o charakterze złożonym podlega opodatkowaniu według jednolitych zasad właściwych dla świadczenia głównego. Jak Państwo wskazali, intencją Kontrahenta jest nabycie kompleksowej usługi przeładunkowej na terenie portu morskiego X, obejmującej usługi przeładunku oraz magazynowanie towarów pomiędzy wyładunkiem a załadunkiem. W celu zagwarantowania właściwego wykonania powyższych usług, w tym poprzez zapewnienie dostępności Zbiorników (dzięki wyłączności na ich wykorzystanie, czyli niewykorzystaniu ich na rzecz innego podmiotu niż Kontrahent) i Infrastruktury Kolejowej dla Kontrahenta, Kontrahent nabywać będzie obok Usług Przeładunkowych również Usługi Rezerwacyjne. Intencją Kontrahenta jest nabycie kompleksowej usługi obejmującej Usługi Przeładunkowe oraz Usługi Rezerwacyjne. Celem Kontrahenta jest nabycie usług przeładunkowych i usług towarzyszących realizowanych w Zbiornikach, które umożliwiać będą magazynowanie towarów, w tym chemikaliów. W efekcie świadczeniem zasadniczym będą Usługi Przeładunkowe, a Usługi Rezerwacyjne będą mieć charakter pomocniczy. Kontrahent zainteresowany jest nabyciem usług przeładunkowych i magazynowania towarów, gdzie rezerwacja Zbiorników nie stanowi celu samego w sobie tzn. służyć będzie jedynie zapewnieniu możliwości wykonania usług zasadniczych (Usługi Przeładunkowych) zgodnie z wymaganiami Kontrahenta. Usługi Rezerwacyjne służyć będą realizacji Usług Przeładunkowych poprzez zapewnienie dostępności zbiorników. Rezerwacja Zbiorników (Usługi Rezerwacyjne) zapewni możliwość pełnego i zgodnego z wymogami i oczekiwaniem Kontrahenta wykonania Usług Przeładunkowych. Tym samym Usługi Przeładunkowe mogłyby nie zostać wykonane wcale (z uwagi na brak miejsca do rozładunku towarów) lub zostać wykonane tylko częściowo, niezgodnie z wymogami i oczekiwaniami Kontrahenta bez zapewniania mu możliwości rezerwacji Zbiorników. Zarówno Usługi Przeładunkowe, jak i Usługi Rezerwacyjne będą mieć na celu wykonanie na rzecz Kontrahenta usługi przeładunkowej na terenie portu morskiego X, obejmującej usługi przeładunku oraz magazynowanie towarów w Zbiornikach, zgodnie z zapotrzebowaniem Kontrahenta. Wszystkie opisane czynności, tzn. Usługi Przeładunkowe oraz Usługi Rezerwacyjne są właściwe i niezbędne dla pełnej, terminowej i zgodnej z oczekiwaniem Kontrahenta realizacji usługi przeładunkowej na terenie portu morskiego X, obejmującej usługi przeładunku oraz magazynowanie towarów w Zbiornikach. Wszystkie czynności wchodzące w skład ww. Usługi będą mieć na celu realizację na rzecz Kontrahenta przedmiotu Umowy, tj. usług przeładunkowych i towarzyszących umożliwiających magazynowanie towarów w Zbiornikach, zgodnie z zapotrzebowaniem Kontrahenta. Nabycie Usług Rezerwacyjnych bez Usług Przeładunkowych nie miałoby dla Kontrahenta gospodarczego uzasadnienia, ponieważ rezerwacja Zbiorników służy właśnie zapewnieniu możliwości właściwego wykonania Usług Przeładunkowych. Usługi Rezerwacyjne zapewniać będą dostępność Zbiorników w miejscu i czasie niezbędnym do wykonania Usług Przeładunkowych (dzięki wyłączności na ich wykorzystanie, czyli niewykorzystaniu ich na rzecz jakiegokolwiek podmiotu innego niż Kontrahent). W przypadku braku dostępności Zbiorników Usługi Przeładunkowe nie mogłyby zostać zrealizowane w danym momencie na rzecz Kontrahenta. Jednocześnie sama rezerwacja Zbiorników (niepowiązana z planowanym przeładunkiem) nie miałaby dla Kontrahenta samodzielnej wartości tzn. w ocenie Spółki Kontrahent nie miałby żadnego interesu w rezerwowaniu Zbiorników, gdyby nie zamierzał korzystać z Usług Przeładunkowych. Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie dochodzi do świadczenia jednej kompleksowej usługi obejmującej Usługi Przeładunkowe oraz Usługi Rezerwacyjne. Celem Kontrahenta jest nabycie usług przeładunkowych i usług towarzyszących, które umożliwiać będą składowanie towarów w Zbiornikach. Zatem, świadczeniem zasadniczym będą Usługi Przeładunkowe, a Usługi Rezerwacyjne będą mieć charakter pomocniczy. Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy: Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do sług świadczonych na obszarze portów morskich polegających na obsłudze środków transportu morskiego lub służących bezpośrednim potrzebom ich ładunków. W myśl art. 83 ust. 2 ustawy: Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie. Jak stanowi art. 83 ust. 2a ustawy: Do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 9a i 17, zalicza się załadunek, wyładunek, przeładunek oraz inne usługi wykonywane na tych ładunkach niezbędne do wykonania usługi transportu tych ładunków, z wyjątkiem usług składowania tych ładunków, z tym że usługi składowania ładunków, które stanowią część załadunku, wyładunku lub przeładunku, w części wykonywanej w okresie nieprzekraczającym: 1)   20 dni dla ładunków przewożonych w kontenerach, 2)  60 dni dla pozostałych ładunków - zalicza się do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków. Z regulacji art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy wynika jednoznacznie, że stawka 0% obejmuje te usługi świadczone na obszarze portu