0112-KDIL2-1.4011.401.2026.2.KF

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 17 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 17 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia z opodatkowania należności otrzymanych z agencji wykonawczej Komisji Europejskiej. Uzupełnił go Pan pismami z 21 maja 2026 r. (wpływ 21 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pan polskim rezydentem podatkowym. Wykonuje Pan obowiązki eksperckie (funkcja (…)) na rzecz (…), będącej agencją wykonawczą Komisji Europejskiej. W związku z wykonywaniem tych obowiązków otrzymuje Pan: 1)  wynagrodzenie (fee) za udział w pracach eksperckich, 2)  zwrot kosztów podróży (np. bilety lotnicze/kolejowe), dokonywany na podstawie faktycznie poniesionych i udokumentowanych wydatków, 3)  ryczałt na pokrycie kosztów zakwaterowania, niezależny od faktycznie poniesionych kosztów, 4)  dietę dzienną (daily allowance) związaną z pobytem w (…). Środki te są wypłacane przez (…) na Pana rachunek bankowy jako jedna lub kilka płatności. Wydatki związane z podróżą i pobytem są ponoszone wyłącznie w celu wykonania obowiązków na rzecz (…) i nie mają charakteru osobistego. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w tym zakresie. Uzupełnienie stanu faktycznego Jest Pan zarejestrowany w bazie ekspertów Unii Europejskiej (…) i posiada Pan indywidualny numer eksperta: (…). Rejestracja w bazie ekspertów UE stanowi potwierdzenie spełnienia określonych kryteriów merytorycznych i zawodowych umożliwiających udział w procesach eksperckich prowadzonych na rzecz instytucji Unii Europejskiej. Nie jest Pan urzędnikiem ani innym pracownikiem Unii Europejskiej ani Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Czynności eksperta były i są wykonywane przez Pana niezależnie, poza stosunkiem pracy urzędnika lub innego pracownika instytucji Unii Europejskiej. Nie podlega Pan regulaminowi pracowniczemu urzędników ani warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich. Zgodnie z posiadaną przez Pana dokumentacją dotyczącą współpracy, statut, regulamin ani inne akty nie przewidują zwolnienia z podatków bezpośrednich w odniesieniu do wypłacanych Panu należności. Do otrzymywanego przez Pana wynagrodzenia nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. Pytania 1)  Czy zwrot kosztów podróży (np. biletów lotniczych), poniesionych w związku z wykonywaniem obowiązków na rzecz (…), stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? 2)  Czy ryczałt na pokrycie kosztów zakwaterowania stanowi w całości przychód podlegający opodatkowaniu, czy też jedynie w części przekraczającej faktycznie poniesione wydatki? 3)  Czy dieta dzienna (daily allowance) wypłacana przez (…) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku) Pana zdaniem: 1)  Zwrot kosztów podróży nie stanowi przychodu podatkowego, ponieważ nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego po Pana stronie, lecz jedynie do wyrównania wydatków poniesionych w interesie podmiotu zlecającego. 2)  Ryczałt na pokrycie kosztów zakwaterowania stanowi przychód jedynie w części przekraczającej faktycznie poniesione wydatki, ponieważ tylko w tym zakresie dochodzi do przysporzenia majątkowego. 3)  Dieta dzienna (daily allowance) wypłacana przez (…) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzasadnienie Pana stanowiska W Pana ocenie, kluczowe znaczenie ma rozróżnienie pomiędzy przysporzeniem majątkowym a zwrotem poniesionych kosztów. Przychodem podatkowym może być jedynie takie świadczenie, które prowadzi do definitywnego zwiększenia majątku podatnika. Zwrot kosztów podróży ma charakter kompensacyjny i nie powoduje trwałego przysporzenia majątkowego, ponieważ stanowi jedynie refundację wydatków poniesionych w związku z realizacją obowiązków na rzecz (…). Odmiennie należy ocenić ryczałt na pokrycie kosztów zakwaterowania, który – jako świadczenie niezależne od faktycznie poniesionych wydatków – może prowadzić do powstania przysporzenia majątkowego w części przekraczającej rzeczywiste koszty. W odniesieniu do diety dziennej, w Pana ocenie stanowi ona przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są zatem podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei zdefiniowany został przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychód należy uznać zatem każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku świadczenia pieniężnego dla powstania przychodu wystarczające jest jego postawienie do dyspozycji lub otrzymanie, a wówczas przysporzenie jest niewątpliwe i bezwarunkowe (oznacza zwiększenie aktywów). W omawianym przypadku mamy to czynienia z wypłacanym Panu zwrotem kosztów podróży, ryczałtem na pokrycie kosztów zakwaterowania oraz dietami dziennymi, a więc ze świadczeniami pieniężnymi. W konsekwencji, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczenia te stanowią przychód podatkowy. Ustawodawca przewidział jednak sytuacje, w których uzyskanie przez podatnika określonej korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje jednocześnie powstania obowiązku podatkowego na gruncie ww. ustawy. Takie świadczenia w momencie ich uzyskania będą zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zamknięty katalog zwolnień przedmiotowych ujęty został w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak stanowi art. 21 ust. 1 pkt 46a ww. ustawy: Wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane z instytucji Unii Europejskiej i Europejskiego Banku Inwestycyjnego, do których mają zastosowanie przepisy rozporządzenia nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 04.03.1968, z późn. zm.). W myśl art. 1 wymienionego powyżej rozporządzenia Rady nr 260/68: Podatek od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Wspólnotę urzędnikom i innym pracownikom wymienionym w art. 13 akapit pierwszy Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, jest ustalany i pobierany według procedury określonej w niniejszym rozporządzeniu. Stosownie natomiast do art. 2 rozporządzenia Rady nr 260/68: Opodatkowaniu podlegają m.in. osoby podlegające regulaminowi pracowniczemu urzędników lub warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, w tym korzystające ze świadczeń odszkodowawczych z tytułu pozbawienia stanowiska w interesie służby, z wyłączeniem jednak personelu miejscowego. Powyższe zwolnienie ma wąski zakres i dotyczy wynagrodzenia i dodatków urzędników i innych pracowników Wspólnot oraz osób, wobec których również znajduje zastosowanie art. 13 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, którego odpowiednikiem jest aktualnie art. 12 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/4 ze zm.). Zgodnie z art. 12 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej: Urzędnicy i inni pracownicy Unii objęci są podatkiem na rzecz Unii od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Unię, na warunkach i zgodnie z procedurą określonymi przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami. Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię. Z kolei według art. 13 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich: Urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot objęci są podatkiem na rzecz Wspólnot od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Wspólnoty, zgodnie z warunkami i procedurą określoną przez Radę, stanowiącą na wniosek Komisji. Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Wspólnoty. Wyjaśnił Pan, że jest Pan zarejestrowany w bazie ekspertów Unii Europejskiej. Nie jest Pan jednak urzędnikiem ani innym pracownikiem Unii Europejskiej ani Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Czynności eksperta były i są wykonywane przez Pana niezależnie, poza stosunkiem pracy urzędnika lub innego pracownika instytucji Unii Europejskiej. Jednocześnie, nie podlega Pan regulaminowi pracowniczemu urzędników ani warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich. Ponadto, do otrzymywanego przez Pana wynagrodzenia nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. Zatem, skoro wskazał Pan, że nie podlega Pan regulaminowi pracowniczemu urzędników oraz do Pana wynagrodzenia nie miały zastosowania przepisy rozporządzenia 260/68, to opisane we wniosku świadczenia, wypłacone Panu przez agencję wykonawczą Komisji Europejskiej z tytułu pełnienia funkcji eksperta, nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b omawianej ustawy: Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c. Odrębnymi przepisami, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2190). Zgodnie z § 2 powołanego rozporządzenia: Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują: 1) diety; 2) zwrot kosztów: a)  przejazdów, b)  dojazdów środkami komunikacji miejscowej, c)  noclegów, d)  innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb. Na podstawie § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia: Środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca. Jak stanowi § 3 ust. 2 tego rozporządzenia: Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje. Natomiast zgodnie z § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia: 1.  Dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki. 2.  Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży zagranicznej. W przypadku podróży zagranicznej odbywanej do dwóch lub więcej państw pracodawca może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe. 3.  Należność z tytułu diet oblicza się w następujący sposób: 1)  za każdą dobę podróży zagranicznej przysługuje dieta w pełnej wysokości; 2)  za niepełną dobę podróży zagranicznej: a)  do 8 godzin – przysługuje 1/3 diety, b)  ponad 8 do 12 godzin – przysługuje 50% diety, c)  ponad 12 godzin – przysługuje dieta w pełnej wysokości. 4.  Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach jest określona w załączniku do rozporządzenia. Stosownie do § 14 ww. rozporządzenia: 1.  Pracownikowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne, całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 13 ust. 3. 2.  Kwotę diety zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio: 1)   śniadanie – 15% diety; 2)  obiad – 30% diety; 3)  kolacja – 30% diety. 3.  W przypadku korzystania przez pracownika z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio. 4.  Pracownikowi, który otrzymuje w czasie podróży zagranicznej należność pieniężną na wyżywienie, dieta nie przysługuje. Jeżeli należność pieniężna jest niższa od diety, pracownikowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety. W myśl § 16 ust. 1 ww. rozporządzenia: 1.  Za nocleg podczas podróży zagranicznej pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem, w granicach limitu określonego w poszczególnych państwach w załączniku do rozporządzenia. 2.  W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas przejazdu. 3.  W uzasadnionych przypadkach pracodawca może wyrazić zgodę na zwrot kosztów za nocleg, stwierdzonych rachunkiem, w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1. 4.  Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli pracodawca lub strona zagraniczna zapewniają pracownikowi bezpłatny nocleg. W świetle powyższego zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są objęte diety i inne należności związane z podróżą, do wysokości określonej w ww. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Aby jednak przedmiotowe świadczenia – do wysokości określonej w ww. rozporządzeniu – korzystały ze zwolnienia, muszą być spełnione warunki wynikające z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią: Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione: 1)  w celu osiągnięcia przychodów lub 2)  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub 3)  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub 4)  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji. Jednocześnie jak wskazuje art. 21 ust. 15c ww. ustawy: Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 16 i 20, nie mają zastosowania do przychodów otrzymanych przez kierowcę z tytułu wykonywania międzynarodowych przewozów drogowych na podstawie stosunku pracy lub umowy zlecenia, o której mowa w art. 13 pkt 8. Zatem dla skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ważnym jest otrzymanie świadczeń w związku z odbywaniem podróży oraz aby podróż odbywana była m.in. w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw i aby wydatki z tego tytułu nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Reasumując, otrzymane przez Pana w związku z wykonywaniem obowiązków eksperta na rzecz agencji wykonawczej Komisji Europejskiej, zwrot kosztów podróży, ryczałt na pokrycie kosztów zakwaterowania oraz diety dzienne związane z pobytem w (…), korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednak tylko do wysokości limitu określonego w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Natomiast ewentualna nadwyżka ponad kwoty wynikające z tego rozporządzenia stanowi dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)   z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.