morskiego, które polegają na obsłudze środków transportu morskiego lub służą bezpośrednim potrzebom ładunków środków transportu morskiego. Analiza przepisu art. 83 ust. 2a ustawy prowadzi do wniosku, że – co do zasady – usługi składowania nie należą do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków, niemniej jednak ustawodawca zalicza je do tej kategorii w sytuacji, gdy składowanie stanowi część załadunku, wyładunku lub przeładunku i nie przekracza ono 20 dni dla ładunków przewożonych w kontenerach lub 60 dni dla pozostałych ładunków. Przy tym stawka 0% ma zastosowanie na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy, w przypadku gdy podatnik posiada dokumentację z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych odpowiednio w art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy. Według art. 83 ust. 16 pkt 4 ustawy: Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia: 1)   dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 2, 2)  dane, które powinny zawierać dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 3, 3)  wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, 4)  dokumenty, dane, które powinna zawierać dokumentacja, o której mowa w ust. 2 - uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, konieczność zapewnienia prawidłowej identyfikacji usługi na potrzeby rozliczenia podatku oraz przepisy Unii Europejskiej. Wobec braku w tym zakresie rozporządzenia wykonawczego do ustawy, dokumentacja, o której mowa w art. 83 ust. 2 ustawy, winna udowadniać, że stawkę 0% zastosowano do czynności, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy, z tym że dokumenty potwierdzające wykonanie tych czynności muszą mieć rangę dowodów, w związku z czym, muszą w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzać okoliczność faktycznie przez nie dowodzoną. Podatnik aby skorzystać ze stawki 0% powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody wiarygodne i potwierdzające faktyczne dokonanie transakcji. Analiza okoliczności sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa pozwala stwierdzić, że w sytuacji gdy: -     Spółka będzie świadczyć kompleksową usługę obejmującą Usługi Przeładunkowe oraz Usługi Rezerwacyjne, -     świadczeniem zasadniczym będą Usługi Przeładunkowe, a Usługi Rezerwacyjne będą mieć charakter pomocniczy, -     magazynowanie towarów w Zbiornikach, nie przekroczy 60 dni, -     Spółka będzie prowadzić dokumentację, z której jednoznacznie będzie wynikać, obsługi jakich dokładnie środków transportu i ładunków dotyczyły Usługi, oraz że były one świadczone na obszarze portu morskiego, to ww. Usługa jako odbywająca się na obszarze portu morskiego zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy będzie podlegała opodatkowaniu 0% stawką podatku. Natomiast w sytuacji, gdy Spółka będzie świadczyć ww. kompleksową usługę obejmującą Usługi Przeładunkowe oraz Usługi Rezerwacyjne, a składowanie towarów w Zbiornikach przekroczy 60 dni, to ww. usługa kompleksowa nie będzie podlegała - zgodnie z art. 83 ust. 2a ustawy - opodatkowaniu 0% stawką podatku. Skoro jak wskazano powyżej, będą Państwo świadczyć jedną kompleksową usługę obejmującą Usługi Przeładunkowe oraz Usługi Rezerwacyjne, to cała usługa kompleksowa podlega opodatkowaniu wg tej samej stawki. W konsekwencji, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie dochodzi do świadczenia jednej kompleksowej usługi obejmującej Usługi Przeładunkowe oraz Usługi Rezerwacyjne, w której świadczeniem zasadniczym będą Usługi Przeładunkowe, a Usługi Rezerwacyjne będą mieć charakter pomocniczy. Zatem, gdy składowanie towarów w Zbiornikach nie przekroczy 60 dni, ww. usługa kompleksowa będzie podlegała opodatkowaniu 0% stawką podatku VAT na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 9 ustawy. Natomiast w sytuacji, gdy magazynowanie towarów w Zbiornikach przekroczy 60 dni, zgodnie z art. 83 ust. 2a ustawy, nie będą mogli Państwo dla ww. usługi kompleksowej zastosować stawki podatku w wysokości 0%. Tym samym, Państwa stanowisko zgodnie z którym „okoliczność przekroczenia okresu 60 dni składowania danego towaru w ramach świadczonych Usług, w ogóle nie będzie więc miał wpływu na prawo Spółki do zastosowania stawki 0% w odniesieniu do (i) Usług Rezerwacyjnych (które nie stanowią usług składowania towarów) oraz (ii) Usług Przeładunkowych w części nie dotyczącej składowania towarów, tj. w części odnoszącej się do świadczenia usług przyjmowania towarów na zlecenie Kontrahenta z morskich, kolejowych i drogowych środków transportu do Zbiorników; wydawania tych towarów na zlecenie Kontrahenta do środków transportu; magazynowanie towarów wskazanych przez Kontrahenta w Zbiornikach w okresie nieprzekraczającym 60 dni oraz wykonywanie innych usług niezbędnych do wykonania powyższych usług” jest nieprawidłowe. Zatem, oceniając całościowo Państwa stanowisko uznano je za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Ponadto wskazuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)   z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm..; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.